پاسخ به:مقالات منابع طبیعی
پنج شنبه 8 تیر 1391 12:25 PM
| 3 : پژوهش و سازندگي تابستان 1383; 17(2 (پي آيند 63) در منابع طبيعي):16-22. |
| تحليلي بر سرخشكيدگي زربين در جنگلكاري هاي التپه (بهشهر) |
| برهاني علي,بريماني ورندي حسن,محمدنژاد كياسري شيرزاد |
|
در طول سالهاي اخير گزارش هاي متعددي در خصوص خشكيدگي درختان زربين در سطح جنگلكاري هاي حوزه اداره منابع طبيعي ساري اعلام شده است كه به منظور تحقيق در ارتباط با مسئله فوق جنگلكاري منطقه التپه به وسعت 70 هكتار انتخاب گرديد. تعيين ميزان آلودگي با استفاده از روش برآورد نسبت (Ratio Estimation) و در نوارهائي به پهناي 10 متر و به فواصل 250 متر از يكديگر (شدت آماربرداري 3 درصد) انجام پذيرفت. پس از كشت قطعات آلوده زربين در محيط كشت (PDA) و بررسي خصوصيات ماكروسپكي (مرفولوژيك) و ميكروسكوپي عامل بيماري، قارچ Pestalotiopsis funereal (Desm) stey شناسائي گرديد، اثبات بيماري زائي اين قارچ نيز برروي نهالهاي يكساله گلداني و خزانه اي سر و به انجام رسيد. ميزان آلودگي درختان زربين در منطقه التپه برابر4.17 درصد بوده و پراكنش قطر و ارتفاع درختان خسارت ديده منحني همسالي را نشان داده است. همچنين درصد ميزان خسارت در بخش هاي مختلف درختان خسارت ديده نشان مي دهد كه خشكيدگي يك سوم از نوك درخت بيشترين ميزان آلودگي را در بين درختان خسارت ديده به خود اختصاص داده است. مديريت بر عرصه جنگلكاري مي بايست براساس قطع و خروج درختان آلوده و هدايت رقابت موجود بين درختان بومي و درختان زربين با هدف ايجاد جنگل آميخته اي حاصل از گونه هاي پهن برگ و گونه سوزني برگ زربين استوار باشد. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
