عاشقان امام رضا

فکری بکن بر حال این زائر که جامانده
بر این مریضی که معطل بر دوا مانده

شرمش شود حتی دم باب‌الجواد آید
اذن دخولش خوانده و در کوچه‌ها مانده

خرده مگیر بر بی‌وفایی و گناهانش
از تو جدایش کرده این دنیای وا مانده

وقتی گره بر کار او افتد فقط گوید
چاره دگر غیر از نوای یا رضا مانده؟

او دست خالی بر نمیگردد از این درها
تا نام زهرا مادرت بین دعا مانده

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

ای گنبد تو عشق، منِ خسته‌دل ای‌کاش
چون کفتر پر بسته‌ی ایوان تو بودم

السلام علیک یا ایها الرئوف

عاشق کوچک ترین کوره دهاتِ مشهدم
کیش مال دیگران! عمریست ماتِ مشهدم

یک حرم دارد طلا! آیینه باران! غرقِ نور
تا قیامت محو موصوف و صفات مشهدم

حسرت پابوس دارم ای اجل مهلت بده
جرعه جرعه تشنهٔ آب فرات مشهدم

شخص ِ میکاییل بی منّت تبرک برده است
بارها از زعفران و از نبات مشهدم

صبح جمعه٬ غرقِ «ندبه» کنج صحن انقلاب
عصر جمعه عاشقِ بغضِ «سمات» مشهدم

از کجا باید بگیرم؟! کربلایم پیشکش...
چند وقتی هست که گیرِ برات مشهدم!

السلام علیک یا ایها الرئوف

پای خیالم رفته سمت پاتوق عشق
امروز میان صحن آزادی چه غوغاست

هرچه که میخواهی ز سلطان کرم گیر
او میدهد حاجات ما را بی کم و کاست

یک بار زائر گشتم و یک عمر عاشق
آخر چه‌شد اینگونه‌شد از ماست بر ماست

بارید باران نزد خورشید خراسان
رنگین کمان شد در حرم!جایِ تماشاست

من عشق را در صحن سلطان لمس کردم
زیرا که سلطانِ حرم،سلطانِ دلهاست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

من بارها فتاده،تو دستم گرفته اي
لطفت زياد ديدم وكم ميبرم ز ياد

پايم اگر به كويي ودستم به سويِ كس
پايم بريده مانَد ودستم شكسته باد

السلام علیک یاعلی بن موسی الرضا(ع)

سینه چاکتم ، همیشه به یادتم ، ای پناه بی پناهان ، آرزویم زیاردته ، مولای غریبم ، 

یک‌حرم،یک‌عاشقِ‌سربار فکرش‌ رابکن
اولِ‌شب،تاسحربیدار فکرش‌رابکن

یک‌شبِ‌رویایی‌وذهنیت‌وتو‌صیفِ‌عشق
یک‌ورق‌داری‌ویک‌خودکار فکرش‌ را‌بکن

مانده‌ای‌دنبالِ‌یک‌فرصت‌ که‌کاری‌ راکنی
دست‌ِتوتسبیحِ‌اذکار فکرش‌رابکن

آن‌گناهانی‌که‌کردی‌راتصورمیکنی
میشوی‌مشغولِ‌استغفار فکرش‌رابکن

زیرباران قطره‌هایِ‌اشک پنهان‌میشود
پس‌ریااینجاندارد کار فکرش‌رابکن

من‌کجا؟آقاکجا؟اینجا‌کجا؟مشهدکجا؟
یک‌فضایِ‌خوب‌وبی‌تکرار فکرش‌رابکن

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

بند آمده زبان ز شکوهِ زبانزدت
بسته دخیل عالَمِ هستی به گنبدت

بر تار و پودِ فرشِ حرم خورده دل گره
از بس گره‌گشا شده هر رفت و آمدت

«باب الجواد راهِ ورودی به قلبِ توست»
امشب شفیع ما شده جودِ محمدت

بیت‌الحرام در نظرم جلوه می‌کند
وقتِ طواف،ارض و سما گرد گنبدت

تا هست روضهٔ‌تو به‌جنت چه‌حاجتی‌ست
دارد بهشت حسرتِ دیدارِ مشهدت

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

من شدم وقتی گدا،بی‌وقفه آقایم شدی
دادم از کف مکنتم را..کل دنیایم شدی

داشتم از دست میرفتم از آثار گناه
توبه‌ام دادی و در یک آن مسیحایم شدی

بی تو در دنیا فقط احساس پوچی میکنم
دستهایم را گرفتی،باز معنایم شدی

خواب‌های من فقط بویِ تو را دارد فقط
ماهِ هستی،شب‌به‌شب مهتابِ رویایم شدی

زندگی بی یاد تو رنگی ندارد در دلم
در قنوت نیمه‌شب تنها تمنایم شدی

کربلا رفتی مرا هم همسفر کن با خودت
تو همان هستی که همراه همه جایم شدی

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

رنگ از چهره پریده است،خودت‌میدانی
عرقِ شرم چکیده است،خودت میدانی

پشتِ این خانه گدا آمده و با گریه
دستِ یاری طلبیده است،خودت‌میدانی

تو بزرگی و مرامِ تو نبخشیدن نیست
از شما قهر بعید است..خودت میدانی

مهربانی و به‌جز لطفِ تو اینقدر کسی
بارِ ما را نخریده است،خودت میدانی

به غریبیِ تو سوگند،دِلِ در به درم
از همه جز تو بریده‌است،خودت‌میدانی

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

یا غریب الغربا

به کربلا که نرفتم...
به مشهدم بفرست
که حال و روزِ
غریبان؛
غریب میداند ...

❤️یا امام رضا (ع)❤️
من با تو زندگی نکنم
 پیر می شوم
بی تو من از جوانی خود
 سیر می شوم
من در شعاعِ
پرتو شمس الشموسیت
بی اختیار پیش تو
 تبخیر می شوم

السلام علیک یا ایها الرئوف

هوای قلب،رضایی..دو چشم بارانی‌است
هوای میکده از نام دوست رحمانی است

گرفته شور محبت همه وجودم را
جدایی من و عشقِ رضا ویرانی است

اسیر موی رضایم چرا که عاقبتِ
جدایی از سر زلف رضا،حیرانی است

کسیکه پایِ رضا مانْد و آخرش جان داد
به لطف فاطمه در روز حشر تنها نیست

خدا کند که دَمِ مردنم میان حرم
فقط رضا بگویم..چه‌خوب پایانی است

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

❤️یا علــے بنِ موســے الرّضا❤️

بین غوغاے قیامٺ عوض راه نجاٺ
گردش چشم معین الضُّعفا ما را بس

گر نشد باز بہ‌ما درب‌جنان، باڪے نیسٺ
تا ابد پنجره فولاد رضا ما را بس
‌

دل من گم شده گر پیدا شد

بسپارید امانات رضا

واگر ازتپش افتاد دلم 

ببریدش به ملاقات رضا

ازرضاخواسته بودم شاید

بگذارد که غلامش بشوم

همه گفتندمحال است ولی 

دلخوشم من به محالات رضا