دوستی با جنس مخالف آری یا نه؟

علاقه و نیاز به ارتباط با جنس مخالف در نهاد هر بشری وجود دارد و همین عامل هم هست که موجب می شود افراد به تشکیل زندگی و ازدواج تمایل نشان دهند.در واقع زن و مرد یا دختر و پسر چون در مجاورت و ارتباط با یکدیگر به هیجانات جنسی و عاطفی بالایی می رسند و این حس ویژه را هرگز در ارتباط با همجنس خود تجربه نمی کنند، دوست دارند که با جنس مخالف ارتباط برقرار کنند.

برای اعتدال این نیازها و هیجانات، ازدواج بهترین و عاقلانه ترین راهکار است، اما نکته قابل توجه آن که اگر این علاقه درونی به جنس مخالف و نیاز به ارتباط با او، از چارچوب هنجارهای اجتماعی و دینی خارج شود و به سوی روابط بی ضابطه کشیده شود، می تواند به دوستی های دو جنس منجر شود.

اما پرسش اینجاست آیا امکان دارد که یک زن و مرد یا یک دختر و پسر بدون برقراری هیچ گونه رابطه جنسی و رمانتیکی، فقط با هم دوست باشند؟ این که اغلب آقایان بروز گرایش های جنسی و احساسی را در دوستی های به اصطلاح پاک، غیرعادی می دانند و آن را به کلی رد می کنند و خانم هایی هم که طرفدار این نوع روابط هستند، بیان می کنند ما با آقایان خیلی راحت تر از خانم ها می توانیم ارتباط برقرار کنیم و اوقات خوشی را با آنها در محل کار یا بیرون سپری نماییم و هیچ گاه هم کار به جاهای باریک کشیده نخواهد شد، تا چه میزان واقعیت دارد؟ آیا این دوستی ها می تواند در یک نقطه و قبل از رسیدن به خط قرمز متوقف شود؟ یا آن که ممکن است تا مرزهای پیش بینی نشده و حتی ناشناخته ای پیش رود که طرفین انتظار وقوع آن را ندارند؟

از این رو، اهمیت موضوع ما را بر آن داشت تا برای رسیدن به پاسخ پرسش هایمان با شما کاربران راسخون همراه بشیم ودر آخر نتیجه گیری کنیم

حال از شما می پرسیم دوستی با جنس مخالف آری یانه ؟اگرآری :چرا ؟اگر نه چرا؟

سلام بر داداش حسین رضایی. خوب هستین ان شاالله؟  

ممنون از ایجاد این تایپک خوبت..

راستش به نظر من، باید روی انواع مختلفی که برای این دوستی دو جنس مخالف قابل تصوره، بحث کنیم.

1. دوستیهایی که در محلّ کار یا تحصیل شکل میگیرن..

2. دوستیهایی که در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی شکل میگیرن..

3. دوستیهایی که در پارک و خیابون و مثل اینا شکل میگیرن..

4. دوستیهایی که در محیط فک و فامیلی شکل میگیرن..

5. دوستیهایی که از طریق تلفن و پیامک شکل میگیرن..

6. شاید انواع دیگری هم هستن که من ذکر نکردم و دوستان مطرح میکنن و روی اونها بحث میکنیم..

بنام خدا

سلام دوستان گرامی

موضوع دوستی با جنس مخالف در هر یک از ادیان بگونه ای خاص تعریف و برداشت شده و لذا هر فردی میتواند با توجه به دستورات دین ومذهب و شرایط و قوانین جامعه عمل نماید. در این مورد مقاله ای در راسخون مطالعه کردم که از نگاه اسلام این دوستی بیان شده و قسمتی از آن بشرح زیر است:

ارتباط دختر و پسر برای استفاده ی علمی

یکی از انواع ارتباط و معاشرت زنان و مردان، ارتباط علمی است، به گونه ای که مرد و زن (دختر و پسر) برای مباحث علمی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند که در صورت توجه به مسائل زیر هر گونه ارتباط بین دختر و پسر از جمله ارتباطات علمی که در چهارچوب ضوابط و به دور از شهوت رانی باشد، اشکال ندارد. در رابطه ی علمی صورت های زیر قابل تصور است:
1. ارتباط کلامی؛
2. ارتباط نگاهی؛
3. ارتباط فیزیکی.

اول: ارتباط کلامی

قرآن مجید به زنان مؤمن دستور می دهد: در کلام، با نرمی سخن مگویید «فلا تخضعن بالقول فیطمع الذی فی قلبه مرض و قلن قولا معروفا؛ (4)پس به نرمی (و ناز) سخن مگویید، تا کسی که در دلش (نوعی) بیماری است، طمع ورزد، و سخنی پسندیده بگویید.»
آیه درصدد بیان دو مطلب است:
الف ـ فضیلت زنان پیامبر بر دیگر زنان، اگر تقوا داشته باشند.
ب ـ کیفیت و اسباب تقوا که برخی از آن ها عبارت است، از جمله این که: 1. زن نباید هنگام صحبت کردن با نرمی صحبت کند. 2. زینت آرایی و خود نمایی نکردن در جامعه ی اسلامی.
در نتیجه صحبت کردن زن و مرد اگر با قصد لذت و شهوت رانی باشد، هم شنیدن صدای زن برای مرد و هم رسانیدن صدا به گوش مرد برای زن حرام است، و در غیر این صورت، شنیدن صدای جنس مخالف یا رسانیدن صدا به گوش او جایز است.

تذکرات

1. مردها می توانند با نامحرم صحبت کنند با شرایط زیر:
الف ـ به قصد لذت و ریبه نباشد.
ب ـ با صحبت کردن به گناه آلوده نشوند. (5)
2. برای زنان حرام است صدای خود را به گوش نامحرم برسانند.(6)
صحبت کردن با نامحرم در امور غیرضروری مکروه است، به ویژه اگر مخاطب جوان باشد.(7)
3. اگر مردی بداند در صورتی که با نامحرم صحبت کند، به گناه خواهد افتاد، نباید با آن صحبت کند، خواه زن به گونه ای سخن گوید که مرد را به گناه بیندازد یا درباره ی مطلبی صحبت کند که مرد به گناه بیفتد.(8)
4. اگر مردی به قصد به حرام انداختن نامحرمی با او صحبت کند، حرام است.(9)
5. خانم ها نباید در هنگام صحبت کردن با نامحرم صدای خود را رقیق و نازک کنند، به گونه ای که اگر در دل مخاطب مرضی باشد، او را به خود جلب کند، هر چند درباره ی مطالب عادی (و علمی) صحبت کنند.

دوم: ارتباط نگاهی

تمامی سخنانی که در ارتباط با سخن گفتن بیان کردیم در مورد نگاه کردن نیز مطرح است در این جا به چند مساله اشاره می شود. نگاه کردن مرد به بدن زن نامحرم چه با قصد لذت و چه بدون آن حرام است و نگاه کردن به صورت و دست ها اگر به قصد لذت باشد، حرام است، ولی اگر بدون قصد لذت باشد مانعی ندارد. نگاه کردن زن به بدن مرد نامحرم حرام است و نگاه کردن به صورت، بدن و موی دختر نابالغ اگر به قصد لذت نباشد و به واسطه ی نگاه کردن هم انسان نترسد که به حرام بیفتد، اشکال ندارد، ولی بنابر احتیاط باید جاهایی را مثل ران و شکم که معمولاً می پوشانند نگاه نکند. زن باید بدن و موی خود را از نامحرم بپوشاند.(10)

سوم: ارتباط فیزیکی

سماعة بن مهران می گوید: از دست دادن مرد با زن پرسیدم، امام صادق (ع) فرمود: حلال نیست مرد با زن مصافحه کند، مگر زنی که ازدواج کردن با او حرام است که عبارت اند از: خواهر، دختر، عمه، خاله، دختر خواهر، دختر برادر و مادر زن. مصافحه تنها از روی لباس باید باشد و نباید دست زن را فشار دهد.(11)
ظاهرا این حکم به دست دادن اختصاص ندارد، بلکه هر تماسی را شامل می شود، زیرا ویژگی خاصی در مصافحه وجود ندارد و علت این که در روایات از آن یاد شده، این است که مورد ابتلا است. همچنین روایت وارد شده درباره ی بیعت زنان با پیامبر اکرم (ص) به وسیله ی فرو کردن دست درون ظرف آب، بیانگر جایز نبودن مصافحه است.
افزون بر این، وقتی نگاه حرام باشد، به یقین لمس کردن حرام است و این مقتضی اولویت قطعی است که از عرف فهمیده می شود. گفتنی است بین جواز نگاه و جواز لمس، ملازمه ای وجود ندارد، یعنی اگر بگوییم نگاه کردن به صورت و دست های بیگانه جایز است، لمس آن جایز نیست، مگر از روی لباس، و به طور کلی در تماس فیزیکی ، قصد لذت ملاک نیست، بلکه صرف این عمل اگر از روی عمد انجام پذیرد، از نظر شرع جایز نیست.(12)
نتیجه
هر گونه ارتباط و معاشرت علمی با رعایت موارد یاد شده جایز است، اما گاهی دیده می شود در دل برخی مردان و زنان شیطان چنان رسوخ می کند که به مراوده و معاشرت با نامحرم گرایش دارند و در حالی که می توانند مطلبی را از همجنس خود و یا محرم بپرسند، اصرار دارند از غیر همجنس نامحرم سوال کنند که از این جهت نیز باید اجتناب و دوری کرد، زیرا این گونه مراوده ها معمولاً با قصد لذت همراه است و شرعاً حرام می باشد و در برخی زمینه ها به عنوان مقدمه ی ترک حرام واجب می شود که هر چند این معاشرت خالی از اشکال باشد، این معاشرت (سخن گفتن، نگاه کردن) را انجام ندهند. علاوه بر این که واقع شدن در جایگاه گناه نیز حرام است.
مساله ی دیگر خلوت است که صرف خلوت (خالی از نگاه، صحبت و یا تماس) موضوعیت دارد و بر منبع آن و پیشگیری از آن اصرار شده است. بودن زن و مرد نامحرم در جای خلوت جایز نیست یا خلاف احتیاط است (13) در ذیل این مسئله علما و مراجع بزرگ تقلید توضیحاتی داده اند.

پي‌نوشت‌ها:

1. تحرير الوسيله، امام خميني، کتاب الرضاع.
2. در صورتي که مرد با زن خود آميزش کرده باشد و بنابراين، تنها اجراي عقد براي محرميت کافي نيست.
3. فرهنگ بزرگ سخن، حسن انوري، ج 4، ص 3540.
4. احزاب، 32.
5. العروة الوثقي، ج 2، ص 804.
6. همان.
7. تحريرالوسيله، مسئله 29.
8. همان.
9. همان.
10. توضيح المسايل مراجع، انتشارات جامعه ي مدرسين، ج 2، مسئله 2433، ص 415.
11. وسايل الشيعه، ج 14، باب 15، ح 2.
12. ر.ک: معاشرت زنان و مردان، حسن صادقي.
13. رساله ي مراجع مسئله، 889.

منبع: رضایی اصفهانی، محمد علی؛ (1387) پرسش های قرآنی جوانان: روابط دختر و پسر، قم، انتشارات پژوهش های تفسیر و علوم، چاپ سوم.

به نظر من این یه چیزیه که خدا تو ذات بشر قرار داده یعنی ارتباط برای بشر خیلی ضروریه چه جنس مخلف یا موافقش.

هرکدومشون یه جور نیازهایی رو برطرف می کنن.دوستی پسر با پسر که موجب ایجاد اعتماد و الفت و به نوعی بازگو کردن مشکلات و گفتن رازهای پنهان در سینه میشه و موجب سبکی روح و روان ادم میشه یا دوست دختر که فواید خودش رو داره.

البته دوست دختر انواع داره مثلا خواهر یه نوع دوست دختره که وابستگی عاطفی بهش داری و از زاویه مهر و محبت و رابطه خونی و نسبی بهش نگاه می کنی یا همسر که نیازهای عاطفی و جنسی و... را برطرف می کنه-پس ارتباط درست و مشروع برقرار کردن راه حلیه که خدا به ما داده ولی همانطور که تو خیلی مسایل دیگه عقل خودمون را کافی دونستیم و به مشکل برخوردیم در مساله ارتباط با جنس مخالف هم همینطور شده

نه خیر.مخالفم.ما باید ببینیم حضرت قائم المنتظر به چنین روابطی راضی هستند؟باید ببینیم صاحب امر در آن صورت کارمان را امضا میکند؟اگر در محضر حضرت بودیم می توانستیم چنین مسئله ای را مطرح کنیم؟خودمان هم می دانیم که صحیح نیست!فقط می خواهیم مجوزی از کسی برسد که در صورت بازخواست بگوییم فلانی گفت،در صورتی که قائل به این مسئله هستیم که درست نیست.پس از دوستی با نامحرم روز به روز صمیمی تر میشویم و اگر کار بین ما و او به بی راهه نکشد بالاخره رویمان باز می شود و پرده های حیا دریده می شود،تکویناً،روز به روز کار خراب تر می شود آقا جان