بیانات امام خمینی در جمع ائمه جمعه و روحانیون استان همدان، گروهی از روحانیون اصفهان، اعضای نهادهای مختلف اجرایی، کارکنان مرکز اسناد انقلاب اسلامی و وزیر مشاور و سرپرست سازمان برنامه و بودجه
تاریخ: 1361/09/11
تحول روحی ملت از عنایات و تفضلات الهی است
بسم الله الرحمن الرحیم
اولاً باید تشکر کنم از آقایان علمای استان همدان و از علمای اصفهان و از برادرهائی که از خارک آمده اند و از برادرهائی که از تمام کشور راجع به برنامه و اینها تشریف آورده اند که از نزدیک با هم ملاقات کنیم. و من امیدوارم که همه آقایان در هر جا که هستند موفق باشند و مؤید به تأییدات خدای تبارک و تعالی.
یک صحبت من با همه آقایان، مشترک بین همه آقایان و همه ملت و همه علمای سرتاسر کشور و همه رزمندگان و قشرهای دیگری که در هر جا هستند، چه آنهائی که مشغول به یک خدمت دولتی یا مجلسی یا ملی هستند و چه آنها که مشغول به جهاد هستند در مقدم جبهه ها و در پشت جبهه ها و بالاخره تمام خواهران و برادران کشور اسلامی ایران، و آن این است که همانطوری که آقا فرمودند، خداوند تبارک و تعالی به ما عنایت فرمود و تفضل فرمود، تفضلی که ما نمی توانیم از عهده شکر او برآئیم. یک تفضل در جنبه نفی که بحمدالله ملت ما با فضل الهی موفق شد که رژیم فاسدی که می رفت همه ایران را، همه جوانان ایران را فاسد کند، از چنگال ظلم آن و ابرقدرت هائی که دندان و چنگ شان بر این مملکت مسلط شده بود، از ظلم آنها و از گرفتاری ها به برکت اسلام و به برکت ملت بزرگوار ایران رهائی یافتیم. و یک جنبه مثبت که تحولی در ایران پیدا شد که نمی توانید شما در تاریخ نظیر این تحول را پیدا بکنید، تحولی که تمام قشرها را از آن وضعی که داشتند، از آن گرفتاری هائی که داشتند، چه گرفتاری های اخلاقی و چه گرفتاری های مادی و چه گرفتاری های معنوی متحول کرد به یک انسان هائی که برای خدا، برای اسلام، برای استقلال و آزادی، همه با هم کوشش می کنند. نمی تواند انسان تصور کند که چه انگیزه ای در تمام این کشور، در بچه های کوچک دو سه ساله تا پیرمردهای مریض در بیمارستان ها پیدا شد که همه از یک حالت طبیعی به یک حالت الهی برگشتند. شما الان در هر جای این کشور که بروید می بینید که توجه عمومی مردم، توجه توده های مردم به اسلام است و هر گرفتاری که برای دولت پیش بیاید، برای ارگان هائی که در دولت هستند، برای ارتش پیش بیاید، برای پاسدارها پیش بیاید، برای کمیته ها پیش بیاید و برای سایر رزمندگان، مردم به دنبال آنها و به حمایت
صحیفه نور جلد 17 صفحه 94
آنها مهیا هستند و عمل می کنند. که اگر نبود این تحولی که خدای تبارک و تعالی نصیب کشور ما کرده است، این اگر تحول الهی نبود و این تجلی ایمان نبود، هرگز نمی توانست کسی باور کند که آن گرگ هائی که بر این کشور تسلط پیدا کردند و با چنگ و دندان همه چیز این کشور را در تحت سلطه خود قرار داده بودند، آنها بیرون بروند و نمی شد تصور کرد که همه قدرت های بزرگ و آنهائی که دنباله آنها هستند، چه در منطقه و چه در خارج منطقه با هم دست به هم دادند از حیث تبلیغات، تسلیحات و قوای نظامی شان و همه بر ضد این ملت مظلومی که برای خدا قیام کرده است کوشش می کنند و خدای تبارک و تعالی معذلک قدرتی به این ملت عنایت فرموده است که تمام توطئه های آنها را خنثی کرده است و می کند انشاءالله. و این از اموری است که ما شکرگزاری او را نمی توانیم بحق بجا بیاوریم، لکن آن مقداری که برای ما میسور است در سپاسگزاری و شکرگزاری در این نعمت بزرگ، این است که اولاً تقوا را پیشه خود کنیم و خدای تبارک و تعالی را در تمام امور حاضر و ناظر ببنیم در خلوت و جلوت، در حال جنگ و در حال صلح، در تهیدستی و در غنا خدای تبارک و تعالی را حاضر ببینیم. همه عالم محضر خداست، هر چه واقع می شود در حضور خداست، هر خطراتی که در قلب ما واقع می شود در حضور خداست. ما باید به شکر نعمتی که خدای تبارک و تعالی، نعمت های غیر متناهی که به ما عنایت کرده است و به شکر این نعمتی که اخیراً به ما عنایت فرموده است، توجه به او داشته باشیم و تقوا را پیشه کنیم و از خدای تبارک و تعالی بخواهیم که ما را به حال خودمان باز ندارد و عنایت خودش را از ما سلب نفرماید.
علمای بلاد و ائمه جمعه و جماعات مردم را دعوت کنند به تقوا و حضور در صحنه
و یک کلمه به علمای اسلام و خصوصاً علمای ایران و آقایانی که از استان همدان تشریف آورده اند و از اصفهان و بالاخره تمام علما و ائمه جمعه و جماعاتی که در تمام کشور هستند و یا امام جمعه هستند یا مبلغ هستند و مشغول به خدمت هستند، مردم را دعوت کنید به تقوا. در نماز جمعه در خطبه اول واجب است دعوت به تقوا. با همین عنوان عربی اش را بگوئید، فارسی اش را بگوئید و مردم را دعوت کنید که متقی باشند. و در خطبه دوم هم احتیاط لازم است که مردم را دعوت کنند به تقوی. و این دلیل بر این است که در این خطبه واجب فرموده است که مردم را به تقوا دعوت کنند، دلیل بر این است که عنایت حق تعالی به تقوا در درجه بالایی از سایر عنایت هاست. و ما مردم را، شما آقایان علمائی که ائمه جماعت هستید، علمائی که ائمه جمعه هستید، علمائی که مبلغ هستید، در هر جا هستید مردم را به تقوا و توجه به خدای تبارک و تعالی دعوت کنید، که این دعوت به تقوا و دعوت به توجه به خدا (که انشاءالله مؤثر خواهد بود در همه نفوس) موجب این بشود که عنایت حق تعالی به ما ادامه پیدا کند و خداوند این نعمت را برای ما حفظ بفرماید. و یک چیز دیگری که باز مربوط به علما هست و مربوط به سایر ملت، و آن این است که علمای بلاد، ائمه جمعه و جماعات، مبلغین، مردم را دعوت کنند به حضور در صحنه. تاکنون هر چه برکات به
صحیفه نور جلد 17 صفحه 95
این جمهوری اسلامی رسیده است و هر چه پیروزی نایل این ملت مظلوم، که در طول تاریخ مظلوم بود عاید شده است، از حضور ملت و همه قشرهاست که در صحنه اند و از اینکه جمهوری اسلامی را از خود می دانند، چنانچه از خودشان هست. اسلام اختصاص به شخصی ندارد. اسلام، اسلام همه است و جمهوری اسلامی خدمتگزار به همه است و مال همه است.
من عرض می کنم که هم علما این مطلب را همیشه به مردم گوشزد کنند و هم مبلغین گوشزد کنند که این حضور شما در صحنه و پشتیبانی شما از جمهوری اسلامی و از مجلس و از دولت و از قوه قضائیه و از ارتش و از سپاه پاسداران و همه، این رمز پیروزی است که عاید شما شده است و به شکرانه نعمت پیروزی، مردم را دعوت کنید به اینکه در صحنه باشند و مردم دنبال این باشند که مشکلاتی که برای دولت یا برای مجلس یا برای ارتش پیش می آید، ننشینند و نگاه کنند و ناظر باشند، در صحنه باشند و فعالیت کنند. به فعالیت شماهاست که این جمهوری زنده مانده است و انشاءالله با فعالیت های شما هم زنده و شکوفا خواهد بود.
از جمله چیزهائی که باز تکلیف همه ماست و تکلیف آقایان است که مردم را به آن دعوت کنند و دنباله حضور در صحنه است این است که مجلس خبرگانی که ما امروز در پیش داریم، اینطور نباشد که آقایان، دیگران کناره گیری کنند، سستی کنند. ملت را دعوت کنند، خودشان تشریف ببرند به پای صندوق رأی، رأی بدهند، ملت را دعوت کنند به رأی. منتها ملت و شما و هر کس آزاد است همیشه و به هر کس که می خواهد، رأی می دهد، ولو آنکه آقایان و فرض کنید که علمای حوزه علمیه تهران یا قم آنها را معرفی نکرده باشند. شما الزامی ندارید به اینکه هر چه آنها معرفی کردند، شما هم همان را معرفی کنید. البته آنها بررسی کرده اند، تخصص در این امر دارند، بررسی از امور کرده اند و با بررسی این کار را انجام داده اند، لکن این اسباب این نمی شود که کسی الزام کند که کسی را که تو باید به فلان رأی بدهی. آزاد هستید و رضای خدا را در نظر بگیرید و توجه به خدا داشته باشید و پای صندوق ها بعد از اینکه اعلام کردند، تشریف ببرید و رأی خودتان را بدهید. این رأی به اسلام است. همانطور که جمهوری اسلامی را شما رفتید و رأی دادید و تقریباً از صد کمی کمتر رأی دادید، اینجا هم امید است که به همین طورها باشد انشاءالله.
مسأله برنامه از مهمات یک کشور است
و یک کلمه هم با بعضی از گروه هائی است که اینجا تشریف دارند. اما از آنهائی که از جزیره خارک آمده اند، باید من بسیار تشکر کنم. اینها آنطوری که امام جمعه محترمشان نقل کرد الان برای من، (قبل از اینکه من بیایم نقل کرد) بچه و کوچک، زن و مرد دنبال این رفتند که این مواردی را که خرابکارها می خواهند خراب کنند، اینها دورش خاک بریزند تا نتوانند خراب کنند. این از همان تحولاتی است که در ملت ما پیدا شده است که عرض کردم. شما گمان نکنید که اگر همه جزیره خارک را به باد فنا می دادند در زمان طاغوت، یکی پیدا می شده که بگوید چرا، شاید هم مردم خوشحال می شدند
صحیفه نور جلد 17 صفحه 96
که این شاه و نمی دانم شاه بازی هائی که بوده، بگذارید که به هم بخورد. امروز خدای تبارک و تعالی به واسطه اسلام که سایه افکنده است بر همه و سایه محبتش بر روی همه ملت است، با خاطر اوست که بزرگ و کوچک در صحنه اند و در آنجائی که احتمال این هم هست که یک وقت خرابکاری بشود، معذلک می روند و این کارها را می کنند. و من بسیار متشکرم از آنها و دعا می کنم خداوند انشاءالله آنها را حفظ کند و خداوند توفیق عنایت کند که خدای تبارک و تعالی توفیقات خودش را از ما سلب نکند و توفیق عنایت کند که ما به خدمت مشهور باشیم.
و یک کلمه هم با این گروه هایی که در برنامه هستند عرض می کنم. مسأله برنامه از مهمات یک کشور است. اگر چنانچه بدون برنامه، یک کشوری بخواهد اداره بشود، نمی شود اداره بشود، باید برنامه باشد. برنامه ریزی ها را باید با کمال دقت اشخاصی که تخصص دارند، اشخاصی که توجه به مسائل سیاسی و مسائل اجتماعی و مسائل اسلامی دارند، اینها باید با کمال دقت بررسی کنند و متحداً با هم برنامه ریزی کنند و برای کشور راه برنامه ریزی، راهی - است - باز می کند برای پیشبرد مقاصد کشوری، لکن یک نکته را عرض کنم و آن اینکه اگر برنامه ریزی را بدون نظارت روحانیون بکنند (یعنی متخصصینی که از روحانیون هستند) این موجب این می شود که برنامه را که ریختید ببرید مجلس، مجلس رد کند. آنها قبول کردند، ببرید در کمیسیونی که تخصص در این امر دارند، آنها رد کنند. از اینجا بگذرد ببرید در شورای نگهبان، آنجا رد کنند. این اسباب این می شود که کارها معطل بماند. شما در این اجتماعاتی که می خواهید بکنید، روحانیونی که در این امر تخصص دارند، آنها را دعوت کنید که نظارت کنند که یک وقت خدای نخواسته برخلاف اسلام چیزی واقع نشود، که اگر بر خلاف اسلام واقع بشود، جز اینکه شما زحمت تان هدر رفته است، کاری نکرده اید، برای اینکه بالاخره وقتی رسید به شورای نگهبان، شورای نگهبان رد می کند، آنوقت شما مدت زحمت کشیده اید زحمت تان از بین رفته است، دوباره از سر باید شروع کنید. این را از اول یک کسی که تخصص داشته باشد در امور اسلامی، و بینائی و توجه به مسائل کشور و به گرفتاری هائی که امروز ما در کشور داریم، توجه به این مسائل رویهمرفته داشته باشد، آن هم حاضر باشد و با شما کمک کند و نظارت کند تا اینکه مسائل مطابق ارزش های اسلامی باشد، وقتی مطابق شد دیگر آسان می شود، مجلس که برود مجلس قبول می کند و شورای نگهبان هم که برود شورای نگهبان هم قبول می کند. این اسباب تند شدن کار می شود. آنطور، اسباب این می شود که کارها تعویق بیفتد، و در حالی که برنامه لازم داریم و محتاج است کشور ما به برنامه - برنامه - چندین ماه هی دست به دست برود، از این کانال رد بشود، آن کانال رد کنند تا آخر هم به نتیجه نرسد. و اما اگر چنانچه متخصصین در اصل برنامه ریزی، متخصصین در امور اسلامی، اینها با هم مجتمع بشوند و برنامه را درست بکنند که مطابق ارزش های اسلامی باشد، آنوقت دیگر به زودی کار تمام می شود و بهتر هم خواهد شد. و من امیدوارم که انشاءالله این کار را جدیت کنید که بشود و عمده این است که همانطور که اول عرض کردم، تقوا داشته باشید. تقوا برای همه لازم است و برای کسانی که متصدی امور کشور هستند، لازمتر است.
صحیفه نور جلد 17 صفحه 97
آنهایی که متصدی امور نیستند، تقوا یک امری است که برای شخص خودشان و احیاناً هم برای یک عده ای که با او تماس دارند موثر است و خلاف تقوا برای شخص خود آن آدم و برای اشخاصی که با او معاشر هستند، گاهی سرایت می کند و موثر می شود. اما متصدیان امور به حسب تصدی که دارند، اگر خدای نخواسته تقوا نداشته باشند، یک وقت می بینید که اینهائی که در رأس امورند اگر تقوا نداشته باشند، این به همه کشور سرایت می کند، همه کشور را یک وقت خدای نخواسته به باد می دهد و لهذا برای آنها اهمیت تقوا بسیار بیشتر است تا برای اشخاص. آنها، هم برای خودشان خوب است، هم برای دوستانشان خوب است و هم برای کشورشان خوب است، برای تمام کشور. اگر با بی نظری و حسن نظر و تقوا در همه جا عمل بشود، اختلافاتی پیش نمی آید. همه این اختلافات که می بینید گاهی پیش می آید، همانطوری که اختلافاتی که در دولت های بزرگ پیش می آید، برای اینکه تقوا ندارند، تقوای سیاسی ندارند، تقوای اجتماعی ندارند، تقوای شخصی و اخلاقی ندارند. این اسباب این می شود که این می خواهد او را بچاپد، او هم می خواهد این را بچاپد، این موجب این می شود که دعوا بشود. اما اگر تقوا در کار بود و اگر چنانچه هر کسی روی مرز خودش عمل می کرد، اینهمه جنگ و جدال پیش نمی آمد.
اگر بخواهید شما به اسلام خدمت کرده باشید باید کارهائی که انجام می دهید با تقوا و با حسن نیت باشد
حالا ما در کشور خودمان که بحمدالله مردمش رو به تقوا و رو به اسلام و رو به احکام قرآن و اسلام هستند و دارند از آن راه می روند و آن سیر را می کنند، برای ما، برای خود ما، این مسأله لازم است که آنهائی که متصدی امور این کشور هستند، چه دولت، چه قوه قضائیه و چه مجلس، اینهائی که متصدی راه انداختن کار این ملت هستند و آنهائی که در جبهه ها هستند و مشغول جنگ یا تهیه جنگ هستند، همه مردم و خصوصاً اینها، اینها اگر چنانچه بخواهند این کشور پیش برود، اختلافات از بین برود، اختلافاتی که همه می دانیم که اگر خدای نخواسته پیش بیاید و ملت را به تباهی خواهد کشید، اگر اختلافات در سران قوم پیش بیاید سرایت خواهد کرد و یک وقت می بینیم که دسته دسته شدند و هر کسی یک طبلی می زند، اگر بخواهید شما به اسلام خدمت کرده باشید، بخواهید به قرآن مجید خدمت کرده باشید، بخواهید که در پیشگاه خدا رو سفید باشید، بخواهید که فردا که از اینجا به آن در می روید رو سفید بروید، باید اینطور باشد که کارهائی را که انجام می دهید، بی غرض و بی مرض و با تقوا و با حسن نیت باشد. اشکال خیلی خوب است، در مجلس مثلاً، خوب، باید یک مطلب رد و بدل بشود، اشکال بشود، لکن اشکال طلبگی. دو تا طلبه وقتی که با هم می نشینند و - عرض می کنم که - صحبت می کنند، گاهی می رسد به فریاد، این فریاد می زند سر او، او فریاد می زند سر او برای مطلب، اما همه دنبال اینند که حق را پیدا کنند، بعد هم که مباحثه تمام شد دو تا رفیق هستند، می روند با هم می نشینند و چای می خورند. اینجور اشکال، اشکال سازنده است. اشکال مدرسه ای، اشکال طلبگی،
صحیفه نور جلد 17 صفحه 98
اشکال سازنده است. طلبه ها آزاد در پای درس مراجع خودشان می نشینند، آزاد صحبت می کنند، اینطور نیست که حق صحبت دادن به این ندهند، به آن ندهند، به همه هم مساوی حق می دهند، یک بچه ای هم برود، بچه طلبه ای هم برود وقتی اشکال بکند گوش به او می دهند، جوابش را می دهند. این اشکال سازنده است هر دو می خواهند حق را پیدا بکنند. شما هم همین طور است، ملت ما هم باید همه همین جور باشند. اگر بخواهند تربیت اسلامی داشته باشند باید توجه کنند، گوششان به این باشد که اسلام چه فرموده، ما هم دنبال آن باشیم. اگر آرای خودشان را، اغراض خودشان را خدای نخواسته در پیش بیاورند، هم خودشان تباه می شوند و هم دیگران را تباه می کنند. برنامه ریزی اش همین طور است و وزارتخانه هایش همین طور است و مجلسش همین طور است، ارتش و قوای مسلحش همین طور است، سایر ملتش هم همین طور است، قوه قضائی اش هم همین طور است و خصوصاً در قوه قضائیه از جاهای دیگر اهمیتش بیشتر است، برای اینکه قوه قضائیه سر و کار با همه چیز مردم دارد، اینها باید با توجه به خدای تبارک و تعالی و حسن نیت و توجه به مسائل اسلامی (چنانچه دارند) با اینطور مشی کنند و همین طور سایر برادرهائی که در این کشور هستند.
اگر ما مشی مان را اینطور قرار بدهیم مطمئن باشید که آسیبی به ماها نمی رسد. آن روز آسیب به ما می رسد که از باطن بگندیم، افراد باطن شان بگندد و این گند هم سرایت کند و یک دسته ای را از بین ببرد و متعفن کند. آن دسته، دسته دیگر را، آن دسته، دسته دیگر را. آنوقت است که کودتا می شود و از بین می روید، آنوقت است که ممالک بزرگ به شما طمع می کنند و با دست خودتان شما را از بین می برند. غالب آن جاهائی که این دولت های بزرگ و این قدرت های فاسد غلبه کرده اند بر مردم، با دست خود مردم به مردم غلبه کرده اند. کم اتفاق می افتد که یک دولتی بیاید بریزد و خودش بخواهد کاری را انجام بدهد. همیشه نشسته اند آنجا توطئه می کنند، آدم تراشی می کنند در خود ملت. اگر توانستند از خود ملت یک بساطی درست می کنند و ملت را از بین می برند، کشورها را از بین می برند. باید ما که یک کشوری هستیم توجه به خدا می خواهیم داشته باشیم، می خواهیم خودمان مستقل باشیم، می خواهیم خودمان همین کار فقیرانه ای که داریم، مال خودمان باشد. ما نمی خواهیم که همه چیزهای بزرگ را داشته باشیم و اسیر باشیم. ما البته اگر الان هم تسلیم هر کدام از قدرت ها بشویم، هر چه بخواهیم به ما می دهند. الان هم اگر شما دولت تان، ملت تان تسلیم بشوید به آمریکا، سرشار همه چیز به شما می دهند، اما چی، همان چیزی را می دهند که به حیواناتشان می دهند، همان چیزی را می دهند که به اسب هایشان می دهند، همان چیزی را می دهند که به نوکرهایشان می دهند. اما اگر ما بایستیم و بگوئیم نه، ما نه شرقی هستیم و نه غربی، نه این را می خواهیم، نه آن را می خواهیم و با هیچ کس هم دعوا نداریم، هر کس با ما مصالحه دارد و حاضر است که ما با استقلال خودمان زندگی کنیم، ما با او هم روابط داریم و هر کس این معنا را ندارد، ما نمی خواهیم روابط داشته باشیم.
بالاخره اساس یک کشوری با اتحاد مردمش می شود. استقلال یک کشوری اگر بخواهد حفظ بشود باید مردم احساس کنند که ما استقلال می خواهیم. آزادی یک کشوری باید مردم احساس کنند که
صحیفه نور جلد 17 صفحه 99
ما آزادی می خواهیم، تنفر از اینکه ما در تحت رهبری و نمی دانم در تحت ذلت کشورهای چیز باشیم برای شکم مان. باید ملت این را احساس کند که ما عروسک خارجی را نمی خواهیم که به ما عروسک بدهید و ما خودمان را تسلیم کنیم. ما این زرق و برق خارجی که برایمان بیاید نمی خواهیم، ما می خواهیم مستقل باشیم خودمان درست کنیم. اگر این را ملت احساس کرد، هیچ وقت این آزادی و این استقلال را از دست نمی تواند بدهد، هیچ وقت به آن طمع نمی کنند. همه طمع ها این است که توجه کنند، این را با او دعوا بدهند، این قاضی را با آن قاضی، این حاکم را با آن حاکم، آن استاندار را با آن استاندار، مردم را با آنها، امام جمعه ها را با مردم، مردم را با امام جمعه ها، از این حرف ها. اگر این مسائل پیش بیاید، بترسید که به زودی خدای نخواسته عنایات خدا از ما سلب بشود و ما برگردیم به همان حال فضاحتی که آنوقت بود، به حالی که جوان های ما را می بردند تا بکلی تباه کنند، می بردند تا تمام حیثیت انسانی را از آنها بگیرند. و اگر انشاءالله همین طوری که شما بیدار هستید، همین طوری که توجه به مسائل دارید، همین طوری که توجه به امور الهی دارید، همین طوری که توجه دارید که دشمن هایتان کی هستند، توجه دارید که دوست هایتان کی هستند، اگر اینطور پیش بروید، بدون اینکه جنگی باشد و بدون اینکه نزاعی باشد، کسی با شما چیز نمی کند. این هم که می بینید یک گوشه کشور ما فرض کنید جنگ واقع شد و دو سال هم هست که آنهمه هم به ما و خودشان ضرر زده اند، برای اینکه یک دیوانه ای پیدا کرده اند، یک نفر آدم که نفهمید چه می کند. الان هم آنطوری که در روزنامه ها بوده (من نمی دانم صحت و سقمش را) الان هم می گویند که این آدم به واسطه اینکه شکست خورده و باید فرار کند، بنا دارد که مخازن خودشان را از بین ببرد و از این آدم بعید ندانید شما. اما اشخاص متفکر، اشخاص متوجه، فرض کنید که همین دولت های ابر قدرتی ملتفت مسائل هستند، آنها هیچ وقت خودشان نمی آیند در میدان، آنها همیشه از این حیوانات را وا می دارند که بریزند به جان هم اینها و از بین ببرند اینها را. و ما باید ایستادگی کنیم و این توجه را داشته باشیم که شما خیال نکنید که جنگ است و ما سختی جنگ داریم. آقا! شما هر کدامتان ادراک کرده باشید، این جنگی که در دنیا پیدا شد، جنگ ثانی، این جنگ دوم، جنگ اولش را هم من یادم هست، اما این جنگ دومی که بسیاری از شما یادتان هست، این جنگ با اینکه به ما هیچ ارتباط نداشت، ما داخل جنگ نبودیم، ما هیچی، کنار بودیم، در عین حال به واسطه همین جنگ، ایران قحطی شد، در ایران نان پیدا نمی شد، یک چیزی بود سیاه، مثل این عبای من سیاه بود، یک چیز اینطور قلمبه ای می دادند به مردم. یک دانه نان سنگکی شما در تهران پیدا نمی کردید. در قم که ما بودیم، تمام دکان ها بسته شده بود و هیچ پیدا نمی شد. امروز بحمدالله نعمت می بینید دارد. می گویید گرانی است، شما یک توجهی به سایر جاها بکنید. کجا گرانی نیست؟ قبول دارم که باید گرانی را جلویش را بگیرند، قبول دارم که باید زحمت بکشند، اما یک دولتی است که با تمام کوشش دارد زحمت می کشد و خدمت می کند، حالا یک دسته فاسق غرغر می کنند برای اینکه حکومت دست آنها نیفتاده است و دست یک آدم هایی صحیح افتاده است. خوب آنها حسابشان علیحده است ملت ما که حسابش این نیست، ملت ما حسابش این است که ببیند که این دولت کارش
صحیفه نور جلد 17 صفحه 100
موازین اسلامی دارد، می بینید دارد. البته اگر یک اعوجاجی هم پیدا بشود مجلس رفع می کند، اگر اعوجاجی در مجلس هم پیدا بشود شورای نگهبان دیگر اغماض نخواهد کرد.
بنابراین مشکلات جنگ که در دنیا اگر یک جائی واقع بشود مردم، هم را می خورند، در ایران با این مشکلات جنگ ارز شما بالا رفته است، ارزی که در اول جنگ کم بوده است حالا بهتر از آنوقت شده است، ارزی که در بین جنگ یک وقت پائین آمد الان بالا رفته است و این برای این است که دولت ما یک دولت دانشمندی است و خدمت دارد می کند، سایر ارگان ها هم همه خدمت دارند می کنند. البته در هر جا دو نفر آدم هم که پیش قاضی می روند، یکی شان ناراضی در می آید و این حکم به عدل هم ناراضی درست می کند، اما این را نباید پای حساب آورد. ما باید توجه کنیم به اینکه گرفتاری در حال جنگ و انقلاب هست، خود انقلاب هر جا واقع شده است، در بعضی جاها بیشتر از چند میلیون آدم کشته شده است در انقلابشان. اینجا انقلاب شده است، انقلاب هم البته ما ضایعات داشتیم اما نه ضایعات انقلاب، کم بود ضایعات در اینجا. الان هم بحمدالله همه جا امن و امان است، یک جنگ بین یک دیوانه و عاقل هم در سر حدات هست، این هم که بیرونش کردند تمام شد و تمام می شود انشاءالله. باید هر کس که غر به گوشش می خوانند، جوابش را بدهد که آقا کجا گرانی نیست. خوب، البته یک مملکت اینطوری است. اگر شما پیدا کرده ای یک جائی که نعمت اینطوری که الان هست در ایران، البته یک چیزهائی که اساسی نیست فرض کنید سیگار کم است، حالا هم که سیگار زیاد شده، فرض کنید یک چیزهای تجملی نیست، شما تجملی را می خواهید چه کنید؟ تجملی همان ها بود که آنها وارد می کردند و شما را اسیر می کردند، ارز شما را از بین می بردند. اما آنهائی که اساس زندگی است نان است و نمی دانم گوشت است و اینها هست حالا گران است من هم قبول دارم گران است، اما نباید ما وقتی که یک جنسی گران شد در حالی که خوب بود اصلش به حسب قاعده دنیا قحطی باشد، پیدا نشود، اصلاً گوشت، من خودم با این چشم هایم دیدم که یک اسبی که مرده بود یک عده ریختند سرش و گوشتش را بردند، من خودم این را دیدم. امروز گوشت هست منتها گران است ما هم قبول داریم، اما در صدد هستند که درست کنند. و من به شما نوید می دهم که انشاءالله کشور شما کشور صحیح خوب بشود به شرط اینکه متعهد به اسلام باشید و متوجه باشید به اینکه خدای تبارک و تعالی عنایت به ما کرد. و ما حفظش باید بکنیم ناشکری نکنید. من می ترسم خدای نخواسته از اینکه اگر ناسپاسی خدای تبارک و تعالی از ما دید، با اینکه اینهمه نعمت به ما عنایت کرده است، اگر ناسپاسی ببیند خدای نخواسته عنایتش را کم بکند و ما تباه بشویم. شکر نعمت خدا بکنید، توجه به خدا داشته باشید، انشاءالله همه موفق خواهید شد و همه پیشبرد خواهید کرد و مملکت شما یک مملکت نمونه خواهد شد و همه تان سلامت و سعادت داشته باشید.
