دلــنـشــســته های مــــانـــدگــار و احســـاس مـــا

آب کم جو، تشنگی آور به دست                  تا بجوشت آبت از بالا و پست   مولانا

هر وقت برای خرد و بصیرت ولع و اشتیاق زایدالوصفی داشتی  آنوقت به آن دست می یابی!

سلام داداش

بله من اذری زبان هستم

ولی انقدر سخت نیست که شما میگید

خیلی این شعر حیدربابا رو دوست دارم

سعی میکنم بیشتر از اشعار آذری استفاده کنم

چند شب پيش در سريال به كجا چنين شتابان شعر اگر آن ترك شيرازي به دست آرد دل ما را از زبان شاعران مختلف مي خوندن.

خيلي برام جالب بود. يعني تا حالا نشنيده بودم. الان گشتم پيداش كردم گفتم شايد براي شما هم جالب باشد

حافظ

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند بخارا را

صائب تبریزی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را 
به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را
هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد
 نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

شهریار

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
 به خال هندویش بخشم تمام روح اجزا را
هر آنکس که چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
 نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و پا را به خاک گور می بخشند
 نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

فاطمه دریایی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
 خوشا بر حال خوشبختش، بدست آورد دنیا را
نه جان و روح می بخشم نه املاک بخارا را
 مگر بنگاه املاکم؟چه معنی دارد این کارا؟
و خال هندویش دیگر ندارد ارزشی اصلأ 
که با جراحی صورت عمل کردند خال ها را
نه حافظ داد املاکی، نه صائب دست و پا ها را 

فقط می خواستند این ها، بگیرند وقت ما ها را.....؟؟؟      

( رند )

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
بهایش هم بباید او ببخشد کل دنیا را
مگر من مغز خر خوردم در این آشفته بازاری
که او دل را به دست آرد ببخشم من بخارا را ؟
نه چون صائب ببخشم من سر و دست و تن و پا را
و نه چون شهریارانم ببخشم روح و اجزا را
که این دل در وجود ما خدا داند که می ارزد
هزاران ترک شیراز و هزاران عشق زیبا را
ولی گر ترک شیرازی دهد دل را به دست ما
در آن دم نیز شاید ما ببخشیمش بخارا را
که ما ترکیم و تبریزی نه شیرازی شود چون ما

 به تبریزی همه بخشند سمرقند و بخارا را    

و سالیان سال بعد یکی از شاعران کوچه و بازار زیر لب گفت:

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم یه من کشک و دو من قارا
سر و دست و تن و پا را ز خاک گور می دانیم
زمال غیر می دانیم سمرقند و بخارا را
و عزرائیل ز ما گیرد تمام روح و اجزا را
چه خوشتر می توان باشد؟؟ ز آن کشک و دو من قارا؟

اما داستان باز هم ادامه یافت

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سریر روح ارواح را
مگر آن ترک شیرازی طمع کار است و بی چیز است؟
که حافظ بخشدش او را سمرقند و بخارا را
کسی که دل بدست آرد که محتاج بدنها نیست
که صایب بخشدش او را سرو دست و تن و پا را

و نهایتا به این شعر میرسیم که با کمی تغییر در وزن. حافظ را مسؤل تمام این دعاوی میداند

پارسا

چنان بخشیده حافظ جان! سمرقند و بخارا را
که نتوانسته تا اکنون کسی پس گیرد آنها را
از آن پس بر سر پاسخ به این ولخرجی حافظ
میان شاعران بنگر فغان و جیغ دعوا را
وجود او معمایی است پر از افسانه او افسون
ببین! خود با چنین بخشش معما در معما را

 هر آن کس چیز می بخشد، به لطف خویش می بخشد
یکی جان و یکی روحش، یکی دیگر بخارا را
یکی شاید ندارد چیزی و هیچ اش نمی بخشد
یکی چون من نه می بخشد، نه می خواهد که بخشیدن
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش این من، نه می بخشم، نه خواهم خواست بخشیدن

هر انکس چیز می بخشد، ز درک خویش می بخشد،

 یکی جان و یکی روح و دیگر هیچ می بخشد.
یکی از بخشش عریان است و ان دیگر به عصیان است،
و هرکس از برای دل دوصد بس بیش می بخشد.
اگر ان ترک شیرازی، دلی را دست اوردی،
تو عنوان دان که او هم نیز، یکی ناچیز می بخشد.

دوست عزیزم استاد نیک پایان

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم همه املاک بابا را
اگر بابا مخالف بود و آبجی بر سر دعوا
به یاد کودکی بخشم دو دانه سیب دارا را
هر آن کس چیز می بخشد غلط کرده که می بخشد
یکی ساکت کند این پیرزن آبجی سمیرا را ...

البته همه اين ها در سريال نبود... ولي همه جالب و خواندني هستند.

اين بيت شعر هم در سريال وضعيت سفيد خونده شد و من خيلي ازش خوشم اومد.

تفنگ نقره كوبم را فروختم         براي يار قباي ترمه دوختم

قباي ترمه ام را پس فرستاد         تفنگ نقره كوبم داد و بيداد

معنيش هم ميشه بي وفايي يار و .....

من به خال لبت اى دوست گرفتار شدم
چشم بیمــــار تــــو را دیــدم و بیمار شدم ...

حضرت امام (ره)

سلام دوستان . یه شعر طنز عاشقانه هست گفتم بذارم دوستان استفاده کنند :))))

این شعر به زبان اصفهانیه . من متن شعر و معنی رو میگذارم . ولی با این حال اگه کسی متوجه نشد بگید تا شرح بدم :)

تو دری مَچِد دِلی من دَسِد (تو در مسجد هستی دل من دسته تو) 

نه میشِد کَندِد نه میشِد بَسِد( نه میشه تو را کند نه میشه تو را بست) 

....

تو گلی غمزه ی جلو چشمی دل(تو گل غمزه ای پیش چشم دل من) 
نه میشِد بود کرد نه میشِد دَس زِد(نه میشه تو را بو کرد نه میشه به تو دست زد) 

دلی من گربِس سنبلا تیبم( دل من گربه است ای سنبل الطیف من)(سنبل التف گیاهیست که گربه با شنیدن بوی آن مست میشود)
شنیدِس بودا آ شُدِس مَسِد(بوی تو را شنیده و مست تو شده است) 

نمیگم اَصِش نبودم عاشق(نمیگم اصلا عاشق نبوده ام قبلا) 
ولی عشق تو همه را پس زِد( ولی عشق تو همه را کنار زد) 

برا من بَسِس که تو آلو شی ( برای من کافیه که تو آلو شوی) 
تا به ما بَلکی بِرِسِد هَسِد( تا بلکه هسته تو به ما برسد) 

برا من بَسِس که گزی آرتی( برای من کافیه که گز آردی) 
بخوری من شَم آرتی لا لَثِد( بخوری تا من آرد لای لثه تو بشوم) 

کی میی نوروز دو هزارو پنج( کی می آیی؟ نوروز دوهزار و پنج؟) (منظورش نوروزه 2014 :)))) )
یا نیمی شعبون دِه چییِس قَصِد( یا نیمه شعبون؟ آخه قصد تو چیست؟)

گذر گهی است پر ستم 

که اندور به غیر غم

کسی صلای اشنا به رهگذر نمیزند

دل خراب من از این خراب تر نمیشود

که خنجر غمت خراب تر نمیزند

نه سایه دارمو نه بر

و گر نه  بر درخت تر کسی تبر نمیزند

آونقدر این شعر عاشق نه اس  که بدون شرح

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید                  که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر نکن ناله و فریادکه من                    زده ام فالی و فریادرسی می آید

زآتش وادی ایمن نه منم خرم و بس                   موسی اینجا به امید قیسی می آید

هیچ کس نیست که در کوی تواش کاری نیست        هر کس آنجا به طریق هوسی می آید

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست              این قدر هست که بانگ جرسی می آید

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است               گو بر آن خوش که هنوزش نفسی می آید

خبر بلبل این باغ بپرسید که من                         ناله یی می شنوم کز قفسی می آید

جرعه یی ده که به میخانه ارباب کرم                   هر حریفی زپی ملتمسی می آید

یار دارد سر صید دل حافظ یاران                         شاهبازی به شکار مگسی می آید

                                                                                   غزل229 حافظ  

1. اي دل تو را خوش خبري بدهم كه كسي كه دم عيسي دارد و نَفَسهاي دلپذيرش نشان از شخصيت والايي مي دهد، خواهد ، آمد.(2) از غم فراق اندوه و دوري ناله و فرياد مكن زيرا ديشب فالي گرفته ام و از آمدن فرياد رسي خبر مي دهد.

(3) تنها من از آتش صحراي ايمن خوشحال نيستم كه حضرت موسي (ع) هم به اميد گُل آتشي به اينجا مي آيد. (4) هيچ كس نيست كه در كوي تو كار ي و حاجتي نداشته باشد. هر كس را كه ببيني در اثر جاذبه هوسي به اينجا كشيده مي شود. (5) هيچ كس پي به جا و منزل معشوق نبرده و ندانست كه او كجاست . همينقدر معلوم است كه صداي زنگ شتر كارواني به گوش مي رسد .(6) اگر دوست ، قصد وانگيزه احوالپرسي از دوست بيماريش را داردبه او بگو در راندن به سوي او شتاب كن كه هنوز از دوست نفسی باقي است. (7) از بلبل اين باغ سراغ بگيريد و احوالش را جويا شويد كه من صداي ناله يي كه از قفسي مي آيد به گوشم مي خورد. (8) يك دهان شراب ببخشاي كه هر رفيق باده پيمايي براي حاجت ودرخواستي به در ميخانه مردم سخاوتمند رو مي كند. (9) دوستان ، يار قصد شكار دل حافظ كرده است و. شاهبازي به شكار مگسي مي آيد.

ز دست دیده و دل هر دو فریاد                        که هر چه دیده بیند دل کند یاد

 بسازم خنجری نیشش ز پولاد                           زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

(بابا طاهر)