غزل 493 حافظ
ای پادشه خوبان داداز غم تنهایی دل بی تو به جان امد وقتست که بازآیی
دایـــم گل این بستان شاداب نمیماند دریاب ضعیفان رادروقت توانائی
دیشب گله زلفش باباد همی کردم گفتاغلطی بگذرزین فکرت سودائی
صدباد صبا اینجاباسلسله میرقصند اینست حریف ای دل تا بادنپیمایی
مشتاقی ومهجوری دور از توچنانم کرد کز دست بخواهدشدپایاب شکیبائی
یارب به که شایدگفت این نکته که در عالم رخساره به کس ننمود ان شاهدهرجایی
ساقی چمن گل رابی روی تو رنگی نیست شمشاد خرامان کن تاباغ بیارائی
ای دردتوام درمان دربسترناکامی وی یاد توام مونس درگوشه تنهایی
دردایره قسمت مانقطه تسلیمیم لطف انچه تواندیشی حکم انچه تو فرمائی
فکرخودورای خود درعالم رندی نیست کفر است در این مذهب خودبینی وخودرائی
زین دایره مینا خونین جگرم می ده تا حل کنم این مشکل در ساغرمینائی
حافظ شب هجران شدبوی خوش وصل اید
شادیت مبارک بادای عاشق شیدائی
۱ ای سرور زیبایان، فریاد از دست تنهایی؛ دل بی تو به ستوه آمد، وقت آن است که بازگردی.
۲ گل این باغ همیشه باطراوت نمی ماند؛ هنگام توانایی به ضعیفان یاری کن.
۳ دیشب از زلفت با باد گله میکردم؛ باد گفت به راه خطا میروی، از این فکر جنون آمیز در گذر.
۴ صد باد صبا آنجا در حالیکه مقید به زنجیرند میرقصند؛ حریف چنین است، بر حذر باش که کار باطل و بیهوده نکنی.
۵ آرزومندی و دوری، دور از تو، مرا به حالی در آورده است؛ که تحمل صبر و شکیبایی من از دست خواهد رفت.
۶ خدایا این نکته را به چه کسی میشود گفت که آن معشوق هرجایی روی خود را به کسی در جهان نشان نداد.
۷ ساقی چمنی که گل سرخ در آن رسته بدون روی تو رنگ و جلایی ندارد؛
۸ ای کسی که هنگامی که در بستر ناکامی افتادهام درد تو درمان من است -هنگام ناکامی با درد تو دلخوشم- و ای کسی که وقتی در گوشه تنهایی هستم یاد تو با من رفیق و همراه است- یاد تو رفیق تنهایی من است.
۹ در دایره سرنوشت ما مثل نقطه مرکز دایره، بیحرکت و تسلیم حوادث هستیم؛ هر فکری که درباره ما داشتهباشی عین لطف است و هر حکمی که بکنی آن را پذیرا هستیم.
۱۰ مطابق فکر و رای خود عمل کردن در عالم رندی و آزادگی معنی ندارد؛ خودبینی و استبداد رای خلاف احکام مذهب رندی است.
۱۱ از این دایره آبی رنگ خون به دل شدهام، شراب بده؛ تا این مشکل را در ساغر مینایی حل کنم.
۱۲ حافظ، شب هجران رفت، آثار خوب روزگار وصل پیدا شد؛ خوشی و شادی بر تو مبارک باد، ای عاشق شوریده حال.