آرایشگاه فرشتگان

بسمه تعالی

شهید علی ‌اکبر شیرودی

خلبان

نام پدر: محمد علی

تولد: 20 فروردین 1334

محل تولد: روستای شیرود تنکابن 

تاریخ شهادت: 8 اردیبهشت 1360

نحوه ی شهادت: اصابت گلوله یکی از تانک‌های عراقی به هلیکوپترش

محل دفن: روستای شیرود تنکابن

خاطراتی از شهید علی اکبر شیرودی

وقتی جنگ شروع شد، بنی‌صدر دستور تخلیه پادگانها را صادر کرد، شهید شیرودی آن موقع در پایگاه هوانیروز کرمانشاه بود. دستور داده شده بود که ضمن تخلیه پادگانها، زاغه مهمات را نیز با یک راکت از بین ببرند.

اما شیرودی می‌گوید که حیف نیست این همه مهمات از بین برود. او با کمک چندتن از هم رزمانش با هیلکوپتر به صف مهاجمان عراقی هجوم برده و آنان را متوقف می‌سازند. و با این تز که اگر بازداشتمان کردند که چرا پادگان را تخلیه نکردید، مهم نیست چون مملکت در خطر است، جلوی دشمن ایستادگی می‌کنند. شجاعت شیرودی در تمام خبرگزاریهای جهان منعکس می‌شود. بنی‌صدر هم برای حفظ ظاهر، چند درجه تشویقی برای شیرودی صادر می‌کند و درجه او را از ستوان‌یار سوم خلبان به درجه سروان ارتقاء می‌دهد.

اما جالب‌تر از همه نحوه برخورد شهید شیرودی با این قضیه می‌باشد.

نامه شهید شیرودی

از: خلبان علی‌اکبر شیرودی

به: پایگاه هوانیروز کرمانشاه

موضوع: گزارش

اینجانب که خلبان پایگاه هوانیروز کرمانشاه می‌باشم و تاکنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در کلیه جنگها شرکت نمود‌ه‌ام، منظوری جز پیروزی اسلام نداشته و به دستور رهبر عزیزم به جنگ رفته ام.

لذا تقاضا دارم درجه تشویقی که به اینجانب داده‌اند، پس گرفته و مرا به درجه ستوان‌یار سومی که قبلاً بوده‌ام برگردانید. در صورت امکان امر به رسیدگی این درخواست بفرمائید.

باتقدیم احترامات نظامی

خلبان علی‌اکبر شیرودی

9/7/1359

********************

شهید چمران در خصوص رشادت‌های شهید شیرودی در غائله کردستان و پاوه می‌گوید:

«هنگام هجوم به دشمن با هلیکوپتر به صورت مایل شیرجه می‌رفت و دشمن را زیر رگبار گلوله می‌گرفت و مثل جت جنگنده فانتوم مانور می‌داد.

او با آن وحشتی که در دل دشمن ایجاد می‌کرد، بزرگترین ضربات را به آنها می‌زد».

همرزمان این شهید بزرگوار در خصوص شخصیت والای خلبان شیرودی می‌گویند:

روزی در تعقیب ضد انقلاب وقتی خواست راکتی شلیک کند متوجه حضور بچه‌ای در آن حوالی شد، برگشت و ابتدا با بال هلیکوپتر بچه را ترساند و از آنجا راند و بعد برگشت و حمله کرد.

********************

وقتی خبر شهادت شهید شیرودی را به حضرت امام رساندم ایشان شدیداً منقلب شد و متاثر گشت و پس از آنکه اشک از چشمانش سرازیر شد فرمود: «شیرودی آمرزیده است».

********************

قسمتی از وصیت نامه شهید علی ‌اکبر شیرودی

هنگامی که پرواز می کنم احساس می کنم همچون عاشق به سوی معشوق خود نزدیک می شوم و در بازگشت هرچند پروازم موفقیت آمیز بوده باشد، مقداری غمگین هستم چون احساس می کنم هنوز خالص نشده ام تا به سوی خداوند برگردم.

اگر برای احیای اسلام نبود، هرگز اسلحه به دست نمی گرفتم و به جبهه نمی رفتم. پیروزیهای ما مدیون دستهای غیبی خداوند است. این کشاورز زاده تنکابنی، سرباز ساده اسلام است و به هیچ یک از حزب ها و گروه ها وابسته نیست. آرزو دارم که جنگ تمام شود و به زادگاهم بروم و به کار کشاورزی مشغول شوم.

هفته دفاع مقدس بر فرزندان گرامی شهدا و تمامی ادامه دهندگان راه آن ارواح طیبه و پاک گرامی باد.

اینها رو خودم از کسی شنبده ام.

در سنین خیلی کم برای دفاع از میهن عازم شدم . برادر بزرگترم حمید  قبل از من به شهادت رسیده بود. شب قبل از یکی از عملیات حمید به خوابم آمد. یک میدان پر از آتش و خون بود. همه سربازها زخمی شده بودند ولی با همه این وجود تا آخرین لحظه دست از جنگیدن بر نمی داشتند.

در اون هیاهو برادرم حمید رو دیدم که به کنار من اومد دستمو گرفت و از اون جا بیرونم کشید. از خواب بیدار شدم...

فردای اون روز توی عملیات انگار همون اتفاقات در خوابم تکرار میشد. هر کسی که کنارم بود شهید شد و فقط من مونده بودم. لحظه آخر یک خمپاره در نزدیکی من منفجر شد و دیگه چیزی یادم نیست تا در بیمارستان بهوش اومدم. فکر کنم حمید اون روز کنارم بود...

توی کانال نزدیک دریاچه ماهی منطقه عملیاتی کربلای 5 نشسته بودیم.یک روز بیشتر نبود که اینجا رسیده بودیم .طرف صبح بود برای ما صبحانه کیک اسفنجی اوردن . چیزی نگذشت بود که خبر دادن شیمیایی زدن . به ما اموزش داده بودن که هر وقت اعلام شد  شیمیایی  به هیچ وجه خوراکی ها رو نخوریم.
خیلی دلم میخواست بخورم اخه هم گرم بود و تازه و هم گرسنه . (در عوض نهار سبزی پلو و گوشت  آوردن . تو پلاستیک ریخته بودن جاتون خالی خوشمزه بود.)
نزدیک من حدود 2 و 3 متر اون طرف تر سنگر خدمه یک چهار لول ضد هوایی بود .
با چشم خودم دیدم وقتی یک نفر پشتش ضد هوایی میشنه بعد 5 دقیقه مثل یک آدم موجی باید دو نفری دستش رو بگیرن و بیارن پائین و یک قرص به زور بکنن توی دهانش تا آروم بشه.
تجسم کنید. اینقدر صدا و موج انفجار گلوله های ضد هوایی بلند بود که بعد چند دقیقه اون نفر موج گرفته میشد و از ادامه تیر اندازی به سمت هواپیمای دشمن باز می ماند.
اون وقت دوستاش از روی صندلی ضد هوایی پائین می اوردن و ...
گوشه ای از ایثار و فداکاری برای دین و وطن.

تک نگاره مقاومت

من تفنگم بر مشت کوله بارم بر پشت

عکسی که مشاهده خواهید کرد در منطقه عملیاتی جنوب سال 1361 به ثبت رسیده است.

به گزارش گروه حماسه و مقاومت خبرگزاری فارس، اسماعیل داوری به سال 1338 متولد شد و عکاسی را از سال 1361 در ارتش جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد. عکسی که مشاهده خواهید کرد در منطقه عملیاتی جنوب سال 1361 به ثبت رسیده است.

پاسداشت سی و چهارمین سالگرد هفته دفاع مقدس/7

انتهای پیام/ب

فقط من میخواستم از طرف خودم به شهدا بگم که واقعا شرمنده شون هستم.