مقالات منابع طبیعی

اين تحقيق به منظور بررسي اثر تنش هاي خشكي و شوري بر جوانه زني و استقرار نهال گونه هاي مرتعي Elymus junceus و Kochia prostrate انجام گرفت. طرح آماري مورد استفاده كرت هاي خرد شده (اسپليت پلات) در قالب طرح كاملا تصادفي بود كه با انتخاب 2 گونه، 4 تيمار شوري و 3 تيمار خشكي در دو نوع خاك طبيعي و مصنوعي با 4 تكرار انجام شد. تيمارهاي شوري شامل صفر، 6.78 ، 13.26 و 18.4 ميلي موس بر سانتيمتر و تيمار خشكي شامل دوره هاي آبياري 10 ، 15 و 20 روزه بود. صفات مورد بررسي شامل جوانه زني، ميزان رشد اندام هاي هوايي در مراحل مختلف و وزن تر و خشك گونه هاي مزبور مي باشد. خاك نوع اول مورد نياز براي آزمايش ها از بستر رودخانة شور تهيه و سپس دامنه هاي شوري خواسته شده بين صفر تا 4، 4 تا 8، 8 تا 16 و بيشتر از 16 بدست آمد. خاك نوع دوم نيز از مزرعه اي بدون شوري با مخلوط يك چهارم كود حيواني، يك چهارم ماسه و يك چهارم خاك، تهيه گرديد. سپس گلدانها از دو نوع خاك پر شده و بذرها پس از كشت مورد آبياري قرار داده شد، خاكهاي شور با آب شيرين و خاكهاي بدون شوري با آب شور كه از مخلوط دو نمك NaCI وCaCI2 به صورت يك به يك تهيه شده بود مورد آبياري قرار گرفت و از صفات مورد نظر يادداشت برداري شد. با افزايش ميزان شوري، جوانه زني كاهش يافت به طوري كه در شوريهاي 13.26 و 18.4 ميلي موس بر سانتيمتر هيچ يك از گونه ها جوانه نزدند. وضعيت جوانه زني گونه ها در خاك طبيعي بهتر از خاك مصنوعي بود و گونة E.junceus از جوانه زني بهتري و مقاومت بيشتري به شوري و خشكي نسبت به k-prostrata برخوردار بود. ضمن اينكه شوري و خشكي باعث كاهش رشد و وزن گونه ها گرديد.

 نسخه قابل چاپ