حسادت

(من شر حاسد اذا حسد)این آیه رو همه حفظن یعنی اونقدر حسادت چیز بدیه که ازشر حسود به خدا باید پناه برد.یه انسان حسود اصلا به فکر این نیست که خودش به چی میرسه تنها دوست داره دیگری به جایی و چیزی نرسه واسه همین هم هرگز از زندگی سودی و لذتی نمی بره.یه داستانی هست من خلاصه میکنم به یه نفر حسود میگن یه هدیه بگو که بهت بدیم ولی به همسایت دو برابر بدیم میگه خوب یه چشم منو کور کنید که دو چشم همسایم رو کور کنید .دیگه خودتون قضاوت کنید