دوستی با جنس مخالف آری یا نه؟

علاقه و نیاز به ارتباط با جنس مخالف در نهاد هر بشری وجود دارد و همین عامل هم هست که موجب می شود افراد به تشکیل زندگی و ازدواج تمایل نشان دهند.در واقع زن و مرد یا دختر و پسر چون در مجاورت و ارتباط با یکدیگر به هیجانات جنسی و عاطفی بالایی می رسند و این حس ویژه را هرگز در ارتباط با همجنس خود تجربه نمی کنند، دوست دارند که با جنس مخالف ارتباط برقرار کنند.

برای اعتدال این نیازها و هیجانات، ازدواج بهترین و عاقلانه ترین راهکار است، اما نکته قابل توجه آن که اگر این علاقه درونی به جنس مخالف و نیاز به ارتباط با او، از چارچوب هنجارهای اجتماعی و دینی خارج شود و به سوی روابط بی ضابطه کشیده شود، می تواند به دوستی های دو جنس منجر شود.

اما پرسش اینجاست آیا امکان دارد که یک زن و مرد یا یک دختر و پسر بدون برقراری هیچ گونه رابطه جنسی و رمانتیکی، فقط با هم دوست باشند؟ این که اغلب آقایان بروز گرایش های جنسی و احساسی را در دوستی های به اصطلاح پاک، غیرعادی می دانند و آن را به کلی رد می کنند و خانم هایی هم که طرفدار این نوع روابط هستند، بیان می کنند ما با آقایان خیلی راحت تر از خانم ها می توانیم ارتباط برقرار کنیم و اوقات خوشی را با آنها در محل کار یا بیرون سپری نماییم و هیچ گاه هم کار به جاهای باریک کشیده نخواهد شد، تا چه میزان واقعیت دارد؟ آیا این دوستی ها می تواند در یک نقطه و قبل از رسیدن به خط قرمز متوقف شود؟ یا آن که ممکن است تا مرزهای پیش بینی نشده و حتی ناشناخته ای پیش رود که طرفین انتظار وقوع آن را ندارند؟

از این رو، اهمیت موضوع ما را بر آن داشت تا برای رسیدن به پاسخ پرسش هایمان با شما کاربران راسخون همراه بشیم ودر آخر نتیجه گیری کنیم

حال از شما می پرسیم دوستی با جنس مخالف آری یانه ؟اگرآری :چرا ؟اگر نه چرا؟