پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
| 27 : پژوهشنامه علوم انساني تابستان 1386; -(54):443-462. |
| |
| بررسي تطبيقي سيماي زنان در شاهنامه فردوسي و جنگ و صلح تولستوي |
| |
| يحيي پور مرضيه,نوروزي مهناز |
| |
| |
|
شاهنامه حكيم ابوالقاسم فردوسي و جنگ و صلح لف نيكلايويچ تولستوي دو حماسه بزرگ ادبيات جهان به شمار مي آيند كه ارزش و جايگاه والاي خود را در ميان ساير آثار، تا به امروز حفظ كرده اند. فردوسي و تولستوي در اين دو اثر حماسي توانستند، بسياري از جنبه هاي زندگي بشر و ابعاد گوناگون آن را در قالب حوادث اجتماعي، سياسي، خانوادگي، اخلاقي، تاريخي، صحنه هاي جنگ و خونريزي و صلح، با نمادين كردن خير در برابر شر به تصوير بكشند. بي شك بررسي سيماي زنان و حضور قهرمانان زن در صحنه هاي بي نظير حماسي و در كنار هم قرار دادن اقشار مختلف به منظور مقايسه آن ها با يكديگر، مي تواند ديدگاه هاي اين نويسندگان بزرگ را درباره نقش اجتماعي، فرهنگي و همچنين سياسي زنان در جامعه و به خصوص در خانواده نشان دهد. هر دو نويسنده معتقدند كه زنان نيك سيرتي همچون رودابه، سيندخت، ناتاشا راستووا، ماريا بالكونسكايا و... با توجه به پايبنديشان به اصالت خانوادگي و موازين اخلاقي، كمك به بقا و ايجاد آرامش در خانواده نموده و خود نيز به پاداشي نيك و شايسته در زندگي دست يافته اند. برعكس، زنان بد سيرت و ناشايست، مانند سودابه و هلن كوراگينا به علت زير پا گذاشتن اصول اخلاقي و لاقيدي خود به كيفري سخت رسيده اند. با بررسي شاهنامه و جنگ و صلح مي بينيم گرچه فردوسي و تولستوي از دو فرهنگ، قوم و مذهب مختلف اند و در شرايط و دوره هاي متفاوت زيسته اند، ولي هر دو آن ها، به زنان نيكو صفت و پاكدامن، زناني كه به وظايف مادري و همسري خود به نحو شايسته عمل مي كنند و نمونه زن اصيل و با اخلاق هستند، به ديده احترام مي نگرند و ارج مي نهند.
|
| |
| كليد واژه: |
| |
 |
|
نسخه قابل چاپ
|
دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 3:12 PM
تشکرات از این پست