احادیث امام علی ع

امام علی (ع) : کجا هستند کسانی که پنداشتند از ما اهل بیت پیامبر (ص) شایسته ترند نسبت به منصب خلافت و ولایت و چنین وانمود کردند که از ما دانا ترند به علم قرآن و مصلحت دین؟!! آنها این ادعا را براساس دروغ و ظلم بر ضد ما روا داشتند ولی خدای متعال ما اهل بیت پیامبر (ص) را بالا آورد و آنان را پست و خوار کرد علم قرآن را به ما عطا نمود و از آنها منع کرد ما را در حریم نعمت های خویش داخل و آنان را خارج ساخت و تمام مردم ناچارند راه هدایت و روشنائی از کوردلی را نزد ما بجویند همانا امامان دوازده گانه (ع) از میان ما خاندان پیامبر (ص) هستند و غیر از ما ائمه از آل محمد (ص) کسی شایستگی این مقام را ندارد و گمراهانی که ادعای خلافت نموده و ولایت را از ما غصب نمودند شایستگی این منصب را ندارند.  نهج البلاغه خطبه 144

امام علی (ع) : به فرزندش امام حسن (ع) فرمود : حسن جان چهار نصیحت درباره (( دوست یابی ))از من بپذیر که اگر به آنها عمل کنی زیان نمیبینی 1.از دوستی با شخص بخیل بپرهیز زیرا اوآنچه که سخت به آن نیاز داری را از تو دریغ میکند. 2.از دوستی با کسی که نسبت به مسائل دینی و احکام احمق و نادان است بپرهیز زیرا او میخواهد به تو نفعی برساند اما چون دانش ندارد دچار زیانت میکند. 3.از دوستی با شخص فاسق و گناهکار بپرهیز زیرا او معرفت ندارد و تو را به کمترین بها میفروشد. 4.از دوستی با دروغگو بپرهیز که او مانند سراب است که دور را برایت نزدیک و نزدیک را برایت دور میکند. نهج البلاغه حکمت 38

امام علی (ع) : هریک از شیعیان ما که عملی برخلاف دستور ما انجام دهند پیش از مرگ بلائی به مال و اولاد یا جانشان برسد که از آن گناه پاکشان سازد تا هنگام لقای پروردگار بی گناه وارد شوند و اگر چیزی از گناهان ایشان مانده باشد که این بلاها آن را پاک نکرده باشد در دم مرگ بر او سخت میگرند تا آمرزیده وارد آخرت شود. اصول کافی جلد 3 صفحه 137

امام علی (ع) : شعبی گوید علی (ع) نه کلمه بی سابقه فرموده که همه مردم از رسیدن به یک کلمه آن عاجزند و این سخنان گوهرهای حکمت را یتیم ساخته و این کلمات سه تا در مناجات است سه تا در حکمت و سه تا در آداب

اما در مناجات : 1.خداوندا این سربلندی مرا بس است که بنده درگاه تو باشم.2.بار خدآیا این افتخار مرا بس که همچون تو خالقی دارم.3.خداوندا تو آنچنانی که من دوست دارم مرا هم آنچنان کن که تو دوست داری

اما در حکمت : 1.هرکه قدر و منزلت شخصیت خود را شناخت هلاک نشد.2.ارزش هر شخصی به اندازه علم و دانش معنوی و الهی اوست.3.شخصیت هر انسانی در زیر زبان او نهفته است

امام علی (ع) : 1.خدای متعال برای یاری رساندن بس است.2.بهشت برای ثواب و جایزه بس است.3.دوزخ برای شکنجه و عذاب بس است.4.و قرآن برای دلیل و حجت آوردن بس است.   تحف العقول صفحه 210

امام علی (ع) : علم معنوی جز با پنج چیز به دست نمی آید 1.سوال و پرسش فراوان درباره احکام و دستورات الهی 2.مطالعه و اشتغال فراوان پیرامون آیات و احادیث و روآیات 3.احترام گذاشتن به اساتید و کسانی که از آنها علم اموخته شود4.اخلاص داشتن در یادگیری علم و یادگیری آن برای رضای خدا5.کمک خواستن از ذات پروردگار متعال برای فهم علم و دانش.   نصایح صفحه 222

امام علی (ع) : روزگاری بر این مردم بیاید که جز مومن بی نام و نشان از فتنه های نجات نیابد و او کسی است که چون در میان مردم است کسی او را نمی شناسد و اگر در جماعتها حاضر شوند کسی سراغ او را نمیگیرد نه فتنه انگیز است و نه اهل فساد خداوند درهای رحمت را به روی او باز کرده و سختی عذاب خویش را از او گرفته مردم به زودی زمانی بر شما خواهد آمد که اسلام و دستوراتش چون ظرف واژگون گشته که محتویاتش فرو ریخته واژگون میگردد. نهج البلاغه خطبه 103

امام علی (ع) : او حضرت مهدی (عج) نظرات و فتوی ها را تابع هدایت وحی میکند هنگامی که مردم هدایت را تابع هوس های خویش قرار میدهند در حالی که به نام تفسیر نظریه های گوناگون خود را بر قران تحمیل میکنند و او نظرها و آراء را تابع قرآن و سنت رسول خدا (ص) و گفتار ائمه هدی (ع) می نماید.                      نهج البلاغه خطبه 138

امام علی (ع) : هرکس خیر و شر را از هم تشخیص ندهد و بین خوبی و بدی فرق قائل نشود همچون چارپآیان است.   تحف العقول صفحه 100

امام علی (ع) : بهترین گزینش و انتخاب در زندگی دوستی کردن با نیکان و صالحان و بریدن و جدائی از بدان است.   غررالحکم صفحه 725  

امام علی (ع) : احمق ترین مردم کسی است که صفت بد و رذیله ای را در مردم ناپسند و زشت میشمارد و خود دارای همان صفت ناپسندیده است.  غررالحکم جلد 1 صفحه 210

اما در آداب : 1.هرکه را با احسان بنوازی امیر او خواهی شد.2.به هرکه دست حاجت دراز کردی اسیرش خواهی شد.3.و از هرکس بی نیازی گزیدی با او هم تراز و برابر خواهی بود.   نصایح صفحه 290

امام علی (ع) : کسی که از سخن ناحقیکه مردم درباره اش بگویند ناراحت گردد و از جا کنده شود عاقل نیست و آنکس که از ستایش مردم درباره خود خرسند و شاد گردد حکیم نیست.     اصول کافی جلد 1 صفحه 64

امام علی (ع) : در یادگیری علم و ادب دینی و الهی بکوشید چه آنکه عالم عزیز و گرانقدر است اگرچه به خاندان بزرگی منتصب نباشد اگرچه فقیر باشد و اگرچه جوان باشد.     الحدیث جلد 2 صفحه 73

امام علی (ع) : در سفارش خود به امام حسن (ع) : پسرم چهار نصیحت را از من بپذیر : 1.ارزشمندترین ثروت و توانگری عقل تربیت گشته در مکتب دین است.2.بزرگترین فقر و نادانی بی خردی نسبت به احکام دین و امور آخرتی است 3.ترسناکترین تنهایی پسندیدن رای و نظر خود در امور است.4.گرامی ترین حسب و نسب خانوادگی اخلاق نیکو است.   نهج البلاغه حکمت 38

امام علی (ع) : چهار چیز برای چهار مقصد دیگر آفریده شده اند : 1.مال برای خرج کردن در احتیاجات زندگی نه برای نگهداری.2.علم برای عمل کردن به آن نه جدال و کشمکش و بحث.3.انسان برای بندگی و اطاعت از خدا نه خوشگذرانی و معصیت 4.دنیا برای جمع آوری توشه آخرت نه غفلت از اخرت و آباد ساختن دنیا.       نصایح صفحه 179

مام علی (ع) : کسی که نسبت به احکام الهی و دستورات دینی نادان و جاهل باشد مرده است اگرچه زنده باشد و کسی که نسبت به مسائل دینی عالم و فهمیده باشد زنده است گرچه مرده باشد.    غررالحکم صفحه 69

امام علی (ع) : در امورات دنیائی و لوازم زندگی بیشتر توجهت را به کسانی معطوف دار که تو وضعت از آنان بهتر است چه این خود یکی از درهای شکرگزاری خداوند و باعث قدرشناسی از نعمتهای الهی است.  غررالحکم صفحه 117

امام علی (ع) : موقعی که درباره مساله ای دچار ترس شدی خودت را در آن موضوع بینداز زیرا اضطراب و دلهره ای که در وجودت برای مصون ماندن از آن خطر وجود دارد به مراتب سخت تر است از ابتلاء و درگیریت به آن موضوع.    نهج البلاغه کلمه 166

امام علی (ع) : 1.کسی که در امورات زندگی به رای و نظر خود اتکاء میکند و خودپسند است اصلا عقل ندارد.2.کسی که درباره آیات الهی و احکام دین شک دارد اصلا ایمان ندارد.3.شخصی که به مردم حسادت می ورزد سلامت تن و بدن ندارد.4.شخص عقده ای و کینه توز آسایش زندگی ندارد.     غررالحکم صفحه 64

امام علی (ع) : امر به معروف و نهی از منکر دو مخلوق از آفریده های خداوندند هرکس آنها را یاری کند خدایش عزیزش کند و هرکس آندو را خوار کند خدا هم او را میان مردم خوار و ذلیل کند.    محجه البیضاء جلد 4 صفحه 105

امام علی (ع) : کودکان خود را با زبان نیکو و خوش به خواندن نماز و طهارت ساختن از ادرار و مدفوع امر کن و چون به ده سالگی رسیدند ولی رعایت این امور ننموند آنها را بزن و تنبیه کن ولی از سه ضربه تجاوز مکن.   مجموعه ورام صفحه 358

امام علی (ع) : در نامه خود به حارث همدانی نوشتند : بدان هرکار نیکی که انجام دهی هم در دنیا اثر نیکی از آن به تو میرسد و هم پاداش آن برای آخرت تو ذخیره میگردد و آنچه را از امور خیر به تاخیر افکنی بهره دنیوی و اخروی آن که روزی تو بوده نصیب دیگری خواهد گشت.   نهج البلاغه حکمت نامه 69

امام علی (ع) : با گفتن ذکر (( استغفر و الله ربی و اتوب الیه )) و طلب آمرزش باطن خود را خوشبو و معطر سازید تا بوهای بد گناهان شما را رسوا و مفتضح نسازد. طرائف الحکم جلد 2 صفحه 445

امام علی (ع) : اولین کار خیری که در آخرت به آن پاداش و ثواب داده میشود آب دادن به بندگان خدا میباشد.    طرائف الحکم جلد 1 صفحه 368

امام علی (ع) : کسی که یاد خدا و اوامر و دستوراتش را در امورات خود فراموش کند خدا هم او را از یاد آخرت و جمع آوری توشه برای آن فراموشی می دهد و چشم بصیرتش را نسبت به آخرت کور میسازد.   غررالحکم صفحه 381

امام علی (ع) : نخستین پاداش برای شخص صبور و بردبار که در مقابل دشمنش بردباری میکند این است که تمام مردم در مقابل دشمن اش طرفدار او میشوند.  غررالحکم صفحه 115

امام علی (ع) : هر صاحب ریاست و حکومت که در مقام و ریاست خود به مردم ظلم و خیانت کند و احکام دین را پایمال کند به همان اندازه خیانتش هنگام برکنار شدن از آن پست نزد مردم ذلیل و خوار میشود.   غررالحکم صفحه 118

امام علی (ع) : کسی که چهار عمل را انجام دهد از چهار چیز محروم نمیشود : 1.کسی که دعا نماید از اجابت محروم نمیگردد.2.کسی که به درگاه حق تعالی توبه کند از قبول آن محروم نمیشود.3.آنکه استغفار از گناهان کند از آمرزش محروم نمیشود.4.و کسی که شکر و سپاسگذاری از نعمت ها کند از افزایش نعمت محروم نمیشود.    طرائف الحکم جلد 1 صفحه 200

امام علی (ع) : خداوند با اهل علم و دانش پیمان بسته که نادانها را هدایت کنند چنانکه از نادانها پیمان گرفته که دانش را فراگیرند ولی از دانآیان جلوتر از جهال این پیمان را گرفته.    نصایح صفحه 7

امام علی (ع) : کسی که از او درباره علم دین سوال شود و او بدون ترس و تقیه علمش را پنهان کند در روز قیامت لجامی از آتش در دهانش زده شود.   نصایح صفحه 5