سفر به یزد

هتل جاده ابریشم

آدرس :یزد - خیابان مسجد جامع - کوچه تل خاکستری - شماره ۵

تلفن : ۶۲۵۲۷۳۰-۶۲۱۷۷۰۳-۰۳۵۱

www.silkroadhotel.ir

قیمت ها : یک تخته  ۲۰۰۰۰۰ ریال- دو تخته ۳۰۰۰۰۰ ریال با صبحانه با تخفیف ۳۰ درصدی در فصل تخفیف

 مهمانان هتل که اکثرا توریست خارجی بودند .

 ۹- هتل شرق

آدرس : یزد - خیابان مسجد جامع

تلفن ۶۲۶۷۷۸۳-۰۳۵۱

قیمت ها : یک تخته ۲۰۰۰۰۰ ریال- دوتخته ۳۰۰۰۰۰ریال به همراه صبحانه و ۳۰ درصد تخفیف در فصل تخفیف

 ۱۰- هتل سنتی والی

آدرس : یزد خیابان امام خمینی - روبروی شاهزاده فاضل - کوچه گارزگاه - شماره ۳

تلفن : ۵۳-۶۲۲۸۰۵۰-۰۳۵۱

www.valihotel.com

قیمت ها : یک تخته ۲۴۷۵۰۰ ریال - دو تخته ۳۸۰۰۰۰ ریال - سه تخته ۵۱۲۰۰۰ ریال - ۴ تخته ۶۵۶۰۰۰ ریال تخت اضافه ۱۰۰۰۰ ریال به همراه صبحانه و ۳۰ درصد تخفیف در فصل تخفیف

هتل های زنجیره ای مهر

هتل مهر(مهر)

یزد-خ قیام - ک لب خندق هتل مهر 6227400-0351

هتل ملک التجار(مهر)

یزد- خ قیام - بازارچه پنجعلی - هتل ملک التجار 4ستاره-6224060-0351

هتل موزه فهادان(مهر)

یزد -خ امام-خ فهادان- روبروی زندان اسکندر- هتل موزه فهادان-6300600-0351

معرفی چند هتل سنتی

براي رسيدن به دومین شهر خشت خام جهان، که فاصله اش تا تهران حدود 650 کيلومتر است مي توانيد هواپيما، قطار، اتوبوس و یا خودروي شخصي را انتخاب کنيد.

قيمت بليت هواپيما برای هر نفرحدود 58 هزار تومان است و هواپیماهای ایران ایر، آسمان و ایرتور در این مسیر سرویس دهی می کنند. معمولا 3 پرواز در روز از تهران به یزد و بالعکس مسافران را جا به جا می کنند. زمان پرواز نیز حدود يک ساعت و 10 دقيقه می باشد.

شما با قطار هم مي توانيد به يزد برسيد. با قطار معمولي هشت ساعت و با قطار تندرو 5 ساعت و نیم در راه خواهيد بود. قیمت قطار معمولی 9 هزار تومان و قیمت قطار تندرو 13هزار و پانصد تومان برای هر نفر است. توجه داشته باشید در قطار تندرو، صندلی ها بصورت سالنی در واگن ها چیده شده اند. قطار تندرو یزد در حال حاضر با توجه به اینکه در حداقل زمان ممکن از راه ریلی، مسیر را طی می کند با استقبال مسافران روبرو شده و اگر شما قصد انتخاب این وسیله را دارید می بایست حداقل 3-4 روز قبل از سفر نسبت به خرید بلیط اقدام نمایید.

از دیگر وسایل نقلیه عمومی برای سفر به یزد، انتخاب اتوبوس است. شما از ترمینال های مختلف می توانید بلیط یزد را تهیه نمایید. بلیط اتوبوس تهران - یزد 10 هزار تومان است. البته اتوبوس های وی-آی-پی نیز در این مسیر نیز سرویس دهی می کنند که هزینه بلیط آن مقداری گرانتر است. (15 هزار تومان) طی مسافت با اتوبوس نیز حدود 8 ساعت می باشد.

براي ماندن در يزد اصلاً نبايد نگران بود زيرا علاوه بر مهمان نوازي اين مردم کويري، این شهر پر از هتل و مهمانسراهايي است که بيشتر با شکل و شمايل سنتي شان ميزبان شما هستند.

بعد از چندین ماه رایزنی و مناظره با شخص شخیص خودم و با در نظر گرفتن شرایط عمومی و خصوصی اینجانب تصمیم بر آن گرفتم که خصاصت را کنار گذاشته و  یکی از لذیذترین لذت های دنیا را که به کام اینجانب بسیار خوش می آید را استارت زنم و جهت مبذول داشتن تصمیم خود که همانا سفر کردن به نقاط مختلف این کره خاکی است را با سفر به یزد آغاز کنم!ازآنجایی که دوستان اینجانب یک مشت گره گوری بیش نبودند و نیستند لذا نتوانستم همسفری که شایسته و بایسته باشد و ومهمتر از همه ماشین داشته باشد را پیدا نموده و به همین دلیل در تور مسافرتی پروین سیر ثبت نام کردم و سفر سه روزه من به یزد اغاز شد 

محیط تور برای من جالب بود.خصوصا این که مجردی و بدون هیچ کس و کاری رفته بودم.اکثرا یا زوج زناشویی بودند یا دوستان چند نفره در غالب گروه.از همون اول که سوار اتوبوس شدیم دخترها و خانمهای مجرد یا مزدوجی که تنها یا با کسی اومده بودند نشون دادن که در قید و بند چیزی مثل

دین و خجالت زدگی و ... نیستن  همون اول کاری راننده مهستی گذاشت و بعد از 2  ساعت از شروع حرکت اتوبوس با حرکت نمادین کمر تور لیدر (که کاملا تابلو بود نه اموزشی دیده نه مدرک مرتبطی داره و جزو همین جوون های الاف تو کووچه خیابون هستش و به خاطر آشناییتی که احتمالا با رییس آژانس داشته عنوان تور لیدری رو یدک میکشه) رقاصی اغاز شد و با همراهی اهنگهای بزن و بکوب راننده اتوبوس که از قضا همولایتی ما هم از اب درومد(لر بود!) بعد از نیم ساعت رسما داخل اتوبوسی که داشت  با سرعتی 120 به طرف یزد حرکت می کرد پارتی درست شده بود و جالبه این کار نه توسط خانم های مجرد اونجا بلکه با خانم هایی که توسط شوهراشون به رقص ترغیب میشدند استارش کلا زده شد! اونا رو که میدیدم و بین خانواده خودم مقایسه میکردم برام جالب بود!طرف با زنش همون اول بیاد جلوی یک جمع غریبه برقصه....عجب!..اما کلا همسفرهای جالبی بودند و با اون پارتی های راه افتاده اصلا گذر زمان رو حس نمیکردم.مخصوصا من!

بالاخره خسته و کوفته رسیدیم به یزد.جاهای دیدنیش جالب بود.ترنسفرشون بد نبود .منم چون تنها بودم ازادتر بودم و خودم میرفتم جاهای مختلف رو میدیدم.از خانه لاری ها,خانه کلاهدوزها (موزه آب) , هتل موزه فهادان ,موزه سکه ,کاروانسرای شاه عباسی و موزه زیلو ,باغ دولت آباد ,چک چک ,بقعه  12 امام , زندان اسکندر , آتشکده زرتشتیان و مسجد جامع کبیر یزد بازدید به عمل اوردم.معماری شهر یزد و خونه هاش واقعا برام جالب بود.به نظرم برای دانشجویان معماری خیلی میتونه جالب باشه.به  طور کاملا تصادفی متوجه شدم که در همون زمان جشن سده زرتشتیان هم هستش.جشنی که به واسطه پیدایش اتش در اون روز برگزار کردند.تا جایی  که من شنیدم تا 2-3 سال پیش این این جشن برای مسلمونا ورود ممنوع بوده و تازگیا ازاد شده.البته واقعا امکاناتشون محدود بود و معلوم بود که تحت مضیقه بود.جشن در آرامگاه پیر رهگذر برپاشد و اخرشم یک کوهی از هیزم رو آتیش زدن که نزدیک بود صورتم دچار حریق بشه و در اون صورت دیگه کسی بهم دختر نمیداد!

سفر به یزد خیلی برام تجربه جالبی بود.....بسیار مصر هستم که سفر به جاهای مختلف این مملکت رو ادامه بدم و فرهنگ ها و آیین و نحوه زندگی مردم مختلف رو از نزدیک ببینم...به نظرم این کار علاوه بر لذت زیادی که واسم داره میتونه به پخته تر شدنم کمک کنه....انشالله مقصد بعدی شیرازه!

خرانق روستايي در شمال شرقي يزد و تقريبا در 85 كيلومتري آن واقع شده. در اين روستاي بسيار قديمي ، يك كاروانسراي مربوط به دوره صفويه ، يك روستا و ارگ بسيار قديمي، تك مناره مسجد (معروف به منارجنبان) و پل قديمي وجود دارد. كاروانسرايي كه به طور بسيار مضحكي بازسازي شده، كف كاروانسرا را سراميك كرده و به جاي بارانداز ، يك حوض آب كاشتن، توي شترخانها هم كلي ميز و صندلي مدرن گذاشتن براي كنفراسهاي احتمالي، براي تزئينش هم از سنگ مرمر استفاده كرده اند و  در اين بين ارگ و روستاي قديمي خرانق به حال خود رها شده تا خانه هاي چند طبقه آن به تدريج و در اثر فرسايش ، تخريب شوند.

عکس‌های سفر یزد / عکس‌های همسفران

روستای چک چکو

سال 652 میلادی است.اعراب دیگر ایران را گرفته اند.یزدگرد آخرین شاه ساسانی به دست آسیابانی در مرو کشته شده است.سلسله ساسانی پس از 426 سال منقرض میگردد.تیر آخر بر کالبد پیکره خانواده یزدگرد مینشیند.دیگر کسی نیست تا ایران را و آنها را از هجوم اعراب برهاند.متجاوزان به انها نزدیک و نزدیک تر میشوند.حلقه محاصره به یزد میرسد.خانواده میدانند که اگر بمانند همه با هم کشته میشوند ولی اگر بگریزند شاید نیم امیدی به رهایی باقی بماند.پس کتایون(همسر یزدگرد)-اردشیر و هرمزان(پسران یزدگرد)-شهربانو-پارس بانو-مهربانو-نازبانو و نیک بانو(دختران یزدگرد) آخرین وداع را با هم کرده و هریک به سویی میگریزند.قصه امروز من داستان نیک بانو خواهد بود.

نیک بانو از مروارید (کنیز خود) در بیایان وداع کرده و به تنهایی راهی شرق اردکان میشود تا به کوه های سربه فلک کشیده ای میرسد که امروز چک چک نامیده میگردند.نیک بانو خسته و گرسنه و تنهاست.خاندان اصیلش ویران شده اند.هیچ کس را ندارد وسایه سیاه سپاهیان اعراب بنزدیک و نزدیکتر میشود.دست تجاوز به سوی او است.نیک بانو دیگر امیدی ندارد.پس رو به اهورا مزدایش میکند و با عمق وجود میخواهد که خداوند او را در اینجا از نگاه دشمن متجاوز در امان دارد.کوه شکاف میخورد و نیک بانو برای ابد در دل کوه چک چک آرام میگیرد.

حالا ما راهی دیار نیک بانوییم.روستای چک چکو در 30 کیلومتری اردکان و در آغوش کوه های اردکان و انجیره خفته است.اینجا دیگر زیارتگاه زرتشتیان هم شده که هرساله در 24 خرداد به مدت چهار روز در آن جمع شده و به نیایش میپردازند.

از کوه که با ماشین بالا روید تازه به پای چک چک میرسید.حالا دیگر باید پیاده شد و بقیه مسیر را با پای پیاده طی کرد.ارتفاع پایین کوه تا ساختمان اصلی در حدود 60 متر است که این مسیر توسط صدها پله توسط زائرین و بازدید کنندگان طی می شود.

اینجا را پیر سبز هم مینامند به خاطر وجود این درخت چنار هزارساله.گویی نیک بانو در لحظه غایب شدن عصای چوبی خود را به زمین میندازد و از دل عصای این بانوی نیک سرشت درختی تنومند سبز میشود و بر آرامگاه ابدی نیک بانو تا ابد سایه میفکند.  

به معبد اصلی چک چک میرسیم.دو درب برنزی بزرگ گشوده است و زائرین را به درون میخواند.کفشهایمان را درمیاوریم و دمپاییهای تمیزی را به پا میکنیم.کف زمین بسیار سرد و خیس است.حالا میتوان فهمید که چرا به اینجا چک چک میگویند.

از زیر صخره های بزرگ کوه قطره های آبی سرد به زمین میچکد و اینجا را به خاطر همین قطره ها چک چک نامیده اند.در دل کویری چنین بی آب و علف وجود چشمه ای همیشه زنده و درختی همیشه سبز به معجزه میماند.شاید این درخت گیسوان زن ایرانی باشد که پشت این کوه ها نشسته و تا ابد به سرزمینش مینگرد و اشک میریزد و اشکهایش را کوه به ما هدیه میکند.شاید این قطره ها از چشمها نیک بانو جاریست که تنها و بی یار تا ابد همنشین کوه و کویر شده است.شاید... 

آتشی بزرگ شعله میکشد و غمهایمان را آب میکند.تا این اتش زنده بماند خاطره نیک بانو نیز زنده خواهد ماند.شمعها میفروزند و معبد کوچک نیک بانو را روشن نگه میدازند. انار سرخی گونه های نیک بانو را به یادها میاورد و بوی خوش عنبر که در فضا پیچیده است تن پاک زن ایرانی را.من فکر میکنم نیک بانو در تمام اجزای این اطاق تکثیر شده است.

مینشینم پشت این میله های مشبک و خیره میشوم به دورهای دوری که جاده های زیر پای نیک بانو بوده اند.راهی سخت و سنگین برای پاهای کوچک شهزاده ایرانی. جالب است که قصه ها میگویند در آن دور دستها روزگارانی خیلی دور تر از تاریخ دریا بوده -همین پایین زیر پای ما که حالا تبدیل به شوره زاری شده است.دریا یا کویر نمیدانم اما این را خوب میدانم که اینجا خیلی زیباست چه از آب موج بردارد چه از رمل.

از میان تنه چنار هزارساله که بخشی از آن به معبد رخنه کرده است میشود نخهای رنگارنگی را دید که زائرین به آن دخیل بسته اند که شاید خداوند به حکم دل بی ریای نیک بانو حاجت روایشان سازد.چه خرافه زیبایی اگر نام خرافه بر آن نهیم. یاد این شعر میفتم که: می دانم ســــــبزه ای را بکنم خواهم مُــــرد

با لبهایی خاموش و دلی گرفته راهی اردکان میشویم و نهار را درآنجا صرف میکنیم. دیگر سفر کویری ما به آخر راه رسیده است.یک بار دیگر باید راه رفته را برگشت.غروب که نزدیک میشود ما هم به خانه هایمان نزدیک میشویم و با آمدن شب خاطره های سفر را زیر ور و میکنیم.از میان همه آنها یاد نیک بانو بیشتر و بیشتر بیرون میزند. انگلار بخشی از خود را به دستهای ما سپرده است تا ما هم او را به شما بسپاریم. یاد نیک بانو را زنده نگه داریم.