☂☂ دلنوشته های پاییزی ☂☂

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش.
باغ بی برگی،
روز و شب تنهاست،
با سکوت پاکِ غمناکش.
سازِ او باران، سرودش باد.
جامه اش شولای عریانی‌ست.
ورجز،اینش جامه ای باید .
بافته بس شعله ی زرتار پودش باد .
گو بروید ، هرچه در هر جا که خواهد ، یا نمی خواهد .
باغبان و رهگذران نیست .
باغ نومیدان
چشم در راه بهاری نیست
گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد ،
ور برویش برگ لبخندی نمی روید ؛
باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟
داستان از میوه های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید .
باغ بی برگی
خنده اش خونیست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن .
پادشاه فصلها ، پائیز .

کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم.
برگهای آرزوهایم , یکایک زرد می شد,
آفتاب دیدگانم سرد می شد,
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد.
وه ... چه زیبا بود, اگر پاییز بودم,
وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم,
شاعری در چشم من میخواند ...شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله می زد,
در شرار آتش دردی نهانی.
نغمه ی من ...
همچو آواری نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته.
پیش رویم :
چهره تلخ زمستان جوانی
پشت سر :
آشوب تابستان عشقی ناگهانی
سینه ام :
منزلگه اندوه و درد وبد گمانی.
کاش چون پاییز بودم

من متولدِ پاييزم،

فصل ِ زردی

فصل ِ بادِ وحشی

فصل ِ شاعرهای پير

فصل ِ نقاشان بی نظير

کس چه می داند!

شايدم بس دلگير!!

فصل ها پشت سر هم می آیند می روند و تمام می شوند

اما تمام شدنی نیست فصلِ رفتن تو و تنهاییِ من …

پاییزم بدون تو

 پاییز آمدست که خود را ببارمت

پاییز لفظ دیگر”من دوست دارمت”
بر باد می دهم همه ی بود خویش را
یعنی تو را… به دست خودت می سپارمت

پاییزت پر از رگبار آرزوهای قشنگ
اولین لحظه های پاییزت از نم نم باران خوشرنگ
و من آرزومند آرزوهایت . . .

دوباره پاییز…

اما نه ((فصل خزان)) زرد!
دوباره پاییز…
اما نه فصل اندوه و درد!
دوباره پاییز…
فصل زیبای سادگی…
دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی!

براتون پاییز گرم وبدون غم ودلتنگی وجدایی کنار بهترین فرد زندگیتون آرزومی کنم.
هرجا هستید سلامت وپیروز باشید.

پاییز است فصل باران

 راستی پاییز؟

 من بارانی تَرم یا تو؟

 تو یک فصل می باری!

 من اما چهار فصل میبارم…

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست

حتی در این دوران بی مهری باز هم پاییز زیباست

مهرت قشنگ ٬ پاییزت مبارک . . .

پاییز تنها فصلیه که از همون اولین روزش خودشو نشون می ده!
کاش همه انسانها مثل پاییز باشن تا از همون روز اول رنگ و روی اصلیشون رو نشون بدن

صــــــدبرگـــ دفــتـر شـعـرم به رنگ پاییز است

و ســـوز برف جـــدایـــی در آن غــزلـریز است

هنــوز بــوی تـــو دارد هـــوای شــعــر و غـــزل

خوشـا که شعـر تو هـمـچون شکـوفه نوخیز است

خوش است خاطرات بهار و خوش است یاد نگار

ولــی نــوای شـعـر خـزان چقـدر غم انگـیز است

ببـــار ابـــر مـحـــبت بــه دل کـــه ســوز خــزان

شـراره ای زده بــر مــن کـه شـعـله اش تیـز است

نگـــار مـــن! بــپــذیــرم بــه شــعـر پـایـیــزی
 

غــزل غـــزل بــه فــدایت اگـرچــه ناچـیز است

پاييز با مهر پيش آمد و ما چه بيرحمانه
همه دلخوري هايمان را به پاي او نوشتيم
راز اين فصل را تنها
برگ هايي فاش مي كنند كه رقص كنان كوچ مي كنن

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم

ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم

چو گلدان خالی لب پنجره

پر از خاطرات ترک‌خورده‌ایم

اگر داغ دل بود، ما دیده‌ایم

اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم

اگر دل دلیل است، آورده‌ایم

اگر داغ شرط است، ما برده‌ایم

اگر دشنۀ دشمنان، گردنیم

اگر خنجر دوستان، گُرده‌ایم

گواهی بخواهید، اینک گواه

همین زخم‌هایی که نشمرده‌ایم

دلی سر بلند و سری سر به زیر

از این دست عمری به سر برده‌ایم

قیصر امین پور

^{یادته اون روزای رفته}

 ^{گفتی دیگه بر نمی گرده}

 ^{گفتم بمون تو با من}

 ^{گفتی سجاده رو بحره}

 ^{سزای قلب من این بود؟}

 ^{تنهای و غم و غصه}

 ^{کجای قصه بد بودم}

 ^{که حکمم اینچنین درده}

 ^{تو رفتی با اون خنده هات}

 ^{تن من بارونی و سرده}

 ^{تو رفتیو، پنجره واسه همیشه مرده}

پاییز

پاییز نامه های رنگی نوشته است

در این پیداهای پنهان

پاییز جدای را بیدار ساخته است

در این شب های بی آسمان

دل هوای باران خواسته است

در این روز های زمستان

نفس صدای باران داشته است

در این هوای پریشان...