پاسخ به:مقالات منابع طبیعی
مطالعه فنولوژي براي تنظيم برنامه هاي بهره برداري از گياهان، ميزان تركيبات موثره، جمع آوري بذور، مبارزه با آفت گياهي، جلوگيري از برداشت هاي بي موقع، از بين بردن گياهان هرز و مهاجم، پرورش زنبورعسل و شناخت ارزش غذايي گونه هاي گياهي در مراحل مختلف حياتي حايز اهميت فراواني است. در اين بررسي سه محل در عرضها و نقاط مختلف ارتفاعي در محدوده جغرافيايي استان هرمزگان بين 800 تا 1400 متر ارتفاع از سطح دريا برگزيده شد. در هر رويشگاه فعاليتهاي رويشي و زايشي گونه دارويي مور تلخ (Salvia mirzayanii Rech.f. & Esfand) هر هفته يكبار به مدت 2 سال ثبت گرديد. نتايج اين بررسي نشان داد كه به طور كلي اختلاف زماني از آغاز رشد تا پايان رشد زايشي در مناطق مختلف ارتفاعي حدود 15 روز است. تفاوت طول دوره ركود در مناطق مختلف حداكثر كمتر از يك ماه است. اختلاف دوره آغاز رشد زايشي تا گلدهي كامل در مناطق مختلف حداكثر دو هفته است. اختلاف طول دوره ظهور بذر تا ريزش كامل آن در مناطق مختلف 15 روز است و به طور كلي طول اين دوره در حدود 40 روز است. آغاز رشد رويشي بين هفته چهارم دي ماه تا هفته دوم بهمن ماه متغير است و زمان اوج برگ دهي از هفته اول اسفند تا هفته سوم اسفندماه در نوسان است. شروع دوره ركود از هفته اول ارديبهشت ماه تا هفته سوم ارديبهشت ماه متغير است. به طور كلي باتوجه به مناطق مورد مطالعه مي توان نتيجه گرفت كه با افزايش ارتفاع از سطح دريا آغاز رشد رويشي و ظهور برگهاي اوليه به تاخير مي افتد و ارتفاع از سطح دريا در طول دوره رشد رويشي و زمان وقوع پديده هاي حياتي نقش دارد و با افزايش آن دوره رويش طولاني تر مي گردد.
نسخه قابل چاپ
به منظور بررسي اثرات برخي از فاكتورهاي محيطي بر روي رشد جلبك گراسيلاريا (G. corticata) در حوضچه هاي فايبرگلاس چهار فصل سال انتخاب و اين اثرات (دما ، شوري،pH ) در حوضچه هايي كه با تراكم 500 در متر مربع ذخيره سازي شده بودند بررسي شد. بر همين اساس دما، pH و شوري به صورت روزانه اندازه گيري و مقادير آنها در طي دوره پرورش ثبت گرديد. همچنين در طي دوره پرورش و به فواصل هر هفته يكبار افزايش وزن تر با استفاده از عمليات زيست سنجي مشخص گرديد. بيشترين ميزان درصد رشد روزانه و توليد خالص (وزن تر) را در طول دوره پرورش فصلهاي بهار و پاييز به ترتيب با 0.31 ± 3.47 ، 5.4 ± 38.3 و 0.1 ± 3.17 و 3.57 ± 27.6 به خود اختصاص دادند. در اين بررسي دما از 23 تا 32 براي فصل بهار و از 23 تا 30 سانتيگراد براي فصل پاييز نوسان داشته و اپتيمم رشد و افزايش وزن گونه مورد نظر در درجه حرارت 28 درجه سانتيگراد بدست آمد. تغييرات شوري نوسانات شديدي را نداشته و از PPT 40-36 مقادير آن ثبت گرديد، اين مقادير براي تمام فصول يكسان بوده و اختلافي در آن ديده نشد. همچنين در رابطه با Ph كه در تمام فصول مورد بررسي تغييرات يكساني را داشت مقادير 0.04 ± 8.14 تا 0.05 8.78± به دست آمد كه با تغييرات و وزن ارتباطي نداشته و به آن وابسته نبود.
اين تحقيق به منظور بررسي اثرات گونه هاي گياهي Haloxylon aphyllumو Calligonum comosum بر خواص فيزيكي و شيميائي خاك تپه هاي ماسه اي و همچنين تثبيت و اصلاح ماسه زارها در منطقه كاشان انجام شد. جهت مطالعه مناطق تثبيت شده و دست كاشت با اين گونه ها و مناطق مالچ پاشي شده و همچنين مقايسه اثرات مالچ روي تثبيت ماسه زارها، اقدام به انتخاب دو منطقه بزرگ مالچ پاشي شده و بدون مالچ شد. سپس در اين منطقه بسته به وضعيت پوشش گياهي هشت پلات 100 متر مربعي (10×10) مستقر گرديد و در داخل هر پلات علاوه بر مطالعات پوشش گياهي از قبيل تعداد گونه و درصد تاج پوشش نمونه برداري از خاك در دو عمق سطحي 0-10 سانتيمتري و عمقي بيش از 10 سانتيمتر در زير تاج پوشش دو گونه تاغ و اسكنبيل و بين بوته هاي مذكور انجام شد (با فرض تاثيرگذار پوشش گياهي از طريق بازگشت اندامهاي هوائي در سطح اقدام به انتخاب لايه سطحي و عمقي گرديد). همچنين از منطقه تپه هاي ماسه اي فعال بدون پوشش گياهي نيز به عنوان شاهد نمونه برداري گرديد. در مرحله بعدي آزمايش هاي فيزيكي و شيميائي بر روي نمونه هاي خاك انجام شد. پس از تهيه داده ها اقدام به تجزيه آماري و مقايسه ميانگين ها با استفاده از نرم افزار هاي Mstste ،SAS و Mini Tab شد. نتايج نشان مي دهد كه گونه هاي مذكور باعث افزايش ميزان مواد آلي خاك شده اند كه در درازمدت سبب بهبودي ساختار خاك مي گردد و باعث افزايش عناصر مغذي فسفر، نيتروژن و پتاسيم شده اند كه اينها از عناصر ضروري مورد نياز گياهان مي باشند و با ايجاد محيط مناسب براي فعاليت ميكروارگانيسم ها باعث تسريع فرايندهاي خاكساري مي گردند. به علاوه درصد رس و سيلت در تپه هاي ماسه اي افزايش داشته است. همچنين با ايجاد شرايط مناسب باعث برگشت گونه هاي بومي منطقه مثل گونه Cyperus congelomeratus شده اند.
دراين مقاله، ارزيابي عملكرد اقدامات آبخيزداري در بخشي از حوزه آبخيزكن (كشار) به صورت كمي مورد بررسي قرار گرفته است. روشهاي كمي مورد استفاده شامل منحني جرم مضاعف، ميانگين متحرك، منحني تداوم جريان و بررسي رژيم هيدرولوژيكي مي باشند. به منظور استفاده از اين روشها آمار بارندگي و رواناب روزانه در سالهاي قبل و بعد از اقدامات آبخيزداري يعني به ترتيب سال هاي (1375-1377) و (1377-1380) جمع آوري گرديد. منحني جرم مضاعف نمايانگر تاثير مثبت اقدامات آبخيزداري در كاهش ميزان روانآب بوده است. در منحني ميانگين متحرك پنج روزه، روند تغييرات بارندگي و روانآب نمايانگر كاهش ميزان روانآب در بعد از اقدامات مي باشد. بررسي منحني تداوم جريان به وضوح كاهش دبي هاي بالا، افزايش تداوم جريان و كاهش خشكسالي هيدرولوژيكي در زيرحوزه كشار را نشان داد. همچنين در روش رژيم هيدرولوژيكي روند تغييرات بارندگي و روانآب، نمايانگر آرام تر گشتن عكس العمل هيدرولوژيكي حوزه آبخيز مورد نظر مي باشد. در مجموع عملكرد مثبت اقدامات آبخيزداري در كنترل روانآب منطقه مورد مطالعه با استفاده از روشهاي يادشده به صورت كمي مورد تاييد قرار گرفته است.
به منظور بررسي و ارزيابي تنوع و روند زوال نمونه هاي بذور موجود در بانك ژن منابع طبيعي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، از خانواده گراسها، گونه علف باغ (Dactylis glomerata) انتخاب و31 نمونه از بذور آن در دو آزمايش جداگانه محيط ژرميناتور و گلخانه در طرح كاملا تصادفي با سه تكرار مورد آزمايش قرار گرفتند. آزمايش ژرميناتور شامل قوه ناميه، سرعت جوانه زني و بنيه و بذر و آزمايش گلخانه، شامل اندازه گيري درصد جوانه زني، سرعت جوانه زني، ارتفاع گياه، تعداد پنجه و طول ريشه چهل روزگي بود.در ضمن قوه ناميه و وزن بذور در بدو ورود به سردخانه اندازه گيري شده بود. تجزيه واريانس صفات مورد مطالعه، اختلاف معني داري را بين نمونه هاي مود آزمون، نشان داد. صفات كاهش قوه ناميه، سرعت جوانه زني در ژرميناتور و گلخانه و بنيه بذر نمونه هاي علف باغ، از نظر آماري اختلاف نشان دادند كه نشان دهنده وجود تنوع بين نمونه ها است. نتايج ضرايب همبستگي نشان داد كه وزن هزاردانه برخصوصيات جوانه زني و رشد اوليه در محيط هاي آزمايشگاهي و گلخانه، اثر مثبت دارد. نتايج آزمايشات انجام شده در ژرميناتور با شرايط گلخانه، همبستگي نزديكي نشان داد. همچنين بين سرعت جوانه زني در ژرميناتور و بنيه بذر همبستگي بالايي وجود داشت. اين همبستگي بوسيله مدل رگرسيوني گام به گام تاييد شد. بنابراين سرعت جوانه زني برآورد خوبي از بنيه بذر، بدست مي دهد. كاهش قوه ناميه با صفات درصد جوانه زني در گلخانه، سرعت جوانه زني در ژرميناتور و گلخانه و بنيه بذر، همبستگي منفي معني دار نشان داد. در نتيجه زوال بذر نه تنها سبب كاهش قوه ناميه مي شود، بلكه موجب كاهش سرعت جوانه زني و بنيه بذر و كاهش استقرار گياه مي گردد. كاهش قوه ناميه به صورت بارزي تحت تأثير منشاء بذر قرار دارد، به طوري كه با انجام آزمايش حاضر، تفكيك اثر دوره نگهداري بذر و منشا بذر بر كاهش قوه ناميه امكان پذير نبود، زيرا كه بذور گردآوري شده در سال واحد از مناطق مختلف، روند زوال يا كاهش قوه ناميه متفاوتي داشتند. بنابراين در مديريت بانك ژن، برنامه ريزي پايش زوال و احياء بذور بايد براي نمونه ها (اكسشن ها) و نه گونه ها مدنظر قرار گيرد
وسعت زير حوزه بند گلستان حدود 1000 هكتار مي باشد و بخشي از بينالود در شمال غربي مشهد را در برمي گيرد. ميانگين حداكثر دما 34.6 درجه سانتي گراد در تيرماه و ميانگين حداقل دما 1.6 درجه سانتي گراد در دي ماه مي باشد. پوشش گياهي اين منطقه به روش فلورستيك مورد مطالعه قرار گرفت و سپس شكلهاي زيستي و پراكنش جغرافيايي آنها تعيين شد. به طور كلي در منطقه 45 تيره، 195 جنس و 266 گونه وجود دارد. بزرگترين تيره، كاسني با 34 جنس و 51 گونه و بزرگترين جنس، گون از تيره پروانه آساها با 6 گونه مي باشد. شكلهاي زيستي عمده منطقه به صورت تروفيت، همي كريپتوفيت و كريپتوفيت مي باشند بيشترين پراكنش جغرافيايي گياهان با 52.3% مربوط به منطقه ايران- توراني است
از آنجا كه ژنوتيپهاي مختلف چوبي در كشت درون شيشه اي تفاوتهاي عمده اي نشان مي دهند و همچنين سن و مرحله رويشي گياه بر قدرت تكثير اين گياهان تاثير به سزايي دارد. براي بررسي اين تفاوتها و يافتن روشي كه مناسب تكثير ژنوتيپ هاي مختلف گيلاس وحشي باشد پژوهش حاضر انجام شد. عوامل موثر بر شاخه زايي، طويل شدن شاخه، شيشه اي و ريشه زايي چهار ژنوتيپ بالغ گيلاس وحشي (Prunus avium) مورد بررسي قرار گرفت. سن درختان انتخاب شده به ترتيب 45، 100، 100 و بيش از 150 سال بود و همگي بالغ بودند. جوانه هاي جانبي و انتهايي پايه هاي مختلف در زمستان تهيه شد و در محيط DKW حاوي غلظتهاي مختلف BA و IBA كشت گرديد. بين ژنوتيپ هاي مختلف از نظر شاخه زايي و ريشه زايي تفاوتهايي مشخصي وجود داشت اما سن گياهان در تغيير شاخصهاي رشد موثر نبود. بهترين غلظت هورمون BA براي شاخه زايي 1 تا 2 ميلي گرم در ليتر بود. ژنوتيپ 4 (مسن ترين درخت) بالاترين قدرت تكثير را نشان داد. براي طويل شدن شاخه ها استفاده از غلظتهاي پايين BA يا محيط كشت بدون هورمون مناسب بود. درصد ريشه زايي ژنوتيپ هاي مختلف متفاوت بود. ژنوتيپ 3 با سن تقريبي 100 سال بيشترين درصد ريشه زايي را نشان داد. در بررسي درصد شيشه اي شدن نمونه ها جوانه هاي دو ژنوتيپ 3 و 4 بر روي سه محيط WPM،MS و DKW كشت گرديد. ژنوتيپ 4 تقريباً در همه موارد ميزان شيشه اي شدن كمتري را نشان داد و در محيط كشت DKW كمترين ميزان شيشه اي شدن مشاهده شد.
اين تحقيق به منظور بررسي اثر تنش هاي خشكي و شوري بر جوانه زني و استقرار نهال گونه هاي مرتعي Elymus junceus و Kochia prostrate انجام گرفت. طرح آماري مورد استفاده كرت هاي خرد شده (اسپليت پلات) در قالب طرح كاملا تصادفي بود كه با انتخاب 2 گونه، 4 تيمار شوري و 3 تيمار خشكي در دو نوع خاك طبيعي و مصنوعي با 4 تكرار انجام شد. تيمارهاي شوري شامل صفر، 6.78 ، 13.26 و 18.4 ميلي موس بر سانتيمتر و تيمار خشكي شامل دوره هاي آبياري 10 ، 15 و 20 روزه بود. صفات مورد بررسي شامل جوانه زني، ميزان رشد اندام هاي هوايي در مراحل مختلف و وزن تر و خشك گونه هاي مزبور مي باشد. خاك نوع اول مورد نياز براي آزمايش ها از بستر رودخانة شور تهيه و سپس دامنه هاي شوري خواسته شده بين صفر تا 4، 4 تا 8، 8 تا 16 و بيشتر از 16 بدست آمد. خاك نوع دوم نيز از مزرعه اي بدون شوري با مخلوط يك چهارم كود حيواني، يك چهارم ماسه و يك چهارم خاك، تهيه گرديد. سپس گلدانها از دو نوع خاك پر شده و بذرها پس از كشت مورد آبياري قرار داده شد، خاكهاي شور با آب شيرين و خاكهاي بدون شوري با آب شور كه از مخلوط دو نمك NaCI وCaCI2 به صورت يك به يك تهيه شده بود مورد آبياري قرار گرفت و از صفات مورد نظر يادداشت برداري شد. با افزايش ميزان شوري، جوانه زني كاهش يافت به طوري كه در شوريهاي 13.26 و 18.4 ميلي موس بر سانتيمتر هيچ يك از گونه ها جوانه نزدند. وضعيت جوانه زني گونه ها در خاك طبيعي بهتر از خاك مصنوعي بود و گونة E.junceus از جوانه زني بهتري و مقاومت بيشتري به شوري و خشكي نسبت به k-prostrata برخوردار بود. ضمن اينكه شوري و خشكي باعث كاهش رشد و وزن گونه ها گرديد.
به منظور بررسي تنوع ژنتيكي ارقام و توده هاي داخلي و خارجي چچم يكساله (Lolium multiflorum) موجود در بانك ژن منابع طبيعي، 20 ژنوتيپ از اين گونه در يك طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مركز تحقيقات البرز كرج مورد ارزيابي قرار گرفتند. عملكرد علوفه خشك و صفات تاريخ خوشه دهي، تاريخ گلدهي، محيط تاج پوشش، تعداد ساقه در بوته، ارتفاع ساقه و ديرزيستي در 5 چين سال 1379 و 2 چين سال 1380 اندازه گيري شدند. داده هاي مربوط به ميانگين چين هاي سال 1379 و1380 به صورت جداگانه مورد تجزيه واريانس قرار گرفتند. ضمنا داده هاي دو سال با استفاده از طرح كرت هاي خرد شده در زمان تجزيه شدند. ضرائب همبستگي فنوتيپي بين صفات اندازه گيري شد و با استفاده از تجزيه كلاستر (خوشه اي) و تجزيه به مؤلفه هاي اصلي، ژنوتيپ ها براساس عملكرد علوفه ساليانه و صفات مورفولوژيكي گروه بندي شدند. اختلاف معني داري بين ژنوتيپ ها براي 7 صفات مورد مطالعه در تجزيه ساده در هر يك از سال ها و تجزيه مركب دو سال مشاهده شد. ضرايب همبستگي بين عملكرد علوفه با ارتفاع بوته و ديرزيستي مثبت و معني دار بود. تاج پوشش با تعداد ساقه رابطه مثبت و با ديرزيستي رابطه منفي و معني دارداشت. در تجزيه به مؤلفه هاي اصلي، 3 مولفه اول، 83 درصد از كل واريانس متغيرها را توجيه كردند. ارتفاع بوته، ديرزيستي و عملكرد علوفه مهمترين نقش را در تبيين مولفه اول داشتند. در حاليكه در مولفه دوم، تاريخ ظهور خوشه و تاريخ گرده افشاني مهم تر بودند. نتايج حاصل از تجربه كلاستر، 20 ژنوتيپ ارزيابي شده را در 4 گروه متفاوت قرار داد. ژنوتيپ هاي موجود در كلاستر 1 پرمحصول، پابلند و داراي طول عمر بيشتري بودند. كلاستر شماره 2، داراي تعداد و اندازه تاج پوشش بيشتري بود و در نتيجه عملكرد علوفه نسبتا بالايي داشت. از ويژگي مهم كلاستر3، ديررسي با عملكرد متوسط و كلاستر 4 زودرسي همراه با عملكرد علوفه كمتري بود
جنگلهاي صخره اي سنگده در جنوبي ترين بخش از شهرستان ساري، به جهت ويژگيهاي اكولوژيك خاص خود و وجود تيپ هاي رويشي ناشناخته از جمله اجتماعات توس (Betula pendula Roth) ، يكي از اكوسيستمهاي ويژه در جنگلهاي مناطق فوقاني خزري است كه همراه با تنوع گياهي خود، چهره زيستي منحصر به فردي را در دامنه هاي شمالي البرز به نمايش گذاشته است. در همين رابطه به منظور شناسايي و معرفي فلور، بررسي كورولوژيك عناصر گياهي و مطالعه ساختاري، رويشهاي منطقه مورد مطالعه قرار گرفتند كه در نتيجه آن تعداد 181 گونه گياهي از 129 جنس و 52 خانواده جمع آوري و شناسايي شدند كه خانواده هاي Lamiancae ، Poaceae ، Asteraceae ، Rosaceae و Caryophyllaceae مهمترين خانواده هاي موجود در منطقه بودند كه در مجموع 41% از كل گونه ها را شامل شده اند. همي كريپتوفيتها، فانروفيت ها و كريپتوفيت ها از مهمترين گروههاي ساختاري طيف زيستي منطقه به روش رانكاير بودند در حالي كه در روش سوزوكي و آراكانه، همي كريپتوفيتهاي تك ساقه اي، ژئوفيتهاي ريزوم دار و درختچه هاي پهن برگ خزان كننده از مهمترين اشكال زيستي محسوب مي شوند. بررسي كورولوژيك و استخراج كوروتيپ ها بر اساس روش زهري، بر طبق انتظار غلبه خزري را نشان داد و عناصر ايراني توراني و ايراني توراني- خزري در مراتب بعدي قرار مي گيرند و همچنين در رابطه با اندميسم، تعداد 33 گونه، اندميك سرزمين ايران بودند كه در مجموع عناصر گياهي موجود در اين رويشگاه كوچك، 1.9% از كل گونه هاي اندميك فلور ايران را تشكيل مي دهند.
پسته وحشي از جمله گياهان با ارزشي است كه در مناطق مختلف ايران سطح قابل ملاحظه اي را به خود اختصاص داده است. اين گونه به لحاظ اقتصادي از نظر توليد صمغ (سقز) و استفاده از آن در توليد انواع مواد دارويي و بهداشتي، ميوه و شاخ و برگ آن در تغذيه و توليد علوفه و همينطور به لحاظ زيست محيطي از نظر نقش آن در حفاظت خاك جلوگيري از فرسايش، تلطيف آب و هواي منطقه، تامين آبهايي زيرزميني و اهميت رويشگاهها به عنوان مامن و ماواي حيات وحش و مقاومت بسيار بالاي آن در تحمل خشكي و ساير شرايط نامناسب محيطي از ارزش و اهميت خاصي برخوردار است. بنابراين شناسايي و بررسي دقيق اين گياه و مشخصات رويشگاهي و تعيين سطح پراكنش آن در مناطق مختلف كشور جهت اجراي برنامه ريزي توسعه از ضرورتي خاص برخوردار است. در اين تحقيق ضمن بررسي دقيق خصوصيات رويشگاه، خصوصيات كمي و كيفي درختان از قبيل تعداد درخت در هكتار، ارتفاع درختان، قطر تاج بزرگ و كوچك، ارتفاع تنه، قطر تنه، نوع فرم رويش، شادابي و سلامت تنه و تاج و ساير ويژگيها در منطقه كوه نظر كرده شهرستان ساوه مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج حاصله از اين تحقيق نشان مي دهد كه محدوده ارتفاع پراكنش درختان بين 1293-1080 متر از سطح دريا واقع شده، تعداد درختان 50-30 اصله در هكتار و ميانگين ارتفاع آنها برابر 3.27 متر بوده كه حداكثر ارتفاع 5 متر مي باشد. از طرفي ارتفاع تنه درختان 1.18 متر و ميانگين ارتفاع تاج نيز برابر 2.10 متر مي باشد. ميانگين قطر برابر سينه 7.3 سانتي متر و همينطور ميانگين ارتفاع قطر تاج بزرگ و كوچك به ترتيب 3.16 و 2.10 متر كه 98% آن به صورت شاخه زاد مي باشد.
جهت بررسي تكثير غيرجنسي گردوي ايراني به طريق كشت سرشاخه هاي، جوانه انتخابي از سرشاخه هاي پايه هاي بالغ موجود در رويشگاه هاي طبيعي و در تمامي فصول سال (به جز زمستان) برداشت شد. تيمارهاي مختلف سترون سازي، جهت دست يابي به مناسب ترين روش ممكن براي سترون كردن نمونه ها انجام گرديد. بهترين نتيجه در غوطه ور كردن جوانه ها در محلول اتانل 70 درصد به مدت يك دقيقه و بعد استفاده از محلول كلرور مركوريك 0.1 درصد به مدت 1.5 دقيقه بود. كشت جوانه ها در محيطهاي كشت واجد غلظتهاي متفاوت هورموني، مطلوب ترين محيط را با مناسب ترين تركيب هورموني براي استقرار و رشد جوانه ها تعيين نمود، به طوريكه محيط كشت DKW با هورمون BA در غلظت يك ميليگرم در ليتر موجب بيشترين مقدار شاخه زايي از جوانه هاي گردوي ايراني شد. براي فعال كردن جوانه هاي جانبي و افزايش درصد شاخه زايي ريزنمونه ها از محيط هاي MS و DKW حاوي هورمونهاي BA و GA3 به ميزان 0.5 و 0.25 ميليگرم در ليتر (به ترتيب)، استفاده شد. در ضمن كاربرد محيط پايه DKW بدون هورمون، در مرحله پيش تيمار ريشه زايي، در افزايش طول و مقاومت شاخه هاي گردو موثر بود. در مرحله ريشه زائي، تيمارهاي مختلف و متعددي نظير استفاده از هورمونهاي خانواده اكسين به تنهايي يا به طور تلفيقي، كاهش و افزايش غلظت املاح پرمصرف و قند در محيط كشت، كاربرد زغال فعال، ويتامينها و اسيدهاي آمينه مختلف و... در محيط صورت گرفت ليكن جهت ريشه زائي گياهچه هاي درون شيشه اي در سطح تجاري، مطالعات و آزمايشات بيشتر ضروري به نظر مي رسد.
در طول سالهاي اخير گزارش هاي متعددي در خصوص خشكيدگي درختان زربين در سطح جنگلكاري هاي حوزه اداره منابع طبيعي ساري اعلام شده است كه به منظور تحقيق در ارتباط با مسئله فوق جنگلكاري منطقه التپه به وسعت 70 هكتار انتخاب گرديد. تعيين ميزان آلودگي با استفاده از روش برآورد نسبت (Ratio Estimation) و در نوارهائي به پهناي 10 متر و به فواصل 250 متر از يكديگر (شدت آماربرداري 3 درصد) انجام پذيرفت. پس از كشت قطعات آلوده زربين در محيط كشت (PDA) و بررسي خصوصيات ماكروسپكي (مرفولوژيك) و ميكروسكوپي عامل بيماري، قارچ Pestalotiopsis funereal (Desm) stey شناسائي گرديد، اثبات بيماري زائي اين قارچ نيز برروي نهالهاي يكساله گلداني و خزانه اي سر و به انجام رسيد. ميزان آلودگي درختان زربين در منطقه التپه برابر4.17 درصد بوده و پراكنش قطر و ارتفاع درختان خسارت ديده منحني همسالي را نشان داده است. همچنين درصد ميزان خسارت در بخش هاي مختلف درختان خسارت ديده نشان مي دهد كه خشكيدگي يك سوم از نوك درخت بيشترين ميزان آلودگي را در بين درختان خسارت ديده به خود اختصاص داده است. مديريت بر عرصه جنگلكاري مي بايست براساس قطع و خروج درختان آلوده و هدايت رقابت موجود بين درختان بومي و درختان زربين با هدف ايجاد جنگل آميخته اي حاصل از گونه هاي پهن برگ و گونه سوزني برگ زربين استوار باشد.
در اين مقاله يك مدل رياضي چند هدفه براي برنامه ريزي مديريت جامع جنگل ارايه شده است. اين مدل با هدف اعمال مديريت پايدار جنگل در قالب توسعه پايدار سرزمين و براي يك برنامه ريزي بلندمدت طراحي گرديده است. چندمنظوره بودن طرحهاي مديريت جنگل كه ديگر يك ضرورت اجتناب ناپذير شده اهداف متعددي به غير از توليد چوب را در برنامه ريزي مورد توجه قرار مي دهد. در اين تحقيق اهدافي از جمله: حداكثر سازي جذب كردن، ارزش فعلي خالص درآمد، حجم توده سرپا، ميزان اشتغال و حداقل سازي ميزان فرسايش خاك در افق برنامه ريزي در نظر گرفته شده اند. براي تلفيق اهداف از روش Lp-norm استفاده شده است. مدل براي برنامه ريزي جامع جنگلهاي حوضه 30 رامسر به كار گرفته شده است. تحليل حساسيت نتايج با نرمهاي مختلف و تخصيص وزنهاي گوناگون به اهداف انجام شده است.
روش هاي متعددي در شبيه سازي فرآيندهاي هيدرولوژيك حوزه هاي آبخيز با پيشرفت در علوم زمين ارايه گرديده است. يكي از اين روشها استفاده از مدل هاي رايانه اي مي باشد. مدلهاي هيدرولوژيكي اين امكان را مي دهند تا با شبيه سازي فرآيند رواناب- بارش، عكس العمل حوزه با حداقل زمان و هزينه ارزيابي شود. چون در حوزه هاي آبخيز امكان اندازه گيري تمام كميتهاي مورد نياز جهت بررسي عكس العمل حوزه ميسر نمي باشد. لذا انتخاب مدلي كه بتواند در عين سادگي ساختار و با استفاده از حداقل اطلاعات ورودي، پيش بيني با دقت مورد نظر را ارايه كند امري ضروري به نظر ميرسد. مدل AWBM2002 كه توسط بوتون توسعه يافته به نظر مي رسد يكي از انواع مدل هاي هيدرولوژيكي است كه داراي ويژگيهاي سادگي و دقت مي باشد. اين مدل با استفاده از داده هاي روزانه و ساعتي بارش، دبي و تبخير و تعريق و به كمك بهينه سازي پارامترهاي آن فرايندهاي هيدرولوژيك و مولفه هاي رواناب را در حوزه ها شبيه سازي مي كند. باتوجه به نتايج مثبت ارزيابي اين مدل در استراليا در اين تحقيق جهت ارزيابي مدل در ايران، اطلاعات حوزه هاي معرف و انتخابي كسيليان، كارده، امامه، ليقوان، كن و كامه به كار گرفته شده است. نتايج و پارامترهاي محاسبه شده توسط مدل در كليه حوزه هاي مورد استفاده در ايران نشان داد كه اين مدل مي تواند شبيه سازي قابل قبولي در شرايط كشور ما داشته و قادر است با اطلاعات قابل دسترس پاسخ حوزه هاي فاقد آمار (يا با آمار كوتاه مدت) را محاسبه كرده و از قابليت خوبي در طراحي و تحقيق برخوردار مي باشد.
