پژوهش و سازندگي

مطالعات پلانكتوني در طرح جامع هيدرولوژي و هيدروبيولوژي رودخانه كرگانرود كه در غرب گيلان قرار گرفته طي سالهاي 1380-81 نشان داد، كه پلانكتون هاي اين رودخانه در مجموع از فراواني و تنوع كمي برخوردار مي باشند. در بررسي هاي فيتوپلانكتوني رودخانه كرگانرود در مجموع 4 شاخه و 16 جنس فيتوپلانكتوني شناسايي شده كه بيشترين جنس هاي مشاهده شده مربوط به شاخه Bacillariophyta مي باشد. يكي از مهمترين جنس هاي اين شاخه كه در همه فصول ديده شده جنس Navicula است. جنس هاي مهم ديگر اين شاخه عبارت از Cyclotella, Nitzschia, Diatoma, Cocconoeis و Gomphonema بودند. ميانگين فراواني سالانه اين شاخه 370800 عدد در ليتر بوده كه 95.60 درصد تراكم سالانه فيتوپلانكتوني را در اين رودخانه تشكيل داده است. از شاخه Cyanophyta جنس Oscillatoria با ميانگين فراواني 15307 عدد در ليتر با 4 درصد تراكم سالانه در مرتبه بعدي قرار دارد. از شاخه Chlorophyta،  جنس هاي Crucigenia و Cosmarium با ميانگين فراواني 1057 عدد در ليتر، 0.3 درصد و از شاخه Euglenophyta جنس Trachelomonas با ميانگين فراواني 529 عدد در ليتر، 0.1 درصد تراكم سالانه فيتوپلانكتوني اين رودخانه را دارا بودند. مطالعات نشان داد كه اين رودخانه از نظر زئوپلانكتوني نيز بسيار فقير و اكثرا محدود به گونه هاي ثابت و چسبنده از شاخه هاي ريزوپودا و روتاتوريا مي باشد. در مطالعات زئوپلانكتوني 5 شاخه و 11 جنس شناسايي گرديد، كه بيشترين تنوع و فراواني مربوط به شاخه Rhizopoda با جنس هاي Cyphoderia, Difflugia, Areclla و Euglypha با ميانگين فراواني سالانه 2.1 عدد در ليتر كه 45 درصد تراكم سالانه زئوپلانكتوني اين رودخانه را در برداشت، رده نماتودا با ميانگين فراواني سالانه 0.9 عدد در ليتر 19 درصد و شاخه هاي Ciliophora با جنس Vorticella و ميانگين فراواني سالانه 0.8 عدد در ليتر، روتاتوريا با جنس هاي غالب Synchaeta, Cephalodella, Keratella و Philodina و ميانگين فراواني سالانه 0.8 عدد در ليتر، هر كدام 17 درصد تراكم سالانه زئوپلانكتوني را تشكيل دادند. شاخه بند پايان (Arthropoda) با جنس Harpacticus و ميانگين فراواني سالانه 0.3 عدد در ليتر از فراواني كمي در طول بررسي برخودار بوده و 2 درصد جمعيت سالانه زئوپلانكتوني را در اين رودخانه دارا بوده است.

 نسخه قابل چاپ

شناسايي و پراكنش دشمنان طبيعي زنبور عسل (A. mellifera) در 8 شهرستان و سه اقليم استان فارس شامل مديترانه اي (آباده، سپيدان و شيراز)، نيمه صحرايي گرم (كازرون، فيروزآباد، نورآباد و داراب) و كوهستاني سرد (اقليد) مورد مطالعه قرار گرفت. كمتر از 1 درصد كندوهاي استان شامل 585 كندو براي نمونه برداري زنبوران بالغ و 537 كندو براي نمونه برداري حجرات لاروي و نوزادان بطور تصادفي و به تناسب تعداد كل كندوي هر شهرستان انتخاب شدند. براي جداسازي و شناسايي انگلها، 50 عدد زنبور زنده از هر كلني به طور تصادفي انتخاب و در شيشه حاوي اتانول 75 درصد ريخته و به آزمايشگاه منتقل شد. براي بررسي حجرات لاروي و نوزادان نمونه هاي 5×5 سانتيمتري از شان با كارد بريده و تا زمان بررسي در فريزر نگهداري شد. به وسيله پرسشنامه، اطلاعاتي در باره زنبورستان و سابقه وجود آفات و شكارچيان جمع آوري گرديد. كنه واروآ (Varroa destructor)، زنبورهاي خرمايي (.Vespa spp)، زنبورهاي ژاكت زرد (.Vespula spp) و مرغهاي زنبورخوار (.Merops spp.) در تمام اقليمها مشاهده شدند. كنه تراشهاي (Acarapis woodi) و مگس برولا (.Braula spp) در هيچيك از اقليمها مشاهده نشد. سوسكهاي ملوئيده (.Meloe spp) در اقليمهاي مديترانه اي و كوهستاني سرد مشاهده گرديد. پروانه بزرگ مومخوار (Galleria mellonella) نيز تنها در اقليم نيمه صحرايي گرم و مديترانه اي وجود داشت. در اقليمهاي مديترانه اي و كوهستاني سرد، مارمولك نيز به عنوان شكارچي زنبور عسل گزارش شد. درصد آلودگي كلني، زنبوران بالغ و حجرات زنبور عسل در فصل زمستان، و درصد آلودگي کلني و حجرات در فصل بهار به کنه واروآ بين اقليمهاي مختلف معنيدار نبود ولي درصد آلودگي زنبوران بالغ در فصل بهار در مناطق كوهستاني سرد به طور معنيداري بيشتر از ساير مناطق بود.

 نسخه قابل چاپ

خرماي نامرغوب يك منبع خوراكي با ارزشي است، که در مناطق جنوبي كشور (به ويژه در استان هرمزگان) به مقادير زيادي بدست مي آيد و در تغذيه انواع دامها استفاده ميگردد. بنابراين شناخت ارزش غذايي آن از اهميت بالايي برخوردار است. در اين مطالعه از سه منطقه عمده توليد خرما (ميناب، رودان و فين) در استان هرمزگان نمونه برداري شد و از هر منطقه تعداد 8 نمونه مورد تجزيه شيميايي قرار گرفت. ميزان ماده خشك، پروتئين خام، چربي خام، الياف خام، ADF1، ان-اف-اي2، كلسيم، فسفر و انرژي خام خرماي سه منطقه به ترتيب برابر 86.05، 3.48، 0.84، 9.43، 26.58، 83.05، 0.16، 0.077 درصد و 4131 كالري در گرم ماده خشك است. نمونه هاي ياد شده در قالب يک طرح کاملا تصادفي بر روي 12 راس بز نر اخته شده نژاد سياه موئي مورد آزمايش قرار گرفت. ميانگين قابليت هضم ماده خشك، ماده آلي، پروتئين خام، الياف خام، ADF، ان-اف-اي و انرژي خام خرماي سه منطقه برابر 62.41، 66.04، 22.72، 28.95، 23.03، 82.74 درصد و ميزان انرژي قابل هضم 2.4 مگاكالري در كيلوگرم ماده خشك اندازه گيري شد. بين ضرائب هضمي ماده خشك، ماده آلي، الياف خام، ان-اف-اي، ADF و انرژي قابل هضم مناطق اختلاف معنيداري مشاهده نگرديد (p>%5) همچنين در ميزان مصرف اختياري خرماي سه منطقه مورد مطالعه اختلاف معنيداري وجود نداشت (p>%5).

 نسخه قابل چاپ

به منظور برآورد پارامترهاي ژنتيکي صفات رشد، داده هاي مربوط به وزنهاي تولد، سه ماهگي، 6 ماهگي،9 ماهگي و 12 ماهگي گوسفندان کرماني ايستگاه اصلاح نژاد شهربابک مورد استفاده قرار گرفت. اين داده ها طي سالهاي 1372 الي 1381 جمع آوري شده بود و به ترتيب داراي 2086، 1922، 1583،1142 و 774 رکورد براي صفات مذکور بود. همچنين براي برآورد پارامترهاي ژنتيکي صفات پشم توليدي طي دو مرحله از تعداد 629 راس گوسفند نمونه برداري شد. صفات شامل طول استاپل، بازده پشم، قطر تار پشم و وزن پشم ساليانه بودند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از روش حداکثر درستنمايي محدود شده بي نياز از مشتق گيري (DFREML) و مدل حيواني تک صفتي و چند صفتي انجام شد. وراثت پذيري به دست آمده از تجزيه تک صفتي وزن هاي تولد، سه ماهگي، 6 ماهگي،9 ماهگي و 12 ماهگي، طول استاپل، بازده پشم، قطر تار پشم و وزن پشم ساليانه به ترتيب 9 0.06±0.101، 0.079± 0.296، 0.087± 0.308، 0.078± 0.062، 0.071± 0.260، 0.1110± 0.202، 0.404 ±0.201، 0.333± 0.205 و0.10 ± 0.414، وراثت پذيري به دست آمده از تجزيه چند صفتي وزن هاي تولد، 3 ماهگي، 6 ماهگي،9 ماهگي و 12 ماهگي، طول استاپل، بازده پشم، قطر تار پشم و وزن پشم ساليانه به ترتيب 0.068±0.233، 0.079±0.576، 0.078± 0.498، 0.076 ± 0.299، 0.090 ± 0.367، 0.233± 0.639، 0.310 ± 0.867، 0.790 ±0.930 و 0.110 ± 0.595 برآورد گرديد. همبستگي ژنتيکي بين تمامي صفات رشد از 0.87 تا 0.98 متغير بود ولي در مورد صفات پشم همبستگي پايين با دامنه تغييرات از 0.001 تا 0.15 حاصل شد

 نسخه قابل چاپ

مطالعه اي براي ارزيابي روش رنگ آميزي تري كروم ماسون در شناسايي بافتهاي غير مجاز در فرآورده هاي گوشتي حرارت ديده انجام گرفت. به همين منظور نمونه هاي مختلفي از كالباس حرارت ديده در آزمايشگاه تهيه گرديد كه از نظر فرمولاسيون مشابه كالباسهاي رايج در بازار فرآورده هاي گوشتي ايران باشند. در اين نمونه ها از بافتهاي غير مجاز مانند سنگدان مرغ، پستان، ريه، بافتهاي نرم سر و بافتهاي داخل حفره شكمياز جمله شكمبه، نگاري و هزارلا با نسبت مشخص 20 درصد از گوشت لخم مصرفي يا 10 درصد حجم كل نمونه به صورت مجزا و يا مخلوط استفاده شد. سپس نمونه برداري و آزمايش بافت شناسي با رنگ آميزي تري كروم ماسون انجام گرفت. فتو ميكروگرافهاي تهيه شده از نمونه ها نشان دادند كه عليرغم خرد شدن بافتها و انجام پروسه حرارتي در طول توليد، ساختمان ميكروسكپي بافتهاي غير مجاز قابل تشخيص است و رنگ پذيري آنها تغييري پيدا نميکند و اجزاي ساختماني هر بافت به خوبي رنگ گرفته است. نتايج مطالعه نشان داد که در اين روش رنگ آميزي به علت تباين رنگي که ايجاد ميشود شناسايي رشته هاي كلاژن و تفكيك آنها از رشته هاي عضلاني بافتها در فرآورده هاي گوشتي حرارت ديده اسان است به طوريكه بافتهاي عضلاني رنگ قرمز و رشته كلاژن رنگ سبز به خود ميگيرند. اين روش بافت شناسي براي تشخيص بافتهاي غيرمجاز در نمونه هايي از کالباسهاي حرارت ديده که احتمال تقلب مي رود قابل توصيه است.

 نسخه قابل چاپ

تالاب انزلي يكي از بوم سازگانهاي مهم آبي ايران است كه در جنوب غربي درياي خزر قرار دارد. اين تالاب زيستگاه ماهيان و آبزيان با ارزشي است كه نقش بسيار مهمي را در چرخه زيستي اين تالاب دارند. از آنجايي كه دوكفه ايها شاخصهاي زيستي محسوب ميگردند، جهت بررسي ميزان فلزات سنگين، دوكفه اي Anodonta cygnea كه يكي از دوكفه ايهاي موجود در تالاب انزلي ميباشد مورد توجه قرار گرفته است. در اين تحقيق از منطقه سلكه تالاب انزلي كه دريافت كننده آب حوضه آبريز بخش جنوبي تالاب ميباشد در فصل پاييز سال 1383 تعداد 30 نمونه و در فصل بهار سال 1384 تعداد 20 نمونه صدف به طور تصادفي همراه با نمونه آب و رسوب محل زيست اين دوكفه اي برداشت گرديد. صدفها به طور زنده به آزمايشگاه منتقل و بيومتري گرديدند. ابتدا بخشهاي نرم صدف، نمونه هاي آب و رسوب به روش هضم اسيدي جهت انجام مراحل بعدي آزمايشات آماده سازي شدند و سپس با استفاده از دستگاه جذب اتميبا شعله، ميزان غلظت چهار فلز سنگين روي، مس، سرب و كادميوم در بافت نرم آنودونت (به طور مجزا در جنس نر و ماده)، آب و رسوب در دو فصل پاييز و بهار تعيين و مورد مقايسه قرار گرفتند. براي اندازه گيري عنصر جيوه بعد از آماده سازي نمونه هاي صدف، آب و رسوب به روش هضم اسيدي و با استفاده از دستگاه جذب اتمي مجهز به سيستم توليد بخار سرد، ميزان فلز جيوه اندازه گيري گرديد. نتايج حاصله نشان دادند كه در جنس نر صدف آنودونت ميزان غلظت فلز سنگين روي در دو فصل پاييز و بهار به ترتيب 16.40 و 23.50 ميكروگرم بر گرم وزن تر و پس از آن عنصر مس در دو فصل پاييز و بهار با مقدار 0.58 و 0.77 ميكروگرم بر گرم وزن تر بيشترين مقدار را نسبت به ديگر فلزات داشته اند. در جنس ماده نيز ميزان غلظت فلز روي در دو فصل پاييز و بهار به ترتيب 7.90 و 15.37 و عنصر مس با غلظت 0.89 و 0.69 ميكروگرم بر گرم وزن بيشترين مقدار را نسبت به ساير فلزات داشته اند. ميزان تجمع سه فلز سرب، كادميوم و جيوه در جنس نر و ماده بسيار ناچيز بدست آمد و در اكثر موارد از حد تشخيص كمتر بود. ميزان غلظت فلزات سنگين در آب نشان داد كه عنصر روي در دو فصل پاييز و بهار به ترتيب با ميزان 0.11 و 0.005 ميلي گرم در ليتر ميباشد و غلظت فلزات ديگر در اكثر موارد از حد تشخيص دستگاه كمتر بود. ميزان تجمع فلزات سنگين در رسوب نشان داد كه فلز روي در دو فصل پاييز و بهار به ترتيب با مقدار 82.5 و 87.5 ميكروگرم بر گرم وزن خشك بيشترين مقدار و جيوه با ميزان تجمع 0.05 و 0.04 ميكروگرم بر گرم وزن خشك در دو فصل مذكور كمترين مقدار را دارا ميباشد. ميزان تجمع فلزات مس، سرب و كادميوم در دو فصل پاييز و بهار به ترتيب 56.30 و 15.08، 5.80 و 6.21، 1.85 و 0.60 ميكرو گرم بر گرم وزن خشك بود.

 نسخه قابل چاپ

تعيين مقدار هيدروكسي پرولين به عنوان يك شاخص جهت اندازه گيري ميزان كلاژن در بافتهاي همبند و در مطالعات متابوليسم كلاژن مورد استفاده قرار ميگيرد. در اين روش پس از هيدروليز نمونه بافت تاندون با اسيد هيدروكلريك 6 مولار به مدت 16-14 ساعت در دماي 105 درجه سانتيگراد، هيدروكسي پرولين با معرف كلرآمين T اكسيده شد. بعد با افزودن معرف ارليخ و قراردادن در دماي 60 درجه سانتيگراد، محصول رنگي بدست آمد. جهت حذف مواد رنگي مزاحم، محصول رنگي در محيط قليايي توسط تولوئن استخراج شد و در مرحله بعد ماده رنگي وارد فاز اسيدي گرديد. ميزان جذب محصول رنگي در فاز اسيدي در طول موج 543 نانومتر قرائت شد و مقدار هيدروكسي پرولين نمونه بر اساس منحني كاليبراسيون محلولهاي استاندارد كه همه مراحل فوق را گذرانده بودند، محاسبه گرديد. منحني كاليبراسيون در دامنه غلظت g/ml و 160-10 خطي بود R²=0.997. دقت روش با شاخص تغييرات (CV%) بين روزها و درون روزها كمتر از 7% به دست آمد. با آزمايش شش نمونه تاندون اسب، ميزان هيدروكسي پرولين آنها برحسب ماده خشك تاندون  mg/gو121- 95 (9.0±109.5) به دست آمد. اين روش آسان، اختصاصي و تكرار پذير براي تعيين مقدار هيدروكسي پرولين تاندون و بافتهاي كلاژني ديگر مانند پوست قابل استفاده است.

 نسخه قابل چاپ

به منظـور بـررسي و مطالعـه برخـي تركيبـات بيـوشيميـايي همـولنف ميگـوي سفيـد هنـدي (Fenneropenaeus indicus) از سيصد قطعه ميگوي بالغ (4 ماهه) به ظاهر سالم با وزن متوسط 12 گرم و اندازه 10 سانتيمتر پرورش يافته در استخرهاي پرورش ميگو در منطقه حله واقع در استان بوشهر نمونه گيري به عمل آمد. نمونه همولنف از سينوس شكمي با استفاده از سرنگ انسولين و سرسوزن شماره 26 اخذ و پس از سانتريفوژ و جداسازي سلولهاي همولنف، ميزان گلوكز اوره، اسيداوريك، كلسترول، تري گليسريد، كراتينين، ازت اوره همولنف، كلسيـم و فسفر همولنف به روشهاي متداول بيوشيميايي به وسيله دستگاه خودكار بيوشيميآناليزر الان (Elan) اندازه گيري شد و داده ها پس از آناليـز آماري مورد تجزيه و تحليـل قرار گرفت. در اين مطالعـه ميانگين مقـادير گلوكز (11.3±35.0 ميلي گرم در دسي ليتر)، اوره (7.6 ± 36.6 ميلي گرم در دسي ليتر)، ازت اوره همولنف (3.6 ± 17.1 ميلي گرم در دسي ليتر)، اسيداوريك (2.0 ± 11.9 ميلي گرم در دسي ليتـر)، كـراتينيـن (0.26 ± 0.46 ميليگرم در دسيليتر)، و كلسيم (1.7 ± 40.9 ميليگرم در دسيليتر) و فسفـر (1.9 ± 4.4 ميليگرم در 19.5 ميليگرم در دسي ليتر) و تري گليسريد (3.3±16.1 ميلي گرم در دسي ليتـر)، كلسترول (7.1 ميليگرم در دسيليتر) به دست آمد. آناليز آماري نشان داد كه بين گلوكز همولنف با كلسيم، فسفر، اسيد اوريك، كراتينين، كلسترول و اوره و همچنيـن بين كلسيـم با كلستـرول و اسيـد اوريك و بيـن كلستـرول با اسيـد اوريك همبستـگي معني داري وجود دارد (p<0.05).

 نسخه قابل چاپ

طي سال هاي 1379 تا 1381 از ماكيان تجاري مشكوك به كوريزاي عفوني و ارسالي به موسسه رازي به منظور جداسازي باكتري H. paragallinarum طبق روش استاندارد، كشت باكتريايي به عمل آمد. نمونه هاي مورد بررسي از 14 گله جوجه گوشتي، 8 گله مرغ مادر و 7 گله مرغ تخمگذار تجاري بودند. باكتري H. paragallinarum از 4 گله تخمگذار جدا گرديد. شناسايي باكتريها با كمك خصوصيات بيوشيميايي و ايجاد بيماري كوريزاي عفوني در جوجه هاي عاري از پاتوژنهاي اختصاصي (SPF) صورت گرفت. ذخيره باكتريها با تكثير آنها در زرده تخم مرغ هاي SPF جنين دار و نگهداري زرده ها در دماي 70- درجه سانتي گراد انجام شد. در آزمايش تعيين حساسيت آنتي بيوتيكي به روش انتشار از ديسك، تمامي باكتري هاي جدا شده نسبت به سيپروفلوكساسين، لينكواسپكتين، سفالكسين، سفتر ياكسون، فورازوليدون، كلرامفنيكل، اكسي تتراسيكلين، تتراسيكلين و سولفاميد + تري متوپريم كاملا حساس بودند. سه باكتري جدا شده از 4 مورد در مقابل استرپتومايسين و انروفلوكساسين، دو باكتري جدا شده در برابر آمپي سيلين، تيامولين و فلومكوئين و يك باكتري جدا شده نسبت به جنتامايسين و آموكسي سيلين حساسيت كامل را نشان دادند. تمامي باكتريهاي جدا شده نسبت به پني سيلين، نووبيوسين، تايلوزين، باسيتراسين و لينكومايسين كاملا مقاوم بودند. به نظر مي رسد كه مطالعه وسيع تر و عميقتر سويه هاي بومي H. paragallinarum به منظور مقابله اصولي با بيماري كوريزاي عفوني ضروري است.

 نسخه قابل چاپ

اين پروژه پاييز 1382 در ايستگاه تحقيقات بندرگاه وابسته به پژوهشكده ميگوي بوشهر، به منظور بررسي تاثير مواد جاذب (بتائين و متيونين) بر تحريك غذاگيري ميگوي سفيد هندي (Fenneropenaeus indicus) با ساخت هفت نوع جيره شامل جيره شاهد (بدون بتائين و متيونين)، جيره هاي حاوي 0.5 و 1.5 درصد بتائين، 0.5 و 1.5 درصد متيونين، 0.5 و 1.5 درصد مخلوط بتائين و متيونين، با سه تكرارانجام گرديد. آزمايش تحريك غذاگيري در آكواريوم هاي شيشه اي به ابعاد 50×40×100 سانتيمتر انجام گرديد. ميگوها در آكواريوم رها شده و پلتهاي غذايي نيز در طرف ديگر آكواريوم ريخته شد. تعداد پلت باقيمانده پس از مدت زمانهاي 30 دقيقه و 2 ساعت شمارش گرديد. پس از 2 ساعت باقيمانده پلتها سيفون شده، خشك و سپس توزين شدند. تجزيه و تحليل داده ها با SPSS و با آناليز واريانس يك طرفه (One-way ANOVA) انجام شد و مقايسه بين ميانگين ها با آزمون توكي (Tukey) انجام گرديد. نتايج نشان داد كه درصد مصرف مقدار و تعداد پلتهاي غذايي در تيمارهاي مختلف اختلاف معني داري با هم نداشت (p>0.05).
ولي جيره حاوي1.5 درصد مخلوط بتائين و متيونين بالاترين درصد مصرف مقدار و تعداد پلت غذايي را داشت که بيانگر مطبوعيت و جذابيت بالاي اين جيره بود.

 نسخه قابل چاپ

به منظور تعيين شيوع و نوع ضايعات كليوي گوسفند يك بررسي در طي فصول زمستان 1381 و بهار 1382 انجام شد. از 2000 عدد كليه بررسي شده 60 عدد (0.3 درصد) به علت وجود موارد غير طبيعي ظاهري حذف شدند. معمولترين علت حذف نفريت بينابيني ( 60% كل كليه هاي حذفي) بود. ساير ضايعات شامل پيگمنتاسيون (0.55%)، كيست ادراري ( 0.25%)، كيست هيداتيد (0.2%)، آميلوئيدوز (0.1%) و خونريزي (0.1%) بود. ميزان كليه هاي حذفي در گوسفندان زير يكسال، بالاي يكسال، جنس ماده و جنس نر به ترتيب1.89 ، 5.74، 4.68 و 2.38 درصد بود. با استفاده از آزمون مربع كاي تفاوت در شيوع ضايعات در هر دو گروه سني و جنسي گوسفندان معنادار بود (p<0.05).

 نسخه قابل چاپ

بسياري از گونه هاي فيتوپلانكتوني در صنايع مختلف، اهميت و كاربرد فراوان دارند. تهيه مواد مغذي جهت كشت آنها از يك طرف و واردات گونه هاي ميكروجلبكي از طرف ديگر همراه با صرف هزينه زياد ميباشد. علاوه بر اين، گونه هاي وارداتي به دليل عدم سازگاري با شرايط محيطي منطقه، داراي كارايي بالا نمي باشند. لذا جداسازي گونه هاي بومي جهت افزايش راندمان رشد از اهميت ويژه اي برخوردار است. نمونه برداري اين تحقيق، از دهانه اروند و دهانه بهمنشير انجام شد. جداسازي نمونه هاي فيتوپلانكتوني با استفاده از روشهاي رقيق سازي، پليت آگار، سانتريفوژ - نورگرايي همچنين با استفاده از تغيير فاكتورهاي فيزيكي مانند نور و شوري انجام شد. با توجه به روشهاي مختلف جداسازي نتيجه ميشود كه در نور كم دياتومه ها غالب ميشوند و با افزايش نور امكان جداسازي گونه هاي بيشتري موجود ميباشد. به طور كلي محيط كشت TMRL يك محيط كشت عمومي براي جداسازي انواع فيتوپلانكتونها است. همچنين ميتوان از محيط كشت Guillard جهت جداسازي دياتومه ها استفاده نمود و در محيط كشت Conway امكان رشد ميكروجلبكهاي سبز بيشتر است. در اين تحقيق 15 گونه فيتوپلانكتوني جداسازي شد.

 نسخه قابل چاپ

يکي از مهمترين پديده هاي اکولوژيکي دريا، مطالعه گروه هاي جانوري موجود در رسوبات يا کفزيان است، ماکروبنتوزها، گروه عمدهاي از جانوران موجود در بستر را تشکيل ميدهند که نسبت به ساير گروه هاي کفزي (مايوفونا و ميکروفونا) از توده زنده بيشتري برخوردار هستند. براي بررسي تنوع كرمهاي پرتار جنگلهاي حرا، واقع در خور خوران در طول يک سال از آذر 1380 تا آبان 1381 از اين منطقه نمونه برداري گرديد. به اين منظور دو ترانسکت و در هر يک سه ايستگاه در نظر گرفته شد و در مجموع از 6 ايستگاه نمونه برداري گرديد. علاوه بر نمونه برداري از بستر به کمک گراب، فاکتورهاي فيزيکي و شيميايي هم مانند اسيديته، دما، شوري و اکسيژن نيز مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت 32 خانواده و 43 جنس از كرمهاي پرتار شناسايي گرديد. به منظور بررسي وضعيت تنوع پرتاران شاخصهاي غناي طبيعي (Richness)،تراز محيطي يا همساني توزيع (Evenness) و تنوع گونهاي (Diversity) در هر ايستگاه محاسبه گرديد. با توجه به اعداد شاخص شانون ('H) و ترازي محيطي (E) ايستگاه A3 داراي کمترين ترازي محيطي و بيشترين تعداد پرتاران و ايستگاه A1 باتوجه به شاخص شانون داراي بار آلودگي متوسطي بود.

 نسخه قابل چاپ

ويتامين ها در اعمال متابوليكي بدن طيور نقش بارزي را ايفا مي نمايند. به منظور بررسي تاثير مكمل هاي ويتاميني با سطوح مختلف ويتامين بر عملكرد مرغان تخمگذار تجارتي، جيره هايي با انرژي و پروتيين يكسان ولي متفاوت از نظر مكمل هاي ويتاميني تنظيم و در آزمايشي با طرح آماري بلوك كامل تصادفي با 8 تيمار و 3 تكرار (بلوك) و 8 قطعه مرغ تخمگذار در هر تكرار از نژاد لگهورن سفيد، آميخته تجارتي «هاي- لاين» به مدت 13 هفته تغذيه شدند. ميانگين هاي صفات مورد بررسي با استفاده از آزمون چند دامنه اي دانكن مقايسه گرديد. مكمل هاي ويتاميني مورد پژوهش عبارت بودند از: NRC(1994)، 1.5 برابر مقادير پيشنهادي NRC، 2 برابر مقادير پيشنهادي NRC، پيشنهاد شركت پشتيباني امور دام كشور، پيشنهاد موسسه استاندارد و تحقيقات صنعتي ايران، پيشنهاد شركت پشتيباني امور دام كشور ساخته شده بود. نتايج اين پژوهش نشان داد كه خوراك مصرفي روزانه، ‌درصد توليد تخم مرغ، توليد تخم مرغ روزانه، وزن مخصوص تخم مرغ، كيفيت داخلي تخم مرغ، وزن و درصد پوسته در بين تيمارها تفاوت معني داري نداشتند (p>0.05)، اما ضريب تبديل خوراك، وزن تخم مرغ وهزينه خوراك براي توليد هر كيلوگرم تخم مرغ تفاوت معني داري داشتند (p>0.05). بهترين و بدترين ضريب تبديل خوراك به ترتيب مربوط به مكمل ويتاميني 2 برابر NRC و NRC بود (1.98 در مقابل 2.2). پايين ترين وزن تخم مرغ مربوط به مكمل هاي ويتاميني NRC و 1.5 برابر NRC بود. كمترين و بيشترين هزينه خوراك براي توليد يك كيلوگرم تخم مرغ به ترتيب مربوط به مكمل ويتاميني 2 برابر NRCو NRC بود. نتايج اين پژوهش نشان داد كه تامين سطوح ويتاميني به مقدار 2 برابر NRC احتياجات ويتاميني مرغان تخمگذار را بهتر تامين نموده و علاوه بر عملكرد مطلوب، هزينه خوراك جهت توليد يك كيلوگرم تخم مرغ را نيز كاهش مي دهد.

 نسخه قابل چاپ

منابع پروتئين گياهي نقش مهمي را در کاهش هزينه جيره هاي غذايي بر عهده دارند. علاوه بر اين، استفاده از اين منابع در جيره غذايي ماهي اثرات متابوليکي مختلفي دارد. در اين تحقيق از کنجاله کانولا (حاوي 12.5 ميکرومول گلوکوسينولات بر گرم ماده خشک) در 5 سطح جايگزيني40،30،20،10و50 درصد به جاي آرد ماهي همراه با جيره شاهد در سه تکرار در قالب طرح کاملا تصادفي استفاده شد. کليه جيره ها محتوي انرژي و پروتئين يکساني داشتند. تعداد 216 قطعه ماهي قزل آلاي رنگين کمان با وزن متوسط 15±100 گرم انتخاب و در 18 وان (هر وان 12 قطعه) جاي گرفتند و پس از 2 هفته سازگاري، به مدت 56 روز با 6 جيره آزمايشي تغذيه شدند. در روز 56 آزمايش، از هر تيمار بطور تصادفي 6 ماهي انتخاب، بيهوش و سپس از آنهاخونگيري شد. غلظت هورمون محرک تيروئيد (TSH)، تيروکسين (T₄) و تري يدوتيرونين (T₃) سرم خون ماهيان اندازه گيري شد. براي تجزيه اطلاعات از نرم افزار SAS استفاده شد. مقايسه ميانگينها از طريق آزمون چند دامنه دانکن (p>0.05) صورت گرفت. جايگزيني کنجاله کانولا تا سطح 50 درصد منجر به تغييرات بر غلظت هورمون هاي محرک تيروئيد (TSH) تيروکسين (T₄) تري يدوتيرونين (T₃) و نسبت تري يدوتيرونين به تيروکسين (T₃/T₄) سرم خون ماهيان تغذيه شده با جيره هاي حاوي کنجاله کانولا در مقايسه با سرم خون ماهيان جيره شاهد نشد (P>0.05). مقايسه جيره هاي حاوي کنجاله کانولا نشان داد که مقدار گلوکوسينولاتي که بر غلظت تيروکسين و تري يدوتيرونين تاثير مي گذارد به ترتيب 0.625 و 2.5 ميکرومول بر گرم ماده خشک جيره است. اين نتايج نشان مي دهد که کنجاله کانولا تا حدود 40 درصد قابل جايگزيني به جاي آرد ماهي جيره شاهد است.

 نسخه قابل چاپ