پژوهش و سازندگي

كنه هاي تارتن (Tetranychus spp.) از آفات مهم محيط هاي گلخانه اي و كنه شكارگر Phytoseiulus persimilis A.H. مهمترين دشمن طبيعي آن مي باشد. سازگاري كنه هاي تارتن در شرايط گلخانه اي باعث فعاليت و خسارت دايم آنها در طول سال مي شود. ايجاد مقاومت سريع كنه هاي تارتن به سموم و محدوديت تنوع به كارگيري آنها همراه با مساله باقي مانده سم روي خيار گلخانه اي، مبارزه بيولوژيك را در اولويت قرار داده است. مطالعه بيولوژيكي كنه شكارگر P. persimilis در شرايط آزمايشگاهي و كارايي آن با جداسازي از ساير آفات و پرورش انبوه روي لوبيا زميني و ايستاده و روي خيار درختي در گلخانه ها با اسكلت چوبي و فلزي به همراه تاثير مشاهده اي سموم بر جمعيت كنه شكارگر در منطقه ورامين انجام پذيرفت. بررسي هاي آزمايشگاهي (20±5 درجه سانتيگراد و 55±10 درصد رطوبت) نشان داد تغذيه روزانه و كلي شكارگر از كنه طعمه به ترتيب به تعداد 12±5، 96±27 كنه و با تعداد تخم ريزي روزانه 3.75±1 و كلي 40±5 تخم همراه بود. با كشت ارقام لوبياي قرمز و چيتي نسبت به تامين كنه طعمه و پرورش انبوه و تعيين كارايي شكارگر اقدام گرديد. براي رهاسازي كنه شكارگر از نسبت 1 به 10 كنه طعمه در هر دو نوع گلخانه با اسكلت چوبي و فلزي استفاده شد. براي تعيين ميانگين جمعيت و درصد آلودگي برگ هاي خيار گلخانه اي به كنه تارتن قبل و بعد از رهاسازي شكارگر از روش آماري حضور و عدم حضور كنه استفاده گرديد. نتايج داده هاي جمع آوري شده نشان داد درصد آلودگي برگ هاي خيار درختي و ميانگين جمعيت كنه تارتن قبل از رهاسازي در گلخانه هاي اسكلت چوبي و فلزي به ترتيب 25 درصد و 135.1±23 كنه، 11 درصد و 35.76±14 بود. كارايي كنه شكارگر با نمونه برداري در فواصل هفت روز و در طول بررسي (50 الي 55 روز) تعيين شد. تاثير سه و چهار نوبت رهاسازي كنه شكارگر به ترتيب در گلخانه هاي اسكلت چوبي و فلزي كاهش درصد آلودگي و ميانگين جمعيت فعال كنه تارتن را به 8 درصد و 1.73±1.25 كنه و 13 درصد و 5.77±2.5 كنه رساند. تاثير مشاهده اي محلول و مه پاشي سموم مختلف (كنه/ حشره/ قارچ كش) تلفات زيادي بر جمعيت كنه شكارگر را سبب شد. از نتايج بدست آمده پيشنهاد مي گردد با رهاسازي به موقع كنه شكارگر در مراحل اوليه آلودگي بوته هاي خيار درختي به كنه تارتن مي توان خسارت آنرا كنترل و از مصرف زياد كنه كش ها در محيط هاي گلخانه اي جلوگيري به عمل آورد.

 نسخه قابل چاپ

تراكم بيش از حد لايه هاي زيرين خاك مشكلي جدي است كه بر روي صفات فيزيكي مطلوب خاك زراعي تاثير منفي مي گذارد. به لحاظ شكل خاص هندسي و نيز شرايط فيزيكي خاك زيرشكن ها تا يك عمق معين قادر هستند خاك را به طرف بالا و جلو حركت دهند و از آن به بعد خاك به طرف جوانب تيغه حركت مي كند. اين عمق به نام عمق بحراني ناميده مي شود. در تحقيق حاضر اثرات بكارگيري دو تيغه سطحي در عمق 25 سانتي متر و در سه فاصله بين تيغه اي 50، 75 و 100 سانتي متر بر مقاومت كششي، سطح خاك بهم خورده، مقاومت ويژه و شاخص مخروطي در مقايسه با عملكرد يك زيرشكن منفرد در عمق 50 سانتي متر و در خاك داراي بافت لومي رسي در منطقه باجگاه شيراز آزمون گرديد. نتايج حاصله نشان داد كه استفاده از تيغه هاي سطحي در جلوي شاخه اصلي زيرشكن در فواصل بين تيغه اي 50 و 70 سانتي متر موجب كاهش معني دار مقاومت كششي و افزايش سطح خاك به هم خورده مي شود. همچنين نتايج حاصله در مورد شاخص مخروطي نشان داد كه وقتي از اين تيغه ها در جلوي تيغه اصلي استفاده مي شود. اين پارامتر در اعماق 30 تا سانتي متر 40 به طور معني داري كاهش يافته و عمق بحراني افزايش مي يابد.

 نسخه قابل چاپ

تنوع صفات مورفولوژيكي جمعيت هاي Secale cereale (چاودار) ايران با استفاده از بذر و نمونه هاي رشد يافته در مزرعه از نظر 6 صفت كيفي و 28 صفت كمي مورد بررسي قرار گرفت. تنوع صفات كمي به دليل برون زاد آوري گسترده اين گونه بسيار بالا بود. از آنجا كه اين تنوع به صورت يكنواخت در كليه جمعيت ها ديده مي شود. مي توان گفت هيچ گونه تنوع بين جمعيتي ديده نشد. صفات كيفي نيز فاقد تنوع بين جمعيت ها بودند. ارزش منابع مختلف صفات در تعيين حدود تاكسون ها مورد بررسي قرار گرفته است.

 نسخه قابل چاپ

به منظور ارزيابي اثرات تداخلي گندم در تراكم هاي متفاوت و تاريخ هاي مختلف سبز شدن يولاف وحشي، طي دو سال زراعي 83-1382 و 84-1383 آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده در پايه بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در خوزستان اجرا گرديد. كرت هاي اصلي شامل نه زمان سبز شدن يولاف وحشي به صورت چهار زمان 5، 10، 15 و 20 روز قبل از كاشت گندم، يك زمان (پانزدهم آذر ماه) همزمان با كاشت گندم و چهار زمان 5، 10، 15 و 20 روز پس از كاشت گندم بود و كرت هاي فرعي شامل شش تراكم 0، 20، 40، 60، 80 و 100 بوته يولاف وحشي در مترمربع تعيين گرديد. نتايج آزمايش نشان داد كه ارتفاع گندم با افزايش تراكم يولاف وحشي و همچنين تسريع در سبز شدن اين علف هرز كاهش يافت. افزايش تراكم و تسريع در سبز شدن يولاف وحشي سبب كاهش سطح برگ و عملكرد گندم گرديد. ميزان تششع ورودي به كانوپي با كاهش تراكم و تاخير در سبز شدن يولاف وحشي افزايش يافت. بيشترين ميزان كاهش ارتفاع و تششع ورودي با كانوپي گندم در تاريخ هاي مختلف سبز شدن يولاف وحشي متعلق به تاريخ كاشت يولاف وحشي بيست روز زودتر از گندم با 38 درصد كاهش و در تراكم مختلف علف هرز متعلق به تراكم يكصد بوته يولاف وحشي در مترمربع با 35 درصد كاهش بود. بالاترين ميزان كاهش عملكرد دانه نيز متعلق به همين تيمارها به ميزان 82 درصد بود.

 نسخه قابل چاپ

هدف اصلي اين تحقيق بررسي روابط پوشش گياهي با برخي خصوصيات خاك موثر بر پراكنش گياهان شاخص مرتعي در بخشي از مراتع سارال استان كردستان است. به منظور بررسي ارتباط پوشش گياهي و خصوصيات خاك، ابتدا به روش فيزيونوميك تيپ بندي پوشش گياهي انجام شد. سپس منطقه معرف در هر تيپ رويشي تعيين و نمونه برداري هاي خاك و پوشش گياهي در آنها صورت گرفت. جهت بررسي ميزان همبستگي پوشش گياهي با عوامل خاكي، با استفاده از نرم افزار PC-ORD از آناليز چند متغيره، تجزيه مولفه هاي اصلي (PCA) و تحليل تطبيقي متعارف (CCA) استفاده شد. نتايج مطالعات منتج به تشخيص چهار تيپ گياهي Prangos- Ferula، Ferula- Chephalaria، Ferula- Bromus، و Fryngium- Achillea شد. همچنين نتايج حاصل از تحليل ارتباط عوامل فيزيكي و شيميايي خاك با پوشش گياهي نشان داد كه گونه هاي Eryngium، Achillea vermicularis و Bromus tomentellus خواستار شن بيشتر و سيلت و رس كمتر هستند و گونه هاي Cephalaria microcephala و Chaerophyllum macrospermum خواستار سيلت و رس بيشتر و شن كمتر مي باشند. گونه هاي Achillea vermicularis، Prangos ferulacea، Acantolimon sp و Ferula Haussknechtii خواستار اسيديته كمتري هستند اما با ميزان سيلت و درصد اشباع رابطه مثبت دارند.

 نسخه قابل چاپ

به منظور مطالعه اثر فواصل مختلف آبياري و تراكم بوته بر خصوصيات كيفي گياه دارويي سياده دانه يك آزمايش مزرعه اي در سال زراعي 1381 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي انجام شد. براي اين منظور سه سطح فواصل آبياري (يك، دو و سه هفته) با پنج سطح تراكم بوته (150، 200، 250، 300 و 350 بوته در مترمربع) به صورت كرت هاي خرد شده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي؛ با چهار تكرار اجرا شد. صفات مورد مطالعه عبارت بودند از عملكرد دانه، درصد روغن، درصد اسانس، عملكرد روغن و عملكرد اسانس. نتايج حاصله نشان داد كه فواصل آبياري اثر معني داري بر كليه صفات مورد مطالعه داشت. افزايش فواصل آبياري درصد و عملكرد روغن و اسانس دانه سياه دانه را كاهش داد. تراكم بوته اثر معني داري بر درصد روغن اسانس دانه سياه دانه نداشت. بين سطوح مختلف تراكم بوته اختلاف معني داري در عملكرد روغن و اسانس دانه سياه دانه وجود داشت. بين تيمارهاي مورد مطالعه در فاصله يك هفته آبياري و تراكم 250 بوته در مترمربع بيشترين عملكرد روغن (410.5 كيلوگرم در هكتار) و عملكرد اسانس (14.08 كيلوگرم در هكتار) حاصل شد.

 نسخه قابل چاپ

آفتابگردان از محصولاتي است كه سالهاست در كرمان كشت مي شود و مصرف آجيلي دارد؛ در سال هاي اخير كه ارقام اصلاح شده به منظور روغن كشي توصيه شده، بسياري از زارعين هنوز از بذور محلي استفاده مي كنند و معتقدند كه كاشت ارقام اصلاح شده، هم از نظر زمان كاشت و هم از نظر اقتصادي ريسك پذير است. هدف از اين مطالعه مقايسه ارقام اصلاح شده و محلي آفتابگردان در تاريخ هاي كشت متفاوت است. چهارم رقم اصلاح شده آفتابگردان؛ آذرگل (هيبريد)، زاريا، آرماويروسكي، ركورد و دو رقم محلي شامل محلي جوپار (شماره 1) و محلي بردسير (شماره 2) در تاريخ هاي 30 فروردين، 15 ارديبهشت، 30 ارديبهشت و 15 خرداد 1382 در مزرعه دانشكده كشاورزي دانشگاه شهيد باهنر كرمان كشت شدند و اثر تاريخ كاشت روي ميزان عملكرد و اجزا عملكرد شامل قطر طبق، وزن هزار دانه، شاخص برداشت، ميزان ماده خشك، روغن و پروتئين اين ارقام با استفاده از طرح كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در سه تكرار مشخص گرديد. ميزان عملكرد از 1443 كيلوگرم در هكتار تا 2375 كيلوگرم در هكتار ما بين ارقام متفاوت بود. از تاريخ هاي كاشت 15 ارديبهشت و 30 ارديبهشت عملكرد بيشتري بدست آمد. ميزان روغن بذور از 36.4 درصد تا 43.4 درصد؛ و عملكرد روغن در هكتار از 572 كيلو تا 991 كيلو متغيير بود؛ بالاترين عملكرد روغن به ترتيب در تاريخ هاي كاشت 15 ارديبهشت و 30 ارديبهشت بدست آمد. بالاترين ميزان ماده خشك در هكتار به ترتيب حدود 12.1 تن در هكتار براي محلي بردسير (شماره 2) و 11.6 تن در هكتار براي رقم آذرگل بود. دو رقم محلي شماره 1 و 2 به ترتيب بالاترين قطر طبق را داشتند. وزن هزار دانه و بيشترين تعداد دانه در طبق در ارقام محلي دو و يك بالاترين ميزان را نشان داد؛ ميزان پوكي دانه در ارقام محلي دو و يك و آذرگل تفاوت معني داري نشان نداد، اما بين اين ارقام و ساير ارقام تفاوت معني دار شد. با توجه به نتايج اين تحقيق به نظر مي رسد بهترين تاريخ كاشت در كرمان از 15 ارديبهشت تا 30 ارديبهشت باشد كه بتواند بالاترين عملكرد را توليد كند. ضمنا ارقام محلي از نظر عملكرد و اجزا كمي و كيفي عملكرد بخوبي با ارقام اصلاح شده رقابت مي كنند.

 نسخه قابل چاپ

سيب يكي از محصولات باغي است كه بخشي از صادرات غير نفتي كشور را تشكيل مي دهد و صادرات آن همواره در سنوات گذشته داراي نوسان بوده است. اين پژوهش با هدف بررسي قدرت رقابت صادراتي سيب ايران و روند تغييرات آن در طول زمان انجام گرديده و وضعيت مزيت نسبي سيب ايران را در رقابت با ساير كشورهاي صاحب نام در توليد و تجارت سيب مورد بررسي قرار داده است. اطلاعات مورد نياز اين مطالعه از طريق اطلاعات سري زماني توليد و صادرات (طي سال هاي (1970-2002 استفاده شده و شاخص هاي اندازه گيري قدرت رقابت صادراتي RCA و RSCA بوده اند. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه هر چند براساس معيارهاي معرفي شده، سيب ايران داراي مزيت نسبي صادراتي است ولي قدرت رقابت صادراتي آن داراي روند نوساني و كاهشي است. همبستگي منفي بين معيار RCA سيب ايران و ايتاليا نشان مي دهد كه اين كشور رقيب جدي صادرات سيب ايران است و توانسته با استفاده از تكنولوژي هاي جديد سهم بازار صادرات ايران را تحت شعاع قرار دهد. در تابع عرضه صادرات، قيمت صادراتي اثر مثبت و متغيرهاي شاخص بهاي عمده فروشي و توليد ناخالص ملي اثر منفي بر عرضه صادرات سيب دارند. همچنين شاخص ناپايداري عرضه صادرات سيب معادل 21.9 برآورد گرديد كه حاكي از ناپايداري عرضه صادرات سيب ايران است.

 نسخه قابل چاپ

افزايش كارآيي مصرف آب (WUE) در آبياري محصولات كشاورزي خصوصا در مناطق خشك و نيمه خشك حايز اهميت زيادي است. در اين راستا اصلاح روش هاي آبياري به همراه كاربرد مدل هاي تعيين نياز آبي گياهان كه برآورد صحيحي از ميزان آب مورد نياز گياهان و زمان مناسب آبياري ارايه دهند، در افزايش عامل فوق نقش بسزايي دارند. در اين تحقيق، به منظور ارزيابي اثرات استفاده از روش آبياري قطره اي زير سطحي در شرايط استفاده از مدل نياز آبي ET-HS، چهار محصول سيب زميني در دو رقم مارفونا و نويتا، گوجه فرنگي و بادمجان انتخاب و در قطعات جداگانه با طرح آزمايشي بلوك هاي كاملا تصادفي كشت گرديد. براي هر يك از محصولات فوق تيمارهاي آبياري قطره اي سطحي، آبياري قطره اي در عمق 15 سانتيمتر، آبياري قطره اي زير سطحي در عمق 30 سانتيمتر، آبياري سطحي جوي و پشته طراحي شد. در كليه تيمارها، از مدل نياز آبي ET-HS استفاده شد و دور و ميزان آب آبياري براساس آن تعيين گرديد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد كه كاربرد همزمان آبياري قطره اي زير سطحي در محصولات مورد مطالعه منجر به افزايش قابل توجه كارآيي مصرف آب شده، به طوري كه براساس آزمون دانكن در سطح 5 درصد اختلاف معني دار بين اين تيمار با ساير تيمارها بوجود آمده است.

 نسخه قابل چاپ

ارزشيابي مراكز آموزشي، به عنوان يك نياز در جهت سنجش و بهبود فعاليت هاي آموزشي مراكز آموزش جهاد كشاورزي مطرح مي باشد. اهداف عمده اين پژوهش عبارتند از: 1- تعيين مولفه هاي اصلي ارزشيابي مراكز آموزشي وزارت جهاد كشاورزي براساس تجارب داخلي، تجارب بين المللي و مباني نظري. 2- ارايه مدل پيشنهادي براي ارزشيابي مراكز آموزشي وزارت جهاد كشاورزي. 3- تعيين درجه تناسب مدل پيشنهادي از نظر روسا، معاونان و كارشناسان مراكز آموزشي وزارت جهاد كشاورزي. روش تحقيق اين پژوهش با توجه به هدف، ماهيت موضوع، دستيابي به جامعه آماري، شيوه انتخاب نمونه، ابزار و نحوه گردآوري اطلاعات، زمينه يابي است. اين روش ابزاري مفيد براي توصيف وضع موجود، تبيين و برقراري رابطه اي دروني بين متغيرها، نحوه تفكر افراد و چگونگي رفتار آنان مي باشد (1). جامعه آماري در اين پژوهش، شامل كليه روساي مراكز آموزشي (65 نفر)، معاونان مراكز آموزشي (130 نفر) و كارشناسان (734 نفر) است كه 250 نفر از آنان، به عنوان حجم نمونه اين پژوهش و جمعا به تعداد 475 نفر با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شده اند. براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز، پرسش نامه اي تنظيم شده است كه پس از اطمينان از روايي و اعتبار آن (%97) به مراكز آموزشي ارسال شد كه تعداد 343 پرسش نامه مورد مورد استخراج قرار گرفته است. داده هاي بدست آمده با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و استنباطي چون آزمون هاي t تك نمونه اي، تحليل عاملي، آلفاي كرونباخ با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. نتايج يافته ها نشان مي دهد، هر شش مولفه مدل پيشنهادي ارزشابي مورد تاييد قرار گرفت. اولين و مهمترين عامل مدل پيشنهادي بازسازي و به سازي نيروي انساني شاغل در بخش كشاورزي مي باشد. مولفه هاي تغيير شيوه هاي برنامه ريزي آموزشي در بخش كشاورزي در راستاي مدرنيزه كردن فرايندهاي آموزش، توسعه مشاركت زنان در بهره گيري و اجراي آموزش تخصصي و مهارتي، ارتقا نقش آموزش در ايجاد امنيت غذايي در جامعه و بهبود الگوي توليد و مصرف غذايي، افزايش بهره وري بخش كشاورزي از طريق ارتقاي دانش و مهارت فراگيران با و توسعه فرهنگ مشاغل جهت ايجاد انگيزه در جوانان براي اشتغال در بخش كشاورزي، به ترتيب مورد تاييد قرار گرفته و داراي اهميت مي باشند. با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ، مدل پيشنهادي به ضريب پايايي (%92) و ميانگين كل آن (8.37) از نمره 10 و با توافق بالاي (%87) مورد تاييد قرار گرفته است. اولين و مهمترين مولفه مدل پيشنهادي بازسازي و به سازي نيروي انساني شاغل در بخش كشاورزي مي باشد. زيرا كه وزن عاملي معنادار بيشتري (%26) با هر يك از متغيرها دارد.

 نسخه قابل چاپ

گياه Anthurium andreanum Var. Tropical از تيره آراسه يكي از زيباترين گلها در جهان مي باشد. در گذشته اين گياه از طريق بذر و كاشت جوانه هاي نابجاي ريشه دار تكثير مي شده است ليكن امروزه به دلايل متعدد اين روش ها منسوخ شده است. واريته تروپيكال با داشتن گل هايي با اسپات قرمز درخشان همواره مورد توجه بوده است. در اين تحقيق كشت درون شيشه اي ريز نمونه هاي برگ مورد مطالعه قرار گرفت. آلودگي سطحي برگ ها با استفاده از پيش تيمار 4000 ppm بنوميل به مدت 20 دقيقه و اتانول 70 درصد و هيپوكلريت كلسيم 1% به ترتيب با زمان هاي 15 ثانيه و 20 دقيقه بر طرف گرديد. قطعات پهنك از راس برگ و قسمت هاي داراي رگبرگ اصلي تهيه و جداگانه روي محيط هاي داراي دو هورمون سيتوكينيني Kin و BA در تركيب با 4-D و 2 در غلظت هاي مختلف كشت شدند. بيشترين حجم كالوس با استفاده از دو هورمون Kin (4mg/l) و 4-D (1mg/l) و 2 به ميزان 3.75 سانتيمتر مكعب در تاريكي بدست آمد. بيشترين تعداد باززايي رويشي با متوسط 19 عدد بر بافت كالوس نيز در غلظت ميلي گرم بر ليتر Kin و 0.25 ميلي گرم بر ليتر IAA در روشنايي حاصل گرديد.

 نسخه قابل چاپ

يكي از چالش هاي عمده براي جمعيت در حال رشد كشور مساله آب و مديريت استفاده از آن است. اهميت بخش كشاورزي در اين مورد به دليل مصرف بالايي از منابع آبي كشور بايد مورد توجه جدي قرار گيرد. در اين خصوص يكي از راه هاي افزايش بازدهي مصرف آب در مزارع استفاده از روش هاي آبياري مناسب با راندمان بالا است. در سال هاي اخير دولت و برنامه ريزان بخش كشاورزي تسهيلاتي را به منظور به كارگيري فناوري هاي مدرن آبياري (آبياري تحت فشار) در اختيار كشاورزان قرار داده اند. از طرفي تنوع در عرضه تكنولوژي هاي نوين آبياري گاه كشاورزان را در انتخاب نوع سيستم مناسب دچار مشكل مي كند. تصميم گيري در انتخاب يك تكنولوژي بايستي با توجه به كليه عوامل تاثير گذار در كارايي آن باشد. لذا بررسي عملكرد سيستم هاي آبياري تحت فشار به منظور انتخاب مناسب ترين آن يك ضرورت مي باشد. هدف از انجام اين تحقيق ارزيابي روش هاي مختلف آبياري (آبياري سطحي- آبياري تحت فشار) به منظور معرفي بهترين گزينه در مناطق تابعه استان همدان است. براي اين منظور روش برنامه ريزي توافقي (C.P) 1 انتخاب شده است. با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده دو مرحله اي، تعداد 157 بهره بردار از سيستم هاي آبياري تحت فشار انتخاب و با تكميل پرسش نامه اطلاعات مربوط به سال زراعي 81-1380 اخذ گرديد. نتايج حاصله نشان مي دهد كه در شهرستان بهار و نهاوند سيستم كلاسيك ثابت و قطره اي، در شهرستان هاي رزن و كبودرآهنگ سيستم كلاسيك ثابت و چرخدار و در شهرستان هاي ملاير، اسدآباد و تويسركان كلاسيك ثابت مناسب ترين گزينه هاي آبياري مي باشند.

 نسخه قابل چاپ

به منظور بررسي تاثير تنش خشكي بر صفات زراعي و ظاهري 16 رقم گندم و همچنين معرفي ارقام متحمل و حساس به خشكي، دو آزمايش مجزا در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با دو تكرار اجرا گرديد. در آزمايش اول شرايط تنش خشكي اعمال شد و آبياري فقط يك بار براي سبز شدن انجام گرفت. اما در آزمايش دوم تا آخر فصل رشدي، آبياري به صورت معمول منطقه انجام گرفت. صفاتي از قبيل عملكرد و اجزاي آن، ارتفاع، دوره رشد رويشي، طول پدانكل و … اندازه گيري شد. عكس العمل ارقام مختلف گندم در دو آزمايش متفاوت بود، به طوري كه تنش خشكي موجب كاهش كليه صفات مورد ارزيابي مخصوصا عملكرد دانه (50.37)، عملكرد كاه (%49.45) و عملكرد بيولوژيك (%49.84) گرديد. اگر چه وجود شرايط ديم باعث كاهش عملكرد دانه در ارقام مختلف نسبت به شرايط آبي شد، ولي مشاهده گرديد كه بعضي از ارقام در شرايط ديم، تنش خشكي را تحمل كرده و عملكرد نسبتا بالايي داشتند. به عنوان نمونه مي توان ارقام آذر 2، كوير، سبلان و چمران را نام برد. با استفاده از محاسبه ضرايب همبستگي، روابط بين صفات تحت شرايط تنش وبدون تنش بررسي شد و مشخص گرديد كه صفاتي مثل ارتفاع زياد و طويل بودن پدانكل به دليل فراهم آوردن منبعي براي انتقال مجدد مواد و همچنين سطح فتوسنتز كننده، در تحمل گياه به خشكي مي توانند دخيل باشند. به منظور ارزيابي تحمل به خشكي در ارقام مورد بررسي از 3 شاخص ميانگين هندسي عملكرد، ميانگين هارمونيك عملكرد و شاخص تحمل تنش استفاده شد. اين شاخص ها همبستگي بالايي را با عملكرد دانه و شاخص برداشت تحت شرايط آبي و ديم نشان دادند. بنابراين مي توان از اين شاخص ها براي گزينش ارقام متحمل استفاده كرد. به طور كلي در اين تحقيق رقم آذر 2 مقاوم ترين و رقم 87-Zhong 291 حساس ترين ارقام به خشكي شناخته شدند و لذا مي توان از اين ارقام به عنوان والدين تلاقي در برنامه هاي به نژادي و تشكيل جمعيت در حال تفرق استفاده كرد. با استفاده از تجزيه خوشه اي به روش UPGMA و براساس فاصله اقليدسي، 16 ژنوتيپ گندم در 11 گروه مجزا تقسيم بندي شدند.

 نسخه قابل چاپ

به منظور بررسي كشت مخلوط ذرت و خيار و تاثير آن بر كنترل علف هاي هرز، پژوهشي در سال 1383 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز واقع در كوشكك انجام گرفت. آزمايش به صورت طرح كرتهاي خرد شده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. تيمارهاي كرت اصلي شامل، وجين (W) و عدم وجين (w)، و تيمارهاي كرت فرعي شامل، 100% ذرت (M)، 100% خيار (C)، 100% ذرت + خيار (MC)، 100% ذرت + 50% خيار (Mc)، 100% خيار + 50% ذرت (mC) و 50% ذرت + 50% خيار (mc) بود. كشت مخلوط با استفاده از طرحهاي افزايشي و جايگزيني به دست آمد. نتايج نشان داد كه وجين موجب افزايش عملكرد دانه و بيولوژيك ذرت و عملكرد ميوه خيار مي شود (a<%5). كشت مخلوط اثر معني داري را بر روي عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك ذرت و عملكرد ميوه خيار داشت، ولي بر شاخص برداشت بي تاثير بود. ميزان LER در اغلب تيمارهاي مخلوط بزرگتر از يك بود كه نشان دهنده برتري كشت مخلوط در مقايسه با كشت خالص است. بيشترين ميزان جذب تشعشات فعال فتوسنتزي به تيمار MC مربوط بود. در خصوص كنترل و مديريت علف هاي هرز كشت هاي مخلوط در مقايسه با كشت هاي خالص برتري نشان دادند.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ