احادیث امام علی ع

امام علی (ع) :  هرکه چشمش درد کند دستانش را بر چشمانش گذارد و آیه الکرسی را بخواند و قبلا هم معتقد باشد که با این کار درمان میشود به راستی درمان میشود انشاء الله.    تحف العقول صفحه 100

امام علی (ع) : مردی که در برخورد با اهل خانواده اش بد خلق و تند خو باشد خاندانش از او بیزار میگردند و آرزوی دوری از او کنند.   تحف العقول خطبه وسیله

امام علی (ع) : هرکه بسیار خطا و گناه کند کم شرم شود و هرکه کم شرم باشد ورع اش کم شود و هرکه ورعش کم شود دلش مرده است و هرکه دلش بمیرد به دوزخ رود.   تحف العقول خطبه وسیله

امام علی (ع) : ای مردم بدانید هرکس بروی راه میرود روزی به درون آن داخل میشود و شب و روز ستیزه دارند در ویران کردن بنیان عمرها .                        تحف العقول خطبه وسیله

امام علی (ع) : کوتاه کردن سبیل هم از بهداشت است هم باعث زیبائی صورت و سنت رسول خدا (ص) است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : مسواک زدن رضای خدای متعال و پاک کننده دهان است و مضمضه کردن یعنی سه بار آب در دهان چرخاندن و خالی کردن و استنشاق سه بار آب در بینی کردن و خالی کردن قبل از وضو پاک کننده دهان و بینی است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : دیدار زیاد دوستان و آشنآیان ناراحتی و ملامت و سرزنش به ارمغان آورد.   تحف العقول خطبه وسیله

امام علی (ع) : هرکس در عیوب خود بنگرد از عیب جوئی از مردم چشم پوشد و هرکه به روزی که خدا برایش مقدر فرموده راضی باشد به آنچه دیگران دارند افسوس نخورد .   تحف العقول خطبه وسیله

امام علی (ع) : چهره و صورت هر فردی از درون و باطن او خبر میدهد.  تحف العقول صفحه 81

امام علی (ع) : قطع رابطه و بریدن از افراد فاسد و گناهکار برابر است با پیوستن با مومنین و خردمندان.   تحف العقول صفحه 81

امام علی (ع) : کسی از شما در زمانی که فشار ادرار یا مدفوع کرش را پریشان کرده به نماز نه ایستد.   تحف العقول صفحه 97

امام علی (ع) : کسی که نماز میخواند نباید در نماز رویش را به این طرف و آن طرف بچرخاند زیرا هرگاه بنده ای چنین کند خدای تعالی خطاب به او فرماید ای بنده رویت به سوی من باشد که بهتر است برایت از کسی که به او رو کرده ای.   تحف العقول صفحه 97

امام علی (ع) : در مدح و تمجید از ما خاندان پیامبر (ص) زیاده روی و غلو نکنید که ما را خدا بدانید زیرا ما بندگان پرورش یافته خدائیم.  تحف العقول صفحه 98

امام علی (ع) : دشمن دوستت را به دوستی مگیر تا با دوستت دشمنی کرده باشی.  تحف العقول صفحه 78

امام علی (ع) : نسبت به آن کسی که چیزی را نزد تو به امانت سپرد خیانت مکن اگرچه او بتو خیانت کرده باشد و رازش را فاش مکن گرچه او راز تو را فاش کرده باشد.  تحف العقول صفحه 78

امام علی (ع) : چه زشت و ناپسند است خضوع در مقابل خدای جبار به هنگام نیاز به او و جفاکاری و معصیت پس از رفع نیاز و بی نیازی.  تحف العقول صفحه 79

امام علی (ع) : شیفته و دلبسته کسی نباش که از تو روی گردان است و به تو محل نمی گذارد و خود نیز روی گردان از کسی مباش که شیفته توست.                   تحف العقول صفحه 79

امام علی (ع) : در برابر کسی که با تو درشتی و بد اخلاقی نموده نرمش کن که زود باشد که برایت نرم و آرام شود.  تحف العقول صفحه 79

امام علی (ع) : بهترین افراد این امت نباید خود را از مکر الهی ایمن بدانند زیرا که خدای متعال فرموده سوره اعراف 99 : ((از مکر خدا ایمن نیستند جز زیانکاران و بدترین افراد این امت نباید از رحمت خداوند ناامید باشند زیرا که خدای تعالی فرموده سوره یوسف آیه 87 ((از رحمت خدا نا امید نشوند جز کافران))                    نهج البلاغه حکمت 377

امام علی (ع) : ای مالک به هنگام رسیدن به حکومت و ریاست هرگاه مقام حکمرانی و ریاستت تو را خوش آمد و ابهت و سرافرازی برایت جلوه داد به عظمت و ملکوت آسمانها و کیهان بالای سرت نگاه کن و بر قدرت خالق این کائنات در مقابل حکمرانی خودت بنگر و بدان که در مقابل آن نیرو و پادشاهی حکومت تو هیچ نیست. تحف العقول صفحه 123

امام علی (ع) : اطاعت از هیچ مخلوقی در کاری که نافرمانی و معصیت خدا در آن است جایز نیست.  نهج البلاغه حکمت 293

امام علی (ع) : سخن دربند و اسیر توست تا وقتی که آن را نگفته باشی و چون گفتی تو در بند آنی پس زبانت را نگهدار چنانکه طلا و نقره خود را نگه میداری و مواظبت میکنی که چه بسا سخنی که نعمت را از انسان سلب میکند.   نهج البلاغه حکمت 381

امام علی (ع) : برای هرکس در مال و ثروتش دو شریک است : 1 . وارث 2. حوادث   نهج البلاغه حکمت 335

امام علی (ع) : دنیا سه روز است : 1.دیروز که هرچه بود گذشت 2.امروز که باید آن را غنیمت بشماری 3.فردا که معلوم نیست به آن برسی   دیروز حکیمی است ادب آموز که باید از تجربه آن استفاده کنی و امروز دوستی است در حال وداع و فردا آرزوئی بیش نیست که شاید به آن برسی.   نصایح صفحه 134

امام علی (ع) : مشکل ترین کارها چهارچیز است : 1.عفو و گذشت به هنگام غضب 2.بخشش به هنگام نداری و فقر 3.عفت داشتن از ارتکاب گناه به هنگام خلوت        4. حق گوئی بر ضد کسی که به او امید داری یا از او میترسی.         نصایح صفحه 184 

امام علی (ع) : علم معنوی و الهی را برای 4 چیز نخوانید : 1.اینکه به وسیله آن در مقابل دانآیان و مومنین به خود ببالید 2.با آن به مجادله و بحث با نادانان برخیزید       3.در مجالس به واسطه آن خود نمائی کنید 4.مردمان را به واسطه علم متوجه خود سازید و با آن کسب روزی نمائید.  الحیاه جلد 1 صفحه 85

امام علی (ع) : در نامه خود به امام حسن (ع) : راستی نادان کسی است که خود را به آنچه درباره آن علمی ندارد دانا شمارد و به رای و نظر خود در امور بسنده کند و پیوسته از دانشمندان الهی دوری گزیند و کسانی که بر خلاف او رای دهند را خطا کننده شمارد و از روی نادانیش گوید من این چیز را نمی فهمم و معتقد به آن نیستم و بدین سبب منکر حق شود.  تحف العقول صفحه 71

امام علی (ع) : چقدر برای هر انسانی سزاوار است که در ساعات شبانه روز ساعتی را به کناری رود که در آن مشغول کننده ای او را سرگرم نکند و از خودش حساب بکشد و ببیند آنچه در آنروز انجام داده به سود آخرتش بود یا زیانش.   غررالحکم صفحه 825

امام علی (ع) : به خدا سوگند اگر همه آنچه در زیر هفت آسمان و زمین است را به من بدهند تا پوست دانه جوی را به ظلم از مورچه ای بگیرم این کار را نکنم بدانید که این دنیای فانی در نزد من پست تر است از برگی است که در دهان ملخ است.   الحیاه جلد 2 صفحه 186

امام علی (ع) : آگاه باشید به خدا سوگند ابوبکر جامه خلافت را برتن کرد در حالی که میدانست جایگاه من نسبت به حکومت اسلامی چون محور آسیاب است به آسیاب که دور آن حرکت میکند او میدانست که سیل علوم از دامن کوهسار من جاری است و پرندگان بلند پرواز اندیشه ها به بلندی و ارتفاع ارزش من نتوانند رسید پس من ردای خلافت رها کرده و دامن جمع نموده از آن کناره گیری کردم و در این اندیشه بودم که آیا با دست خالی برای گرفتن حق خود قیام کنم یا در آن محیط خفقان زا و تاریکی که به وجود آمده صبر پیشه سازم؟ پس از ارزیابی درست صبر و برباری را خردمندانه تر دیدم .پس صبر کردم در حالی که گویا خار در چشم و استخوان در گلوی من مانده بود و با دیدگان خود می نگریستم که میراث مرا به غارت می برند!    نهج البلاغه  خطبه  ((شقشقیه)) 

مام علی (ع) : تا آنکه سومی (( عثمان )) به خلافت رسید کسی که دو پهلویش از پر خوری باد کرده و همواره بین آشپزخانه و توالت سرگردان بود و خویشاوندان پدری او از بنی امیه به پا خواستند و همراه او بیت المال را خوردند و بر باد دادند چون شتر گرسنه ای که به جان گیاه بهاری افتد پس عثمان آنقدر اسراف کرد که ریسمان بافته او باز شد و اعمال او مردم را بشوراند و شکم بارگی او نابودش ساخت.   نهج البلاغه خطبه (( شقشقیه ))

امام علی (ع) : در سفارش خود به امام حسن (ع) : پسر جانم دلت را با پند و موعظه سودمند زنده ساز و با بی اعتنائی به لذت های فانی دنیا سرکوبش کن و با یاد مرگ زبون و خوارش ساز و آنچه که به مردم پیش از تو در دنیا رسیده یادآوریش کن و در شهرها و ویرانه های پیشینیان نظر کن و ببین چه ها کردند و عاقبت به کجا رفتند پس در میان بناها و خانه هایشان بایست و بگو آهای خانه های خالی و بی صاحب کجایند صاحبان و مالکان تو آنگاه بر سر گورهایشان بایست و بگو آهای پیکرهای پوسیده و اندامهای متلاشی شده منزل جدیدی که در آنید یعنی خانه قبر چگونه یافتیدش ؟!!بدان ای پسرم دیری نشود که تو هم یکی از آنها شوی پس کار آخرتت را اصلاح کن و آخرتت را به دنیای فانی بی ارزش مفروش.   نهج البلاغه نامه 31

امام علی (ع) : عالمی که دین را وسیله خوردن کند ارزشش همان است که خورده و از او خارج گشته است.   تحف العقول صفحه 225

امام علی (ع) : ای بندگان خدا بدانید که خدای عزوجل از حالت بوقلمون صفتی بندگانش خوشش نمی آید که گاهی به رنگ اهل حق درآیند و گاهی به سوی باطل تمایل پیدا کنند پس از حق و اهل حق به سوی دیگری میل نکنید.   تحف العقول صفحه 110

امام علی (ع) : مردی به امام (ع) عرض کرد یا امیرالمومنین به خدا قسم من شما را دوست دارم امام (ع) فرمود ولی من تو را دشمن دارم مرد گفت چرا فرمود زیرا تو اذان گفتن و اقامه نماز را وسیله کسب درآمد خود قرار داده ای و به وسیله آموزش قرآن و احکام مزد می گیری.  آثارالصادقین جلد 17 صفحه 320

امام علی (ع) : سرانجام ابوبکر حکومت را به راهی در آورد و به هنگام مرگش آن را به دست ( عمر ) سپرد که مجموعه ای از خشونت سخت گیری اشتباه کاری و پوزش طلبی بود شگفتا ابوبکر که در حیات خود از مردم می خواست که عذرش را بپذیرند چگونه در هنگام مرگ خلافت را به عقد فردی لجوج و عنود در آورد به خدا سوگند مردم در حکومت ( عمر ) در ناراحتی و رنج بسیار سختی گرفتار آمده بودند و دچار دورئی ها و اعتراض ها شدند و من در این مدت طولانی محنت زا و عذاب آور چاره ای جز شکیبایی نداشتم تا آنکه روزگار عمر هم سپری شد.    نهج البلاغه خطبه (( شقشقیه ))

امام علی (ع) : عمر به هنگام مرگش خلافت را در گروهی شش نفره قرار داد که پنداشت من هم سنگ آنان می باشم!! پناه بر خدا این این شورا ! در کدام زمان در برابر شخص اولشان در مورد حقانیت خلافت مورد تردید بودم تا که امروز با اعضای شورا برابر شوم ؟ که هم اکنون مرا همانند آنها پندارند ؟ و در صف آنها قرار دهند ؟ ناچار باز هم کوتاه آمدم و با آنان هماهنگ گردیدم یکی از آنها ( سعد بن ابی وقاص پدر عمر سعد که قاتل امام حسین (ع) است ) به خاطر کینه ای که از من داشت روی برتافت و دیگری (( عبدالرحمن بن عوف شوهر خواهر عثمان )) دامادش را بر من برتری داد و آن دو نفر دیگر (( طلحه و زبیر )) که زشت است آوردن نامشان.     نهج البلاغه خطبه (( شقشقیه ))

امام علی (ع) : در سفارش خود به امام حسن (ع) : پسر جانم چنان از معصیت خود که در محضر حق تعالی کرده ای ترسان باش که اگر با عبادت همه مردم بر او وارد شوی جبران آن گناه نشود و چنان به خدا امیدوار باش که اگر با گناه اهل زمین بر او وارد شوی او تو را عفو کند.  نهج البلاغه نامه 31

امام علی (ع) : هیچ یک از شما مزه ایمان را نمی چشد تا آنکه بداند آنچه که به او رسیده ممکن نبود که از او بگذرد و آنچه که از او فوت شده ممکن نبود که به او برسد. اصول کافی جلد 3 صفحه 78