|
گروه فعاليتهای قرآنی: دبير سومين دوره مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان گفت: در شورای سياستگذاری اين مسابقات، حتماً بايد از كشورهای ديگر نيز افرادی حضور داشته باشند، اگر اين اتفاق نيفتد اين مسابقات به مرور، شبيه مسابقات ملی میشود و ديگر معنای بينالمللی ندارد.
عيسی عليزاده، دبير سومين دوره مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان، در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، از دلايل برگزاری اين مسابقات جهانی و ضرورت توجه بيشتر به اين رقابت گفت و افزود: قبل از هر چيزی شايسته است كه از برگزاركنندگان اولين و دومين دوره اين مسابقات، يعنی شهرداریهای اصفهان و تهران، همچنين استانداری خراسان رضوی كه عهدهدار برگزاری سومين دوره بود، قدردانی كنم.
عضو هيئت علمی جهاد دانشگاهی ادامه داد: برای دوستانی كه قصد برگزاری چهارمين دوره را دارند، همچنين مديران وقت جهاد دانشگاهی كه برای برگزاری مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان، سازمان فعاليتهای قرآنی دانشگاهيان كشور را ياری كردند، قدردانی میكنم.
وی تصريح كرد: ايده و فكر برپايی اين مسابقات در سال 83 شكل گرفت؛ چرا كه جشنواره ملی قرآن دانشجويان ايران به اوج خود رسيده بود و مشاهده میشد كه دانشجويان با رسيدن به بخش ملی و پايان آن، انگيزه خود را برای ادامه فعاليت از دست میدهند و برای حضور در يك آزمون بينالمللی بايد مجدد در مراحل مختلف مسابقات قرآن سازمان اوقاف و امور خيريه شركت كنند.
عليزاده بيان كرد: آقای منتظری، مديريت وقت جهاد دانشگاهی، احمدی، معاونت فرهنگی، خاكی، رئيس وقت سازمان فعاليتهای قرآنی دانشجويان كشور با مشاوره بيادی، عضو شورای شهر تهران به اين نتيجه رسيدند كه خلأ يك مسابقه دانشجويی در سطح بينالمللی نه تنها در ايران، بلكه در سطح دنيا احساس میشود. اين مسابقات نبايد به اشتباه مسابقات دانشجويان جهان اسلام ناميده شود چرا كه هدف، امكان شركت جوانان مسلمان از سراسر جهان است.
وی ادامه داد: برگزاری دو سالانه مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان پيشنهاد داده شد تا در اين مدت دو سال، برنامهريزیهای درست و صحيحی برای هر دوره پيشبينی شود. البته با ايجاد سازوكارها، امكان برگزاری هرساله آن نيز وجود دارد. همچنين از همان ابتدا حفظ كل و قرائت قرآن ويژه آقايان مدنظر برنامهريزان مسابقات قرار گرفت و اين امكان نيز در نظر گرفته شد تا رشتههای ديگر و بخش بانوان نيز افزوده شود كه اين ديگر به نظر مديران وقت باز میگردد.
عليزاده عنوان كرد: در دوره اول با وجود اينكه جهاد دانشگاهی مسابقاتی در اين سطح را تا به حال برگزار نكرده بود، اما شاهد استقبال زيادی بوديم. در دومين دوره يعنی سال 87 با توجه به اينكه سالن همايشهای برج ميلاد تهران به مرحله بهرهبرداری رسيده بود، شهردار تهران مساعدت كرد تا افتتاح آن با برپايی دومين دوره مسابقات بينالمللی قرآنی دانشجويان مسلمان اتفاق بيفتد.
وی ادامه داد: در دومين دوره با توجه به رويكرد دانشجويی، برگزاری نشستهای تخصصی نيز افزوده شد. تجليل از زحمات استاد ابوالعينين شعيشع و آيتالله تسخيری و در بخشی ديگر تجليل از بانو صفارزاده و جعفر گنزالس، مترجمان قرآن، برگزار شد. در بيست و چهارمين جشنواره ملی قرآن دانشجويان كه در مشهد برگزار شد، استاندار مشهد خود پيشنهاد ميزبانی سومين دوره مسابقات بينالمللی را داد.
عليزاده بيان كرد: چون بودجه مشخصی برای اين مسابقات بينالمللی در جهاد تعيين نشده است، لذا بسيار متفاوت با مسابقات بينالمللی قرآن اوقاف است كه سازوكار مشخصی دارد. يك خرد و مساعدت دستهجمعی منجر به برگزاری سه دوره مسابقات قرآن دانشجويان مسلمان آن شد و اگر مساعدت نهادها و شهرداریها نبود، امكان برپايی آن مهيا نمیشد.
وی تصريح كرد: در سومين دوره نشستهای دانشجويی را با موضوعاتی درباره بيداری و جنبش مسلمانان به مسابقات افزوديم كه هنوز موضوع بيداری اسلامی در آن موقع در منطقه جدی نشده بود. در همان دوره، پيشنهاد اتحاديه جهانی فعاليتهای قرآنی دانشجويان مسلمان را داديم كه متأسفانه سازوكار راه اندازی آن مهيا نشد. همچنين «شبی با قرآن» در شهرهای خراسان رضوی برگزار شد و مشهد را درگير اين موضوع قرآنی كرديم. به اذعان جامعه قرآنی مشهد تا به حال چنين برنامه قرآنی در اين سطح در شهر مشهد برگزار نشده بود.
عليزاده اظهار كرد: مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان نبايد متمركز در يك كشور برگزار شود لذا مقرر شد تا چهارمين دوره، گردشی در كشوری ديگر برگزار شود مثلاً شهرهايی چون بيروت، نجف و حتی دمشق پيشنهاد شد. در نجف نيز برای رايزنی حضور يافتم اما پس از آن سازوكارش درست نشد. افزوده شدن بخش مسابقات بانوان دانشجو نيز از پيشنهاداتی است كه به طور حتم باعث رونق بيشتر مسابقات میشود.
وی تأكيد كرد: نكته ديگر اينكه اين مسابقات، مسابقات قرآن دانشجويان است و بايد با مسابقات بينالمللی مالزی و ايران و جايزه دبی تفاوت داشته باشد. وجه تمايز اين مسابقات اضافه كردن بُعد پژوهشی به آن است. الان مسابقات قرآن اوقاف بُعد پژوهشی يافته است و مسابقات دانشجويان بايد اين بعد را نيز داشته باشد.
عليزاده ادامه داد: اگر بخش داوران و مدعوان نيز از اساتيد دانشگاهی و دانشجويان باشند فضای مسابقه دانشجويیتر میشود. همچنين بايد سازوكاری برقرار شود كه اين مسابقات واقعا بينالمللی برگزار شود. در شورای سياستگذاری مسابقات، حتماً بايد از كشورهای ديگر نيز حضور داشته باشند چون اگر اين اتفاق نيفتد اين مسابقات به مرور شبيه مسابقات ملی میشود و ديگر معنی بينالمللی ندارد. بايد در همين دوره چهارم، ميزيان دوره بعد مشخص و مسئوليتها كامل تعريف شود. مدال يا تنديس و آرم و پوستر واحد برای مسابقات طراحی شود.
وی بيان كرد: مناسب بود تا برگزاری مسابقات در ايام بازگشايی دانشگاهها باشد. هدف از اين مسابقات برگزاری آن در دانشگاهها بوده است كه در اولين دوره اين هدف محقق شد اما دورههای دوم و سوم اين امكان مهيا نشد. بهتر بود تا دوره چهارم را در فضای دانشگاه برگزار میكردند كه ظاهرا اين بار نيز محقق نشده است. مدعوين نيز حتما بايد از دانشجويان باشند. همچنين سازوكار چهارمين دوره برای انتخاب نماينده ايران نيز مشخص نيست در دوره قبل، برترينهای دو دوره جشنواره ملی قرآن دانشجويان ايران با يكديگر رقابت میكردند و يك نفر برگزيده میشد. همچنين در دوره سوم، رايزنیهای فرهنگی و سفارتخانهها را موظف كرديم تا از نماينده اعزامی هر كشور قبل از حضور در ايران، آزمونی اخذ شود. اما امسال در جريان نيستم كه با چه مكانيسمی نماينده هر كشور معرفی میشوند.
عليزاده در پايان گفت: برای برگزيدگان مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان بايد چانهزنیهايی صورت گيرد تا آنها از اميتازهای ويژهای مانند سهيمه نخبگی برخوردار شوند. بنياد ملی نخبگان اين مسابقات را رسمی نمیشناسد.
يادآور میشود، چهارمين دوره مسابقات بينالمللی قرآن دانشجويان مسلمان 22 تا 25 شهريورماه به ميزبانی شهر تبريز برگزار میشود.
|
