هوای خونه دلگیره تو که نیستی پریشونم
ببین بعد تو یک روزم تو این خونه نمی مونم
تو این خونه نمی مونم
نمی پرسی چرا هر شب چقدر طولانیه ترسم
شاید فهمیده باشی من از این که نیستی می ترسم
از این که نیستی می ترسم
راهی که منو سمت تو می کشه بی راهه که نیست
هرجای راه رفتنی تو رو به عاشقت بایست
بیا و پرسه هام و باز دچار اضطراب نکن
شبای این دیوونه رو مهتاج قرص خواب نکن
تموم کوچه های شهر منو بی تو نمی شناسه
نبودی و ندیدی که چه کرده رفتنت با من
چه کرده رفتنت با من
همه میگن که دیوونم پس شاید راهش رو گم کرده
ولی عاشق تو بی تابه به خونه بر نمی گرده
به خونه بر نمی گرده
راهی که منو سمت تو می کشه بی راهه که نیست
هرجای راه رفتنی تو رو به عاشقت بایست
بیا و پرسه هام و باز دچار اضطراب نکن
شبای این دیوونه رو مهتاج قرص خواب نکن
