دلنوشته های فاطمی

از فاطمه اکتفا به نامش نکنید
نشناخته توصیف مقامش نکنید
هر کس در او محبت زهرا نیست
علامه اگر هست سلامش نکنید

دلم گرفته خدايا، چگونه عيد بگيرم؟ /  رسيده ماتم زهرا، چگونه عيد بگيرم؟/
به ياد ماتم مادر، شكسته شد دل مهدی /  در اين مصيبت عظمی، چگونه عيد بگيرم؟/
عزيز جان پيمبر، انيس و مونس حيدر /  شدی فسرده ز غم ها، چگونه عيد بگيرم؟/
زدند آتش كين بر در سرای تو دونان /  تو سوختی زغم آنجا، چگونه عيد بگيرم؟/
شدی شهيده و بعد از تو دشمنان تو گفتند /  عليست بی ‌كس و تنها، چگونه عيد بگيرم؟/
حسن ز غصه پريشان، حسين غمزده گريان /  به ناله زينب كبری، چگونه عيد بگيرم؟/

دیگر آن خندۀ زیبا به لب مولا نیست
همه هستند ولی هیچ كسی زهرا نیست

قطرۀ اشك علی تا به ته چاه رسید
چاه فهمید كه كسی همچو علی تنها نیست

بابا چه بی وفا شده دنیای بعد تو
من ماندم و مصائب عظمای بعد تو

چشم انتظار رفتن تو بود امتت
شعله كشید فتنه ز فردای بعد تو

داغت برای فاطمه سنگین تمام شد
شهادت حضرت فاطمه (س) تسلیت باد

ز سوز دل كنم گریه برایت
كه دیگر نشنوم زهرا صدایت

در و دیوار خانه با نگاهم
به یادم آورد آن ناله هایت

ز سوز دل كنم گریه برایت
كه دیگر نشنوم زهرا صدایت

تا كه نامت بر زبان آمد ، زبان آتش گرفت
سوختم چندان كه مغز استخوان آتش گرفت

حیدر آمدخاك همچون باد ، گرم گریه شد
خواست تا غسلت دهد ، آب روان آتش گرفت

هر سینه كه دوستدار زهراست
آشفته و بی قرار زهراست

گنجینه ی هفت آسمان ها
در سینه ی خون نگار زهراست

از شرح كرامتش همین بس
عالم همه وامدار زهراست

زهرا اگر در اول خلقت ظهور داشت
دیگر خدا نیاز به پیغمبری نداشت

فرموده اند در بركات وجود او
زهرا اگر نبود علی همسری نداشت

محشر بدون مهریه ی همسر علی
سوگند می خوریم شفاعت گری نداشت

چه تعبیری خدا در نقطه
كه تفسیری جدا هر نقطه دارد

به تعداد بهار عمر زهرا(س)
همین اندازه كوثر نقطه دارد

(سوره ی كوثر 18 نقطه دارد)

داده‌ست نام فاطمه، داور به زهرا
داده لقب صدیقه اطهر به زهرا
جنت همان توصیف اجمالی زهراست
جنت به کوثر وصل شد، کوثر به زهرا
امّ ابیهایی‌اش امّ‌الانبیایی است
باید بگویند انبیا مادر به زهرا
صبرش زبانزد بوده حتی قبل خلقت
صبری که داده جلوه‌ای دیگر به زهرا
به رشته‌های چادرش امّید دارند
آنان که محتاجند در محشر به زهرا
ماندم بگویم رفته زهرا به پیمبر
یا که بگویم رفته پیغمبر به زهرا
در سیر معراجی خود در آخر راه
زهرا به حیدر می‌رسد حیدر به زهرا
خدمت به مولا هم همان خدمت به زهراست
در اصل خدمت می‌کند قنبر به زهرا
یعنی همه محتاج زهرای بتولیم
وقتی توسل می‌کند رهبر به زهرا
زهرا برای ما همیشه مادری کرد
خیلی بدهکار است این کشور به زهرا
تا فیض از دامان معراجش بچیند
سر می‌زند هر صبح پیغمبر به زهرا
وقتی پیمبر بود در شهر مدینه
عرض ادب می‌کرد حتی در به زهرا
 
تازه رسول‌الله را از دست داده
اما چه کوهی روی پایش ایستاده

خداوند با فاطمه جمال خود را آشکار کرد

مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: اصول دین، فروع دین را به تصرف خود می‌گیرد و همه اصول دین می‌شود. نماز از اصول دین می‌شود که پیامبر خداست. روزه شما به حضرت امیر(ع) سر در می‌آورد. فرع تابع اصل است. فرزند، فرع پدر است. «الولدُ سر أبیهِ» فرزند سِر پدر است. ان شاء الله برای فروع دین هم اهمیت قائل شوید.

اگر برای خدا صله رحم می کنید یا به دیدن دوست خود می‌روید، این‌ها از اصول دین است. چون در راه خداست با خدا کار می‌کنید و به اصل مربوط است. به بیان ساده‌تر وقتی به زیارت امامزاده می‌روید و پارچه‌ای را به ضریح‌گره می‌زنید، با امام خود صحبت می‌کنید؛ چون او جزء امام شماست.این از اصول دین است و من نمی‌توانم بگویم چرا این کار را می کنید. چون اصول دین است و در اصول دین امر و نهی نیست.

ملانظر علی طالقانی در «کاشف الاسرار» می‌گوید:عوام را از این که چیزی به ضریح امامزاده می‌بندند و با امام خود صحبت می‌کنند نهی نکنید. این فرع‌ها ریشه در اصل دارد.داعی شما برای انجام مستحبات هم خداوند است.

بالاخره فروع دین به اصول دین متصل است و اعمال بر اساس اعتقادات انجام می‌شود. در دعا می‌خوانیم که خداوند جمیل را که از جمال حقیقی اوست آشکار می‌کند. جمیل فاطمه زهرا(س) است. خداوند با این جمیل، جمال حقیقی خود را برای پیامبر(ص) آشکار کرد.

کتاب طوبی محبت – ص 123
مجالس حاج محمد اسماعیل دولابی

اینفونگاره 

و گواهى می دهم که معبودى جز خداوند نیست و شریکى ندارد، که این امر بزرگى است که اخلاص را تأویل آن و قلوب را متضمن وصل آن ساخت، و در پیشگاه تفکر و اندیشه شناخت آن را آسان نمود، خداوندى که چشم‏ها از دیدنش بازمانده، و زبانها از وصفش ناتوان، و اوهام و خیالات از درک او عاجز می باشند.

اینفوگرافیکی را با عنوان «غصب شده» ویژه ایام فاطمیه و نگاهی به خطبه فدکیه از نظر می‌گذرانید.

میخواهم کمی برایت از عشق های زمینی بنویسم
عشق هایی که باید انسان را به آسمان برساند ولی در زمین پاگیرمان کرده است
عشق هایی که بالِ پرواز ما را تا خدا از ما گرفته و دلگیرمان کرده در زمین
عشق، زیباترین واژه ی زمین است ولی از جنسِ آسمان
که بوی باران می دهد، بوی یار، بوی زندگی
از روزی که حوّاهای زیبارویِ زمین به فکرِ خودنمایی در چشمِ نامحرمان اُفتادند