سلام به دوستان عزیز راسخونی.

به نظرم که نظر جمع نیز می باشد این صفت خوبی نیست و نیز یک رذیله ی اخلاقی نیز محسوب می شود.

البته که این گونه انسان ها جز به خود به هیچ مورد دیگری اعتنا نکرده و

گاهاً برای اینکه دیگری به به موردی نائل نگردد حاضر است خود را به خطر بیفکند.

 

ولی خوب آن صفت که باعث پیشرفت می شود غبطه خوردن است، همان گونه در روایات داریم: تمام شهیدان به مقام قمر منیر بنی هاشم

غبطه می خورند و این این غبطه نیز برای خود من تا ابد باقیست که کاش زمان جنگ تحمیلی بود و

به عنوان یک ایرانی از سرحدات این کهن مرز و بوم دفاع می کردم و

با شهدای بزرگی چون همت ها، باکری ها، باقری ها، خرازی ها، برونسی ها، شیرودی ها، و هزاران هزار ایرانی و

صد البته حاج احمد متوسلیان که در بند رژیم صهیونیست است و من و هزاران دلداده اش منتظر اوییم که یادگار دوران حماسه و شور است

محشور می گشتم.

 

بهترین ها و زیباترین ها را برایتان خواهان و خواستارم.