نظرتون درموردصفت "حسادت" چیست؟

آیاصفت بدی است؟ به چه دلیل؟واگرخوب است ، به چه دلیل؟

آیاحسادت باعث پیشرفت ماخواهدشد؟

پای نظراتتون می نشینم:

سلام

حسادت بستگی داره به چه چیزی یا چه کسی تعلق بگیره

در کل چیز خوبی نیستش و آدم حسود هرگز آرامش نخواهد داشت

چرا که واژه ی حسود به کسی تعلق میگیره که در عین خواستن بهترین ها برای خود آن را برای دیگران خواستار نیست ( حسود دیگه )

حسادت چیز جالبی نیست و اگه دیگران متوجه بشن که شما(نوع ادمی مد نظر هست) حسود هستید از اطراف شما پراکنده میشن

و شما مورد تمسخر قرار می گیرید

قطعا هر چیزی روکه درخواست کنید چه مادی و چه معنوی خداوند می تونه به شما بده

تلاش لازمه

اونی که حسوده اگه انرژی شو بذاره و تلاش کنه می تونه چیزی رو که می خواد داشته باشه

___________________________________________________________

کسی که حسود باشه آرامش نداره و وقتی تعریف دیگران رو از شخص مورد نظر بشنوه انگار داره خفه میشه(هه هه طوری گفتم انگار تجربه کردمولی ای بابا مگه ما خسیسیم؟!؟!؟)

(من شر حاسد اذا حسد)این آیه رو همه حفظن یعنی اونقدر حسادت چیز بدیه که ازشر حسود به خدا باید پناه برد.یه انسان حسود اصلا به فکر این نیست که خودش به چی میرسه تنها دوست داره دیگری به جایی و چیزی نرسه واسه همین هم هرگز از زندگی سودی و لذتی نمی بره.یه داستانی هست من خلاصه میکنم به یه نفر حسود میگن یه هدیه بگو که بهت بدیم ولی به همسایت دو برابر بدیم میگه خوب یه چشم منو کور کنید که دو چشم همسایم رو کور کنید .دیگه خودتون قضاوت کنید

سلام به دوستان عزیز راسخونی.

به نظرم که نظر جمع نیز می باشد این صفت خوبی نیست و نیز یک رذیله ی اخلاقی نیز محسوب می شود.

البته که این گونه انسان ها جز به خود به هیچ مورد دیگری اعتنا نکرده و

گاهاً برای اینکه دیگری به به موردی نائل نگردد حاضر است خود را به خطر بیفکند.

 

ولی خوب آن صفت که باعث پیشرفت می شود غبطه خوردن است، همان گونه در روایات داریم: تمام شهیدان به مقام قمر منیر بنی هاشم

غبطه می خورند و این این غبطه نیز برای خود من تا ابد باقیست که کاش زمان جنگ تحمیلی بود و

به عنوان یک ایرانی از سرحدات این کهن مرز و بوم دفاع می کردم و

با شهدای بزرگی چون همت ها، باکری ها، باقری ها، خرازی ها، برونسی ها، شیرودی ها، و هزاران هزار ایرانی و

صد البته حاج احمد متوسلیان که در بند رژیم صهیونیست است و من و هزاران دلداده اش منتظر اوییم که یادگار دوران حماسه و شور است

محشور می گشتم.

 

بهترین ها و زیباترین ها را برایتان خواهان و خواستارم.

نظرشخصی بنده درمورداین مقوله اینست که درکل برای حسادت دراحادیث وکتابهای قرآنی ماصفت زشتی محسوب شده است وانسانهاراازآن برحذرداشته اند.متاسفانه درخودمن این خصلتی تاحدی وجودداردالبته حسادت اگردرزمینه علم وپیشرفت باشد خوب است ولی درسایرمواردصفت پسندیده ای درمیان عوام نیست.

حسادت اگر کم باشد که باعث به جلو راندن ما شود خوب است و در غیر این صورت اصلا خوب نیست

بنظر بنده با استناد بر مطالب قرآنی (من شر حاسد اذا حسد) و سخنان امامان بزرگوار حسادت باعث دل زدگی و ناامیدی در انسان می شود و آرامش درنی و وجودی را از انسان سلب می کند و اینجاست که دروازه های پیشرفت و سربلندی بر روی انسان به نوعی بسته می شود.

حسادت باعث نابودی انسان میشه

حسود هرگز نیاسود

حسادت صفتی است که به آنچه خدا به کسی داده ما ناراحت می شویم و تحمل دیدن آن نعمت را در دست او نداریم .دریغ از یک فکر که درآن لحظه به خود بگوییم . ما شاء الله (هر آنچه خدا بخواهد )

متاسفانه حسادت را در بعضی از مومنین هم شاهدیم . باید عرض کنم حسات صفت زشتی است که در واقع به خواست خدا ایراد می گیریم و خود را برتر از انتخاب خدا می نگریم و حسود قبل از اینکه ضربه ای به طرفش بزند حتی در نیتش. به خود او ضربه می خورد. ودچار مشکلات روحی و جسمی در ارتباط با حسادتش می شود و سوءگوارش و استرس به همراهش است. تازه اگر حسادت بالا بگیردکه دیگر .........