با سلام و تبریک پیشاپیش هفته دفاع مقدس

هفته دفاع مقدس از 31 شهریور آغاز و 7 مهر ماه پایان می پذیرد

از کاربران عزیز خواهشمند است بمناسبت گرامیداشت هفته دفاع مقدس در این تاپیک شرکت کنند.

دوستان می توانند عکس، خاطره، وصیت نامه از شهدا و جانبازان و ایثارگران دوران دفاع مقدس را در این تاپیک قرار دهند.

توجه: پستهایی که دست نوشته خود کاربر باشد: یعنی کاربر از خاطرات شهدا ، جانبازان و ایثارگران فامیل و آشنایان خود پستی بگذارد امتیاز بیشتری تعلق خواهد گرفت

دوستان عزیز راسخون در تاپیک های زیر نیز که دارای امتیاز مشارکت هستند شرکت فرمایید:

عکسهای دفاع مقدس و شهدا (تاپیک ویژه)

مبحث شصت و ششم طرح صالحين: دفاع مقدّس

در پایان به تمامی عزیزانی که در این تاپیک مشارکت کنند امتیازاتی تعلق خواهد گرفت

موفق باشید.

آماده باشید که وقت رفتن است...عقل میگوید بمان

و عشق می گوید برو....                                                                              

و این هر دو عقل و عشق را خداوند آفریده است                                              

تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود

نخل هاي سوخته ! چرا حكايتي نمي كنيد؟
اي غريب مانده ها چرا روايتي نمي كنيد؟


"ني" كه طاقت ترانه هاي زخمي مرا نداشت
بغض هاي در گلو چرا شكايتي نمي كنيد؟


باز هم سراب هاي روبرو نهايت شماست
سنگ مانده ايد و فكر بي نهايتي نمي كنيد


سالها قبيله هاي عشق را پيامبر شديد
قوم ناسپاس را چرا هدايتي نمي كنيد؟


قد كشيده ايم، سبز و ساده روبرويتان، ولي
اي نگاه هاي مهربان عنايتي نمي كنيد


شعر من كه راوي تمام لحظه هايتان نبود
اي غريب مانده ها چرا روايتي نمي كنيد؟

لای لای ای جبهه لرین یورگونی ای خسته جاوانلار

لای لای ای جوانان خسته ی جبهه

لای لای ای شهد شهادتن ایچیب کامه چاتان لار

لای لای ای جوانانی که شهد شهادت


نوشیدید و به آروزتون رسیدید

خوش یاتین یاخشی یاتیب سیز یاخشی دنیان آتیپ سیز



راحت بخوابید خوش بخوابید که دنیارورها کردید

خوش یاتین یاخشی یاتیپ سیز یاخشی دنیانی آتیپ سیز



راحت بخوابید خوش بخوابید که دنیارورها کردی

آنالار داغی سهندین داغی تک بیرجه داغ اولدی

مادران شما در استقامت مثل مادر کوه
ها سهند هستند

آنالار داغی سهندین داغی تک بیرجه داغ اولدی

مادران شما در استقامت مثل مادر کوه
ها سهند هستند



چوخلو بللرد بوکولدی

کمرهای زیادی از غمتون خم شد

قره بیرچکلر اق الدی

موهای سیاه زیادی از انتظارسفید شد

دووزدی سس سیز یارالاندیر

درست بدون صدا شهید شدید

سوآباتیز قانیز آخدی

تو آب افتادید و ازتون خون اومد

گوی قانیز اخسادا آخساسین

بذار خونتون در راه اسلام جاری بشه

اجنبی باخسادا باخسین

دشمن هم به شجاعتتون نگاه کنه

پیکر سالم شهید پس از ۱۳ سال

شهیدی پس از ۲۶ سال در آغوش مادر

بخشی از وصیت نامه شهید صمد امیدپور

پدری در کنار فرزندش

یاد آن جوانانی که برای حفظ کشور و ناموسشان به فرمان رهبرشان راهی جبهه ها شدن و علیه تمام ابرقدرتهای دنیا ایستادن و دلیرانه جنگیدن و در آخر به فیض عظیم شهادت نائل شدن .

درود بر پدر و مادرانی که اینچنین فرزندانی تربیت کردند .

انشاالله ما هم لااقل بتوانیم حافظ خون مطهر آن عزیزان باشیم.

درباره علت نام‌گذاری هفته اول جنگ به عنوان دفاع مقدس وب‌گاه ساجد (وب‌گاه رسمی دفاع مقدس می‌گوید)هر چند شروع جنگ تلخ بود. اما این تلخی شیرینی را به این مردم هدیه داد که در حالت عادی برای رسیدن به آنها باید قرنها تلاش کرد.برپایه فرمایش حضرت امام خمینی قدس سره که فرموند جنگ تا پایان رفع فتنه بنابراین ما نمی توانیم پایانی برای جنگ (دفاع مقدس)تصور کنیم.امام فرموند جنگ نعمت است.آثار این برکت نعمت شیرنیی آن همان آغاز جنگ (دفاع مقدس) است نه با پذیرش قعطنامه.چرا که علیرغم پیروزی قاطع رزمندگان اسلام(جمهوری اسلامی ایران)این پیروزی به ذائقه رزمندگان اسلام وملت ایران خوش وشیرین نیامد. زیرا حضرت امام خمینی(ره) پذیرش قعطنامه را به جام زهر و تلختر از آن تعبیر کردند.البته دست آورد برجسته دفاع مقدس خودباوری و اعتماد به نفس بالایی در مردم بود که حاصل حفظ تمامیت کشور در صحنه نزاع نظامی بوده است. کشوری که در دو سده اخیر یعنی حداقل پس از سلطنت فتحعلیشاه تا جنگ عراق با ایران تقریبا یک میلیون متر مربع از اراضی خود را از دست داده است.

اكنون در فراغ یاران دلخسته ام و دلشكته ام با كدامین عزم كنم كه میخواهم بیایم ای یاران صبر كنید، صبر، منهم خواهم آمد .

مرا در این دنیای فانی تنها نگذارید ، اكنون تنهای تنهایم و روحم مشتعل عشق دیدار با اوست ، او را بندگی می كنم از آن جهت كه به من هستی داد و به او عشق می ورزم از آنكه به من دوستانی اینچنین داد و از او میخواهم كه مرا پیش شما آورد .

آری آری چنین است ای برادر روزی مغرور می شدی به مقام و روزی مغرور می شوی به ثروت و آنچه برای تو باقی می ماند این است ، دنیا تورا فریب داده ، دنیا تو را گول زده است ، آری شیطانها از راه بی راهت كردند و در اعماق گمراهی رهنمونت داده اند ، آری برادر بیا و باهم جامه تن را رها كنیم و عزم جزم كنیم كه هرگز خلاف نكنیم و هرگز گمراه نشویم و از او هم بخواهیم كه اوست مسبب اسباب، اوست مخلق اخلاق ، سخنی دیگر دارم و آن اینست :

در روزگارانی دوست داشتم دكتر شوم ، مهندس شوم ، پولدار شوم و آرزوها داشتم ، اما ، اما عشق سوزاند مرا سوزاندنی عجیب ....

سیدمحمدجعفرهاشمی گلپایگانی ۱۴/۰۴/۱۳۶۵

بسم ربّ الشهداء و الصدیقین.

 روزگاری شهر ما ویران نبود

دین فروشی اینقدر ارزان نبود

صحبت از موسیقی عرفان بود

هیچ صوتی بهتر از قرآن نبود

دختران را بی حجابی ننگ بود

 رنگ  چادر بهتر از هر رنگ بود

دخترحجب  حیاغرتی نبود

 خانه فرهنگ کنسرتی نبود

مرجعیت مظهر تکریم بود

حکم او را عالمی تسلیم بود

یک سخن بود و هزاران مشتری

 ان هم از لوث قرائت ها بری

وای که در سالهای سیاه دوهزار

کار فرهنگی شده پخش نوار

ذهن صاف نوجوانان محل

پر شد از فیلم های مبتذل

پشت پا بر دین زدن آزادگیست

 حرف حق گفتن عقب افتادگیست

آخر ای پرده نشین فاطمه

 تو برس بر داد دین فاطمه

بی تو منکر ها همه معروف شد

کینه توزی با ولی مکشوف شد

در به روی رشوه گیران باز شد

 دشمنی با نائبش آغاز شد

بی تو دلهامان به جان امد بیا

کاردها بر استخوان امد بیا

گوش کن اینک نوای جنگ را

قصه ای از شهر بعد از جنگ را

قصه ای پرسوز تاب و التهاب

قصه ای تلخ و سراسر اظطراب

قصه شهری که غرق درد بود

 اتش شهوت درونش سرد بود 

شهر ما شب های خیبر یاد داشت

 رمز یا زهرا وحیدر یاد داشت

شهر ما همت درون سینه داشت

با شهادت انس از دیرینه داشت

شهر ما روح خدا در دست داشت

 صد هزاران عاشق سرمست داشت

ناگهان این شهر ما بی درد شد

 اتش غیرت درونش سرد شد

حال راز ها در شهرقصه چپ شده

پوشش خاکی لباس رپ شده

دیگر از جبهه در ین جا رنگ نیست

دیگر ان حال و هوای جنگ نیست

یا خمینی ای خلیل بت شکن

خیز و بنگر فتنه های شهر من

جبهه و یاران من گم گشته اند

 غرق در نسیان مردم گشته اند

پس چه شد یاد پرستوهای جنگ؟

یاد جبهه یاد ان خونین تفنگ

شهر من حجب و حیایت پس چه شد

 ناله مهدی بیایت پس چه شد

ای بسیجی کو صفای جبهه ها ؟

کفر نگویم کو خدای جبهه ها ؟

ای جماعت ناله ام را بشنوید

درد چندین ساله ام را بشنوید

ای شما ان سوی اتش رفتگان

ای شما اغوش لیلا خفته گان

بنگرید این لکه های ننگ را

 فتنه های شهر بعد از جنگ را

عده ای با نامتان نان می خورن

 ای شهیدان خونتان را می خورن

جنگ رفت و شهر ما تاریک شد

راه وصل عاشقان باریک شد

شما رفته مردم ریایی شدند

و برخی دگر شیمیایی شدند

نه ان شیمیایی که در جنگ بود

نه ان گاز سمی که بی رنگ بود

همانان که رنگ ریا می زنن

همانان که بر سینه سنگ خدا میزنند

همانان که یادی زدین می کنن

فضا را پر از ادکلن می کنن

به یک چک رشوه خور میشوند

به یک حکم مسئول کل میشوند

همانان که در بی حجابی تکند

سزاوار یک قبضه نارنجکند

به سنگ تهاجم محک می شوند

به مثل عروسک بزک میشوند

از اینها بپرسید که مهران کجاست

شلمچه حلبچه فاو  مریوان کجاست؟

از اینها بپرسید همت که بود ؟

 از این ها بپرسید باکری که بود ؟

 از این ها بپرسید که بابایی که بود؟

 رجایی حسنپور اللهیاری که بود ؟

کسی فکر گلهای این باغ نیست

کسی مثل ان روزهای داغ نیست

همه ناگهان عافیت خو شدند

به یک شب از این رو به ان رو شدند

کسی بر شهیدان سلامی نگفت

رضای  خدا را کلامی نگفت

بیایید مردم که بهتر شویم

در این ابشار خدائی تر شویم

بیایید تجدید پیمان کنیم

نگاهی به قبر شهیدان کنیم