عاشقان امام رضا

بعد از رکوع و سجده و بعد از قیام از دور

هر شب دو زانو می زنم با احترام از دور

دستی به روی سینه و دستی به سوی تور

وروی لبم گُل می کند : آقا سلام از دور

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی

یا امام رضا

به کوی تو هر جا که پا می گذارم

همان جا دل خویش جا می گذارم

مبادا برانی که با صد امید

قدم در حریم شما می گذارم....

دستت را میگذاری روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع میکند به جوانه زدن... سلام می 

کنی چشمت مست تماشای گنبد طلا میشود... بو می کشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا و احساس تازگی اندیشه های خسته ات را فرا میگیرد... زیر لب زمزمه می کنی یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست به من هست؟ دلت را جا گذاشتی در حرم و گره اش زدی به ضریح امام رضا...

یا امام رضا میبینم عاشقای تورو؛اشک های زائرای تورو؛آرزومه منم بپوشم لباس خادم های تورو.همه ی دارایی ام رو به تو بدهکارم.جون جوادت؛آقا خیلی دوستت دارم من

"یا امام رضـــــــــــا" اگر بناست که

لطف کسی به ما برسد .... .

خدا کند فقط از جانب شما برسد....

.نخواه منت بیگانه بر سرم باشد..... .

خوش است خیر همیشه از

آشنا برسد... .

از آستان رضا (ع)

هرچه می رسد بی شک.... .

بدون واسطه از محضرخدا برسد... .

شما دعا کن اگر عمر من کفاف نداد... .

جنازه ام شب جمعه

به کربلا برسد...

ای آشنای غریب، ای عصمت هشتم، ای غریب الغربا، ای شمس الشموس و ای مولای من! کوچه های نیشابور، هنوز بوی کلام عطرآگین تو را دارد. هر روز که خورشید خراسان، سینه ریز زرینش را از شوق می درد و انبوه دانه های طلایی اش از فراز آسمان بر حَرَمت می پاشد، کبوتر دل، بهانه کنان به سوی حرم تو پر می کشد و به سوی دانه های مِهری می رود که برایش می پاشی

یا امام رضا اگر بناست كه لطف كسی به ما برسد

خدا كند فقط از جانب شما برسد

خواه منت ِ بیگانه گردنم باشد

یا امام رضا

خـدّام حـرم غـم تـو را می فهمنـد

تـأثیر تـو را در همـه جا می فهمنـد

باب الجواد...بارش باران... نگفتنی ست،

اذن دخول بر لب یاران، نگفتنی ست...

صدها هزار زائر و عاشق میان صحن،

عرض ادب به شاه خراسان... نگفتنی ست...

میرسم آخر به سویت یا علی‌موسی‌الرضا
مینشینم روبرویت یا علی‌موسی‌الرضا

با دو چشمانم نگاهت‌میکنم هر روز و شب
تا کنم دل فرشِ‌کویت یا علی‌موسی‌الرضا

آخرش خواندی مرا؛شاهِ خراسان از کرم
تا که بستم دل به مویت یا علی‌موسی‌الرضا

زائرم بارانی‌ام ما را بنوشان از کرم
جرعهٔ آبی ز جویت یا علی‌موسی‌الرضا

یک بغل وا کرده‌ای از شهرِمن تا شهرِعشق
جان فدایِ آبرویت یا علی‌موسی‌الرضا

بال میخواهم گشایم بر فراز گنبدت
پر زنم در های و هویت یا علی‌موسی‌الرضا

💚السلام علیک یا علی بن موسی الرضا ..💚

یا امام رضا(ع)
آمدی در خاک ایران،
 خاک ایران سبز شد
از جنوب کشور من
 تا خراسان سبز شد
ردپایت شد

مسیر رودهای بی قرار
هر کجا که آمدی
حتی بیابان سبز شد

❤️السلام علیک یا ایها الرئوف❤️

خوشا بحال کسیکه شود مسافرِ تو
که جنّ و انس و ملک بوده‌اند زائرِ تو

تمامِ ثروتِ عالم نصیبِ هرکس شد
که مشهدی شده و آمده مجاورِ تو

تو پادشاهِ جهانی که در خراسانی
و عالمی شده فرمانبرِ اَوامِرِ تو

تو پادشاهی و در قم مشاوری داری
که داده اذنِ‌دخولِ‌حرم  مشاورِ تو

حدیثِ جابرِ پیغمبرِخدا مدرک...
به کافریِ هرآنکس‌که‌هست منکرِ تو

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دلخوشیِ ماست لانه کنجِ ایوان داشتن
نوکری در گوشهٔ میخانه تا جان داشتن
وقتِ حاجت‌داشتن شاهِ‌خراسان داشتن
از کریمان خواستن یعنی دوچندان داشتن

ما کبوترها دم گنبد مقرب می‌شویم
بالِ ما دورِ تو که پر زد مقرب میشویم
هرکجا نام تو می‌آید مقرب میشویم
در زیارت‌هایِ قم_مشهد مقرب میشویم

می‌نوازد گاه‌گاهی هم سلیمان مور را
وا مکن از خانه‌ات این وصلهٔ ناجور را
شاد کن سلمانیِ بی‌تابِ نیشابور را
قول‌دادی پُر کنی تنهایی‌ام در گور را

سجده‌هایم یا رضا و ربنایم یارضا
میزنم هرشب‌صدایت کن‌صدایم‌یارضا
میشود آمین دعایت با دعایم یارضا
دیر شد آقا چه شد پس کربلایم یارضا

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

کبوتر آمده امشب زیاد گریه کند
به هرکجا که دلش سرنهاد گریه کند

به وقت خواندنِ اذن دخول میخواهد
اگر که حال خوشی دست داد،گریه کند

و زائری که به مشهد رسیده میداند
که در کجای زیارت زیاد گریه کند

برای اینکه شفاعت کند امام رئوف
در آستانهٔ باب الجواد گریه کند

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

مثل ابری به روی ایرانی
مظهر رحمتی ، تو بارانی

غیر رویت کجا طواف کنم
که شما کعبهٔ فقیرانی

با تو در آسمان رها هستم
بی توام در قفس چو زندانی

حاجتم را نیامده دادی
حرفِ دل را چه خوب می‌دانی

مثل هر بار از دو چشمانم
قصه های نگفته میخوانی

موقع مرگ منتظر هستم
مثل آن پیرمرد سلمانی

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا