حضرت علی علیه السلام فرموده اند:
فمنه المنکر للمنکر بیده و لسانه و قلبه، فذلک المستکمل لخصال الخیر و منهم المنکر بقلبه و التارک بیده، فذلک متمسک بخصلتین من خصال الخیر و مضیع خصلة و منهم المنکر بقلبه و التارک بیده و لسانه. فذلک الذی ضیع اشرف الخصلتین من الثلاث و تمسک بواحدة و منهم تارک لانکار بلسانه و قلبه و یده فذلک میت الاحیاء.
گروهی منکر را با دست و زبان و قلب انکار می کنند، آنان تمامی خصلت های نیکو را در خود گرد آورده اند.
گروهی دیگر منکر را با زبان و قلب انکار کرده اما دست به کاری نمی برند، پس چنین کسی دو خصلت از خصلت های نیکو را گرفته و دیگری را تباه کرده است.
و گروهی منکر را تنها با قلب انکار کرده و با دست و زبان اقدامی ندارند . پس دو خصلت را که شریف تر است تباه ساخته و تنها یک خصلت را به دست آورده اند.
و بعضی دیگر منکر را با زبان و قلب و دست رها ساخته اند، پس چنین کسی مرده ای میان زندگان است.
