تایپک جامع تناسب اندام

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

ورزش و کاهش وزن

امروزه ورزش یکی از پایه های مهم درمان دیابت می باشد. همه ما می دانیم که ورزش برای سلامتی هر فرد لازم است و این مسئله هنگامی که مبتلا به دیابت باشید اهمیت بیشتری پیدا می کند. ● ورزش چیست؟ فعالیت بدنی برای سلامتی بدن شما بسیار لازم و ضروری است. همچنین به افزایش حساسیت سلولها نسبت به انسولین ،کاهش فشار خون و وزن نیز کمک می‌کند. بنابراین یکی از درمانهای کلیدی در دیابت (بخصوص دیابت نوع دو) می‌باشد. ● اثر ورزش بر دیابت چیست؟ ▪ ورزش می تواند قند خون را کاهش دهد و توانایی بدن را برای جذب گلوکز بهبود بخشد. با یک ورزش منظم، میزان نیاز به انسولین را کاهش می دهد. ▪ ورزش قادر است مقاومت به انسولین را له ناشی از اضافه وزن است، کاهش دهد. ▪ ورزش فاکتورهای خطرساز بیماری های قلبی- عروقی را بهبود می بخشد و همچنین خطر مشکلات قلبی را می کاهد، که یکی از بزرگترین نگرانی های بیماران مبتلا به دیابت است. این فاکتورها عبارتند از : ـ کاهشLDL (کلسترول بد) که باعث تشکیل لخته در دیواره رگها می شود. ـ افزایش HDL(کلسترول خوب) که اثر محافظتی بر روی بیماری های قلبی دارد. ـ فشارخون در اثر ورزش کاهش می یابد و مشخص شده است که بیماری فشار خون در حد خفیف تا متوسط در اثر ورزش بهبود می یابد. ● ورزش های مناسب برای افراد دیابتی کدامند؟ تمرین های هوازی مناسبترین نوع ورزش برای افراد دیابتی به شمار می رود. تمرین های هوازی به فعالیت هایی گفته می شود که با مصرف اکسیژن همراه باشند. از ویژگی های این نوع تمرین ها ، دویدن در مسافت های طولانی و با آهنگ آرام است. به طور کلی بیمار باید فعالیتی را انتخاب کند که به آن علاقه داشته باشد تا بتواند سال ها آن را انجام دهد. فعالیت هایی مثل اسکی، صحرانوردی، شنا، دویدن آرام، دوچرخه سواری و پیاده روی بهترین شرایط هوازی را ایجاد می کنند. مزیت پیاده روی این است که انجامش برای هر کس بدون توجه به سن و جنس در همه جا و همه وقت میسر است لیکن نقطه ضعف پیاده روی این است که برای کسب فایده ای معادل با دویدن، باید سه برابر وقت صرف شود. ● چرا باید وزن خود را کم کنید؟ ▪ اضافه وزن: حتی به میزان کم، بخصوص اگر چربی در ناحیه شکم ذخیره شده باشد، خطر پیشرفت دیابت نوع دو، افزایش فشار خون و سطح بالای کلسترول را افزایش می دهد، وزن مناسب و ترکیب بدنی مناسب می‌تواند از این بیماریها جلوگیری کند. ▪ در مبتلایان به دیابت نوع دو، فشار خون بالا، کلسترول بالا یا ترکیبی از این بیماریها، کم کردن وزن بهترین درمان است. ورزش روزانه به تنهایی یا همراه با سایر درمانها بسیار مؤثر است و حتی گاهی نیاز به درمان دارویی را نیز از بین می برد. ▪ افزایش وزن یک عامل خطر قلبی – عروقی می‌باشد، این جمله به این معنی است که حتی در غیاب دیابت، افزایش فشار خون یا سطح بالای کلسترول یا حتی وقتیکه این بیماریها بخوبی درمان شوند، کاهش وزن می‌تواند طول عمر شما را افزایش دهد. ▪ اضافه وزن باعث تحمیل فشار مداوم برروی مفاصل مختلف از جمله مچ، زانو، لگن و ستون فقرات کمر می‌شود که با گذشت زمان باعث فرسودگی و درد مفاصل می‌شود و باعث کاهش حرکت می‌شود. کاهش وزن ایجاد احساس راحتی می‌کند که شاید شما در زمانیکه بار سنگینی را زمین میگذارید، تجربه کرده باشید. ▪ بزرگی شکم، نفس کشیدن را با مشکل مواجه می‌کند و ممکن است این احساس سختی در تنفس وقتی شما خواب هستید خطرناک باشد و استعداد ایجاد عفونت راههای هوایی برونشیت مزمن و نارسایی تنفسی را در شما افزایش دهد.

http://www.ide.ir سحر میرشاهی مدیر سایت / فارغ التحصیل مهندسی علوم و صنایع غذایی از دانشگاه شهید چمران اهواز

بانک مقالات فارسی

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

ورزش و کنترل وزن

در این مطلب درباره چگونگی اثر ورزش در پیشگیری از بیماری ها، عقب انداختن فرآیند پیر شدن و حفظ سلامتی دستگاه های مختلف بدن از جمله سیستم قلب و عروق، تنفس، گوارش، اسکلتی و ایمنی بدن برای شما صحبت می کنیم. ۱) تقویت سیستم اسکلتی و پیش‌گیری از ابتلا به بیماری پوکی استخوان مشخص شده است که تقویت سیستم اسکلتی بدن و متراکم بودن آن ارتباط مستقیمی با میزان فعالیت بدنی و فشارهای مکانیکی دارد. به طور مثال در فضانوردانی که به مدت طولانی در فضا به سر می‌برند،به دلیل بی‌وزنی و یا در بیماران مزمن که به مدت طولانی بستری شده یا پایشان گچ گرفته شده و تحرکی ندارند، تراکم استخوانی به‌ شدت کاهش یافته و بسیار مستعد شکستگی می‌شود. این همان پدیده ای است که به آن « پوکی استخوان» می گویند و در افراد سالمند به طور شایع دیده می‌شود. پوکی استخوان منجر به دردهای متوسط تا شدید و مزمن اسکلتی می‌شود و زندگی عادی فرد را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد. ۲) به تأخیر انداختن پدیده‌ی سالمندی یا پیر شدن با افزایش سن، مصرف انرژی پایه کاهش می‌یابد. به ازای هر ۱۰ سال افزایش سن در بزرگسالی، میزان مصرف انرژی پایه حدود ۲ تا ۳ درصد کاهش می‌یابد، که گفته می‌شود به دلیل از دست دادن توده‌ی عضلانی بدن و افزایش بافت چربی است. این تغییرات در ترکیب بدن را می‌توان با ورزش کاهش داد. ورزش سبب حفظ توده‌ی عضلانی بدن و افزایش مصرف انرژی پایه می‌گردد. هم‌چنین از یبوست و بیماری‌های قلبی- عروقی جلوگیری می کند که بعداً به آن اشاره خواهد شد و بدین ترتیب پدیده‌ی سالمندی را به تأخیر می‌اندازد. ۳) مصرف بی‌واسطه و مستقیم اسیدهای چرب می‌دانیم که اکثر بافت‌های بدن از گلوکز (قند خون) به عنوان سوخت اصلی خود استفاده می‌کنند. یکی از وظایف دستگاه گوارش و کبد این است که مواد غذایی دریافت شده را هضم و جذب کرده و در نهایت، قسمتی از آن را به شکل گلوکز برای مصرف بافت‌ها و سلول‌های بدن وارد خون کند. برای ورود گلوکز به درون سلول و مصرف آن، وجود هورمون انسولین ضروری است. انسولین هورمونی است که از افزایش قند خون جلوگیری می‌کند. این هورمون از آب شدن چربی بدن و آزاد شدن اسیدهای چرب از بافت چربی جلوگیری می کند. حتی در صورت مصرف زیاد غذا، به ذخیره شدن انرژی به صورت چربی نیز کمک می‌کند. اما عضلات در حال فعالیت از این امر مستثنی هستند و می‌توانند بدون نیاز به انسولین، انرژی خود را علاوه بر گلوکز از اسیدهای چرب نیز تأمین کنند. این امر باعث می‌شود سطح انسولین خون کاهش یابد و باعث ذوب شدن توده‌ی چربی و آزاد شدن اسید‌های چرب از آن می شود که به نوبه‌ی خود توسط عضلات به مصرف خواهند رسید. ۴) تأثیر مثبت در بیماران دیابتی و کاهش مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی نوع دو، انسولین وجود دارد اما قادر به عمل نیست که اصطلاحاً به آن «مقاومت به انسولین» گفته می‌شود. مشخص شده است که بافت چربی، گیرنده‌ی عمده‌ای برای انسولین ندارد و به طور بارزی باعث مقاومت به اثرات انسولین و در نتیجه بالا رفتن قند خون و عوارض ناشی از آن می‌شود. ورزش با کاهش بافت چربی و افزایش میزان سوخت و ساز بدن، مقاومت به انسولین را کاهش داده و باعث بهبود عملکرد گیرنده‌های انسولین شده و سطح گلوکز خون را کاهش می‌‌دهد. حتی در بیماران دیابتی نوع یک که در بدن آن‌ها انسولین وجود ندارد یا به میزان کافی ترشح نمی‌شود، ورزش با افزایش میزان متابولیسم و مصرف انرژی، سطح گلوکز یا قند خون را کاهش می دهد و بدین ترتیب نیاز به انسولین تزریقی یا رعایت رژیم‌های بسیار سخت و محدود از قند و انرژی را در این افراد کمتر می کند. ۵) کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی و سکته‌های مغزی ورزش باعث کاهش اسیدهای چرب آزاد خون و افزایش کلسترول خوب یا HDL می‌شود. بدین طریق پدیده‌ی آترواسکلروز یا تنگ شدن عروق بدن از جمله عروق قلبی و مغزی به تأخیر می‌افتد و هیچ‌گاه به حد بحرانی و انسداد (که در این صورت شاهد سکته‌های مغزی یا قلبی خواهیم بود) نمی‌رسد. هم‌چنین باعث کاهش مقدار تری‌ گلیسیرید و کلسترول بد یا LDL خون می‌شود که همگی آن‌ها در آترواسکلروز یا تنگ شدن عروق نقش دارند. ۶) افزایش حجم گردش خون موثر بدن و جلوگیری از ترومبوز (لخته شدن خون) در سیاهرگ عمقی پا فعالیت بدنی و تحریک زیاد باعث افزایش حجم گردش خون موثر و جلوگیری از رکود خون در سیاهرگ عمقی پا می‌گردد و جریان خون را در کل عروق بدن افزایش می‌دهد، از جمله بازگشت خون را زیاد می‌کند. بدین طریق احتمال ترومبوز یا لخته شدن خون در سیاهرگ عمقی پا، که خود می‌تواند منشاء لخته‌های آزاد خون(آمبولی) و گیر افتادن در رگ‌های دیگر بدن از جمله عروق مغز و قلب باشد، کاهش می‌یابد. ۷) تقویت سیستم قلبی- عروقی، دستگاه تنفسی و سیستم ایمنی با افزایش فعالیت بدنی، نیاز بافت‌ها و سلول‌های بدن به اکسیژن و مواد مغذی افزایش می‌یابد. برای تأمین این نیاز و نیز برای دفع مواد زاید تولید شده ی بیشتر توسط سلول‌ها، جریان خون و فعالیت قلب و تهویه‌ی ریوی زیادتر می‌شود. هم‌چنین عضله‌ی قلب با قدرت و سرعت بیشتری خون را پُمپ می‌کند و فعالیت دستگاه تنفس نیز با افزایش عمق و سرعت تنفس، افزایش می‌یابد. در صورت داشتن برنامه‌ی ورزشی مرتب در زندگی روزانه‌، به تدریج عضله‌ی قلب و دستگاه تنفس در اثر تمرین قوی‌تر شده و سلامتی فرد را تضمین می‌کند. هم‌چنین با فعالیت بدنی، تعداد گلبول‌های قرمز و سفید خون و به‌طور کلی حجم خون و عناصر خونی دخیل در سیستم ایمنی بدن، افزایش می‌یابد و به عملکرد بهتر سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند. ۸) اثرات مثبت بر سیستم گوارشی شناخته شده‌ترین اثرات ورزش در سیستم گوارشی بدن، افزایش حرکات روده و جلوگیری از یبوست مزمن است. به همین خاطر بیماران جراحی شده را در اولین فرصت پس از جراحی، به راه رفتن تشویق می‌کنند تا حرکات گوارشی سریع‌تر باز گردد و از یبوست جلوگیری شود. هم‌چنین بیمار قادر به تحمل تغذیه‌ی خوراکی باشد. از عوارض نامطلوب یبوست می‌توان به چاقی و بیماری‌های روده‌ی بزرگ از قبیل دیورتیکولوز، بواسیر و حتی سرطان‌ روده‌ی بزرگ اشاره کرد که به سادگی با ورزش قابل پیش‌گیری هستند.

دکتر هاتف شجاعی

سایت موسسه خانواده مطهر

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

ورزش و کم کردن چربی دور شکم

کاهش سلول های چربی دور شکم که عامل خطری برای ابتلا به بیماری های قلبی و دیابت است ، به اقدام دیگری بیش از کاهش کالری دریافتی نیاز دارد. به گزارش ساینس دیلی ، محققان دانشگاه ویک فارست می گویند نتایج یک مطالعه پنج ساله نشان می دهد ورزش نیز باید به برنامه کاهش چربی شکمی اضافه شود ورزش در کاهش اندازه این سلول ها نقش دارد و شاید روزی به عنوان بخشی از نسخه دارویی برای درمان بیماری های مربوط به چربی این قسمت از بدن، تجویز شود. همه می دانیم چاقی عامل خطری برای ابتلا به دیابت وبیماری های قلبی است. البته این بدان معنی نیست که همه افراد چاق به این بیماری ها دچار می شوند. افرادی که دارای چربی دور شکم هستند، در مقایسه با افرادی که در قسمت لگن و ران چربی بیشتری دارند، در معرض خطری بالاتری برای ابتلا به این بیماری ها هستند چربی دور شکم با سندرم متابولیک (مجموعه ای از علائم که بر احتمال بیماری قلبی و دیابت می افزاید) ارتباط دارد. این سندرم زمانی پیش می آید که فردی در معرض حداقل سه مورد از موارد زیر قرار گیرد - چاقی دور شکم - تری گلیسیرید بالا - مقدار کم کلسترول خوب یا HDL - فشار خون بالا - افزایش قند خون برای لاغر شدن شکم، در درجه اول پیاده روی تند به مدت نیم الی یک ساعت در روز و سپس ورزش دراز و نشست را توصیه می کنم اخیرا محققان در مطالعه ای یک عامل خطر موثر در سندرم متابولیک را مورد بررسی قرار داده اند که کمتر به آن پرداخته شده است. این عامل، اندازه سلول های چربی است که زیر پوست قرار داشته و چربی زیر پوستی نامیده می شوند. اندازه این سلول های چربی، ابتلا به دیابت نوع دوم را مستقل از چاق یا لاغر بودن فرد، پیش بینی می کند. مطالعات گذشته نشان داده اند که ورزش اندازه سلول های چربی را کاهش می دهد. اما هنوز چگونگی تاثیر شدت ورزش طی رژیم غذایی در این مورد مشخص نشده است ▪ توصیه های کارشناس تغذیه : برای لاغر شدن شکم، در درجه اول پیاده روی تند به مدت نیم الی یک ساعت در روز را توصیه می کنم؛ مثلاً کفش راحت بپوشید و مسیری را که با تاکسی یا اتوبوس می رفتید با سرعت نسبتاً زیاد پیاده بروید که در روز ۴۵ دقیقه بشود ثانیاً در منزل نرمش کنید. موثرترین ورزش بعد از پیاده روی، دراز و نشست است. ورزش دراز و نشست را با روزی ۳۰ تا شروع کنید و به مرور هر هفته ۱۰ تا بیشتر بزنید که طریقه درست انجام آن در مطلب " چگونه چربی های زائد شکم را از بین ببریم ؟" وجود دارد. یک ماه هر روز این اعمال را انجام دهید و نتیجه را ببینید. حتماً اول با متر دور شکم خود را اندازه بگیرید تا تغییر اندازه ی آن را متوجه شوید

محمد http://tansaz.blogsky.com

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

ورزش یا رژیم ؟ کدامیک بهتر است

در دهة گذشته، شیوع چاقی ۵۰ درصد افزایش یافته است. نوع رژیم غذایی و کاهش فعالیت بدنی عوامل اصلی این صعود ارقام شناخته شده‌اند. چاقی عارضه‌ای است که پیشگیری از آن امکان‌پذیر است. پیشگیری از چاقی بسیار آسان‌تر، ارزان‌تر و مؤثرتر از درمان آن است. عارضة چاقی در طی زمان بروز می‌کند. بنابراین، درمان آن در مراحل شکل‌گرفتة بیماری به تلاش زیادی نیاز دارد. امروزه چاقی یکی از معضلات زندگی صنعتی برای تمام گروه‌های سنی است. بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت (افزایش قند خون)، پرفشاری خون، سنگ کیسة صفرا، نقرس، آرتروز و نیز سرطان‌های سینه، رودة بزرگ و پروستات به دنبال چاقی شکل می‌گیرند. همچنین میزان بستری شدن افراد چاق در بخش‌های مختلف بیمارستانی و نیز زمان لازم برای بهبود کامل آنان تفاوت بسیاری با سایر گروه‌ها دارد. چاقی در کودکان نیز، اگرچه در ظاهر ناپسند و مشکل‌آفرین نیست، نیاز به توجه و درمان دارد. ● میزان شیوع چاقی در ایران طبق پژوهش‌های انجام‌شده در ایران، میزان شیوع چاقی در مردان حدود ۲۷ درصد و در زنان ۴۰ درصد است. همچنین، شایع‌ترین محدودة سنی ابتلا به چاقی در مردان ۴۰ تا ۵۰ سالگی و در زنان ۵۰ تا ۶۰ سالگی است. چاقی در ایران حدود ۳۲ درصد شیوع دارد که میزان آن از کشورهای غربی کمتر است. یک بررسی عمومی نشان داد که نزدیک به ۱۳ درصد از دختران تهرانی در زمرة افراد چاق قرار دارند و شیوع چاقی در سنین مدرسه در حدود ۱۰ درصد تخمین زده شده است. چاقی در سنین مدرسه مشکلات متعددی به دنبال دارد. بیماری‌های روحی ـ روانی نظیر افسردگی، اجتماع‌گریزی، کاهش اعتمادبه‌نفس و سرخوردگی در این گروه به میزان گسترده‌تری رخ می‌دهد. چاقی در دوران کودکی، بخصوص در میان پسربچه‌ها، با افزایش احتمال وقوع آن در بزرگسالی همراه است. ۲۶ تا ۴۱ درصد کودکان چاق در سنین پیش از مدرسه، در بزرگسالی نیز به عارضة چاقی مبتلا خواهند شد. با توجه به مشکلات فراوان حاصل از چاقی، حتی کم کردن مقدار اندکی از وزن نیز عوارض سوء چاقی را کاهش می‌دهد یا از شدت آنها می‌کاهد. به اعتقاد متخصصان، کاهش ۵ تا ۲۰ درصد از وزن بدن در افراد چاق موجب از میان رفتن بسیاری از عوامل خطرساز می‌شود. ● چرا چاق می‌شویم؟ چاقی، در تعریفی ساده، ناشی از نامتعادل بودن میزان دریافت انرژی از راه غذا و میزان مصرف یا سوخت انرژی در نتیجة فعالیت بدنی است. بنابراین، مؤثرترین روش درمان چاقی کم کردن میزان دریافت انرژی و افزایش سوخت و ساز بدن است. امروزه متخصصان علت عمدة چاقی را کم‌تحرکی و ورزش ناکافی می‌دانند. تغییر رفتارهای جمعی، تنوع زیاد وسایل برقی، ساعات طولانی تماشای تلویزیون و فیلم‌های ویدئویی و بازی‌های کامپیوتری، زندگی مدرن را کم‌تحرک ساخته است. در کشورهای پیشرفته، افراد بیشتر غذا می‌خورند و کمتر فعالیت می‌کنند. خوردن غذاهای آماده در خارج از منزل به دلیل مشغله‌های امروزی دلیل دیگری برای چاقی در دنیای مدرن است. این غذاها، بدون آن‌که تمام مواد غذایی لازم را به بدن فرد برسانند، میزان چربی بالایی را به او تحمیل می‌کنند. ● چاقی در کودکان برای چاقی کودکان، علل مختلف ژنتیکی و هورمونی در نظر گرفته می‌شود. والدین به‌ندرت برای بررسی علت چاقی کودک به پزشک مراجعه می‌کنند. ارتباط میان والدین چاق و کودکان چاق احتمالاً انعکاسی از شیوة مرسوم تغذیه و فرهنگ فعالیت در جامعه است. برخلاف تصور عموم، کم‌تحرکی افزایش اشتها و پرخوری را به دنبال دارد. همچنین، مطالعات بالینی ارتباط بسیار نزدیکی میان میزان تماشای تلویزیون در کودکان و چاقی آنان نشان داده است. در زمان تماشای تلویزیون، مصرف غذا و تنقلات افزایش می‌یابد و فعالیت بدنی کودک محدود می‌شود. یک راه‌حل پیشنهادی برای والدین، دور کردن محل تلویزیون از اتاق‌خواب کودک است. به‌علاوه، می‌توان با برنامه‌ریزی مناسب برای پر کردن وقت کودکان، ساعات تماشای تلویزیون آنها را کاهش داد. گاه چاقی در کودکان به دنبال ابتلا به بیماری بروز می‌کند. اگر در کودک چاقی علائمی نظیر کوتاهی قد نسبت به سن، خشکی پوست، بی‌طاقتی در برابر سرما، یبوست، زود خسته شدن، پرخوری همراه با پرنوشی، جوش و موهای زائد صورت، افزایش چربی در ناحیة گردن و شکم و نه بازو و ساق، ضربه به سر یا ستون مهره‌ها و عفونت دیده شد، والدین باید در صدد پیگیری علل زمینه‌ای آن برآیند. در تمام گروه‌های سنی، روش‌های متعددی برای درمان چاقی پیشنهاد می‌شود، از مصرف داروهای مختلف و نایاب گرفته تا جراحی. اما درمان اولیه و انتخابی برای افراد دچار اضافه‌وزن و بیماران چاق، ترکیبی از رژیم غذایی، ورزش و تغییر در رفتارهای روزمره است. حتی مصرف دارو بدون رعایت رژیم غذایی کنترل‌شده و ورزش، بی‌نتیجه خواهد بود. ‌● تأثیر ورزش در پیشگیری از چاقی و درمان آن کل انرژی مصرفی روزانه را به سه قسمت تقسیم می‌کنیم: مصرف انرژی در حالت استراحت، مصرف انرژی بعد از صرف غذا و مصرف انرژی بعد از فعالیت بدنی. در زمان استراحت، ۶۰ تا ۷۰ درصد از کل انرژی بدن مصرف می‌شود و مقدار آن در هر ساعت، حدود یک کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن است. متغیرترین میزان مصرف انرژی، در زمان فعالیت بدنی است. این میزان در افراد کم‌تحرک ۱۰ تا ۱۵ درصد و در افراد فعال ۳۰ تا ۴۰ درصد از کل انرژی مصرفی را تشکیل می‌دهد. ورزش از دو طریق موجب مصرف انرژی در بدن می‌شود: یکی افزایش میزان سوخت در زمان ورزش و دیگری افزایش مقدار مصرف انرژی در زمان استراحتِ بعد از خاتمة ورزش. برای مورد دوم یک مثال می‌آوریم: فعالیت بدنی با شدت متوسط به مدت ده دقیقه، می‌تواند مصرف انرژی بدن را در حالت استراحت ۵ تا ۱۵ درصد به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت افزایش دهد. در ورزشکاران، میزان مصرف انرژی در زمان استراحت ۵ تا ۲۰ درصد بالاتر از افراد عادی است. بنابراین، یکی از مهم‌ترین فواید ورزش و فعالیت جسمانی بالاتر رفتن میزان مصرف انرژی فرد فعال در زمان استراحت است. بنابراین، این باور افراد پرخور که ورزش و فعالیت بدنی باعث افزایش اشتهای آنها می‌شود غلط است. هیچ منبع علمی این مطلب را تأیید نمی‌کند. برعکس، ورزش سنگین موجب افزایش برخی مواد در بدن و کاهش تمایل فرد به خوردن می‌شود. یعنی با کاهش موقتی اشتها روبه‌رو می‌شویم. در زمان استراحت، ۵۰ درصد از انرژی لازم برای سوخت و ساز بدن را چربی‌ها و بقیه را مواد قندی تأمین می‌کنند. در ورزش‌های سبک، همچنان چربی‌ها این وظیفه را بر عهده دارند. اما با افزایش شدت ورزش، سوخت و ساز قندها مشخص‌تر می‌شود. به همین دلیل است که متخصصان ورزش‌های سبک را برای کاهش وزن مفیدتر می‌دانند. شاید تعجب‌برانگیز باشد که صرف مدت زمانی بسیار اندک، مثلاً حداقل روزی یک ساعت فعالیت بدنی به مدت ده روز، برای افزایش سوخت چربی بدن در حالت استراحت کافی است. برای رسیدن به این هدف در افراد سالمند، به هشت هفته زمان نیاز داریم. یکی دیگر از فواید ورزش افزایش ظرفیت تنفس عضلات است، یعنی افراد ورزشکار دیرتر از سایرین خسته می‌شوند. ● آیا ورزش همراه با رژیم غذایی موجب کاهش بیشتر وزن می‌شود؟ در افراد چاق، ورزش به تنهایی موجب کاهش وزن مختصری می‌شود. متوسط کاهش وزن گزارش‌شده در ۱۲ بررسی، در حدود دو کیلو و نیم بوده است. در یک فرد هفتاد کیلویی، پنج ساعت فعالیت ورزشی در هفته تنها ۲۰۰ گرم کاهش وزن را به دنبال خواهد داشت. ترکیب ورزش و رژیم غذایی نقش مؤثرتری از رژیم غذایی یا ورزشِ تنها ایفا خواهد کرد. فرض کنید یک نفر با رژیم غذایی موفق به حدود ده کیلوگرم کاهش وزن شده است. نزدیک به سه کیلوگرم از این مقدار کاهش وزن در نتیجة حذف مواد غیرچربی به دست می‌آید. حال آن‌که یک کاهش وزن ده کیلوگرمی با ورزش و رژیم غذایی توأم، کمتر از دو کیلوگرم از توده‌های غیرچربی بدن را از بین می‌برد. وجود چربی انبوه در ناحیة شکم و احشاء موجب افزایش مقاومت بدن نسبت به آثار انسولین و در نتیجه بالا رفتن قند خون در افراد چاق می‌شود. همچنین یکی از عوامل مؤثر در ابتلا به امراض قلبی ـ عروقی به شمار می‌آید. بنابراین، کاهش چربی شکمی کمک زیادی به حفظ سلامت می‌کند. بر اساس نتایج مطالعات وسیع، ورزش نقش مؤثری در کاهش چربی‌های ناحیة شکم ایفا می‌کند. در افراد کم‌تحرک، شروع ورزش احتمال افزایش وزن را کاهش می‌دهد. همچنین ورزش کردن روش کارآمدی در حفظ وزن بدن بعد از درمان صحیح چاقی است. در یک بررسی ثابت شد که با قطع رژیم غذایی، بعد از ۱۸ ماه ۹۲ درصد از وزن ازدست‌رفته مجدداً بازمی‌گردد. در صورتی که با تداوم ورزش، افزایش زیادی در وزن بدن نخواهیم داشت. تأثیر ورزش در درمان چاقی کودکان بیشتر است. امروزه فعالیت بدنی عامل پیشگیری از چاقی اطفال و همچنین درمان آن شناخته شده است. ● چه مقدار ورزش کافی است؟ شروع ورزش در برنامة روزانه باید به میزانی باشد که از عهدة فرد چاق برمی‌آید. پس از ایجاد آمادگی جسمانی و کاهش وزن اولیه، می‌توان شدت و مدت ورزش را افزایش داد. حداقل سوخت مصرفی بدن برای دست یافتن به آمادگی جسمانی، ۱۰۰۰ کیلوکالری در هفته تخمین زده شده است. میزان مطلوب آن برای کاهش وزن، در حدود ۲۰۰۰ کیلوکالری در هفته است. در قدم زدن سریع، سرعت سوخت و ساز بدن به میزان چهار برابر حالت استراحت افزایش می‌یابد. با یک محاسبة ساده درمی‌یابیم که برای یک فرد ۷۰ کیلوگرمی، حداقل هفت ساعت پیاده‌روی در هفته لازم است. در مورد سایر فعالیت‌ها نیز می‌توان میزان مصرف انرژی را محاسبه کرد. با این حال، اغلب افرادی که دچار چاقی هستند آمادگی کامل برای انجام دادن مقدار تعیین‌شدة فعالیت بدنی را ندارند. گروهی دیگر هم به علت ابتلا به امراض قلبی و پرفشاری خون از انجام دادن بسیاری از حرکات ورزشی معاف هستند. در نتیجه، شکل و مدت مناسب برای ورزش در افراد چاق به توانایی و وضعیت جسمانی آنها بستگی دارد. برای مثال، هرگز به افراد چاق مبتلا به بیماری‌های قلبی دویدن توصیه نمی‌شود. رایج‌ترین ورزشِ درمانی برای این گروه پیاده‌روی است. فعالیت‌های بدنی دیگری مانند دوچرخه‌سواری و شنا هم گاه جانشین مناسبی برای پیاده‌روی به‌شمار می‌آیند. انتخاب نوع ورزش در درجة اول به علاقة فردی شما بستگی دارد. می‌توانید ترکیبی از انواع ورزش‌ها را در برنامة خود بگنجانید. به خاطر داشته باشید که ورزش‌های با شدت زیاد و مدت کم باعث بالا رفتن میزان سوخت و ساز بدن در حالت استراحت و نیز کاهش اشتها می‌شوند. در حالی‌که ورزش‌های با شدت کم و مدت زیاد بر سوخت و ساز چربی‌ها اثر می‌گذارند. تصمیم‌گیری در مورد شدت و مدت ورزش انتخابی به هدف پزشک و پذیرش بیمار بستگی دارد

سازمان آموزش و پرورش استان خراسان

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

وزن ایده‌آل، وزن عادی و چاقی

بدن انسان‌ها از اندام‌ها و بافت‌های مختلف تشکیل یافته است. منظور ما از بافت در این‌جا ”بافت چربی“ است که به‌صورت یک عضو مستقل مورد بررسی قرار می‌گیرد. در رابطه با اضافه وزن، مقدار چربی می‌تواند تا ۵۰ درصد وزن اضافی را تشکیل دهد و ۱۶ درصد در کل وزن یک فرد ۳۰ ساله با وزن عادی چربی است. معمولاً زنان مقدار بیشتری چربی نسبت به مردان دارند. وزن عادی نسبت به قد، جنسیت و ساختمان بدن فرق می‌کند. فردی که دارای استخوان‌بندی قوی، چهار شانه و درشت هیکل است نسبت به هم قد خود که دارای اندامی ظریف‌تر است، به‌طور طبیعی دارای وزن عادی بیشتری است. بنا به فرمول Broca برای مردان قد فرد به سانتی‌متر منهای ۱۰۰ برابر با کیلوگرم وزن ایده‌آل است و منهای رقم ۱۰۵ برای زنان است. Bronhardt فرمول دیگری پیشنهاد می‌کند و ضمن در نظر گرفتن قد فرد، حجم و محیط سینه را نیز عامل محاسبه دقیق وزن می‌داند. به دو فرمول زیر توجه کنید: وزن معمولی مرد = قد فرد به سانتی‌متر ٭ متوسط دور سینه به سانتی‌متر / ۲۴۰ (به کیلوگرم) وزن معمولی زن = قد فرد به سانتی متر ٭ متوسط زیر سینه به سانتی‌متر / ۲۵۵ (به کیلوگرم) در هر دو فرمول اندازه قد شاخص وزن ایده‌آل است و در جدول زیر درصد اضافه وزن را نسبت به وزن عادی ملاحظه کنید و این صورت هرگاه کسی که باید ۵۰ کیلوگرم وزن داشته باشد، به ۵۵ کیلوگرم وزن برسد، در حقیقت دارای ۱۰ درصد اضافه وزن نسبت به وزن معمولی است. وزن ایده‌آل یعنی این‌که وزن یک فرد حدود ده درصد از وزن عادی کمتر باشد. یعنی چنان‌چه وزن عادی برای یک فرد ۵۰ کیلوگرم است، او در صورتی دارای وزن ایده‌‌آل خواهد بود که ۴۵ کیلوگرم وزن داشته باشد. به‌طور کلی افراد سالم از نظر وزن مخصوص استخوان‌ها یکسان هستند. هیکل درشت به‌معنی عریض بودن استخوان‌ها است، نه وزن اضافی استخوان‌ها یا اسکلت. بنا به آمارهای کسب شده از سوی مراکز تحقیقاتی، اشخاصی که اضافه وزن دارند. معمولاً عمر کمتری می‌کنند. این مراکز نسبت به درصد وزن، درصد کاهش طول عمر را محاسبه کرده‌اند.

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

وزن بدن چگونه تنظیم می شود

افراد سالم ، وزن خود را با در نظر گرفتن تغییر زیاد در مصرف کالری و میزان فعالیت روزانه به طور چشمگیر در یک مقدار ثابت حفظ می کنند. اشتها و سوخت و ساز بدن با شبکه پیچیده ای از عوامل عصبی و هورمونی تنظیم می شود. به عنوان مثال ، اپی نفرین و نوراپی نفرین موجب کاهش اشتها و افزایش سرعت متابولیسم می شود.کاهش میزان انسولین نیز مصرف گلوکز را کم و فعالیت مرکز سیری را مهار می کند. مراکز اصلی تغذیه سیری در هیپوتالاموس قرار دارد. جالب است بدانید که داروهایی نظیر آمفتامین که به منظور سرکوب اشتها در ترکیب برخی قرصهای لاغری مورد استفاده قرار می گیرد، از راه آزادسازی نورابی نفرین در سیستم اعصاب مرکزی عمل می کنند. وقتی مصرف انرژی بیش از میزان کالری در دسترس باشد، کاهش وزن رخ می دهد که این مساله می تواند بنا به دلایلی نظیر کم شدن مقدار غذای دریافتی ، سوئ جذب ، از دست دادن کالری ، افزایش نیاز به انرژی ، تغییر در حجم مایعات بدن و... باشد. ● اگر بخواهیم کاهش وزن را در نموداری خلاصه کنیم ، می توانیم آن را به صورت زیر نشان دهیم: ▪ افسردگی یا فراموشی ▪ عوامل هورمونی ▪ اشکال در خوردن غذا ▪ داروها ▪ بی اشتهایی ▪ عوامل اجتماعی یا اقتصادی ▪ وزن بدن عفونت هایی نظیر HIV یا سل یا بیماری های انگلی ▪ مصرف انرژی ▪ از دست دادن کالری ▪ سوء جذب هر چند فهرست علل احتمالی کاهش وزن بسیار مفصل تر از موارد بالاست ؛ به عنوان مثال ، در دوران کهولت شایع ترین دلایل عبارتند از سرطان و بیماری های خوش خیم و بدخیم دستگاه گوارش و ریه ، افسردگی و در افراد جوان تر، دیابت ملیتوس ، هیپرتیروئیدیسم و عفونت هایی نظیر HIV. مهمترین نکته ای که در ارتباط با کاهش وزن وجود دارد، این است که علت اصلی آن بندرت پنهان می ماند و در بیشتر موارد، پس از شرح حال و معاینه فیزیکی دقیق توام با آزمایش های تشخیصی کنترل شده می توان به علل کاهش وزن پی برد. به طور کلی ، پیش از انجام هر اقدامی درباره این افراد باید اثبات کرد واقعا چنین مشکلی وجود دارد، چرا که تقریبا نیمی از بیمارانی که مدعی کاهش وزن شدید هستند، بعد از اندازه گیری عملی متوجه می شوند کاهش وزن آنها کاملا کاذب است.برای تایید نهایی این مساله می توان از مواردی نظیر تغییر در اندازه کمربند یا گشاد شدن لباسهایی که قبلا اندازه شخص بوده اند، استفاده کرد. به طور طبیعی ، از حدود ۶۰ سالگی وزن بدن به طور متوسط ۵ درصد در سال کم می شود. کهولت همچنین بر ترکیب بدن تاثیر می گذارد و موجب کاهش حجم توده عضلانی می شود.

موسسه اطلاع رسانی طعام اسرار

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

وزن مناسب شما

شاخص توده بدنی (BMI ) فرمول نه چندان جدیدی است كه وزن مناسب افراد بالای ۱۶ سال را نشان می‌دهد . طبق این فرمول وزن به كیلو گرم تقسیم بر – قد به متربه توان تو BMI اگر نسبت BMI شما بین ۲۰ تا ۲۵ باشد مناسب است . اگر ۱۹ باشد كم‌وزن و اگر بین ۲۵ تا ۳۰ باشد اضافه وزن دارید و چنانچه بیش از ۳۰ باشد ، بسیار چاق می‌باشید . شاید این سؤال برایتان پیش بیاید كه چرا دراین روش از نسبت وزنی استفاده می‌شود و یك وزن خاص تعیین نمی‌گردد ؟ پاسخ این سؤال این است كه از نظر متخصصان افراد با یكدیگر متفاوت هستند و هر یك شرایط بدنی خاص خود را دارد . یك نفر ممكن است اندام ورزشكاری داشته باشد و فرد دیگر جثه‌ای ریز و ظریف داشته باشد . اما اگر سن شما زیر ۱۶ سال باشد چطور ؟ علت اینكه هیچ نسبت وزن خاصی برای این سنین وجود ندارد ،‌این است كه دراین زمان بدن مرتب درحال رشد است و رژیم غذایی ممكن است به سلامتی شما آسیب برساند یا برایتان دشوار باشد اما اگر نگران این موضوع هستید با متخصص تغذیه مشورت كنید . ● چنانچه كم‌وزن هستید اكثر افراد به چاقی فكر می‌كنند . اگر شمادچار كم‌وزنی هستید (یعنی BMI ۱۹ یا كمتر دارید ) مشكلی نیست . البته افرادی كه كم‌وزن هستند نیز دچار سختی می‌باشند به ویژه اگر كسی آنها را همراهی نكند . شما می‌توانید با خیال راحت روزی ۱۰ وعده غذا بخورید و چاق نشوید . البته برای افرادی كه كاهش وزن زیادی دارند علاوه بر فشار روحی مشكلات جسمانی هم ایجاد می‌شود ، زیرا كم‌وزن بودن به این معناست كه مواد غذایی به اندازه كافی مصرف نمی‌كنید و همین مسأله سلامتی شما را نیز تهدید می‌كند . در ضمن ممكن است دچار كمبود چربی باشید و از آن جایی كه چربی بدن شما را گرم نگاه می‌دارد و ذخیره انرژی محسوب می‌شود ، ممكن است با كمبود آن دچار عوارض جانبی دیگری بشوید و احتمال ابتلا به پوكی استخوان و كم‌خونی نیز به همراه خشكی پوست ، ریزش مو ، احساس خستگی ، ضعف در سیستم ایمنی بدن در شما افزایش یابد .اقدام كنید . •بیش از حد ، خوراكی‌های كم‌ارزش را مصرف نكنید از راه‌های سالم نیز می‌توان وزن خود را افزایش داد . •تعداد وعده‌های غذایی را افزایش دهید . فقط ۳ وعده غذا در روز نخورید و علاوه بر صبحانه ، ناهار و شام یك میان وعده بین صبح و ظهر و یك میان وعده هم عصر بخورید . •اطلاعات خود را در باره غذاها افزایش دهید ، اطلاعات بیشتری در مورد تغذیه كسب كنید ، برای مثال به جای اینكه به عنوان میان وعده از شكلات استفاده كنید می‌توانید یك مشت بادام و كشمش میل كنید . • از تغییرات جزیی استفاده كنید . شما می‌توانید با انتخاب مواد غذایی سالم به اضافه وزن خود كمك كنید ، از شیرپرچرب به جای كم‌چرب از كره یا مارگارین در غذا استفاده كرده و به جای نوشابه‌‌های رژیم از آب میوه استفاده كنید . •از میوه‌ها و سبزیجات غافل نشوید . اینگونه مواد علاوه بر دارا بودن مواد مغذی آنقدرها كه فكر می‌كنید نیز كم‌كالری نیستند ،‌انگور ، موز ، میوه‌های خشك ، سیب‌زمینی و آوو كادو بسیار مناسب هستند . سعی كنید حداقل روزی پنج وعده از آنها مصرف كنید . كمك بگیرید . چنانچه وزن شما ناراحتتان می‌كند با پزشك یا متخصص تغذیه مشورت كنید .

سایت زنان

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

وضعیت و ساختار اندام خود را تعیین کنید

بعد از اینکه با برنامه های ورزشی مختلف خودتان را خسته کردید و از خوردن لیست غذاهای ممنوعه خودداری نمودید، نوبت به آن رسیده که وضعیت پیشرفت خودتان را بسنجید. برای سنجش پیشرفتتان، روی ترازو نروید تا ببینید وزنتان پایین آمده یا نه، درعوض ساختار بدنتان را بررسی کنید. ترازو فقط یک عدد خام به شما می دهد، ترکیب بدنتان را تعیین نمی کند (اینکه کدام قسمت از بدنتان چربی است و کدام قسمت عضله). خیلی از افراد همه تلاش خود را به کار می گیرند که درصد چربی بدنشان را پایین آورده و همزمان با آن حجم عضلانی خود را افزایش دهند. اینها اگر ۵ کیلو چربی کم کنند ولی ۱۰ کیلو عضله به دست آورند، وزنشان بیشتر می شود اما اندامشان هزاران مرتبه بهتر و زیباتر از قبل نشان می دهد. برای تعیین ترکیب بدنتان می توانید از روش ها و تکنیک ها مختلفی استفاده کنید. دانستن تفاوت بین تکنیک های مختلف به شما کمک میکند آگاهی بیشتر نسبت به مفهوم اعداد خود پیدا کنید. برخی از این تکنیک ها گرانتر از بقیه هستند اما هر چقدر بیشتر پول بدهید، نتیجه دقیقتری هم خواهید گرفت. در زیر برخی از تکنیک ها متداول که برای تعیین ترکیب بدن به شما کمک میکند را معرفی می کنیم. ● وزن کردن زیر آب این روش که سابقاً تکنیک استاندارد طلایی نامیده می شد، با فرو بردن شیء زیر آب، ترکیب بدن آن را مشخص می کند. سپس با تعیین حجم بدن و اعمال یک فرمول در نتیجه، تراکم بدن را اندازه گیری می کنند تا ببینند چه میزان از ترکیب بدن را حجم چربی در بر گرفته است. مشکل بزرگ این روش این است که معمولاً بین نژادها و افراد مختلف تفاوت هایی در تراکم استخوان وجود دارد. از آنجاکه این مسئله در معادله در نظر گرفته شده است، اگر تراکم بدنتان کمی از حد استاندارد متفاوت باشد، نتیجه آزمایشتان به درد نخواهد خورد. همینطور اگر نتوانید همه هوای موجود در ریه را بیرون دهید (که درست قبل از فرو رفتن در آب باید انجام شود)، نتیجه آزمایش را تغییر خواهد داد. بااینکه این روش نقاط ضعف خود را دارد، اما یکی از گرانترین روش های موجود برای تعیین ترکیب بدن به شمار می رود و اگر توسط فردی بامهارت انجام شود، نتیجه تقریباً درستی ارائه می دهد. ● کولیس پوست ترکیب بدنتان را می توانید با استفاده از کولیس پوست هم تعیین کنید. کولیس پوست وسیله ای است که با آن لایه خارجی پوست را نیشگون گرفته تا ضخامت لایه پوست اندازه گیری شود. این اندازه گیری در قسمت های مختلف بدن انجام می گیرد (معمولاً در سه نقطه یا هفت نقطه) و بعد اطلاعات به دست آمده حساب می شود تا درصد ترکیبات بدن مشخص شود. بااینکه این روشی قابل قبول به حساب می آید اما چند نقطه ضعف دارد: اگر سنجش هربار توسط یک فرد متفاوت صورت گیرد، نتیجه آزمایش تغییر خواهد کرد؛ درصد نهایی براساس فرضیه ی نادرستی که لایه خارجی چربی نشان می دهد چه میزان چربی در کل بدن یافت می شود، تعیین می شود؛ برخی افراد چربی زیرپوستی بیشتری نسبت به دیگران دارند، درنتیجه متغیرهای فردی، عدد خام به دست آمده تغییر می کند. اما، اگر همان فرد بامهارت، لایه های پوست شما را بررسی کند، می توانید با گذشت زمان از یافته های ازمایش خود برای سنجش پیشرفت خود استفاده کنید. یادتان باشد اگر درصد به دست آمده، مثلاً ۱۴% باشد، اما درصد چربی واقعی بدنتان ۱۸% باشد، و آزمایش بعدی ۱۱% نشان دهد، احتمالاً عدد واقعی ۱۵% بوده است و همین که بدانید ۳% درصد چربی بدنتان پایین آمده برایتان کافی است. اگر به دلیل مسائل سلامتی، به دنبال یک درصد خاص از چربی بدن هستید، پس احتمالاً می خواهید نتیجه آزمایشتان با دقت تمام باشد، به همین دلیل این روش خوبی برای شما به حساب نمی آید. ● DEXA می توانید ترکیب بدنتان را با روش DEXA نیز تعیین کنید. این روش مخفف جذب سنج انرژی اشعه ایکس می باشد که یکی از دقیق ترین روش های آزمایش ترکیب بدن می باشد اما هزینه زیادی می برد. این دستگاه کل بدن را اسکن می کند و آنرا به سه ترکیب مختلف تقسیم می کند: حجم عاری از چربی، حجم چربی و حجم موادمعدنی بدن. این دستگاه از اشعه ایکس با قدرت پایین استفاده می کند که همه استخوان ها و بافت های نرم بدن را بررسی می کند. میزان انرژی فوتون که توسط استخوانها جذب می شود، معیار تعیین ترکیب بدن می باشد. کل پروسه چیزی درحدود ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول می کشد و حین انجام اسکن باید کاملاً بی حرکت باشید. یک مزیت این متد این است که علاوه بر تعیین میزان کل چربی بدن، به شما می گوید که چربی های اضافه در کدام قسمت از بدنتان قرار دارند. این مسئله از جهت سلامتی اهمیت زیدی دارد چون برخی الگوهای پخش چربی بدن (مثل چربی دور کمر) می تواند شما را در معرض برخی بیماری های خاص قرار دهد. ● باد پاد (BOD POD) این روش تکنیکی بسیار تخصصی است و از این جهت مشابه روش وزن کردن زیر آب می باشد که میزان جابه جایی هوا را که برای اندازه گیری تراکم استخوان در بدنتان ایجاد می شود، را تعیین می کند و از آنجاست که حجم چربی را اندازه گیری می کند. این روش نیز روشی تقریباً دقیق به شمار می رود اما تقریباً گران است. با در نظر گرفتن اینکه می توانید با پولی که خرج این روش می کنید، یک مربی ورزشی خصوصی بگیرید و خوب تمرین کنید و وزنتان را پایین بیاورید، بهتر است از روش های تقریباً ارزان تر استفاده کنید. ● امپدانس برقازیستی یک روش دیگر برای تعیین ترکیب بدن از طریق امپدانس برقازیستی است. این تکنیک توسط ابزارهای دستگیره دار کوچک یا ترازویی که با بستن دو بند مغناطیسی به پاها، روی آن می ایستید، انجام می گیرد. این ترازوها یک پیام الکتریکی می فرستد که از بدن شما رد می شود و وجود رسانایی بافت ها را بررسی می کند. از آنجا که انواع مختلف بافت های بدن ارزش های رسانایی متفاوتی دارند، این دستگاه از اعداد به دست آمده برای تعیین حجم عضلانی خالص بدن استفاده می کند و درنتیجه ترکیب بدن را می سنجد. مشکل اصلی این روش این است که بسیار تحت تاثیر وضعیت آب بدن است، به همین دلیل فقط درمواردیکه به طور سفت و سخت وضعیت آب بدن خود را کنترل می کنید درست کار می کند و در سایر موارد می تواند در نتیجه ارائه دهنده، اشتباهاتی داشته باشد. ● آزمایش شوید پس ازاینکه نوع روش انتخابی خود را برای تعیین ترکیب بدنتان انتخاب کردید، هربار از همان متد استفاده کنید تا نتیجه به دست آمده اطمینان پذیری بیشتری داشته باشد. اینکه چند وقت یکبار باید این آزمایش را انجام دهید تا حد زیادی به برنامه تمرینی و غذایی خودتان بستگی دارد. اگر درصد چربی بدنتان خیلی بالا باشد، احتمالاً بیشترین میزان پیشرفت را در همان ابتدای کار مشاهده می کنید و بعد کم کم هرچه لاغرتر می شوید، پیشرفتتان کندتر می شود. وقتی به %۸ تا ۱۰% چربی بدن رسیدید، متوجه می شوید که برای پایین آوردن حتی یک درصد بیشتر، باید تلاش بسیار زیادی به کار گیرید چون در این نقطه بدن شما تمام تکیه خود را بر ذخائر چربی خود قرار می دهد. پس وقتی می خواهید از چگونگی ترکیب بدنتان آگاه شوید، از روی ترازو پایین بیایید و نگاهی به درصد چربی بدنتان بیندازید.

مردمان

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام

 

هشت راز افراد باریک اندام

۱) آنها سیرشدن را به پر شدن معده ترجیح میدهند به گفته جیل فلمینگ (Jill Fleming) نویسنده کتاب "لاغرها بشقابشان را پاک نمیکنند"، اگر برای پر شدن معده مقیاس از ۱ تا ۱۰ را در نظر بگیریم، باریکها در حدود درجه ۶ و ۷ دست از خوردن میکشند. اما باقی افراد-از جمله من و شما- تا درجه ۸ و ۱۰ هم پیش میروند. شاید دلیل اینکار اشتباه گرفتن حس "پر" بودن با سیر شدن است و ما تصور میکنیم اگر زود دست از خوردن بکشیم، خود را از غذاها محروم ساخته ایم. یا شاید عادت داریم بدون توجه به اینکه نیاز بدنمان چقدر است، هرچه در مقابلمان باشد تمام کنیم. از لاغرها تقلید کنیم: هنگام صرف وعده بعدی غذایتان، در میانه غذا خوردن قاشق و چنگال را کنار بگذارید و با استفاده از مقیاس ۱ تا ۱۰ پری معده، درجه پری خود را بسنجید. یک بار دیگر هنگامی که حدود ۵ لقمه از غذایتان باقی مانده اینکار ا انجام دهید. هدف از این کار افزایش آگاهی شما از میزان سیری در طی صرف غذاست و از طرف دیگر، این مکثها، موجب میشود که احساس سیری فرصتی برای خودنمایی یافته و شما زودتر از قبل سیری را حس کنید. ۲) آنها دریافته اند که گرسنگی یک مورد اورژانس نیست بسیاری از ما که مدام با کیلوهای اضافه درگیریم، گرسنگی را به عنوان شرایطی درنظر میگیریم که باید به سرعت برطرف شود.به گفته دکتر جودیت بک (Judith Beck) " اگر از گرسنگی وحشت داشته باشید، مدام برای پرهیز از آن به خوردن میپردازیم." افراد باریک گرسنگی را تحمل میکنند زیرا میدانند که حمله های گرسنگی همواره می آیند و میروند، پس از اقدام فوری خودداری میکنند. برای تقلید از آنها یک روز پر مشغله را برای به تاخیر انداختن یکی دو ساعته ناهار انتخاب کنید یا غذای میان وعده بعد از ظهر را حذف کنید. خواهید دید که هنوز هم میتوانید به خوبی از عهده کارهایتان برآیید. پس در دفعات بعدی که ناله گرسنگی معده را شنیدید، در راه افتادن به سوی یخچال خودداری خواهید کرد. ۳) آنها از غذا برای تسکین غصه های خود استفاده نمیکنند مساله این نیست که زنان باریک اندام نسبت به خوردن احساسی ایمن هستند، اما آنها میتوانند این حالت را تشخیص داده و از خوردن دست بکشند. چه کنیم که مانند آنها باشیم؟ افزودن لغت "ایست" به مجموعه لغات روزمره بسیار مفید است. این کلمه با فرمانهایی چون "از خوردن باقی بیسکوییتها دست بکش" متفاوت است، ما باید بیاموزیم که در زمانهایی چون گرسنگی، خشم، تنهایی یا خستگی که چهار دلیل اصلی خوردن احساسی هستند، به خود آمده و فرمان "ایست" را صادر کنیم. اگر واقعا گرسنه هستید، یک میان وعده متعادل مانند یک مشت آجیل خام انتخاب کنید که بتواند شما را تا وعده بعدی غذا نگهدارد. اما اگر خشمگین، تنها یا خسته هستید، برای تسکین احساسات خود به دنبال یک راه حل جایگزین و بدون کالری باشید. خشم خود را با پیاده روی یا تنها با بالا و پایین پریدن کنترل کنید زیرا بالا رفتن ضربان قلب میتواند از میزان عصبانیت شما بکاهد. تنها هستید؟ به یک دوست تلفن کنید، به اقوام و دوستان یک ای-میل بفرستید یا برای قدم زدن به پارک یا فروشگاه بروید.حتی اگر با یک چهره آشنا برخورد نکنید هم، بودن در کنار دیگران شما را بیشتر به اجتماع مرتبط میکند. اگر هم خسته هستید، به خاطر خدا کمی خوابید! ۴) آنها میوه بیشتری میخورند بر اساس تحقیقی از جامعه متخصصین تغذیه آمریکا، افراد لاغر در طول روز به طور متوسط یک وعده میوه بیشتر از اشخاص چاق مصرف کرده و بیشتر از آنکه به مصرف مواد چرب تمایل داشته باشند، به مواد فیبری علاقمندند. ـ تقلید از باریک اندامها: میوه را به غذاهای خود وارد کنید. ببینید در رژیم روزانه شما چه امکاناتی برای افزودن میوه وجود دارد. هدف شما باید افزودن دو یا سه وعده میوه به غذای روزانه باشد. میتوانید میوه را در ماست ریخته، برشهای میوه را به ساندویچ خود افزوده یا برای دسر از سیب پخته استفاده کنید. همواره یک ظرف میوه روی میز داشته باشید تا هنگام گرسنگی اولین ماده دم دستتان میوه باشد. ۵) آنها بنده عادتند هر متخصص تغذیه به شما خواهد گفت که داشتن رژیم غذایی متنوع بسیار مفید است-اما تنوع بیش از حد میتواند نتیجه معکوس ببار آورد. تحقیقات نشان داده اند که مزه ها و بافتهای بیش از حد متنوع افراد را به پرخوری تشویق میکنند. به گفته دکتر بک " افراد باریک اندام دارای چیزی هستند که من آنرا "عادت غذایی" مینامم. اکثر غذاهای این افراد از مواد اولیه ای که با دقت انتخاب شده اند تشکیل میشوند. این غذاها از موارد تنوع بخش و غافلگیر کننده اندکی برخوردارند و در کل، رژیم غذایی آنها قابل پیش بینی است." برای در پیش گرفتن این روش باید در مورد وعده های اصلی غذایتان تا حد امکان برنامه ریزی شده و ثابت باشد –برای مثال صبحانه شامل برشتوک و شیر، سالاد برای ناهار و الی آخر. افزودن مرغ آب پز یا کبابی به سالاد در یک روز و ماهی تن در روز دیگر اشکالی ندارد، مهم این است که دنبال کردن یک برنامه غذایی تقریبا از پیش تعیین شده، امکان افراط را از شما سلب میکند. ۶) آنها دارای ژن اراده و خویشتن داری هستند محققین در دانشگاه تافتز (Tufts) متوجه شده اند که بزرگترین عمل تعیین کننده افزایش وزن زنان در سنین ۵۰ و ۶۰ میزان رفتارهای بیقیدانه یا به عبارت دیگر نامحدود آنهاست. زنانی که رفتارهای بی قید کمتری دارند و در مقابل از حس خودداری متعادلی برخوردارند، از کمترین میزان اضافه وزن برخوردارند. بی قیدی بیشتر و در نتیجه خودداری کمتر، به افزایش وزن تا ۱۵ کیلو در سنین بالاتر منجر میشود. برای تقلید از این خصیصه، برای زمانهایی که میزان خودداریتان در کمترین میزان آن است-مانند مهمانیها و حضور در گروه بزرگی از دوستان، آماده شوید. اگر در مهمانی هستید، با خود قرار بگذارید که از هر چهار پیش غذایی که به شما تعارف میشود، یکی را بردارید. اگر برای شام بیرون رفته اید، برای غذای اصلی، یک پیش غذا سفارش دهید و دسر خود را با یکی از دوستان شریک شوید. اگر عصبی هستید- یک موقعیت دیگر از خودداری اندک- حتما مقداری خوراکی سالم مانند میوه یا سبزیجات خرد شده ای چون هویج و کرفس در اختیار داشته باشید. ۷) آنها اهل حرکت هستند لاغر اندامها، به طور متوسط هر روز دو و نیم ساعت بیش از افراد دیگر سرپا هستند- که برای سوزاندن ۱۵ کیلو در سال کافی است. اگر قصد دارید بر میزان تحرک خود بیافزایید، قبل از هرچیز باید صادقانه مقدار حرکت خود را ارزیابی کنید. بسیاری از افراد در برآورد مقدار تحرک خود غلو میکنند. اکثر مردم ۱۶ تا ۲۰ ساعت از روز خود را در حالت نشسته میگذرانند. اگر یک گام شمار pedometer در اختیار داشته دارید، در یک روز عادی آنرا به کار ببرید و ببینید تا چه حد به تعداد توصیه شده- ۱۰ هزار قدم – نزدیک شده اید. روز شما باید شامل ۳۰ دقیقه تمرین ورزشی با برنامه و مجموعه ای از عادات مفید مانند استفاده از پله به جای آسانسور یا تمیز کردن منزل با سرعت و انرژی بیشتر باشد. شما میتوانید با استفاده از جدول موجود در www.caloriecontrol.org میزان کالری مصرفی فعالیتهای مختلف را ببینید. ۸) آنها خوب میخوابند افراد باریک در مقایسه با افراد دارای اضافه وزن، هفته ای ۲ ساعت بیشتر میخوابند. بنا به نظر محققین، کمبود استراحت با چشمان بسته، با کاهش هورمونهای کنترل کننده اشتها مانند لپتین (leptin) و افزایش هورمونهای بالا برنده اشتها مانند گرلین (ghrelin) ارتباط مشتقیم دارد. ـ از این روش تقلید کنیم: ۲ ساعت خواب بیشتر در هفه به معنای ۱۷ دقیقه خواب بیشتر در روز است که حتی برای افرادی که برنامه کاری بسیار فشرده ای دارند هم قابل اجراست. از این مقدار افزایش به زمان خواب شروع کنید تا بتوانید برنامه خود را طوری تنظیم نمایید که هر شب ۸ ساعت بخوابید. ● توصیه مهم: صبحانه بخورید! ۷۸% از رژیم گیرندگان موفق هر روز خود را با صبحانه آغاز میکنند. http://kadbaanoo.blogfa.com/post-۳۶۳.aspx

پاسخ به:تایپک جامع تناسب اندام