پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:07 PM
تاریخ: 1361/10/04
بسم الله الرحمن الرحیم
من از شما عزیزانی که برای اسلام و میهن خودتان افتخار آفریدید و با گزارشات و پیشرفت های خود مرا خوشحال کردید تشکر می کنم ما هر قدمی که به پیش می رویم، از جنایاتی که به وسیله آمریکا و امثال آن و ایادی داخلی آمریکا بر این کشور رفته است، بیشتر مطلع می شویم. بزرگترین خیانتی که کردند همین بود که نگذاشتند جوان ها و ارتش ما رشد کنند. اگر از اول ارتش ما یک ارتش اسلامی بود و آن تعهدات اسلامی را داشت و به آن عمل می کرد، حالا وضع ما غیر از این بود. معذلک خداوند تبارک و تعالی سایه عنایتش را بر سر این ملت انداخت که در بین راه جلوی مفاسد را بگیریم، البته باز هم در بین راه هستیم و من امیدوارم که آقایان با دلگرمی به کار خود ادامه دهند و توجه داشته باشند به اینکه خداوند به آنها اجر خواهد داد و همین کارهای شما هم از عبادات بزرگ است و علاوه بر اینکه در دنیا و در همه جا ثبت می شود در نامه عمل شما هم ثبت خواهد شد.
ما در عین حال که در این جنگ عزیزانی را از دست داده ایم و آنهمه جنایت بر این کشور وارد شده است و اخیراً جنایت بزرگ دزفول را متحمل شده ایم که من در اینجا به خانواده های مصیبت دیدگان این حادثه تسلیت گفته و برای مصدومین آنها نیز از خداوند شفا می خواهم، اما چیزی که کشور ما دریافت کرده است بسیار ارزشمندتر و عزیزتر از اینهاست. البته ما صدمات به افراد را نمی توانیم جبران کنیم، لکن امید است که بعدها اشخاص دیگری بیایند جبران کنند. آنهائی که بدبین هستند و در گوشه ای نشسته اند و روی نقطه ضعف ها انگشت می گذارند که چرا ما کشته دادیم، چرا وضع فلان است و از این چراها و چراها، هیچ گاه آن طرفش را در نظر نمی گیرند که ما چه دریافت کرده ایم. و البته این را ما و همه می دانیم که چقدر از ما کشته و معلول و مصدوم شدند ولی ما ابتدا به جنگ نکردیم .اگر آقایان می گویند که چرا شما با آمریکا در افتادید که این جنگ واقع شود، که ما هم از اول می دانستیم که در افتادن با آمریکا و همه قدرت این توابع را دارد، ولی این اشکالی است که این آقایان باید به خود پیغمبر بکنند که چرا با ابوسفیان ها در افتادید تا عمویت و افراد بزرگی از اسلام کشته شوند و می بایست تسلیم می شدی و در گوشه خانه ات می نشستی و در این صورت به امیرالمؤمنین هم این
اشکال وارد است که همه گفتند بگذار معاویه و اشعث در حکومت شام باقی باشد و همین مطلب اسباب این شد که اشخاصی مثل عمار و چندین هزار جمعیت کشته شوند. و با این تفکر، اشکال به حضرت سیدالشهدا هم وارد است که چرا از مدینه آرام برخاست و با یک جمعیت کم به راه افتاد و در مقابل یک حکومت جبار ایستاد. پس اگر بنا باشد همه اینها و همه انبیا در تاریخ اشتباه کرده باشند و می بایست با منطق این آقایان با قلدرها بسازند، ما هم اشتباه کرده ایم و به آن اعتراف می کنیم و اگر مسأله این نیست، بلکه مسأله، مسأله انسانیت به ارزشهای انسانی است، جلوگیری از این جنایاتی است که قلدرها به بشریت و انسانیت می کنند، مسأله تباهی افراد ارزشمند است، پس ما نمی توانستیم داخل خانه نشسته باشیم و آمریکا هم بیاید در داخل این کشور حکم فرمائی کند و همه دست به سینه در برابر آمریکا بایستند و چاپلوسی کنند تا اینکه نان و اسلحه به آنها بدهد و یا اینکه مهماتی را در اینجا انبار کند که هر وقت جنگی واقع شد برای خودش استفاده کند و برای خودش پایگاه بسازد که خداوند مرحمت فرمود و آن پایگاه هائی که آمریکا برای خودش درست کرده بود، به دست ما افتاد که همه اش غنیمت است، غنیمت جنگی.
در هر صورت ما باید فکر کنیم و این دو مطلب را در ترازو بگذاریم که چه از دست داده ایم و چه به دست آورده ایم. آنچه ما به دست آورده ایم این است که اسلام را زنده کردیم. در حالی که از اسلام اسمی بیش نمانده بود و با ادعای اسلام می خواستند اسلام زدائی کنند، منتها از اول نمی توانستند بگویند ما اسلام را قبول نداریم، می گفتند قبول داریم، اما مرتب پاورقی می زدند و یکی یکی احکام اسلام را از بین می بردند ولی بحمدالله الان مردم اسلام را در این کشور می بینند و مشاهده می کنند که دیگر از آنهمه فسادها خبری نیست و همه مردم فعال شده اند و می دانند که باید در مقابل آمریکا و زورگوئی های آنها بایستند و باید خودشان استقلال داشته باشند که نمونه آن همین که شما می گوئید که این آقایان چیزهائی را درست کردند که کسی فکر نمی کرد که بتوانند آنها را درست کنند، که انشاءالله بعدها بیشتر و بهتر انجام می دهند. خداوند به همه شما و به همه ما توفیق دهد که به این ملتی که تاکنون زیر سلطه اجنبی و زیر سلطه رژیم های فاسد بودند، خدمت نموده و آنها را نجات دهیم و شما هم به فضل خدا امیدوار باشید و خداوند همه شما را حفظ کند.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
