پژوهش و سازندگي

تعيين عوامل موثر بر زنده ماني گونه A. lentiformis درتوسعه پايدار عرصه هاي بوته كاري شده واجد اهميت ويژه اي است. به همين منظور مصادف با بهار 1371 عرصهاي به وسعت 4.5  هكتار در اراضي بياباني حاشيه كوير سياه كوه استان يزد انتخاب و در آن بوته كاري شد. اين پژوهش در قالب طرح آماري كرتهاي دو بار خرد شده با تيمارهاي اصلي فواصل كاشت 2، 4 و 6 متري اجرا شد. تيمارهاي فرعي 1، دوره هاي هرس هر ساله، دو ساله و سه ساله و تيمارهاي فرعي 2، سطوح برش هرس كامل (كفبر)، هرس از ارتفاع 20، 40 و 60 سانتيمتري با تيمار بدون هرس (شاهد) بوده اند. آمار برداري از درصد تلفات گياهان در پاييز سال 1372 (قبل از اعمال تيمارهاي برش) آغاز و تا 9 سال پس از آن در زمان مشابه ادامه يافته است. نتايج نشان داد كه تراكم بوته هاي زنده در فاصله كاشت 2 متري در مرتبه اول و مقادير آنها در فواصل 4 و 6 متري به ترتيب در گروه هاي بعدي قرار مي گيرند. درصد تلفات گياهان در دوره هاي هرس اعمال شده به تفكيك در 6 و 9 سالگي فاقد اختلاف معني دار مي باشند (p<0.05). بنابراين اثر سو افزايش درصد تلفات در رابطه با برداشت هر ساله وجود ندارد. درصد تلفات گياهان در محدوده تيمارهاي ارتفاع برش همواره با اختلاف معني دار همراه است (p<0.05). حداقل درصد تلفات بر روي تيمار آزمايشي ارتفاع 60 سانتيمتري رخ داده است. به استناد نتايج حاصله، برداشت هر ساله از ارتفاع 60 سانتيمتري در قالب چراي آزاد دام يا دروي علوفه بر رشد، شادابي و استمرار حيات اين گونه در منطقه تحت بررسي و مناطق مشابه آن در سطح كشور نقش مثبت ايفا خواهد نمود.