تایپک جامع تناسب اندام

بسیاری از مردم وزنی را که کم کرده‌اند پس از مدتی بازمی‌یابند. دانشمندان می‌گویند فهمیده‌اند چرا وزن کم کردن معمولا آسانتر از پایین نگاه داشتن وزن است.
تیمی از محققان در دانشگاه کلمبیای نیویورک نشان داده است که کلید این معما افت سطح هورمون لپتین است که وظیفه‌اش کنترل اشتهاست. آنها دریافتند که تزریق این هورمون به برخی از افرادی که اخیرا وزن کم کرده‌اند کمک می‌کند دوباره فورا تمام وزن از دست رفته را اضافه نکنند. نتایج این مطالعه در نشریه تحقیقات کلینیکی (Clinical Investigation) چاپ شده است.
تخمین زده می‌شود که بیش از ۸۵ درصد افراد چاق که وزن کم کرده‌اند نهایتا دست کم بخشی از وزن کاسته شده را بازمی‌یابند. تحقیقات حاکی است که علت این موضوع برخی تغییرات به وجود آمده در عملکرد سیستم متابولیسمی، عصبی و هورمونی بدن است.
تیم محققان دانشگاه کلمبیا معتقد است که این تغییرات در اثر کاهش میزان لپتین در بدن روی می‌دهد.
از آنجا که بشر در طول تاریخ اغلب با دوره‌های قحطی و گرسنگی مواجه بوده، بدن احتمالا تمایل به حفظ ذخایر چربی خود دارد. این هورمون در بافت‌های چربی ساخته می‌شود و بنابراین وقتی وزن بدن کم می‌شود میزان تولید لپتین نیز کاهش می‌یابد.
پژوهشگران برای محک زدن نظریه خود دوزهای مشخصی لپتین به داوطلبان لاغر و چاق که اخیرا وزن کم کرده بودند دادند. آنها دریافتند وقتی سطح لپتین به قبل از دوران رژیم برگشت، اکثر تغییرات متابولیسمی و هورمونی که باعث می‌شود فرد نتواند مانع بازگشت تدریجی وزن به قبل از دوران رژیم شود، بار دیگر معکوس می‌شود. از قبل معلوم بود که لپتین در کنترل اشتها نقش بازی می‌کند، اما نحوه دقیق عملکرد آن مشخص نبود. پزشکان در مورد افراد بیش از حد چاقی که دچار کمبود لپتین هستند این هورمون را تجویز می‌کنند، اما در مورد افراد چاقی که سطح لپتین آنها عادی است این شیوه در کاهش وزن تاثیری ندارد.
● امید به داروی تازه
محققان گفتند بالاخره ممکن است امکان توسعه داروهای تازه‌ای که ساز و کار نظارتی بدن بر میزان لپتین را هدف قرار می‌دهد فراهم شود که کمک خواهد کرد وزن پایین بماند.
مایکل روزنبام، سرپرست این تحقیقات به بی بی سی گفت از آنجا که بشر و اجداد آن در طول تاریخ اغلب با دوره‌های قحطی و گرسنگی مواجه بوده‌اند، بدن احتمالا تمایل به حفظ ذخایر چربی خود دارد.
او گفت:پیش بینی ما این است که نقشه ژنتیکی انسان آکنده از ژن‌هایی است که از چربی بدن دفاع می‌کنند و در مقابل شمار ژن‌هایی که با افزایش وزن مقابله می‌کنند باید بسیار اندک باشد.
اما اساسا برای صدها هزار سال در محیطی زندگی کرده‌ایم که ما را به خوردن بیشتر و تحرک کمتر تشویق می‌کرده تا انرژی خود را ذخیره کنیم.اما اکنون در محیطی زندگی می‌کنیم که آن خصوصیات با شرایط تطبیق نمی‌کنند.