موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

پیروزی بوسیله «عقده حقارت»!

«عقده حقارت»، یکی از عقده هایی که از جهت واکنش های رفتاری و علمی دارای دو گونه تاثیر مثبت و منفی می باشدو در اثر عوامل و انگیزه های گوناگون در روان انسان ها بوجود می آید. «پیاژه» در این باره می گوید: «به نظر روانشناسان هیچ مرد یا زنی نمی تواند بطور کامل از عدم تعادلی که منجر به نشانه های روانی عقده حقارت می شود، فرار کند. ولی این عدم تعادل گاه رسیدن به موفقیت های بزرگ را سبب می شود.» در واقع بعضی پیروزی ها را ممکن است نتوان بدون محرک قوی «احساس حقارت» بدست آورد. تفاوت بین شخصی که از احساس طبیعی حقارت استفاده مثبت می برد و از آن برای کسب موفقیت بیشتر بهره می برد، با کسی که تسلیم آن می شود، فراوان است. اما از نقطه نظر علمی هم آن پیروزی خارق العاده و هم آن شکست و حالت منفی هر دو، دو درجه مختلف از «عقده حقارت» است. هنگام مواجهه یا پیشامدهای تازه، کوشش دارد با آنها برخورد نکند یا وضع دفاعی بخود بگیرد و یا به نحوی موقعیت خود را عوض کند. حتی ممکن است در این راه مبالغه نموده و دفع تهاجمی به خود بگیرد و این وضع تهاجمی گاه بصورت مبالغه آمیز درآمده و به احساس برتری مبدل می شود. تفاوت بین یک شخص معمولی و کسی که مبتلا به عقده روانی حقارت یا برتری می باشد، در کوشش برای کسب قدرت است. اولی برای انجام بهتر کار و وظیفه اش و دومی قدرت را برای نمایش دادن شخصیت خود به مردم. ● «احساس حقارت» و فعالیت مضاعف در احساس حقارت، شخص را می توان به سهولت به طرف پیشرفت ها و پیروزی ها راهنمایی کرد. ولی وقتی «احساس حقارت» به «عقده حقارت» تبدیل شد، امکان هدایت و بهره برداری از آن از بین می رود. «آدلر» می گوید: «احساس حقارت ممکن است هم اشخاص سالم و هم آنهایی که دچار عقده حقارت هستند را وادار به فعالیت کند، برای اشخاص سالم رسیدن به هدف، احساس برتری بوجود می آورد. ولی کسی که دچار عقده حقارت است، هرگز موفق نمی گردد و حتی با رسیدن به هدف هایش نمی تواند بر احساس ناتوانی و بی کفایتی خود مسلط شود.» ● تبدیل «احساس حقارت» به عقده وقتی «احساس حقارت» تبدیل به عقده گردید، علاوه بر اینکه امکان اصلاح و تبدیل آن به یک قدرت سازنده مشکل خواهد بود. بلکه به قدرت مخربی تبدیل خواهد شد که احتمال دارد شخص را به طرف جنایت، خیانت و خودکشی نیز سوق دهد. «پیاژه» معتقد است:«اشخاصی که از عقده حقارت رنج می برند، ممکن است کوشش کنند جنبه هایی را که موجب ایجاد احساس حقارت در آنها می شود، از دیگران پنهان دارند و این احساس را از ذهن خود محو کنند و اصولا سعی داشته باشند وانمود کنند که بالاتر از هر کس دیگر قرار دارند و بسیار متکی به خود و متعهد به نفس می باشند. اما از آنجاکه واقعا و باطنا به خودشان اعتماد ندارند، در این تظاهر مبالغه می کنند و برای شخصی که دچار عقده حقارت است، دنیا جای ستیز و دشمنی است.» حال اگر عقده حقارت باعث غرور یا وحشت، لاف زدن یا اتکای شدید به دیگران گردد، این فرد هرگز از روابط خود با دیگران راضی نخواهد بود و هر وقت که می خواهد به دیگران نزدیک شود به اندازه کافی نسبت به وی همدردی و تفاهم نشان نمی دهند. ● علل و انگیزه های «احساس حقارت» ▪ پرخاش و سخت گیری والدین: از جمله عواملی که گاه باعث «احساس حقارت» و یا به اصطلاح دیگر «خود کم بینی» می شود، پرخاش و سخت گیری والدین می باشد. وقتی کودک در مقابل دیگران، مخصوصا در مقابل همسالان و همبازی های خود مورد پرخاش و اهانت قرار می گیرد و این کار تا جایی پیش می رود که اطرافیان هم کم کم همین رفتار را با او در پیش می گیرند، «احساس حقارت» در او شروع به جوانه زدن می کند. در واقع بسیاری از زخم های روانی و نابسامانی های روحی از دوران طفولیت در کودک ایجاد می شود، بنابراین باید مراقب کودک بود تا عوامل این ناراحتی ها برای او فراهم نشود. از سوی دیگر کودک یا هر شخص دیگری که به خود تکیه داشته باشد و این اعتماد را در خود احساس نماید که در مقابل خوشی ها و ظواهر فریبنده زندگی فریب نخورده و در مقابل مشکلات نیز استوار و پابرجا باشد، هرگز احساس حقارت نمی کند. اما گاه والدین با رفتار نامناسب خود این اعتمادبه نفس را از کودک خود می گیرند. گاهی «احساس حقارت» با حسادت توام است، که این احساس حسادت جز خود آزاری و احساس حقارت نتیجه دیگری ندارد و کودک کم کم احساس حقارت و خودکم بینی می نماید. اما می توان با رفتاری صحیح کودک را از این احساس دور کرد. ▪ نقص عضو یا محروم بودن از نعمت والدین: بعضی از کودکان دارای نقایص جسمی هستند و همین نقیصه سبب می شود که در مقابل دیگران احساس حقارت کنند و بعضی دیگر به دلیل فقدان یکی از والدین یا هر دو احساس کمبود و حقارت می کنند. و گاهی کودک با داشتن پدر و مادر اما نداشتن روابط صحیح عاطفی در خانواده احساس حقارت می کند. اما به هر حال، هیچکس را از این احساس راه گریزی نیست و تنها وقتی می توان ریشه اش را از بیخ کند که بتوان آن را بصورت محرکی مثبت برای انجام کارهای مفید درآورد. والدین باید توجه داشته باشند کودکی که با بروز اعمال و رفتارهای گوناگون می خواهد برتری هایی از خود نشان دهد، کودکی است که احتمالا احساس حقارت دارد. لذا نباید به ذوق چنین کودکانی زد، زیرا قبلا در خیلی موارد به ذوقشان زده شده که به اینصورت درآمده اند. باید بطور صحیح به آنها توجه کرد و به آنها فهماند که واقعا آنها هم برتری هایی دارند و کارهایشان مورد توجه و علاقه والدین است تا در آنها اعتمادبه نفس بوجود آورند و ریشه احساس حقارتی را که از این راه نصیبشان شده، خشک بشود. هرگز نباید برتری های کودکان دیگر را وسیله ای برای انگیزه دادن برای پیشرفت کودک قرار داد، زیرا کاملا برعکس تاثیر می گذارد. ▪ مقایسه با دیگران: والدین نباید به هر نحو که شده از کودک بخواهند که مانند فرد دیگری باشد، یا حتی مثل کسی که خود آنها روزی دوست داشته اند آنگونه باشند، اما به آن نرسیده اند. چراکه این ها کودک را از خود ناامید می کند و کودک، خود را حقیر و ناتوان از آنچه که از او خواسته شده می بیند و در نتیجه دچار خودکم بینی و عدم اعتمادبه نفس می شود. ● نتیجه: والدین باید با رفتاری کاملا محترمانه به کودکان خود شخصیت بدهند تا کودکان احساس کنند که به راستی دارای شخصیتی قابل قبول و مورد احترام هستند، آنگاه برای حفظ شخصیت مورد احترام خودشان هم که شده سعی خواهند کرد همان چیزی باشند که شما می خواهید. چراکه پذیرش کودک از سوی خانواده، مخصوصا پدر و مادر بسیار حائز اهمیت است و این پذیرش از سوی پدر و مادر گامی بسیار بلند در جهت اعتمادبه نفس بخشیدن به کودک و دوری او از «احساس حقارت» و «خودکم بینی» می باشد.

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

 

تقویت «عزت نفس» و «خودباوری» در کودکان و نوجوانان

تحقیقات انجام شده در خصوص آسیب شناسی روانی حكایت از آن دارد كه علت بسیاری از رفتارهای آسیب زای فرزندان در خانه و مدرسه مانند پرخاشگری، اضطراب، بزهكاری، مصرف سیگار، افت تحصیلی و مواردی از این قبیل، ریشه در كمبود یا ضعف«عزت نفس» آنان دارد. در واقع هرچه فرد از خودباوری و عزت نفس بالاتری برخوردار باشد از موقعیت و كارآمدی بالاتری برخوردار بوده و از آسیب های روانی- اجتماعی نیز مصون خواهد ماند. گوته در اهمیت«عزت نفس» می گوید: ـ اگر ثروتمند نیستی مهم نیست، بسیاری از مردم ثروتمند نیستند. ـ اگر سالم نیستی، هستند افرادی كه با معلولیت و بیماری نیز خوب زندگی می كنند. ـ اگر زیبا نیستی، هستند افرادی كه زیبایی ظاهری ندارند ولی خیلی خوب زندگی می كنند. ـ اگر تحصیلات عالی نداری، با كمی سواد هم می توان زندگی كرد. « اما اگر قدرت نفس نداری، متاسف باش چون هیچ نداری. ● معنای «عزت نفس و خودباوری» عزت نفس یعنی: احساس ارزشمند بودن كه از طریق مجموعه افكار، عواطف، احساس ها، تجربه ها به دست می آید به گونه ای كه فرد خود را توانمند، با كفایت و موفق می داند. ● «عزت نفس و خودباوری» چگونه ایجاد می شود عزت نفس و خودباوری از كودكی، توسط والدین و اطرافیان شكل می گیرد و ایجاد می شود. مثلاً«اگر كودكی در محیط پر از ترس بزرگ شود یاد می گیرد كه بترسد» و یا «اگر در محیط پر از تشویق بزرگ شود می آموزد كه اعتماد كند» عزت نفس كودكان از نوع، نگرش و رفتاری كه دیگران نسبت به او دارند، می تواند شكل بگیرد. رفتارهایی چون طرد، عدم محبت، عدم توجه، غفلت، جدی نگرفتن، توجه به نكات منفی، گوش ندادن، عدم احترام، تحقیر، تمسخر، سرزنش، تهدید، مقایسه، انتظار بیش از حد و بد رفتاری سبب كاهش عزت نفس در كودك می شود. از طرف دیگر رفتارهایی چون پذیرش، احترام، محبت، توجه، جدی گرفتن، احساس تعلق، تشویق، حمایت، تحسین، احساس ایمنی و انتظارات مناسب موجب افزایش عزت نفس در كودك می شود. برای ایجاد «عزت نفس» در فرزندان بهتر است به آن ها كمك كنیم تا بیاموزند كه: ۱) هیچ انسانی شبیه دیگری نیست: هیچ كدام از انسان ها در طول تاریخ شبیه هم نبوده و نخواهند بود و به خود بگوید«هیچ كس شبیه من نیست، من آن چه را كه هستم دوست دارم و احساس خوبی نسبت به خودم دارم.» ۲) محدودیت ها و توانمندی های خود را بپذیرید: نقاط ضعف خود را بدون نگرانی و ناراحتی بپذیرید و از آن ها احساس گناه و شرمساری نكنید. چون هیچ فردی نمی تواند انسانی كامل و به همه چیز دانا و به همه كاری توانا باشد و با آگاهی و پذیرش نقاط مثبت و ضعف خود احساس رضایت و خشنودی می كند. راه های افزایش عزت نفس در كودكان: برای افزایش عزت نفس باید «احساس كفایت»، «احساس مسوولیت»، «احساس پذیرش و محبت» و «احساس رضایت از وضع جسمانی خود» را در فرزندانمان ایجاد كنیم و برای ایجاد هر یك از احساس ها موارد زیر توصیه می شود: انتظارات بیش از حد از آن ها نداشته باشیم. توانایی های آن ها را تشویق و تحسین كنیم. كارها، فعالیت ها وعواطفشان را حمایت كنیم، كمك كنیم كه عملكردشان را بهبود بخشیده و موفقیت را هر چند كوچك تجربه نمایید. تشویق و حمایت نماییم كه راه های مختلفی را برای حل مساله تجربه كنید. ▪ برای ایجاد احساس مسوولیت باید: ـ تشویق كنیم تا ارتباط سالم اجتماعی با دوستان و طرافیان برقرار كنند. ـ فرصت هایی را فراهم كنیم تا تجارب، توانایی ها و موفقیت هایشان را با هم در میان بگذارند. ▪ برای ایجاد احساس پذیرش و محبت باید: ـ از مقایسه او با دیگران بپرهیزیم و او را به عنوان یك فرد بی نظیر و منحصر به فرد نگاه كنیم. ـ بدون قید و شرط او را بپذیریم تا احساس پذیرش درونی را در او تقویت كنیم. ـ كمك كنیم تا خود را قبول داشته باشند و به خود اعتقاد پیدا كنند و احساس ایمنی را در آن ها پرورش دهیم. ـ آن ها را به عنوان هدیه و نعمت الهی تلقی كرده و به آن ها احترام بگذاریم. ـ كمك كنیم تا عواطف و محبت خودشان را به راحتی بروز دهند. ● نشانه های افراد با خودباوری زیاد فرد مستقل عمل می كند و مسوولیت پذیر است. نسبت به پیشرفت هایش افتخار می كند و دامنه وسیعی از هیجان ها و احساس ها را نشان می دهد. ناكامی را به راحتی تحمل می كند و دیگران را به راحتی تحت تاثیر قرار می دهد. ● نشانه های افراد با خودباوری كم توانمندی های خود را دست كم می گیرد و احساس درماندگی می كند. به آسانی تحت تاثیر دیگران قرار می گیرد. دامنه محدودی از احساسات و عواطف را نشان می دهد. از موقعیت های جدید و تازه دوری می كند و بلافاصله بهانه جویی می كند و ناامید می شود و در ضعف های خود، دیگران را سرزنش می كند. ● عوامل كاهش دهنده، عزت نفس و خودباوری ▪ بیش از «اندازه » بر «بایدهای خودمان» تاكید داشته باشیم. ▪ احساسات و عواطف خودمان را همواره واقعی تصور نموده و از پذیرش انتقاد بیم داشته باشیم. ▪ زمینه های منفی خودمان را بزرگ دانسته و در عوض جنبه های مثبتمان را كم اهمیت تلقی نماییم. ▪ به خاطر هر عملكردی به خودمان برچسب بزنیم. بر چسب زدن فرایندی است كه با سرزنش و ملامت خود همراه است. ▪ داشتن اندیشه «همه یا هیچ» یعنی وقتی نمی توانیم فعالیتی را به درستی و كامل به نتیجه برسانیم، خود را شكست خورده بدانیم.

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

تقویت عزت نفس

خوانندگان عزیز؛ شناخت نیازهای نوجوانان به ما کمک می‌کند که بفهمیم چگونه با آن‌ها رفتار کنیم. نوجوانان دوست دارند که فردی بی‌نظیر باشند و دیگران به خصوص بزرگسالان به آنها احترام بگذارند و در مقابل آنان نیز به بزرگسالان احترام می‌گذارند. عزت نفس به این معنی است که فرد احساس خوبی در مورد خودش دارد؛ اگر عزت نفس اشخاص به خصوص نوجوانان بالا باشد موجب پیشرفت آنان می‌شود. زمانی که نوجوانان احساس می‌کنند که دیگران به حرف آنان گوش می‌دهند و مورد توجه هستند و جدی گرفته می‌شوند؛ این امر سبب تقویت روحیه‌ی آنان می‌شود. اگر نوجوانان در محیطی بزرگ شوند که والدین یا افراد دیگر، پیوسته از آنان انتقاد کنند و اشتباه‌های آنان را به رخشان بکشند، آنان عزت نفس خود را از دست می‌دهند و ممکن است به توانایی‌های خود شک کنند. در نتیجه این فکر در نوجوانان به وجود بیاید که هرگز و در هیچ کاری موفق نخواهند شد. بنابراین به آینده خود بدبین شده و برنامه‌ریزی نکرده و در تصمیم‌گیری‌ها با مشکل ‌رو به رو می‌شوند و ممکن است به سوی افراد بد کشیده و یا به کارهای بد وادار شوند؛ بنابراین والدین وظیفه سنگینی در این باره دارند. باید به نوجوانان کمک کنند تا آنان نسبت به توانایی خود احساس مثبت داشته و خودشان را فردی با ارزش و مفید بدانند.‌ دادن کار و مسئولیت به نوجوانان سبب تقویت عزت نفس آنان می‌شود. شناخت خود و داشتن احساس خوب نسبت به خود موجب پیشرفت و ترقی جوان می‌شود. بنابراین باید آنان را هدایت کرد تا خودشان را کشف کنند. به نوجوان باید کمک کرد تا خودش را بشناسد. فرصت‌هایی برای آنان فراهم آوریم تا بتوانند ویژگی‌های مثبت خود را کشف کنند. پدرها و مادران با نوجوانان خود رابطه دوستانه برقرار کنند و آنان را تشویق کنند تا نوجوانان اعتقادات و نظرات خود را به صراحت بیان کنند. خودشان را دست کم نگیرند، مسئولیت خود را به عهده بگیرند. به خودشان اعتماد و اطمینان داشته باشند.

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

چقدر اعتماد به نفس دارید؟

لطفاً ۳۲ جمله زیر را با دقت بخوانید . در قسمت پاسخ ها آن چه را که در مورد هرمساله فکر می کنید علامت بزنید . پس از خواندن هر جمله ، موردی را که نشان دهنده این است که مساله مورد سوال تا چه حد ذهن شما را اشغال می کند علامت بزنید . فوراً و بدون درنگ جواب دهید و تا حد امکان اجازه دهید احساساتتان راهنمای شما باشد . در نظر داشته باشید که این تست را فقط به خاطر خودتان انجام می دهید و خود نیز تنها کسی هستید که نتیجه را خواهید دانست . بنابراین سوالات را با صداقت تمام جواب دهید . زیرا شما که نمی خواهید به خودتان دروغ بگویید ؟ مثال زیر چگونگی پاسخ دادن به سوالات را نشان می دهد . مثال : من خیلی کارایی ندارم . به این مطلب هرگز – صفر به ندرت – یک گاهی – دو غالبا – سه خیلی زیاد – چهار فکر می کنم اگر شما گاهی فکر می کنید که کارآیی زیادی ندارید باید عدد ۲ را علامت بزنید . ۱- دلم می خواهد دیگران مرا بیشتر تشویق کنند . به این مطلب ............... فکر می کنم هرگز به ندرت گاهی غالباض خیلی زیاد ۲-حس می کنم شغل من بیش از حد سخت است . ۳- درباره آینده احساس نگرانی می کنم . ۴- بسیاری از مردم از من خیلی خوششان می آید . ۵- انرژی و ابتکار کمتری از دیگران دارم . ۶-نمی دانم آیا تمام افکار من نرمال و طبیعی است ؟ ۷- از این که مورد تمسخر قرار بگیرم ، می ترسم . ۸- دیگران از من زیباترند . ۹ از سخنرانی در مقابل دیگران می ترسم ۱۰- بسیاری از کارهایی که به آن ها می پردازم غالباً اشتباه از آب در می آیند . ۱۱- کاش می توانستم یاد بگیرم چگونه با دیگران به طور دلپذیر صحبت کنم ۱۲- ای کاش اعتماد به نفس بیشتری داشتم . ۱۳- نمی دانم چگونه می توانم تایید بیشتری از ناحیه دیگرن به دست آورم ؟ ۱۴- بیش از حد فروتن هستم . ۱۵- مغرور هستم . ۱۶- بیشتر مردم نظر و عقیده درستی در مورد من ندارند . ۱۷- کسی را ندارم که بتوانم مسایل ودرد دل های شخصی ام را با او درمیان گذارم . ۱۸- مردم بیش از حد از من انتظار دارند . ۱۹- مردم علاقه و توجه کافی به دستاوردهای من نشان نمی دهند . ۲۰- به سادگی شرمنده می شوم . ۲۱- احساس می کنم بیشتر مردم مرا درک نمی کنند . ۲۲- در محیط اطراف خود احساس امنیت نمی کنم . ۲۳- غالباً بدون دلیل احساس نگرانی می کنم . ۲۴- وقتی وارد اتاقی می شوم که چند نفر در آن هستند احساس ناراحتی می کنم . ۲۵- این احساس در من وجود دارد که مردم پشت سر من حرف می زنند . ۲۶- روی هم رفته احساس آرامش و راحتی نمی کنم . ۲۷- فکر می کنم که دیگران قادرند هر چیزی را بهتر و آسانتر از من دریابند . ۲۸- می ترسم چیزی ناگوار برای من اتفاق افتد . ۲۹- در مورد نحوه رفتار دیگران نسبت به خودم فکر می کنم . ۳۰ – ای کاش اجتماعی تر و با دیگران صمیمی بودم . ۳۱- در بحث ها فقط زمانی صحبت می کنم که از صحت گفته خودم اطمینان داشته باشم . ۳۲- درباره آن چه که جامعه از من انتظار دارد فکر می کنم . ارزیابی تست جهت پیدا کردن امتیاز خود ، ارقامی را که به عنوان پاسخ علامت زده اید با هم جمع کنید . حال با استفاده از جدول و مطابق با گروه سنی تان درجه اعتماد به نفس خودتان را معلوم کنید . درجه اعتماد به نفس – ۱۶-۱۴ سال (امتیاز) - ۲۱-۱۷ سال ( امتیاز) - ۳۰-۲۲ سال ( امتیاز) – ۳۰-۲۲ سال ( امتیاز ) – ۳۰ به بالا ( امتیاز) خیلی قوی ۸- ۰- ۲۰- ۰-۱۲ ۰- ۱۵- ۰ قوی ۱۷-۹-۳۶-۲۱-۲۵-۱۳-۲۹-۱۶ متوسط تا قوی ۳۳-۱۷-۴۴-۳۷-۴۰-۳۶-۴۶-۳۰ متوسط تاضعیف ۵۴-۳۴-۶۹-۴۵-۵۹-۴۱-۶۶-۴۷ ●تحلیل نتیجه تست ▪خیلی قوی : اعتماد به نفس مساله ای برای شما نیست . شما تقریباً هیچ وقت در مورد این که آیا تاثیر مطلوبی روی دیگران گذاشته اید یا نه ، نگرانی ندارید شمانه به خودتان شک دارید و نه احساس حقارت می کنید . ▪قوی : درجه اعتماد به نفس شما در مقایسه با دیگران افراد گروه سنی تان خوب است . شما تقریباً هیچ وقت در مورد این که آیا تاثیر مطلوبی روی دیگران گذاشته اید ، احساس نگرانی نمی کنید . شما به ندرت به خود شک کرده و یا احساس حقارت می کنید . ▪متوسط تا قوی : درجه اعتماد به نفس شما در حد معمولی و متمایل به این است که نسبتاً با قدرت بیشتری رشد کند . ▪متوسط تا ضعیف : درجه اعتماد به نفس شما در محدوده معمولی و متمایل به این است که نسبتاً با قوت کمتری رشد کند شما احتمالاً از شک به خود رنج می برید و در مورد اثراتی که روی افراد دیگر می گذارید و نسبت به طرز تفکر آنان در مورد خودتان نگران هستید شما همچنین درباره وجود احساسی حقارت در خودتان زیاد فکر می کنید . ▪ضعیف : عدم اعتماد به نفس مشکل بزرگ شما است . غالباً فکر اثراتی که روی دیگران می گذارید و طرز فکر آنان نسبت به خودتان ذهن شما را مشغول می کند . بدتان نمی آید که بتوانید با مشکلات زندگی با اعتماد به نفس بیشتر و غیر احساساتی برخورد کنید .

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

چقدر اعتماد به نفس داریم؟

هیچ دانه صنوبری در دل خاک ، از صنوبر شدن ناامید نمی شود و تاریکی و سکوت اعماق دلواپسش نمی کند. در بطن جنگل ، بین همه درختهایی که پیشانی های سبزشان را به خورشید رسانده اند، بی صدا، سر از خاک بیرون می آورد. سالها می گذرد تا نهال شود. گاهی باران های سیل آسا خاک روی ریشه هایش را می شویند، آفتاب تند برگ های نازکش را می سوزاند و توفان ها تن نحیفش را وادار به تعظیم می کنند، ولی رویای صنوبر شدن را نمی توان از سرش بیرون کرد تا روزی که درختی تنومند می شود، درختی که شانه هایش پناه توفان زدگان است. بسیاری از ما با اولین توفان های زندگی ، خیال صنوبر شدن را از خاطر می بریم و آرزو می کنیم به دل خاک برگردیم. فرق آدم ها و بذرها در همین است. بذرها از حقیقت وجود خود اطمینان دارند، در حالی که آدم ها هیچ اعتمادی به خود ندارند. با آن که واژه اعتماد به نفس کلمه ای نیست که احتیاج به شرح و تجزیه و تحلیل داشته باشد، اما تقریبا تمام محققانی که درباره این بخش از شخصیت بشر نوشته اند، چند سطر اول را به معنی آن اختصاص داده اند. بعضی ها می گویند اعتماد به نفس یعنی انتظاری منطقی و معقول برای پیروزی ؛ البته پیروزی ای که با مهارت های فردی شخص در ارتباط است. برخی نوشته اند اعتماد به نفس نیرویی است برای جذب ، ترغیب ، تاثیر گذاشتن بر دیگران و توفیق در مناسبت های اجتماعی و فردی. کسانی هم هستند که معتقدند اعتماد به نفس یعنی این که بتوانی به مکانی پر جمعیت پا بگذاری ، حتی اگر لباس هایت معمولی باشد، گپ بزنی ، در شادی دیگران سهیم شوی و باور کنی با یک لبخند و رفتار دوستانه می توان دیگران را جذب کرد و تعاریفی از این قبیل که در اعتماد به نفس جزو مشترک شخصیت تاجران موفق ، قهرمانان ورزشی ، دانشمندان و همه کسانی است که خوش درخشیده اند و... تمام کسانی که به نوعی از این ویژگی نوشته اند، باور دارند اعتماد به نفس همیشه با آدم ها متولد نمی شود و گاه باید آن را آموخت. سطوح اعتماد به نفس به طور کلی ، کتابی که می خوانید، مردمی که با آنها معاشرت می کنید، موسیقی ای که به آن گوش می دهید و خلاصه دنیای اطراف ، همگی در چگونگی تعریف شما از خود تاثیرگذار است. بدینگونه مردم از نظر میزان اعتماد به نفس به ۳ گروه تقسیم می شوند. گروه اول از اعتماد به نفس نسبی برخوردارند و گروه دیگر که زیر سطح اعتماد به نفس قرار دارند هرگز خطر نمی کنند، از شکست خوردن می ترسند و دودلی ، افکار منفی ، ناتوانی در تمرکز بر امور گوناگون از ویژگی های بارز آنهاست. آنها خود را حتی درباره مشکلات و مسائلی که به دیگران مربوط است ، مقصر می دانند و به همین دلیل ، توانمندی لذت بردن از امور زندگی را ندارند. قرار گرفتن در سطوح بالای اعتماد به نفس هم خطرناک است ، فرد را به مخاطره می اندازد و شکست در چنین موقعیتی او را ناگهان تخریب می کند. در این سطح اتکا به توانمندی های واقعی کمتر است. معمولا پدر و مادرهایی که فرزندانشان را بیش از آنچه هستند نشان می دهند یا والدینی که کودکانشان را به زور در فعالیت های گوناگون شرکت دهند، مسبب چنین وضعیتی هستند. پروفسور نیکلاس املر می گوید نه تنها اغلب بیماری های اجتماعی به دلیل کمبود اعتماد به نفس نیستند، بلکه اعتماد به نفس زیاد مشکل سازتر است. بسیاری از مجرمان و جنایتکاران از مشکل باورهای نادرست و بسیار بزرگ تر از شخصیت خود رنج می برند؛ چرا که یک باور مبالغه آمیز از خود، مسلما انتظار موقعیت های بالاتر اجتماعی را نیز ایجاد می کند، که در صورت عدم دستیابی به چنین موقعیت هایی خشونت ، پرخاشگری ، ناامیدی ، سرکوب شدگی ، شخصیت های ضداجتماعی و رفتارهای مجرمانه شکل می گیرند. اغلب کسانی که اعتماد به نفس اندک دارند، در یک بدبینی همیشگی به سر می برند و تابع تفکر هیچ یا همه اند. خوبی ها را کوچک می پندارند و بدی ها را بزرگ می کنند و اگر برخلاف پیش بینی شان در کاری موفق شوند، آن را به دیگران یا شانس نسبت می دهند. انتقادات را بلافاصله می پذیرند و سعی می کنند بی هیچ پرسش یا علت جویی خود را به شکل مطلوب دیگران درآورند. چنین افرادی معمولا به موفقیت های بزرگ دست پیدا نمی کنند و اگر هم موفق شوند، معمولا احساس نارضایتی می کنند. هزار و یک راه ، برای تقویت اعتماد به نفس آیا همه کسانی که به خودشان اطمینان دارند، در همه چیز بهترین هستند؟ مسلما نه! به یاد داشته باشید دیگران در صورتی به شما خوشبین خواهند بود، که شما نسبت به خود خوشبین باشید. شاید بهترین و آسان ترین راه برای تقویت اعتماد به نفس این باشد که تظاهر کنید اعتماد به نفس دارید. در این صورت ، هر چقدر تظاهر کنید، از آن بهره مند خواهید بود. علاوه بر این ، هزار و یک روش دیگر هم برای تقویت اعتماد به نفس وجود دارد؛ مثلا: - به موجودی که از ما بزرگتر و برتر است ، وصل شوید. روزگاری ، کسی را می شناختم که وقت دلتنگی هایش ، به خدا نامه می نوشت. نامه های او نشانی گیرنده نداشت ، اما هیچکدام برگشت نمی خورد. - خطر کنید. به تجربه های تازه نزدیک شوید و به خود اجازه برد و باخت دهید. - یاد بگیرید اشتباه کنید. با اشتباهاتتان مثل هدیه های روزگار رفتار کنید. - هر اشتباهی نشان از تلاش شما برای پیشرفت دارد. آدمهای با عزت نفس اندک در مواجهه با اشتباهات ، یا خود را سرزنش می کنند، یا دیگران را مقصر می دانند، یا اشتباهاتشان را انکار می کنند یا از خود به دلیل این که صد در صد کامل نیستند، انتقاد می کنند؛ اما آدمهای با اعتماد به نفس بالا هر روز گفتن «من نمی دانم» را تمرین می کنند. - مقایسه نکنید. خیلی از آدمها با هر شکست یقین می یابند که از بقیه پایین ترند و با هر پیروزی به شایسته تر بودن خود از دیگران ایمان می آورند.اگر باور کنیم هر آدمی بی همتاست و هیچ دو نفری مثل هم آفریده نشده اند، تا باهم مقایسه شوند شاید از خودمان بیشتر مطمئن شویم. - با خودتان حرف بزنید. افکار منفی را در گفتگوهای درونی ،از انگیزه های مثبت جدا کنید. نه گفتن را یاد بگیرید. چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. فقط توی چشمهای دیگران نگاه کنید و بگویید نه. - آیا اجازه می دهید حرفها و کلمات دیگران روی شما اثر بگذارند؟ آیا واقعا اهمیت دارد دیگران چطور فکر می کنند؟ به یاد داشته باشید، هیچ کس نمی تواند اهداف و احساسات شما را بدون رضایتتان تغییر دهد. آنچه مشکل می سازد، این نیست که دیگران به شما چه می گویند، اما آنچه شما به خودتان بعد از شنیدن حرفهای آنها می گویید، مهم است. - پایان هر روز فهرستی از موفقیت های خود تهیه کنید. موفقیت ها لازم نیست به اندازه گرفتن جایزه نوبل مهم باشند. گاهی موفقیت یعنی تعریف کردن لطیفه ای که همه به آن بخندند. - پیش از انجام یک کار مهم درباره آشنایی که می دانید اعتماد به نفس خوبی دارد فکر کنید. او را در نظرتان مجسم کنید و مثل او رفتار کنید. - حالت و چارچوب بدن در احساس اطمینان نسبت به خودتان مهم است. صاف بایستید و سرتان را بالا نگه دارید. پیش از صحبت کردن یک نفس عمیق بکشید و راجع به چیزی که می خواهید بگویید، عمیقا فکر کنید. - در برخورد با آدم های جدید تماس چشمی و لبخند را فراموش نکنید. - بیشتر از پیش لبخند بزنید، وقتی از خیابان می گذرید، یا با مردم ملاقات می کنید، حتی اگر قلبا معتقد نیستید. - زمانی که احساس می کنید اعتماد به نفستان را در انجام کاری از دست داده اید، به زمانی برگردید که فعالیت تازه ای را برای اولین بار تجربه می کردید. یاد گرفتن هر چیز تازه ای با نگرانی ، باور نداشتن خویش و تنش توام است. همه این مسائل اجزای لازم فرآیند یادگیری اند. به این ترتیب ، هر وقت از خود ناامید می شوید، به یاد بیاورید که طبیعی است و شما فقط در حال یادگیری یک تجربه اجتماعی تازه اید. -گاه در شرایطی که خودتان را باخته اید، انجام یک کار عقب افتاده مفید است. - نامه ای به یک دوست بنویسید یا تلفن بزنید. قبض ها را مرتب کنید. یک غذای تازه بپزید و خلاصه هر کاری که شما را وادار کند تصمیمی بگیرید و آن را دنبال کنید، انجام دهید. -کاری را انجام دهید که در آن موفقید. بالاخره هر کس کاری را بهتر از بقیه کارها انجام می دهد؛ از باغبانی و آشپزی گرفته تا نقاشی و خطاطی. روی کاری که انجام می دهید تمرکز کنید. این تمرکز باید در حدی باشد که شما را از هر فکر دیگری فارغ کند. وقتی کارها به نتیجه رسید، احساس شایستگی بیشتری پیدا می کنید و عزت نفستان بالا می رود. -نقد و بررسی دایم خودتان را متوقف کنید. معمولا نداشتن اعتماد به نفس از زیاد فکر کردن درباره خود نشات می گیرد. -احساس آرامش و اعتماد به نفس با هم نسبتی مستقیم دارند. بعضی از مردم برای دستیابی به چنین آرامشی به کارهای هنری روی می آورند. -قضاوت درباره خودتان را کنار بگذارید. بسیاری از مردم عادت دارند خودشان را با بایدها و نبایدها بسنجند، مثلا باید تمام کارها را بی کم و کاست انجام دهم ؛ حتی یک اشتباه کوچک به معنای آن است که من شایستگی ندارم. -بیاموزید که به خود افتخار کنید. گاهی از موفقیت هایتان با دیگران حرف بزنید. -زبان بدنتان را پیشرفت دهید؛ روشی که با آن اندام ها را حرکت می دهید. از دست ها و چشم ها گرفته تا سر و پاها همگی بر اعتماد به نفستان تاثیر دارند. -هر روز صبح پیش از آغاز فعالیت های روزانه ، اتفاقاتی را که قرار است بیفتد، با خود مرور کنید. تمام قرار ملاقات های خود را متصور شوید. مردمی که با آنها حرف می زنید یا مکانهایی که برای انجام امور مهم به آنها سر می زنید، همگی را پیش چشم خود ببینید و موفقیتتان را در همه امور تصور کنید. -فراموش نکنید توسعه دادن صفات مثبت از اصلاح کردن صفات منفی مهمتر است. فیلسوفی می گوید آنچه باید بیاموزیم که انجام دهیم ، با انجام دادن می آموزیم. مطمئن باشید هر کاری که زیاد انجام داده شود، یا برای انجامش تمرین و تلاش کنیم ، به شکل عادت درمی آید. پس تلاش برای بالابردن سطح اطمینان به خود نیز در طول سالیان دراز و با شکل گیری کامل شخصیت ، به اعتماد به نفسی بی نظیر بدل خواهد شد.

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

پاسخ به:موفقیت: اعتماد به نفس

 

چگونه اعتماد به نفستان را باز یابید؟

تـا همین لحظه افراد بسیاری هستند که از همه تواناییهای خود به طور کامل استفـاده نمیکنند،ممکن است شما هم یکی از همین افراد بوده وبه جای انجام کارهای مفید و سودمند، همیشه مشغول فکر کردن به این مسئله هستید که چه زندگی بی مصرفی دارید و چقدر محیط اطرافتان کسل کننده است.اگـر چـه مـمکن اسـت که کمی از خود دور افتاده باشید وارزش خود را فراموش کرده باشید، اما هیچگاه برای تغییردیر نیست. اعتماد به نفس چیست؟ اعتماد به نفس به میزان علاقه، اطمینان و غروری که نسبت به خود دارید می گویند. اما همیشه افراد زیادی وجود داشته اند که به دلایل بسیاری زندگی را دو بعدی میبینند و به همین دلیل پیدا کردن توانایی های خودشان برایشان مشکل شده و زندگی برایشان بی معنی شده است. هر چند ممکن است افرادی باشند که در هیچ زمینه ای اعتماد به نفس ندارند اما معمولاً کمبود اعتماد به نفس افراد در جنبه های بخصوص هر فرد است. به طور مثال، آنها که از لحاظ ظاهر اعتماد به نفس ندارند، زندگی اجتماعی برایشان بسیار دشوار خواهد شد. این افراد تصور خواهند کرد که در مجامع عمومی کسی به آنها توجه نخواهد کرد و مجبور خواهند شد که از اول تا آخر مجلس در گوشه ای تنها بنشینند. در زندگی زناشویی هم ممکن است کمبود اعتماد به نفس مشکلات زیادی ایجاد کند. ممکن است فرد همچنان در رابطه ای که خود می داند بسیار برای وی مسموم و ناسالم است باقی بماند در حالیکه آگهی کامل دارد که اصلاً از این رابطه خوشحال نیست. این به این دلیل است که فرد تصور می کند که قادر نیست این وضعیت را بهبود بخشد. این مسئله می تواند در زندگی کاری افراد هم تاثیر منفی بگذارد. کمبود اعتماد به نفس منجر به فقدان انگیزه و علاقه در فرد برای پیشرفت خواهد شد.اما اگر این مسئله را در مقیاس کلی تر بررسی کنیم، فرد فاقد اعتماد به نفس ممکن است از انجام همه کارها سر باز زند و بی هدف باشد فقط به این دلیل که تصور میکند که توانایی انجام کاری را ندارد. اما الان دیگر زمانش رسیده است که این رویه را تغییر داده و این را باور کنید که شما قادر به انجام هر کاری که می خواهید هستید. چه چیز منجر به فقدان اعتماد به نفس می شود؟ اعتماد به نفس پایین ممکن است درشرایط مختلف ایجاد شود. در محیط های اجتماعی ممکن است با افرادی سر و کار داشته باشید که شما را تحقیر می کنند. وضعیت ظاهریتان نیز تا حد زیادی در این زمینه موثر است.محیطی که در آن به دنیا آمده و پرورش یافته اید نیز بسیار روی اعتماد به نفس شما تاثیر دارد. بچه ای که هیچ وقت احساس نکرده است که فردی بخصوص است و از طرف والدین حمایت نمی شده است، با این تفکر رشد خواهد کرد که هیچ کس او را دوست نداشته و برای او ارزشی قائل نیست.محیط کار شما نیز روی اعتماد به نفستان تاثیر دارد. اگر کارهایتان مورد تشویق قرار نگیرد و توجهی به آنها نشود و همکارانتان وجودتان را نادیده بگیرند، اعتماد به نفستان کاهش پیدا خواهد کرد. چه کسانی در معرض ابتلا به آن هستند؟ چون عوامل بسیاری ممکن است به از دست دادن اعتماد به نفس بیانجامد، می توان گفت که همه در معرض خطر ابتلا به آن هستند اما بعضی شرایط نسبتاً جدی تری دارند.همه انسانها ممکن است در یک جنبه از زندگی خود احساس کمبود اعتماد به نفس داشته باشند. اما همیشه راه هایی برای مقابله با این مشکلات وجود دارد. در اینجا راه هایی را به شما معرفی می کنیم که با انجام آنها بتوانید ارزش خود را در نظر خودتان بالاتر ببرید و اعتماد به نفستان را افزایش دهید.اگر می خواهید اعتماد به نفستان را دوباره به دست آورید، در اینجا شش راه به شما معرفی می کنیم: ۱- خود را با دیگران مقایسه نکنید همیشه به یاد داشته باشید که انسانها با هم متفاوت اند. دلیلی ندارد که همه ما توانایی های یکسانی داشته باشیم و کارهای مشابهی انجام دهیم. اگر سعی کنید که خود را با هر کسی که سر راهتان قرار می گیرد مقایسه کنید، خیلی زود از خودتان خسته و دلسرد خواهید شد و دیگر قدرت انجام کاری را نخواهید داشت. ۲- خود را دست کم نگیرید سعی کنید که ارزش خود را به عنوان یک انسان کشف کنید. دلیل نمی شود که اگر کسی از شما خوشش نیامد و شما را فرد جالبی تصور نکرد، تصور همه مردم این باشد. اگر کسی از شما خوشش نیامد اصلاً ناراحت نشوید، مشکل خودش است نه شما. چون افراد زیادی هستند که شما را دوست می دارند و برایتان ارزش قائل اند. ۳- فهرستی از کارهایی که انجام داده اید و در آنها موفق بوده اید تهیه کنید سعی کنید روی کارهایی که در آن موفق بوده اید متمرکز شوید. اما اگر چنین چیزی در سابقه کاریتان پیدا نکردید اصلاً ناراحت نباشید. شاید پشت این همه ناتوانی لبخندی نهفته باشد و قدرتی باشد که بتواند باعث خنده دیگران شود و یا حتی شاید توانایی در شما وجود داشته باشد که هنوز کشفش نکرده اید. سعی کنید لیستی از کارهای انجام شده تان تهیه کنید. مهم نیست که کوتاه یا بلند باشد. با اینکه حتی ممکن است نتوانید فکرش را بکنید اما همین کارها می تواند اعتماد شما را دوباره به خودتان جلب کند. ۴- سر خود را بیشتر گرم کنید سعی کنید تفریحاتی برای خود درست کنید که به آنها علاقه دارید. ممکن است به کتاب خواندن علاقه مند باشید، یا به باشگاه بروید یا هر کار دیگری...هر چه زمان بیشتری به انجام کارهای مورد علاقه تان اختصاص دهید، کمتر وقت برای سرزنش خود و متاسف شدن برای خودتان خواهید گذاشت. اما مسئله مهم تر این است که این کار باعث می شود که شما احساس مفید بودن کنید و این به شما هدف می دهد. ۵- با افراد مثبت نشست و برخاست کنید گاهی اوقات بودن در جمع افرادی که از خودتان هم دلسردتر و افسرده تر هستند، بیشتر به ضررتان خواهد بود. حتی اگر تنها باشید بیشتر به نفعتان خواهد بود تا با آنها. به جای چنین افرادی سعی کنید با افرادی مراوده کنید که می توانند شما را شاد کنند. اگر دور و اطرافتان را از دوستان نزدیک و خانواده پر کنید که شما را قبول دارند، می تواند سبب شود که شما هم خودتان را قبول داشته باشید. ۶- در جلسات روانشناسی شرکت کنید امروزه درمان های زیادی برای این مشکل پیشنهاد می شود. مجمع های بسیاری هم برای این منظور تشکیل می شود. به این افراد توصیه می شود که در این جلسات روانشناسی شرکت کنند چون بسیار موثر بوده است. کتاب ها و نوارهای زیادی هم در این زمینه ارائه می شود. با خودتان صادق باشید من چیزی در مورد شما نمی دانم، اما می دانم که امروز در این دنیا کینه و نفرت به اندازه کافی وجود دارد و در این موقعیت بدترین کار این است که شروع کنیم که از خودمان هم متنفر شویم. شما فقط یکبار به دنیا می آیید، و همین یکبار هم زندگی خیلی کوتاهی خواهید داشت، پس نگذارید که دیگران مانع شادی شما شوند. سعی کنید که توانایی های خود را بشناسید و ببینید که در چه زمینه هایی فردی ویژه هستید. افرادی که نمی توانند توانایی های شما را ببینند ارزش این را ندارند که دور و برتان باشند.