آیینه را فراق تو دیوار میکند
این قلب صاف را مرور زمان تار میکند

مشق حسین کرده ام و باز میکنم
تکلیف را معلّم تکرار میکند

نَم پس نمیدهد دل خونم به غیر اشک
این پرده پوشی است که ستّار میکند