مجله عکاسی

  میدانیم که عکس ابزاری است برای گویش وقادر است بدون نیاز به مترجم، پیام و محتوای خود را با تمام اقوام بشر در میان بگذارد والبته شکی نیست که یک عکس خوب به هر شکل از گویایی و قدرت تاثیر گزاری بالایی برخوردار است. از سوی دیگر به طور طبیعی هر عکس بنا بر ماهیت پیام خود، دارای تاریخ مصرف محدود و یا نامحدودی میباشد. ولی آیا طول عمر یک عکس، نقش تعیین کننده ای در میزان اثر گذاری آن دارد؟ به عقیده من تاریخ مصرف کوتاه نمی تواند برای میزان و وسعت تاثیر گذاری یک عکس محدودیت ایجاد کند.
اما اثر گذاری زیاد میتواند سبب افزایش طول عمر آن شود. زیرا یک عکس بسیار خوب با تاریخ مصرف کوتاه، معمولا از سرعت انتشار قابل توجهی برخوردار است همچنین دراین مدت زمان کوتاه، دامنه بسیار وسیعی از مخاطبین را نیز تحت تاثیر خود قرار میدهد. مثال این مدعا را در عکسهای تبلیغاتی و خبری دنیا بسیار دیده ایم و چه بسا شاهد بوده ایم که چنین عکسهایی توانسته اند در مدت زمان محدودی حوضه اثر گذاری خود را دچار تحولاتی عظیم نمایند. در عوض عکسهایی که از عمر نامحدود برخوردارند معمولا به شکلی محدود در معرض دید مخاطبین خاص قرار می گیرند و انرژی که در درون آنها محصور شده در طول قرنها به آرامی، جهان را تحت تاثیر خود قرار میدهد.

  سالها قبل از اینکه عکاسی اختراع شود اساس کار دوربین عکاسی وجود داشت. یک دانشمند مسلمان به نام ابن هیثم در قرن پنجم هجری / یازدم میلادی وسیله ای را به نام جعبه تاریک در مشاهده کسوف استفاده کرده بود.اتاقک تاریک، عبارت بود از جعبه یا اتاقکی که فقط بر روی یکی از سطوح آن روزنه ای ریز، وجود داشت. عبور نور از این روزنه باعث میشد که تصویری نسبتا واضح اما به صورت وارونه در سطح مقابل آن تشکیل شود.
این وسیله، طی جنگهای صلیبی به اروپا راه یافت. لئوناردو داوینچی نقاش و نابغه قرن شانزدهم، در یادداشتهای خود خواص اتاقک تاریک را شرح داده است. هم چنین وی آن را کامرا آبسکورا (Camera Obscura) و روزنه ریز آن را نیز پین هول (Pine Hole) نامید.
این وسیله به شدت مورد توجه نقاشان قرار گرفت و تمامی نقاشان بخصوص نقاشان ایتالیایی قرن شانزدهم از آن برای طراحی دقیق منظره ها و ملاحضه دورنمایی صحیح استفاده می کردند، به این ترتیب که کاغذی را بر روی سطح مقابل روزنه قرار می دادند و تصویر شکل گرفته را ترسیم می کردند.
این تصاویر بسیار واقعی و از پرسپکتیو صحیحی برخوردار بود. در حدود سال ۱۵۰۵ میلادی نیز ژرم کاردان (Jerome Cardan) ریاضی دان ایتالیایی یک عدسی محدب بر روزنه اتاقک تاریک نصب کرد، این کار باعث شد تا تصویر وضوح بیشتری پیدا کند.
اما سیاه شدن املاح نقره در اثر تابش نور به وسیله شیمیدان آلمانی ، شولتز(Schulze) وبه طور اتفاقی کشف شد. ماجرا از این قرار بود که روزی وقتی شولتز وارد آزمایشگاه شد، متوجه شد برگ درختی بر روی کاغذی که به نیترات نقره و آهک آغشته بود افتاده، بعد از اینکه برگ را از روی کاغذ برداشت متوجه شد که قسمتی که برگ روی آن بوده مثل سایر بخش های کاغذ سیاه نشده است.
این پدیده باعث آغاز فعالیتهای جدیدی برای شناسایی مواد حساس به نور شد.
و اینکه در سال ۱۸۱۹ سرجان هرشل(Sir John Fedric William Herschel) انگلیسی محلول ثبوت را کشف کرد. ماده ای که هرشل به عنوان ماده ثابت کننده تصویر معرفی کرد هیپوسولفیت دوسود نام داشت. کار مهم دیگری که هرشل انجام داد به کاربردن الفاظ منفی (Negative) و مثبت (Positive) درمورد تصاویر بود.
تا اینکه سرانجام بین سالهای ۱۸۲۲ و ۱۸۲۶ یک مخترع فرانسوی به نام نیسفور نی یپس (Joseph Nicephore Niepce) توانست اولین عکس دنیا را ثبت کند.
وی این عکس را در املاک شخصی خود واقغ در دهکده ای به نام سن لودووارن در چند کیلومتری شالن سورسن تهیه کرد.
نی یپس در واقع برای اولین بار مواد حساس را در اتاقک تاریک به کار برد. عکسی که وی تهیه کرد حدود ۸ ساعت بوسیله خورشید نور دیده بود. وی این روش را هلیوگرافی (Heliography) یا ترسیم بوسیله خورشید نامید.
نی یپس در سال ۱۸۲۹ با یک فرانسوی دیگر به نام لویی ژاک مانده داگر (Louis Jacques Mande Daguerre) آشنا شد. اگر نقاش مرفه و صاحب گالری در پاریس بود و ضمنا تجربه های با ارزشی نیز در زمینه عدسیها و جعبه تاریک داشت.
پس از مرگ نی ئپس ، داگر کار وی را ادامه داد و او پس از چند سال روشی را ابداع کرد که آن را (داگرئوتیپ) نامید.
● داگر و نی پپس:
سالها بعد کلمه فتوگرافی که بوسیله سرجان هرشل و از ترکیب دو کلمه یونانی فتوس (Photo) به معنی نور و گرافوس (graphein) به معنای رسم کردن ابداع شده بود جای آن را گرفت.
در آن زمان عکاسی برای مردم سحر و جادو تلقی می شد تا جایی که تصاویر به دست آمده را آینه حافظه دار نامیده بودند.
در سال ۱۸۳۸ شیمیدان انگلیسی به نام ویلیام هنری فوکس تالبوت (William Henry Fox Talbot) با تهیه تصویر نگاتیو در ابعاد کوچکتر ، بزرگسازی تصویر و به دست آوردن تصویر پوزتیو یا مثبت دو مرحله اصلی را در ظهور عکس تکمیل کرد.
قبل از این عکاسان مجبور بودند سطح حساس را به اندازه شی مورد نظر بسازند. ( فرض کنید اگر قرار بود از یک فیل عکس بگیرند چه دوربینی با چه اندازه ای می خواستند!!)
در آن زمان برای گرفتن عکس مدت و هزینه زیادی صرف میشد .لابراتوارها سیار بودند و حمل و نقل شیشه ها (که عکس ها روی آنها ظهور میشد) بسیار سخت بود.
از طرفی سوزه باید در طول زمان گرفته شدن عکس بدون حرکت میماند! که برای سوژه های جاندار مثل انسان از آپولو (وسیله ای برای شکنجه انسان) استفاده میکردند. با اختراع امولسیون تر یا کلودیون این زمان به ۲-۳ ثانیه تقلیل یافت. بعدها با اختراع امولسیون ژلاتین دار یا امولسیون خشک توسط ریچارد مادوکس (Richard Maddox) این زمان به ۱/۲۵ ثانیه کاهش پیدا کرد.
و اما اشخاص زیادی برای ارتقاء عکاسی تلاش کردند که یکی از معروفترین این افراد جرج ایستمن (George Eastman) بود که تلاش کرد تا عکاسی را در اختیار همگان قرار دهد وی هم چنین بنیانگذار موسسه کداک است.    

عبارت ‌تاریكخانه‌های دیجیتالی (Digital Darkroom) كه مدتی است بر سر زبان‌ها افتاده، اشاره به نرم‌افزارهایی دارد كه به نوعی با نگاتیو‌های عكس‌های دیجیتالی یا همان فایل‌های خام ‌RAW ارتباط دارند. در دنیای عكاسی آنالوگ، مدیریت فایل‌ها به دو روش نگاتیو و پوزیتیو انجام می‌شود. نگاتیو‌ها در حقیقت همان فیلم‌های حساس به نور هستند كه پس از ظاهر‌شدن به‌وسیله دارو‌های شیمیایی (پردازش اولیه یا خام) از طریق نوردهی روی كاغذ‌های حساس به نور (پردازش‌ثانویه) می‌توانند فایل‌های پوزیتیو را ایجاد نمایند.
البته روش دیگری نیز برای ایجاد فایل‌های پوزیتیو وجود دارد كه همان اسلاید‌ها یا نگاتیو‌های حساس به نوری هستند كه در همان نوردهی اولیه به شكل پوزیتیو یا مثبت رنگ‌ها را ثبت‌می‌كنند. در این روش مراحل پردازش اولیه و ثانویه روی این فایل‌ها همزمان می‌شود.با تعریف فرمت‌های خام یا ‌RAW در دنیای عكاسی دیجیتال، كار كردن با فایل‌های عكس دیجیتالی هم به دو بخش عمده تقسیم شد: كار با فایل‌های خام اولیه یا همان فایل‌های ‌‌RAW و كار با فایل‌های پردازش شده كه می‌توانند دارای هر یك از فرمت‌های رایج مثل ‌JPEG و‌ ‌TIFF باشند. در این مقاله قصد داریم شما را به دنیای فایل‌های خام ببریم.
روش‌های مدیریت و دسته‌بندی و پردازش فایل‌های خام كه در بین كاربران تازه‌كار تنها به نرم‌افزار ‌Camera RAW Convereter شركت ادوبی ختم می‌شود، بسیار بزرگ‌تر و متنوع‌تر از تاریكخانه‌های سنتی است. نرم‌افزارهای مدیریت، پردازش و مشاهده تصاویر خام، دقیقا همان كاری را انجام می‌دهند كه پوشه‌های كاغذی، دارو‌های شیمیایی و جعبه نور در دنیای آنالوگ انجام‌می‌دهند و شناخت ابزارهای قدرتمند و پیشرفته این شاخه از عكاسی می‌تواند خلاقیت كاربران حرفه‌ای دوربین‌های دیجیتال و عكاسان مدرن امروزی را چندین برابر كند. دنیای تاریكخانه‌های دیجیتالی بسیار متنوع است و شناخت آن بدون شناخت نرم‌افزارهای معروف فایل‌های خام دیجیتالی ممكن نیست. از این‌رو در این نوشتار نگاهی هم به نرم‌افزارهای شاخص این رشته می‌اندازیم. البته توجه داشته باشید كه لینك‌های سایت‌ سازنده این برنامه‌ها تنها برای راهنمایی كاربران ارائه شده است و مسئولیت كاركرد و اثرات نرم‌افزارها توسط كاربران و نیز فعال یا غیر‌فعال بودن لینك‌های دریافت فایل‌ها برعهده استفاده‌كنندگان است.
● Bibble ۴.۴
این نرم‌افزار می‌تواند فایل‌های ‌‌RAW خاص دوربین‌های نیكون، كانن‌، فوجی، كداك، الیمپوس، ‌Pentax ist D ،‌Pentax ist DS، فایل‌های ‌‌JPEG و ‌‌TIFF را نیز بخواند. امكان تبدیل گروهی ‌(‌Batch Convertion) فایل‌ها به فرمت ‌JPEG ۸-bit و ‌ ‌TIFF ۱۶-bit‌ نیز وجود دارد. این نرم‌افزار می‌تواند فایل‌های كانن را به سرعت جستجو كند و یك سری تصاویر بندانگشتی از آن‌ها را به نمایش بگذارد؛ بی‌آن‌كه هیچ احتیاجی به فایل‌های thm. داشته باشد و نیز از فایل‌های دوربین‌های ‌‌‌Nikon D۵۰ و ‌‌D۷۰s و ‌‌‌Epson RD-۱ هم پشتیبانی می‌كند.
امكانات تنظیم تصاویر نیز شامل این موارد می‌شود: سفید‌یابی با یك كلیك، تنظیم رنگ ‌RGB، تنظیم ‌HSV، تنظیم كنتراست و روشنایی تصاویر، بازسازی تصاویر از فایل‌های خام ‌‌RAW با بهترین كیفیت ممكن، چرخاندن تصویر، استفاده از ‌Auto Level روی تصویر و یكنواخت كردن رنگ‌مایه‌ها.
ابزار ‌‌HighLight Recovery این نرم‌افزار نیز به كاربر امكان می‌دهد با استفاده از یك میله‌بار متغیر، جزئیات مناطقی از تصویر را كه دارای نورهای شدید یا ‌HighLight هستند، به راحتی بازیابی كند.
فیلترهای پردازش ‌Bibble عبارتند از:
Unsharp mask ،Median Cut ،Sharpen ،‌Blur و تنظیم مقدار Magenta. این نرم‌افزار به‌طور كامل از قابلیت‌ ‌HCC پشتیبانی می‌كند. قیمت نسخه‌ لا‌یت ۶۹ دلار و قیمت نسخه كامل آن ۱۲۹ دلار است.
● SilverFast DCPro
‌SilverFast DCPro هم به صورت یك برنامه مستقل و هم به صورت ‌Plug-in جانبی ویژه فتوشاپ مورداستفاده قرار می‌گیرد و مخصوص كار با فرمت‌های ‌‌RAW دوربین‌های حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای دیجیتال و دقیقا مبتنی بر نیاز‌های عكاسان دیجیتال طراحی شده است. این برنامه به عكاسان امكان می‌دهد به صورت مستقیم اطلاعات اصلی دریافتی دوربین را اصلاح كنند و تصاویری با حداكثر جزئیات و كیفیت بسیار بالا را به‌دست آورند. ‌این برنامه تركیبی از امكانات قدرتمند ‌SilverFast Ai و یك ‌‌‌Virtual Light Table یا میز نور مجازی است. میز نور در حقیقت یك وسیله عكاسی است كه عكاسان می‌توانند با آن نگاتیو‌هایشان را بررسی و مدیریت كنند. این نرم‌افزار ابزارهای پیچیده‌ای را نیز برای حذف نویز، دانه‌های تصویر، و سیستم‌های تراز سفیدی ارائه كرده است كه البته استفاده از آن‌ها برای عكاسان تازه‌كار كمی مشكل است.
در كنار امكانات مبتكرانه، ابزارهای ساده ویرایش تصویر مثل تغییر دمای رنگی تصاویر و كاهش قرمزی چشم نیز در رابط كاربری این برنامه قرار گرفته است كه می‌توانند در مد رنگی ۴۸ بیتی نیز كار كنند. می‌توانید برای فراگیری نحوه كار با این برنامه بسیار قدرتمند علاوه بر راهنمای گام‌به‌گام آن، از آموزش‌های ویدیویی آن كه با فرمت ‌QuickTime روی سایت شركت سازنده قرار دارند استفاده كنید.
● BreezeBrowser
این برنامه یك جستجوگر بسیار قدرتمند برای نمایش و ویرایش سریع تصاویر ‌JPEG و ‌RAW است. ‌مبدل ‌RAW موجود در‌ ‌BreezeBrowser Pro هر تصویر خام‌ ‌RAW را دوبار تبدیل می‌كند: یك‌بار با استفاده از مبدل معمولی و یك‌بار با استفاده از تنظیمات بهینه‌سازی تصویر برای تشخیص جزئیات موجود در HighLightها.
سپس این‌دو تصویر آنالیز می‌گردند و به منظور ایجاد رنگ‌های طبیعی و جزئیات بسیار شفاف در HighLightها با یكدیگر تركیب می‌شوند و یك تصویر واحد را با كیفیت بسیار خوب ایجاد می‌كنند.
به‌علا‌وه در هنگام پردازش گروهی می‌توان به طور خودكار تنظیم اعوجاج لنز ‌(‌lens distortion) را نیز بر روی تعداد زیادی از تصاویر اعمال كرد.
الگوریتم پردازش تصاویر در هنگام تصحیح اعوجاج حاصل از شكست نور در لنز‌های مختلف متفاوت است و ‌BreezeBrowser می‌تواند با استفاده از پروفایل‌های جداگانه‌ای كه از سوی ‌Thomas Niemann برای لنز‌های (‌‌PT‌ (‌PTLens ارائه می‌شود، این عمل را در بهترین حالت انجام دهد. این عملیات تصحیح خودكار اعوجاج تصویر می‌تواند برای تمامی حالت‌های زوم و استاندارد لنز و مخصوص فایل‌های ‌‌RAW یا فایل‌های تبدیل‌شده به‌طور جداگانه تعریف و اعمال شود.
مدل‌های قابل‌پشتیبانی توسط این نرم‌افزار شامل دوربین‌های بسیار پیشرفته‌ای همچون كانن ۳۵۰D ،۳۰۰D ،۵D ،۱۰D ،۲۰۲D ،۱D Mkll ،EOS-۱Ds Mkll، و الیمپوس و بسیاری از مدل‌های ‌‌PowerShot نیز می‌شود. همچنین تمامی مدل‌های نیكون، پنتكس‌، مینولتا و‌ الیمپوس‌ نیز در این مجموعه قرار‌می‌گیرند.
‌‌BreezeBrowser از یك سازنده پیشرفته‌ ‌HTML نیز برای ساخت صفحات وب و افزودن فهرست راهنمایی از تصاویر به علاوه لینك تصاویر اصلی بهره‌مند است. نمایشگر این نرم‌افزار می‌تواند به سرعت تصاویر را در حالت تصاویر بندانگشتی به نمایش در‌آورد و در سریع‌ترین زمان ممكن، ویرایش‌های گروهی‌ای نظیر چرخش تصاویر را انجام دهد.
● قابلیت‌های دیگر این برنامه عبارتند از:
نمایش بسیار پرسرعت تمام صفحه تصاویر با فرمت‌های‌ ‌RAW و JPEG،‌ جستجوگر جدید و بسیار زیبای تصاویر ‌Thumbnail، نمایش یك نمودار هیستوگرام برای اطلاع از وضعیت نوردهی تصویر، چرخش تصاویر‌ ‌RAW بدون افت كیفیت، حفظ اطلاعات‌ ‌EXIF مربوط به فایل‌های ‌ ‌RAW حتی پس از تبدیل به فرمت ‌JPEG (درصورتی‌كه فایل ‌‌‌‌thm. موجود باشد)، نمایش كامل اطلاعات ‌‌EXIF حتی اگر فایل‌‌‌ thm. موجود نباشد، و امكان ذخیره كامنت روی هر تصویر. نكته آخراین‌كه تعداد فایل‌های‌ ‌RAW قابل پردازش در هنگام پردازش گروهی نامحدود است و تنها به فضای هارددیسك محدود می‌شود.
● ‌SilkyPix Developer Studio
این نرم‌افزار یك برنامه خوب برای تنظیم رنگ، تنالیته و سفیدیابی عكس‌های ‌‌RAW دوربین‌های دیجیتالی است. برخی از كاربران حرفه‌ای معتقدند این نرم‌افزار به مراتب بهتر از پلاگ‌این ‌‌Camera RAW شركت ادوبی در نرم‌افزار فتوشاپ ‌‌‌CS۲ كار می‌كند. به تازگی نسخه ۸.۰.۲‌ این نرم‌افزار، ویژه كاربران مكینتاش و نسخه ‌‌۸.۰.۲‌‌ آن ویژه كاربران ویندوز به بازار آمده است. شما می‌توانید یك نسخه زمان‌دار چهارده روزه این برنامه را قبل از خرید امتحان كنید.
● ‌Adobe Camera RAW
▪ و پلاگ‌این‌‌۲۰۰۰ ‌JPEG شركت ادوبی
در بین تمامی نرم‌افزارهای حرفه‌ای عكاسی دیجیتال هیچ‌كدام به اندازه این دو محصول شناخته شده نیستند و پیش ازاین بارها درباره این دو توضیح داده‌ایم. از آنجا كه از نسخه ‌CS این قابلیت‌ها به‌همراه خود نرم‌افزار فتوشاپ ارائه می‌شوند، در اینجا به معرفی پلاگ‌این مخصوص فتوشاپ نسخه ۷ كه فاقد آن‌ها هست می‌پردازیم. پلاگ‌این ‌‌Adobe Camera RAW یك قابلیت جداگانه است كه می‌تواند فایل‌های ‌‌RAW دوربین‌های دیجیتال را در داخل نرم‌افزار فتوشاپ باز نماید و آن‌را ویرایش كند. نسخه بروز‌رسانی شده این پلاگ‌این تنها با نسخه‌های بالاتر فتوشاپ مثل ‌‌CS و ‌‌CS۲ كار می‌كند. این پلاگ‌این كه هر چند وقت یك‌بار بروزرسانی می‌شود و روی سایت شركت ادوبی در دسترس عموم قرار می‌گیرد، شامل دوربین‌های بسیار جدید نیز می‌شود.
پلاگ‌این‌ ‌Camera RAW به شما امكان می‌دهد تصاویر ‌‌RAW را با عالی‌ترین تنالیته رنگی تبدیل كنید و در بین همتاهای خود بالاترین جزئیات تصویر را تشخیص می‌دهد. پلاگ این‌‌ ۲۰۰۰‌JPEG این شركت هم برای ایجاد یك فرمت ‌Loosless از ‌JPEG معمولی به‌كار می‌رود كه در شماره قبل ماهنامه شبكه به‌طور مفصل درباره آن توضیح دادیم. پلاگ‌این ‌‌ACR و همچنین پلاگ‌این جانبی ‌‌۲۰۰۰ JPEG برای نرم‌افزار فتوشاپ نسخه ۷ به قیمت ۹۹ دلار و از سایت ‌‌Adobe.com قابل دریافت است.● ‌Microsoft RAW Viewer
‌‌Microsoft RAW Image Thumbnailer and Viewer یك نرم‌افزار جانبی رایگان برای سیستم‌عامل ویندوز‌ اكس‌‌پی‌ است كه امكان نمایش، مدیریت، و چاپ عكس‌های ‌RAW دوربین‌های ‌Canon و ‌‌Nokin را فراهم می كند. این نرم‌افزار برای عكاسان دیجیتالی مزایای فراوانی دربردارد كه عبارتند از:
▪ كیفیت بالای تصاویر: این نرم‌افزار برای دستیابی به بالاترین درجه ممكن در صحت رنگ‌ها و جزئیات، از توابع مخصوص شركت‌های سازنده استفاده می‌كند.
▪ برترین كیفیت رنگ: سیستم مدیریت رنگ ‌(ICM) ویندوز برای ارائه تصویر در صحیح‌ترین فضای كاری ممكن، برای هر عكس همان فضای كاری‌ را انتخاب می‌كند كه خود كاربر آن‌را در هنگام عكاسی انتخاب كرده‌است.‌
▪ سادگی در كار: فضای كاری این نرم‌افزار تفاوت چندانی با فضای كاری معمول خود ویندوز ندارد و كاربران عادی با آشنایی كم و یا حتی بدون آشنایی با آن هم می‌توانند به سادگی از آن بهره ببرند.‌
▪ سرعت بالا: این برنامه با استفاده از پردازش‌های پشت‌پرده و پاره‌ای تكنیك‌های داخلی، پیش نمایشی سریع از تصاویر خام را ارائه می‌دهد. حتی در مورد تصاویر بزرگ هم به همین شكل است.
▪ سیستم عامل‌های قابل استفاده برای این برنامه عبارتند از:‌ ‌ Windows XP،Windows XP Home Edition Windows XP SP۲ ،Windows XP Professional N، و ‌Windows XP Tablet PC Edition. البته در هرحال وجود سرویس‌پك ‌‌۲ برای همه این‌ها ضروری است. نسخه‌های دیگر ویندوز برای كار با این برنامه پیشنهاد نمی‌شود.
● ‌Corel RawShooter Essential
‌Corel RawShooter Essential یك برنامه رایگان عكاسی دیجیتال است. و كاربران را قادر می‌سازد به‌طور خودكار حتی فایل‌های گروهی ‌RAW با اندازه‌های بزرگ را نیز وارد كنند و به‌وسیله ابزارهای قدرتمند آن (كه تا امروز قیمت گزافی داشته‌اند) فایل‌های تصویری خود را تبدیل نمایند.
‌RSE ۲۰۰۵ با نرم‌افزارهای حرفه‌ای گرافیكی همچون ‌‌Paint Shop Photo Album ،Paint Shop Pro Studio ،‌Corel&#۰۳۹;s Paint Shop Pro و ‌Corel PHOTO-PAINT هماهنگ است.
این نرم‌افزار به كاربران حرفه‌ای عكاسی در هر سطحی كه باشند امكان می‌دهد تصاویرشان را به بهترین حالت، مشاهده و دسته‌بندی كنند و فایل‌های ‌RAW را نیز به صورت گروهی پردازش نمایند.
قابلیت‌های ویرایشی این نرم‌افزار شامل پردازش حرفه‌ای تصحیح رنگ و نور‌دهی و نیز بالا بردن وضوح و كاهش نویز تصاویر می‌شود. فایل‌های نهایی با فرمت ‌TIFF یا‌ ‌JPEG ذخیره می‌شوند كه به راحتی می‌توانند در نرم‌افزارهای ویرایشی دیگر، باز و استفاده شوند.
● ‌PhotoRescue
مطمئنا هرگز برنامه‌ای از این ساده‌تر پیدا نخواهید كرد. ‌‌PhotoRescue می‌تواند تصاویر گرفته شده را به صورت بندانگشتی با كیفیت بسیار بالایی روی صفحه نمایش نشان دهد. نسخه دوم این برنامه می‌تواند تصاویر موجود در حافظه‌های بسیار بزرگ‌تر را هم به همین صورت به‌نمایش بگذارد. در این برنامه از ۱۲ الگوریتم متفاوت نمایش تصویر استفاده شده است تا بتواند با بالاترین سرعت ممكن، اطلاعات موجود روی حافظه‌های بسیار حجیم را بررسی و پردازش كند و در سریع‌ترین زمان ممكن تمام اجزای آن‌ها را به نمایش در‌آورد‌. PhotoRescue می‌تواند تمامی فرمت‌های فایلی را شناسایی كند. اما در حقیقت الگوریتم‌‌های پیشرفته این نمایشگر تصاویر، روی چهار فرمت JPEG ،TIFF،‌‌GIF و ‌‌BMP متمركز شده‌اند.
با استفاده از عملیات بر‌وزرسانی این برنامه نیز می‌توانید از آخرین فرمت‌های قابل پشتیبانی ‌ORW ،NEF ،‌CRW و MRW‌ و بسیاری از فرمت‌های ویدیویی استفاده كنید. حتی در برخی موارد می‌توانید با این برنامه فایل‌های تصویری را نیز كه ایرادات كوچكی دارند باز كنید.
‌‌‌PhotoRescue۲.۰ به صورت یك نسخه ساده‌شده خانگی و یك نسخه پیشرفته برای هر دو سیستم عامل ویندوز و مكینتاش موجود است و در هر یك از این نسخه‌ها، پشتیبانی از بسیاری زبان‌های متداول گنجانده شده‌است كه متاسفانه شامل زبان فارسی نمی‌شود. قیمت نسخه كامل این برنامه شامل ‌‌‌PC Expert و Mac OS X Expert سی ونه دلار است.‌
● ‌‌ToneUP ۲.۰ ؛ برای نیكون ‌D۷۰
این برنامه همانطور كه از نام آن برمی‌آید، مخصوص دوربین حرفه‌ای نیكون ‌D۷۰ ارائه شده است و می‌تواند وظایف بسیار زیادی را انجام دهد. ‌ToneUp ۲.۰ می‌تواند به صورت مستقیم از كابل ‌‌USB دوربین نیكون‌‌ ‌D۷۰ منحنی‌های تصویری ‌(‌Curves) را دریافت یا ارسال كند، منحنی‌های تصویری را به مركز داده‌های آنلاین نیكون ارسال نماید، و یا از آنجا دریافت كند، نام‌های اختصاصی این منحنی‌های خاص را روی بخش اطلاعات كاربری دوربین حفظ كند، به صورت خودكار بروزرسانی‌شود، منحنی‌های رنگی را ذخیره و فراخوانی كند، فایل‌های خاص این دوربین یعنی ‌NEF را دریافت نماید و به صورت دسته‌ای به فایل‌های‌ ‌JPEG و یا ‌TIFF تبدیل كند، میزان اشباع رنگ‌ها، تراز سفیدی و ‌‌Channel mixer را به طور خودكار تنظیم كند، هر نوع منحنی خاص را به یك فایل ‌‌RAW نیكون پیوند بزند و یا از آن حذف كند، و تصاویر را با یك هیستوگرام‌ ‌RGB زنده نمایش دهد. این برنامه تنها مخصوص یك دوربین ارائه شده است، اما قیمت ده‌دلاری آن برای یك دوربین با چنین امكاناتی كاملا مناسب است.
● Pixagent ITP ۲.۰
این برنامه یك سرور‌ ‌FTP ساده و جمع و جور را برای تجهیزاتی همچون ‌Nikon WT-۱ ارائه می‌كند. اما علاوه بر كاربرد آن به عنوان یك سرور FTP، می‌توان از امكانات بسیار زیاد این برنامه به عنوان یك برنامه مدیریت تصاویر نیز استفاده كرد. ‌‌‌Pixagent ITP ۲.۰ در حقیقت ادامه نرم‌افزار‌‌ PocketITP ۱،۰ است كه با همان امكانات و مخصوص كامپیوتر‌های جیبی یا PocketPCها ارائه شده بود.
PocketITP ۱،۰ هم از همان موتور جستجویی استفاده می‌كند كه برادر بزرگ‌تر آن نیز تغییرات بسیار ناچیزی روی رابط كاربری آن انجام داده‌است تا بتواند به راحتی روی نمایشگر‌های كوچك به نمایش در‌آید. این نسخه از برنامه‌PocketITP امكان ویرایش ساده تصاویر روی PocketPCها را به صورت بی‌سیم فراهم می‌كند و نیاز به یك لپ‌تاپ را كاملا برطرف می‌سازد. به‌علاوه، می‌تواند به كاربران در حفظ و نگهداری تصاویرشان كمك كند و با انتقال و مدیریت یك كپی از تصاویر موجود روی دوربین به كامپیوتر جیبی، امنیت این اطلاعات را در اتفاق‌های ناگهانی بالاتر می‌برد.
‌‌‌Pixagent ITP ۲.۰ نیز می‌تواند چنین امكاناتی را روی یك كامپیوتر خانگی یا لپ‌تاپ در اختیار كاربران قراردهد. در این برنامه علاوه بر امكان مدیریت فایل‌های دریافت شده به صورت بی‌سیم، امكاناتی برای ویرایش خودكار تصاویر نیز در نظر گرفته شده است. پیش‌نمایش تصاویر و آنالیز نوع نوردهی در آن‌ها، نمایش پی‌درپی زنده تصاویر، و یكسان‌سازی كارت حافظه با حافظه روی كامپیوتر‌ (‌synchronisation) از دیگر امكانات این برنامه است. پاره‌ای امكانات گسترده دریافت و ارسال بی‌سیم فایل‌ها نیز موجب آسان‌تر شدن استفاده از این برنامه با دوربین‌های جدیدی است كه دارای قابلیت ‌Wi-Fi می‌باشند.
● ‌Noise Ninja ۲.۰
این برنامه یكی از نرم‌افزارهای بسیار معتبر در دنیای عكاسی دیجیتال به شمار می‌آید. ‌Noise Ninja ۲.۰ می‌تواند نویز‌های عادی، نویز‌های حاصل از بالا‌بردن حساسیت‌ ‌HSO تصاویر و نیز نویزهای حاصل از عملیات اسكن نگاتیو‌ها و عكس‌های دیجیتالی را از روی تصاویر حذف كند. این برنامه كه شركت معتبر ‌‌PictureCode of Austin آن‌را پشتیبانی و عرضه می‌كند، برای تشخیص و حذف نویز‌های موجود در تصاویر از یك نظریه معتبر در علم ریاضی به نام نظریه موج یا ‌‌wavelet theory بهره می‌گیرد. در مقایسه با دیگر برنامه‌های حذف نویز تصاویر، ‌Noise Ninja ۲.۰ می‌تواند در حذف نویزهای تصویری و حفظ وضوح و جزئیات تصویر كیفیت بهتری ارائه‌دهد و نتیجه كاركرد آن تا چهار برابر سریع‌تر از دیگر نرم‌افزارهای این گروه است.
این برنامه به‌صورت خاص در مورد تصاویری كه در اثر بالا بردن حساسیت حسگر در دوربین‌های دیجیتال دارای نویز زیاد هستند، كاربرد فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد.‌‌ ‌Noise Ninja ۲.۰ برای عكاسان ورزشی، خبرنگاران و عكاسانی كه مجبور به عكاسی در نور كم هستند، بسیار سودمند است.
این برنامه در دو نسخه ارائه می‌شود؛ نسخه حرفه‌ای این برنامه امكان پشتیبانی از فایل‌های شانزده بیت را دارد و می‌تواند عملیات نویز‌زدایی را به صورت دسته‌ای نیز انجام دهد و قیمت آن ۶۹ دلار است. اما نسخه خانگی آن كه تنها فایل‌های هشت بیتی را پشتیبانی می‌كند و عمل پردازش فایل‌ها را به صورت یك به یك انجام می‌دهد، قیمتی معادل ۲۹ دلار دارد.
● PFS Image Darkroom
این برنامه از كلیه فایل‌های ‌‌RAW دوربین‌های ‌‌Canon EOS DSLR مثل ‌D۳۵۰ ،‌‌۰۲D و‌‌‌ Ds MKII ۱‌ پشتیبانی می‌كند و می‌تواند با پردازش بسیار سریع فایل‌های سنگین ‌RAW این دوربین‌ها تا حد زیادی در وقت صرفه‌جویی كند.
البته عملیات پردازش تصاویر در این برنامه به طور كامل همانند دیگر برنامه‌های مبدل انجام می‌گیرد. اما می‌تواند با پردازش فایل‌های ‌RAW یا مجموعه‌ای از این ‌فایل‌ها در هنگام نمایش یك فایل پردازش شده، سرعت كار را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. در این برنامه امكاناتی از قبیل پیش‌نمایش تغییرات اعمال‌شده روی تصاویر، ارائه بهترین تنظیمات برای هر تصویر به صورت خودكار، و امكان پردازش دسته‌ای فایل‌ها ارائه شده است.
آزمایش‌های انجام شده با یك كامپیوتر پنتیوم ۴، با سرعتی معادل ۵/۲ گیگاهرتز و مقدار حافظه جانبی ۵۱۲ مگابایت روی یك سری فایل‌های خام دوربین‌ ‌EOS ۳۰۰D به تعداد ۴۰۰ عكس، نشان داده است كه تبدیل‌كردن این فایل‌ها به فرمت TIFF شانزده بیتی با اطلاعات كامل ‌‌IPTC و ‌ICC تنها هشتاد دقیقه زمان احتیاج دارد.
نسخه ۵/۱ این برنامه از پاره‌ای قابلیت‌های ویرایشی نیز برخوردار است كه از آن جمله می‌توان به تنظیمات خودكار و دستی ‌Level ها، اشباع و روشنایی رنگ‌ها، فیلتر‌های بالا‌بردن وضوح یا Unsharp Mask، تغییر اندازه تصاویر و آماده‌سازی برای وب اشاره كرد. قابلیت آخری به این شكل كار می‌كند كه كاربر مقدار حجم خروجی فایل را برحسب مورد استفاده آن تعیین می‌كند و برنامه كیفیت خروجی را به حدی كاهش می‌دهد كه حجم فایل به آن مقدار برسد. همچنین امكان افزودن انواع قاب‌ها و فریم‌های گرافیكی به تصاویر هم فراهم‌شده و قابلیت فوق‌العاده كاهش نویز نیز به این برنامه افزوده شده است.
● Cam۲pc
‌Cam۲pc یك انتقال‌دهنده فایل‌های دوربین‌های دیجیتال به كامپیوتر‌های خانگی است. اما در حقیقت یك برنامه همه‌كاره عكاسی محسوب می‌شود. شهرت این برنامه به كاربرد ساده آن است. به‌علا‌وه، تقریبا تمامی جوانب كاربردی این نوع نرم‌افزارها را دربرمی‌گیرد. دریافت و انتقال فایل از دوربین‌ها، جستجو و مدیریت فایل‌ها، ویرایش‌ تصاویر، و به اشتراك‌گذاری آن‌ها از جمله قابلیت‌های این برنامه است. ‌Cam۲pc در سال ۲۰۰۴ با افزودن قابلیت پردازش و مدیریت فایل‌های ‌‌RAW به مجموعه امكانات خود یكی از نامزد‌های دریافت برترین نرم‌افزار ‌‌Shareware Industry Awards شد.
این برنامه كه از لحاظ كاربردهای عكاسی می‌تواند با فوتوشاپ برابری كند، قابلیت‌های بسیار گسترده‌ای را برای فایل‌های ‌RAW ارائه كرده است كه از جمله می‌توان به تراز سفیدی، كنترل اشباع رنگ‌ها، و تنظیم وضوح عكس اشاره كرد. برخلاف بسیاری از نرم‌افزارها در این رده، ‌Cam۲pc می‌تواند فایل‌های خروجی با عمق رنگ ۴۸ بیت هم ایجاد كند كه از نرم‌افزاری در این حد، بسیار عجیب است. می‌توانید نسخه ۴/۴ این برنامه را از سایت سازنده دریافت كنید. البته نسخه آزمایشی این برنامه سی‌روزه است و برای استفاده همیشگی از آن باید سی دلار بپردازید.● DxO Optics Pro ۲.۰
‌DxO Optics Pro یك نرم‌افزار عكاسی دیجیتال است كه می‌تواند به طور تخصصی، برخی تصحیحات اصلی را روی تصاویر اعمال كند. تصحیح اعوجاج تصاویر، Vignetting، محو بودن تصاویر و ‌‌chromatic aberration از جمله این امكانات است. طراحی مدولار این برنامه به عكاسان امكان می‌دهد، كار‌ایی ابزارها و تجهیزات دیجیتال خود را افزایش دهند.
به‌عبارت دقیق‌تر این‌كه، ‌‌DxO Optics Pro می‌تواند در شرایط نامساعد عكاسی، به كمك عكاسان دیجیتال بیاید و كیفیت عكس‌های آن‌ها را افزایش دهد. این برنامه می‌تواند عكسبرداری با دیافراگم‌های باز، فاصله‌های كانونی بی‌نهایت در هنگام زوم، نور‌ كم محیط، و یا استفاده از حسگر‌هایی با فرمت عریض را ساده‌تر كند. هم‌اكنون عكاسان دیجیتال می‌توانند با این برنامه از حداكثر امكانات دوربین‌های گرانقیمت‌ ‌DSLR خود و نیز لنز‌هایی كه روی آن‌ها قرار دارند استفاده كنند.
این برنامه كه در ابتدا تنها از دوربین‌های‌‌ ‌Nikon D۱۰۰ ،‌D۷۰،‌‌Canon ۱۰ و ‌Digital Rebel پشتیبانی می‌كرد، از اواخر تابستان ۲۰۰۴ می‌تواند دوربین‌های SLR‌ دیجیتال ‌Canon ۱D MkII و ‌‌۱Dsو دوربین ‌‌Nikon D۲H را نیز پشتیبانی كند. نكته جالب‌توجه این نرم‌افزار این است كه می‌توان تمامی تنظیمات لنز این برنامه را به صورت همزمان روی فرمت‌ ‌JPEG و ‌RAW تصاویر اعمال نمود.
● PTLens
‌PTLens در حقیقت به عنوان یك Plug-in جانبی برای نرم‌افزار فتوشاپ ارائه شده است. اما یك رابط كاربری جداگانه و مستقل نیز دارد و برای تصحیح اعوجاج در تصاویر، مورد استفاده قرار می‌گیرد. اساسا این برنامه برپایه برنامه‌های ساخت پانوراما عمل می‌كند و خاص سیستم‌عامل‌های ویندوز نسخه ۲۰۰۰ و اكس‌پی ارائه می‌شود. آخرین نسخه این برنامه، علاوه بر تصحیح اعوجاج حاصل از لنز یا ‌Barrel Distortion می‌تواند تصحیحات مربوط به ‌‌vignetting یا جابه‌جایی در ثبت رنگ‌ها، امكاناتی برای تصحیح ‌‌chromatic aberration در تصاویر و نیز امكاناتی برای بهبود كیفیت تصاویری كه با لنز‌های فیش‌آی گرفته شده‌اند را ارائه می‌كند.
تصحیحات انواع اعوجاج در این برنامه به صورت خودكار انجام می‌شود. كافی است یك فایل را در این برنامه باز نمایید و كلید ‌OK را كلیك كنید. ‌PTLens به سرعت اطلاعات‌EXIF تصویر گرفته شده را می‌خواند و آن را با یك مركز اطلاعاتی كه شامل پارامتر‌های تصحیح اعوجاج است، مقایسه می‌كند و نهایتا پارامتر‌های حذف اعوجاج را اعمال می‌نماید. این برنامه یكی از بهترین نرم‌افزارهای رفع اعوجاج تصویر محسوب می‌شود و به صورت رایگان قابل دریافت است.
● dpMagic
‌dpMagic یك پوسته الحاقی ویندوز (‌Windows Shell extension ) به شمار می‌رود كه می‌تواند از جستجوگر ویندوز (‌Windows Explorer) برای نمایش فایل‌های ‌‌RAW دوربین‌های دیجیتال استفاده كند.
این برنامه به جستجوگر ویندوز امكان می‌دهد با فایل‌های ‌RAW ویندوز، همچون دیگر فایل‌های گرافیكی‌ای كه توسط این سیستم عامل پشتیبانی می‌شود (مثل ‌JPEG یا‌ BMP)، رفتار كند.
‌‌dpMagic می‌تواند كار با فایل‌های خام ‌‌RAW در ویندوز را به میزان قابل‌توجهی ساده كند. پیش‌نمایش عكس‌ها با تصاویر نمونه كوچك، پیش نمایش تصاویر كامل، نمایش پی‌درپی، توضیحات اضافی برای ابزارها با Tooltipها و نمایش مشخصات فایل‌ها در ‌‌file properties و تنظیم عملكرد ‌‌dpMagic از طریق ‌‌control panel، از جمله قابلیت‌های این برنامه است.
فرمت‌های قابل پشتیبانی این دوربین شامل ‌‌Canon CRW و ‌CR۲ ،‌‌‌Kodak KDC و DCT ،‌Minolta MRW ،Nikon NEF ،Olympus ORF ،‌Pentax PEF و ‌Sigma X۳F(مدل‌های قدیمی و جدید) می‌شود و دیگر فایل‌های گرافیكی معمول می‌شود. می‌توانید یك نسخه رایگان از این برنامه را از سایت سازنده دریافت كنید و یا ‌dpMagic Plus را با قیمتی برابر ۹۵/۹ دلار تهیه كنید.‌
● Shortcut PhotoClean
‌Shortcut PhotoClean یك برنامه گرانقیمت مخصوص ترمیم و بهبود تصاویر در ویندوز و مكینتاش است. تقریبا هر نوع تصویری كه هر یك از دوربین‌های دیجیتال ثبت كرده است می‌تواند با این برنامه بهبود یابد.
‌‌PhotoClean این امكان را به كاربر می‌دهد كه به سرعت و به شكلی موثر سایه‌های موجود در تصویر، نویز‌ها، تاثیرات حاصل از تبدیل و پردازش JPEG، قرمزی چشم و پیكسل‌های مرده عكس را حذف كند و تنظیمات رنگ و نوردهی را تصحیح نماید.
همچنین امكاناتی برای ترمیم پوست در عكس‌های پرتره، تنظیم وضوح عكس و بسیاری تنظیمات دیگر نیز در این برنامه گنجانده شده است. از طرفی عكس‌های ثبت شده با دوربین‌های تلفن‌های همراه هم كه عموما دارای كیفیت پایینی هستند، می‌توانند از طریق تنظیمات ساده این برنامه به تصاویر قابل چاپ تبدیل شوند.
معمولا قیمت پایین این برنامه كاربران را به اشتباه می‌اندازد. اما دقت داشته باشید كه این برنامه از سطحی بالاتر از استاندارد برخوردار است و در بسیاری از موارد بسیار حرفه‌ای عمل می‌كند. نسخه آزمایشی این برنامه از سایت سازنده آن قابل دریافت است و نسخه كامل آن هم قیمتی برابر ۴۹ دلار دارد.(نشانی)
● NeatImage
‌NeatImage اساسا یك فیلتر ضد‌نویز است كه برای كاهش نویز تصاویر حاصل از دوربین‌های دیجیتال به كار می‌رود. با این حال به عنوان یك برنامه مستقل و Plug-in جانبی فتوشاپ به كار می‌رود. دارندگان دوربین‌های دیجیتال حرفه‌ای و خانگی در تمامی سطوح كاربردی و نیز كاربرانی كه از روش اسكن كردن نگاتیو‌های آنالوگ برای به‌دست آوردن تصاویر دیجیتال استفاده می‌كنند می‌توانند از این ابزار بهره‌برداری نمایند.
‌‌NeatImage به خوبی می‌تواند نویزهای حاصل از حساسیت بالای ‌ISO دوربین‌های دیجیتال، دانه‌های موجود در تصاویر اسكن شده از فیلم‌های حساسیت بالا (بالاتر از ‌ASA ۲۰۰) و تاثیرات حاصل از فشرده‌سازی فرمت‌های ‌‌Loosy از جمله‌ ‌JPEG را كاهش دهد و با تنظیم رنگ‌ها و وضوح تصویر در حد بهینه، تصاویر بهتری را تهیه كند.
این برنامه برای عكاسانی كه در زمینه‌های ورزشی، عكاسی در شب و عكاسی سوژه‌های بسیار پرتحرك فعالیت دارند، یك برنامه ضروری به حساب می‌آید. ضمنا ‌‌NeatImage می‌تواند با استفاده از پروفایل‌های سفارشی آماده برای دوربین‌ها و اسكنر‌های مختلف زمان انجام تصحیحات را به حداقل زمان ممكن برساند.‌ نسخه‌های خانگی و حرفه‌ای این برنامه به صورت كامل و آزمایشی روی وب سایت شركت سازنده موجود است.
● ‌Fred Miranda&#۰۳۹;s Canon ۱D MarkII CS Pro
▪ پلا‌گ‌این مخصوص فتوشاپ
اجازه بدهید در همین ابتدا این Plug in را ‌CSPro بنامیم. ‌‌CSPro یك پلا‌گ‌این جانبی است كه فناوری واضح‌سازی ‌(Sharpening ) آن دقیقا متناسب با فایل‌های حاصل از دوربین ‌‌SLR دیجیتال ‌‌Canon ۱D Mark II طراحی شده است. این برنامه با فایل‌های ‌JPEG كه مستقیما از دوربین ‌‌Canon ۱D MarkII دریافت می‌شوند و نیز فایل‌های ‌‌TIFF و ‌ ‌JPEG پردازش شده از فایل‌های ‌RAW این دوربین هماهنگ شده است. این برنامه امكانات متنوعی را در اختیار كاربران قرار می‌دهد كه می‌توان به ‌افزایش وضوح بدون ایجاد هاله‌های رنگی در لبه‌ها ‌(Haloless Sharpening)،‌ افزایش وضوح لبه‌های رنگی (edge-sharpening)،‌ افزایش وضوح روشنایی (‌luminance sharpening) و بسیاری امكانات دیگر اشاره كرد.
ضمن این‌كه می‌توان تمامی این تنظیمات را در دو حالت حساسیت ‌ISO پایین و بالا به طور جداگانه انجام داد. این تنظیمات می‌توانند در مورد تمامی وضعیت‌های عكسبرداری از جمله پرتره‌ها، تصاویر مناظر و عكاسی از طبیعت بی‌جان كه به‌ویژه در حساسیت‌های بالاتر از ۴۰۰، عكسبرداری شده‌اند اعمال گردند.
این برنامه می‌تواند بدون ایجاد هرگونه اثرات جانبی یا نویز به تصاویر ‌Canon ۱D MarkII وضوح این عكس‌ها را بالا ببرد. پلاگ این ‌Canon ۱D MarkII CS Pro با نسخه‌های ۶ به بالای برنامه فتوشاپ سازگار است و می‌تواند ‌مورداستفاده برنامه ‌Photoshop Elements مخصوص ویندوز و مكینتاش نیز قرار بگیرد.
● Pixingo PhotoFirst
این نرم‌افزار گرانقیمت مكینتاشی یك برنامه جامع عكاسی است كه می‌تواند تمامی وظایف این‌گونه برنامه‌ها را به صورت یكپارچه انجام دهد. مدیریت فایل‌ها، حاشیه‌نویسی، تبدیل فایل‌های خام RAW ، انجام‌دادن عملیات مقایسه‌ای بین تصاویر، بهبود، و ایجاد بالاترین كیفیت ممكن از عكس‌های دیجیتالی، از مهم‌ترین مشخصه‌های این نرم‌افزار هستند.
این برنامه به شكلی باور نكردنی می‌تواند در یك زمان با صدها فایل مختلف كار كند و سرعت انواع پردازش‌های ثانویه ‌(‌post-production ) روی عكس‌های دیجیتالی را كاهش دهد. دوربین‌های مورد پشتیبانی این برنامه عبارتند از: Canon ۱D ،‌ D۳۰،‌D۶۰،‌‌‌۱DS و ‌‌D۱۰۰ ، ‌Fuji FinePix S۲ Pro ،‌‌‌Minolta DiMAGE۷ ،‌Nikon D۱ ،‌‌ ‌D۱۰۰ و‌‌ D۱H ‌و ‌‌D۱X ،‌‌‌Olympus E۲۰ و ‌‌Sigma SD، البته دوربین‌های ‌Kodak ۴۱n, ۴۱nx و نیز‌ ‌Nikon D۲H به زودی به این فهرست اضافه خواهند شد.
● ShotKeeper
‌ این برنامه به كاربر امكان می‌دهد در پوشه‌های حجیم تصاویر دیجیتال خود به راحتی جستجو كند و فایل‌های رو به افزایش این پوشه‌ها را به سادگی مدیریت و دسته‌بندی نماید. رابط كاربری ساده این برنامه می‌تواند دریافت فایل از دوربین‌های دیجیتالی و رده‌بندی آن‌ها را در كمترین زمان ممكن انجام دهد. عملیات رده‌بندی فایل‌ها در این برنامه تنها با یك كلیك انجام می‌گیرد. این برنامه همچنین می‌تواند تنها با یك كلیك عملیات چرخاندن تصاویر را بدون هیچ‌گونه افت كیفیتی انجام دهد.
از امكانات ساده این برنامه می‌توان به ابزارهای ساده، اما قدرتمند انتخاب تصاویر، گرفتن نسخه پشتیبان از تصاویر بر روی دیسك سخت و خروجی فایل‌های گرافیكی با فرمت‌ها و اندازه‌های گوناگون اشاره كرد. پشتیبانی از فایل‌های خام‌ ‌RAW تقریبا برای تمامی دوربین‌های مشهور از جمله‌ ‌Canon ۱D MKII نیز از دیگر امكانات این نرم‌افزار عكاسی است.‌
یك عكاس حرفه‌ای مشهور به نام ‌‌Anders Molin در حال حاضر این برنامه را عرضه و پشتیبانی می‌كند و بسیاری از عكاسان خوب جهان نیز آن‌را مورد استفاده قرار‌داده‌اند. البته تنها نسخه ویندوزی آن در دسترس است.● Capture One DSLR
یك‌DSLR ، یك نرم‌افزار، یك پردازش و یك تصویر كامل. ‌Capture One، نرم‌افزار همه‌كاره و ساده ‌‌Phase One است كه برای رقابت با نرم‌افزارهای بسیار حرفه‌ای ویرایش تصویر كه از دوربین‌های‌‌ ‌Canon EOS ۱D/۱Ds و Nikon D۰۰۱/D۱X پشتیبانی می‌كنند، طراحی شده است. پردازش تصویر با الگوریتم بسیار مشهور ‌Phase One موجب می‌شود كیفیت تصاویر پردازش شده ‌RAW در این برنامه به شكل قابل توجهی بالاتر از عكس‌هایی باشد كه به طور عادی با نرم‌افزارهای مخصوص همین دوربین‌ها به‌دست می‌آید. شركت ‌PhaseOne در زمینه سخت‌افزاری هم یكی از برترین‌های دنیا به شمار می‌رود و به تازگی پك دیجیتال ۳۹ مگابایتی خود را برای دوربین‌های فوق‌حرفه‌ای ارائه كرده است.
● Breeze DSlR Remote Pro
این برنامه به كاربر امكان می‌دهد دوربین‌ (SLR) دیجیتال ( ‌۳۰۰D ،EOS ۱۰D ،EOS-۱DS ،Canon EOS-۱D و
Rebel Digital) خود را از طریق اتصال یك كابل ‌‌FireWire یا ‌USB‌ از داخل كامپیوتر خود كنترل كند و از داخل كامپیوتر پیش‌نمایش تصاویر گرفته شده را با بالاترین كیفیت ممكن مشاهده نماید. ضمن این‌كه از طریق این برنامه می‌توان كنترل بی‌نظیری روی تنظیمات نوردهی دوربین در حال كار داشت.
فراهم كردن امكان كار با دوربین از فواصل دورتر، انتقال مستقیم عكس‌های ثبت شده به حافظه كامپیوتر شخصی و امكان انتقال بلافاصله آن‌ها روی یك حافظه مجازی همچون وب، افزودن خودكار اطلاعات ‌‌IPTC به تصاویر به محض دریافت فایل، پیش نمایش تصاویر در دو حالت سیاه و سفید و رنگی، و نیز امكان نمایش عكس‌های گرفته شده به مشتری‌ها در طی زمان عكسبرداری، از امكانات گسترده این برنامه به شمار می‌روند. ‌DSLR Remote Pro مخصوص سیستم‌عامل ویندوز طراحی شده و نسخه آزمایشی آن پانزده روزه است.
● YarcPlus Canon RAW Convertor
این برنامه، می‌تواند فایل‌های خام دوربین‌های ‌‌‌Canon D۳۰ و ‌D۶۰ را به سرعت، ساده و به‌صورت بسیار موثر نمایش دهد و تبدیل كند. نسخه تكمیل‌شده نرم‌افزار ‌‌Yarc Canon Conversion یك رابط كاربری كاملا جدید و نیز فناوری منحصربه‌فرد كاهش تاثیرات فشرده‌سازی یا Artifact Reduction Filter Technology) ARF) را ارائه داده است.
برخی از امكانات این برنامه عبارتند از: پشتیبانی از تمامی فرمت‌های ‌‌RAW دوربین‌های كانن، افزایش سرعت تبدیل فایل‌های خام‌ D۳۰، موتور نمایش بهبودیافته كه برای فایل‌های دوربین ‌D۳۰ بسیار عالی عمل می‌كند، امكان انتخاب نقطه خنثی برای تنظیمات تراز سفیدی، امكان تنظیمات دسته‌ای تراز سفیدی با استفاده از كارت‌های خاكستری، چرخش تصاویر بدون افت كیفیت، خط فرمان اختیاری برای اسكریپت نویسی و انجام خودكار فرامین، تبدیل فایل‌های خام به فایل‌های ‌‌PNG مخصوص وب، افزودن هرگونه اطلاعات ‌‌ICC/ICM به پروفایل فایل‌های تبدیل شده‌ ‌TIFF.
● SharpRAW
‌SharpRAW تنها نرم‌افزاری است كه از فناوری شبكه عصبی برای درون‌یابی (‌interpolation) اطلاعات خام فایل‌های عكس دیجیتال استفاده می‌كند و خاص ویندوز است. این فناوری امكان دستیابی به بالاترین كیفیت ممكن و پایین‌ترین سطح نویز در تصاویر را فراهم می‌سازد. ‌‌SharpRAW می‌تواند فایل‌های ‌‌Nikon NEF ،Canon CRW ،‌Minolta MRW و Olympus ORF ‌را پردازش كند. به‌علاوه، ‌‌SharpRAW می‌تواند عمل پردازش Levelها، تصحیح رنگ و ترمیم اعوجاج را روی فایل‌های ‌‌JPEG و‌ ‌BMP نیز انجام دهد. خروجی حاصل از ‌‌SharpRAW شامل فایل‌های JPEG ،‌‌BMP و ‌PSD چهل‌وهشت بیتی می‌شود.
از امكانات این برنامه می‌توان به چهار روش مختلف درون‌یابی فایل‌های RAW، دو روش تراز سفیدی خودكار، تصحیح اعوجاج تصاویر، تغییر اندازه تصاویر با استفاده از كنترل‌كننده‌های پرسپكتیو و پردازش دسته‌ای تصاویر اشاره كرد.
● OnTrack EasyRecovery
آیا تاكنون به دلا‌یلی مانند حذف اتفاقی تصاویر، ویروس‌های كامپیوتری، آسیب دیدن كامپیوتر در اثر نوسانات برق یا شوك‌های الكتریكی، خرابی برنامه‌های نرم‌افزاری، بالا نیامدن سیستم‌عامل كامپیوتر و ... عكس‌های حیاتی روی كامپیوترتان را از دست داده‌اید؟
ادامه دادن این فهرست می‌تواند به شما یاد‌آوری كند كه خطر همیشه در كمین عكس‌های بسیار مهم شماست و همچنین به شما گوشزد می‌كند كه همیشه باید از یك برنامه مخصوص بازگرداندن تصاویر و فایل‌های حیاتی روی كامپیوتر خود استفاده كنید. با ‌‌OnTrack EasyRecovery می‌توانید به سرعت فایل‌های از دست رفته خود را بازگردانید.
● Scott Photo Studio
نرم‌افزار ‌Scott Photo Studio برای افزایش كارآیی محیط كاری عكاسانی كه از دوربین‌های ‌‌PowerShot كانن استفاده می‌كنند، طراحی شده است. با این برنامه می‌توانید به سرعت در بین فایل‌هایCRW ،‌‌JPG و‌TIFF جستجو كنید و از امكاناتی نظیر ارزیابی سریع تصاویر، انتخاب، ترمیم و تبدیل آن‌ها بهره‌مند شوید. دوربین‌هایی كه این برنامه پشتیبانی می‌‌كند عبارتند از:‌‌S۳۰ ،S۴۰ ،G۱، Powershot G۲، EOS D۳۰ و‌ ‌.Pro۰۹ IS انواع پردازش‌هایی كه می‌توان با این برنامه روی تصاویر ‌CRW انجام داد نیز عبارتند از: تنظیم تراز سفیدی، كنتراست، اشباع رنگ‌ها، افزایش وضوح تصاویر، امكان نمایش كامل تصاویر در اندازه‌های بزرگ برای افزایش دقت در انتخاب نقطه تراز سفیدی، چرخش تصاویر ‌JPEG بدون افت كیفیت، فیلتر ‌Unsharp Mask برای تبدیل فایل‌های ‌‌CRW به‌ ‌JPEG و امكان گرفتن خروجی تصاویر با عمق رنگ ۲۴ و ۴۸ بیت.
● Exif Reader
‌Exif Reader یك برنامه مخصوص ویندوز است كه می‌تواند اطلاعات موجود در یك فایل گرافیكی را آنالیز كند و نمایش دهد. برای مثال، سرعت شاتر دوربین، وضعیت فلاش در هنگام عكسبرداری، فاصله فوكوس و اطلاعاتی از این دست را می‌توان توسط این برنامه مشاهده كرد. ‌Exif Reader می‌تواند بسیاری از فایل‌های ‌‌JPEG ساخته شده با دوربین‌های دیجیتال را بشناسد و اطلاعات آن‌ها را آنالیز كند. این برنامه به صورت رایگان از سایت شركت سازنده قابل دریافت است.
● Quantum Mechanic و‌‌‌ Photo Mechanic
این پلاگ‌این یكی از معروف‌ترین و شناخته‌شده‌ترین پلا‌گ‌این‌های جانبی برنامه فتوشاپ است كه برای زدودن نویز از تصاویر دیجیتالی و اسكن‌های نگاتیو‌های آنالوگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. نسخه جدید این پلا‌گ‌این‌ قابلیت‌های زیادی را ارائه كرده است كه از آن جمله می‌توان به كنترل‌كننده‌های وضوح و كنتراست تصویر، یك پنجره پیش‌نمایش بزرگ تصویر، و امكان پشتیبانی از فایل‌های ۴۸ بیت در فتوشاپ ۵ اشاره كرد. ضمنا قابلیت ‌despeckle luminance در این نسخه جدید می‌تواند نویزهای حاصل از بالا بردن حساسیت‌ ‌ISO حسگر را كاهش دهد.‌ (نشانی)
● نتیجه‌گیری‌
مدت‌هاست تاریكخانه‌ها با مشخصات سنتی تاریكی و بوی دارو از یاد عكاسان رفته‌است. دیگر لا‌زم نیست برای ظاهر ‌كردن یك نگاتیو خام مدت‌ها در تاریكی بنشینید و به صدای تیك‌تیك تایمرهای فسفری گوش بسپارید. دیگر بازشدن ناگهانی در و ورود نور همه زحمات شما را بر باد نخواهد داد. امروز می‌توانید جلوی كامپیوتر خود بنشینید و درحالی‌كه به آرامی چای می‌نوشید با نگاتیو عكس خود كار كنید. بدون‌این‌كه نگران نوردیدن آن‌‌ها باشید.

  پس از اختراع عکاسی ، وجوه مختلفی که در ماهیت این فرایند وجود داشتند یکی پس از دیگری برای انسان برملا شدند .یکی از خصوصیات مهمی که تقریبا" از همان ابتدا عیان شد ، وجه کاربردی این هنر بود . شایع است که میگویند اولین کسی که قابلیت کاربردی بودن عکاسی به ذهنش خطور کرد ناصرالدین شاه قاجار بود که در سال۱۸۴۹ میلادی به ژول ریشار فرانسوی دستور داد تا برای تهیه یک گزارش تصویری از ویرانه های تخت جمشید روانه سرزمین فارس شود.* ازآن تاریخ تا به امروز همواره کسانی بوده اند که برای رسیدن به اهداف مختلف خود نیاز به استفاده از عکس داشته اند.
این افراد تقاضای خود را در قالب یک سفارش ارائه داده اند و هنرمندان عکاس کوشیده اند تا نیازهای آنان را برآورده کنند و در طول تاریخ نسبتا طولانی این اتفاق به قدری مکرر بوده که باعث ایجاد شغلی به نام عکاسی حرفه ای شده است. اما با وجود سابقه طولانی در روابط سفارش دهندگان عکس و عکاسان سفارش گیرنده ، هنوز در ایران وبرخی دیگر از جوامع دنیا ، به طور نسبی شاهد ناشناخته بودن عکاسی حرفه ای هستیم و با سفارش دهندگانی روبرو می شویم که علی رقم نیاز مبرم به عکس ، ارزش واقعی کار عکاس را درک نمی کنند ، وی را در تنگنا قرار میدهند ، توقعات نا معقول از او دارند ، در پرداخت دستمزد عکاس اختلال ایجاد می کنند و ... به واقع چرا باید اینگونه باشد ؟ مگر عکاس یک شبه توانایی های خود را به دست آورده است؟ مگر در حین انجام کار از دل و وجود خود مایع نمی گذارد؟ مگر تجهیزات خود را به سادگی به دست آورده است ؟... به عقیده من مسبب اصلی این داستان خود ما عکاسان هستیم ! اگر زمانیکه کاری به ما پیشنهاد می شود فقط به گرفتن سفارش کارآن هم به هر قیمت و شرط فکر نکنیم و با کمی دقت ، جوانب دیگر را نیز بسنجیم ، بی تردید تکالیف خود و سفارش دهنده را روشنتر خواهیم کرد.شاید همه ما مسائل اینچنین را تجربه کرده ایم و میدانیم سفارشی که در آن احتمال بد حسابی و بی اعتنایی و بی احترامی کارفرما وجود دارد بهتر است اصلا" انجام نشود والبته شایان ذکر است که در اکثر موارد میتوان به جای رد سفارش مشتری ، قبل از انجام کار، جلوی چنین احتمالتی را گرفت. نکته مهمی که نباید فراموش شود این است که در کشور ما در اغلب موارد سفارش دهنده و سفارش گیرنده از دو دیدگاه کاملا" متفاوت به این مقوله می نگرند.عکاس بنا بر طبع هنرمندانه اش ، همت خود را جذم می کند تا بتواند کاری هنرمندانه ارائه دهد و سفارش دهنده پیش خود قصد می کند که یک کالا بخرد . تفاوت بین این دو دیدگاه آنقدر زیاد است که احتمال بروز سوءتفاهم را چند برابر می کند.
لذا این وظیفه عکاس است که بر حسب شرایط و موقعیت خود ، ابتدا چهارچوبهای کاری خود را برای خودش معین کند ، سپس از مشتری بخواهد تا برای انجام صحیح سفارشش ، این قالبها را بپذیرد. نمونه حاضری را مثال میزنم تا دلیلی باشد بر این مدعا که سفارش دهنده بیچاره در اغلب موارد فقط نا آگاه است و گناه دیگری ندارد. من و همکارم در استودیو فانوس ، با دغدغه های فراوانی از این دست روبرو بودیم ولی از دو سال پیش تصمیم گرفتیم که ابتدا از خودمان شروع کنیم و نقائصی را که به ذهنمان می رسد برطرف نمائیم سپس برای کار خود مقرراتی را تنظیم کردیم و به عنوان اولین نفر خودمان به این مقررات وفادار شدیم، سپس شرایط ترسیم شده جدید را با حوصله به مشتریان خود آموزش دادیم تا یاد گرفتند که قبل از انجام کار باید پیش پرداخت بدهند و هنگام تحویل کار باید حسابشان را تسویه کنند، آموختند که هر کاری قیمت خودش را دارد و عکس ، کنسرو ماهی نیست که از دم یک قیمت داشته باشد و یا پرتقال نیست که کیلویی بخرند و ما هم یاد گرفتیم که برای حقوق سفارش دهنده به اندازه حقوق خودمان احترام قائل شویم همچنین دریافتیم که اگر صلاح دانستیم که خارج از قول و قرارهای فی ما بین ، لطفی به مشتری خود بکنیم ، وی را حتما" متوجه لطف کردن خود بنمائیم والا از روی نا آشنایی ، لطف ما را جزء وظایف ما تلقی خواهد کرد.
رعایت همین چند نکته مهم باعث شد تا سال ۱۳۸۳ را بدون فشارهای غیراستاندارد سپری کنیم و به این نتیجه مهم رسیدیم که در هر کار سفارشی ، اگر عکاس قبل از انجام کار ، کلیه حقوق مادی و معنوی خود را با صراحت و اعتماد به نفس مطرح کند و هر کدام را به جا طلب نماید ، نه تنها مشتری خود را از دست نخواهد داد بلکه در ذهن سفارش دهنده از اعتبار بیشتری نیز بر خوردار خواهد شد.

*ناصرالدین، شاه عکاس- صفحه ۶۳

  دوستان زیادی در مورد فیلترهای مورد استفاده برای دوربین‌های دیجیتال پرسیده بودند. فعلا مطلب خلاصه‌ای در این مورد می‌نویسم تا بعدا سر فرصت بطور کامل در این مورد توضیح بدهم. متاسفانه به علت نا آشنایی و عدم استفاده از وسایل جانبی دوربین‌ها بخصوص فیلترها و حلقه‌های مبدل مختلف، تهیه این گونه وسایل در ایران بسیار مشکل می‌باشد و برای اغلب دوربین‌ها حتی در نمایندگی‌های معتبری نظیر کانن نیز نمی‌توان وسایل جانبی مربوط به لنز دوربین‌ها را تهیه نمود.
امیدوارم که با آشنایی هر چه بیشتر علاقمندان به این صنعت و درخواست از فروشندگان ورود این وسایل نیز همانند خود دوربین‌ها مرسوم شود.
روش استفاده از فیلترها، سایه‌های لنز، پوشش‌های لنز و دیگر وسایل مربوط به لنز‌ها برای دوربین‌های دیجبتال همانند دوربین‌های فیلمی می‌باشد. فقط دو مساله مهم دراین میان حائز اهمیت می‌باشد.
اول اینکه بخاطر اندازه غیر استاندارد لنزهای دوربین‌های دیجیتال استفاده از این وسایل روی دوربین های مختلف دچار مشکل می‌باشد. این بدان معنی است که برای استفاده از فیلترها و سایر وسایل استاندارد باید از مبدلها و حلقه‌های سازگار کننده استفاده نمود. وظیفه مبدل‌ها این است که لنز غیر استاندارد یک دوربین را برای پذیرفتن یک وسیله با رزوه‌های استاندارد آماده نمایند. معمولا رزوه‌های استاندارد روی لنز دوربین ها عبارتند از ۳۰mm، ۳۷mm، ۴۳mm و ۵۵mm. برای دوربین‌هایی که دارای قطر لنزی غیر از این ابعاد می‌باشند باید از حلقه‌های تبدیل برای بستن فیلتر مورد نظر استفاده نمود.
دوم این که سنسوری که در دوربین های دیجیتال بجای فیلم قرار داده شده است به طول موجهای خاصی از نور حساسیت نشان می‌دهد که در بعضی از موارد با فیلم متفاوت است. در نتیجه، تاثیر بعضی از فیلترها روی تصویر دیجیتالی شما با تاثیری که روی فیلم می گذارد متفاوت می‌باشد. در ادامه لیستی از فیلترهایی که برای دوربین‌های دیجیتال مفید است همراه با مورد استفاده آن آورده شده است:
▪ محافظ UV:
برای محافظت لنز دوربین
▪ پولاریزه دایروی (Circular Polarizer):
کاهش انعکاسها، تاریک کردن آسمان
▪ کلوز آپ (Close-Up):
حداقل فاصله فوکوس را کاهش می‌دهد.
▪ Tiffen ۸۱۲:
گرم کردن رنگها، بهبود طیف رنگی پوست
▪ Tiffen Soft/FX:
پوشاندن لکه‌های پوست
▪ Black Pro Mist ۱or ۲:
نتیجه را از لحاظ رنگ شبیه عکس فیلمی می‌کند.
Tiffen Enhancing: قوی کردن رنگ قرمز، قرمزتر کردن رنگ‌های قهوه‌ای، نارنجی و قوت بخشیدن به حس پاییز روی برگ درختان
▪ ND ۰.۳, ۰.۶, ۰.۹:
کاهش نور در شرایط آفتابی درخشان
▪ Tiffen Hot Mirror:
بهبود مشکل بازسازی رنگها در بعضی از دوربین‌ها بخاطر حساسیت زیاد به اشعه مادون قرمز    

  هیچ خود را گول نباید زد که فرهنگ و دولت دشمن یک‎دیگراند: «دولت فرهنگی» یک ایده‎ی مدرن است. هر یک از این دو به هزینه‎ی دیگری زندگی می‎کند. بالیدن هر یک از کیسه‎ی آن دیگری‎ست.
نیچه در کشور ما کار فرهنگی یک سره به دولت سپرده شده و فرهنگ ابزاری شده است برای کنترل و مانع تراشی ارکان‎های دولتی. هنرمند برای تأمین بخشی از هزینه‎های خود به دامن فرهنگ حکومتی می‎غلتد. چاپلوسی و خودشیرینی تنها تولیدات ارگان های دولتی اند.‎های دولتی‎اند.
از این جریانات، عکاس یاد می‎گیرد که برای جذب بخشی از هزینه‎هایش به موضوعات بی‎مصرف و سفارشی نزدیک شود. و بدین ترتیب، هنرمند وابسته‎ی ارگان حکومتی باقی می‎ماند. مخارج کار هنری از گردن هنرمند باز می‎شود و به کارکنان‎اش سپرده می‎شود. نه هنرمند قدرت تصمیم گیری دارد و نه انضباط‎های دست و پا گیر متولیان فرهنگی چنین فضایی می‎آفرینند. ارشاد کار خود را نتوانست اداره کند تازگی‎ها بندی به دستان خود افزود و مجوز موسیقی را نیز از آن خود کرد.
کسی که بار برنامه‎ریزی گروهی هنری را بر عهده می‎گیرد برای همیشه دل‎سرد می‎شود. هیچ بندی برای گیر دادن برنامه‎ها گره نمی‎خورد. این مشکل چنان که گفته شد، نه از آن هنرمند و نه از آن مدیریت هنری و نه جامعه است.
اگر چه تبریز آغازگر جریان عکاسی‎ست ولی تجربه‎ی کار گروهی را چیز دیگری‎ست. پرسشی در این جا به وجود می‎آید که، آیا کار هنری حتما باید گروهی باشد؟ هنرمند باید بتواند از عهده‎ی تماشاگرش برآید. او هزینه می‎کند تا تماشاگر بیابد و بدین ترتیب، جایی برای هنرش سراغ می‎گیرد. او باید بپذیرد که آثارش قرار نیست مثل بمب صدا کند یا این که یک شبه او را مشهور کند. زندگی او برای چیزی مایه گذاشته می‎شود که در طول عمراش حاصل آن را خواهد دید. چنان که هر صنف کاری چنین می‎کند.
ساختمان‎های عریض و طویل تنها بخشی از کار هنری‎ست. همه‎ی ارگان‎های دولتی نظیر این، در پی تثبیت نظریه‎های معنویتی خود بخش زیادی از آثار هنری را از دست می‎دهند. و هنرمند منفعلانه دنبال سوراخ فرصتی‎ست که ایده‎ی خود را اجرا کند.
آن اندازه که فوت‎وفن گره گشایی‎های دولتی را بلد است از عکاسی غافل است. هر نهادی که در پی جذب آثار هنری برمی‎آید در نهایت به نظریه‎ی معنویت دچار می‎شود و کم‎کم به فرسایش می‎رسد. به این پیش بینی می‎توان دست زد که نه گروه‎های مستقل هنری و نه ارگان‎های حکومتی نخواهد توانست چرخ‎های هنری شهرمان را به حرکت درآورد. گرایش به «بد از بدتر» فرساینده‎ی قوای هنری‎ست. بدین ترتیب، تجربه‎ی بد فعالیت‎های گروهی هیچ انگیزه‎ای را برای خطر کردن در عرصه‎ی هنر باقی نمی‎گذارد. بی این خطر کردن، سطوح ثابتی از مایه‎های هنری را شاهد خواهیم بود.
مدتی‎ست که به سطح متوسطی از هنر قانع شده‎ایم و همه‎ی افت‎خیزهای آثار هنری به کیفیت‎های یک‎سان تبدیل شده‎اند. آیا هنرمند کوتاهی کرده است یا مدیر هنری (حکومت)؟ حکومت مدتی را سر در گریبان خود فرو برد و کار دانش و هنر را به اتمسفر واگذار کرد و سپس نادانسته در کار هنری دست اندازی کرد، که به ضرر جامعه‎ی هنری انجامید. مشکلی که بدین ترتیب پیش آمده است باید از جایی برچیده شود. آیا حکومت باید جار بزند و هنرمند را از خواب غفلت و آسایش بیدار کند یا هنرمند چنین کند؟ پاسخ شایسته از آن کسی‎ست که بر ژرفای پرسش آگاه شده است. آگاهی از وضعیت اجتماعی ما را بر آن می‎دارد که توان خود را با گفتارهای کم مایه نفرساییم و همواره به اصالت هنری که محصور در مرزها و فرهنگ‎ها نیست بیندیشیم: گفتارهای کم فروغی که بی هیچ بهره‎ی هنری و فلسفی به گرفتاری‎های اجتماعی دامن می‎زنند.
سواد عکاسی به کادر بستن و شاتر زدن بسته نیست. عکاسی که نگاه خود را نه از موضوعی تازه بل که از آثار دیگران وسعت می‎بخشد، از سواد عکاسی بی‎خبر است. او باید بتواند موضوعات منطقه‎ی فرهنگی خود را ببیند و از دستاوردهای نوی عکاسی بهره ببرد. سخن گفتن از عکس یا همان تعبیر و تفسیر، هرگز وارد جریان عکاسی نشده است. در عوض جایش را به پرچانگی و سخنان درهم- برهم داده. کمی از سیاست، قدری از روان شناسی و جامعه شناسی مذهبی و مقداری از سخنان یأس آور فلسفی چاشنی گفت‎وگوهای هنری‎ست.
اصولی که بتوان بر آن استوار مانده و سازمان داده شود، هرگز تدوین نشده است. استعدادهای هنری تبریز صرف پندارهای مطلق‎گرایانه شده و انرژی آن هدر می‎رود. و بدین ترتیب، افزون خواهی به مدار آفرینش آثار هنری وارد نمی‎شود.

  آیا نگاتیو پیوند مستقیم با واقعیت دارد یا صفحه‎ی حساس سی سی دی؟ ما بخش زیادی از جهان بیرونی را با نوری که پخش می‎شود دریافت می‎کنیم. از بین حواس پنج گانه چشم فراگیرتر است و دوربین کار چشم را روی کاغذ ثبت می‎کند. یعنی این که چشم ما بخش زیادی از واقعیت پیرامون‎مان را جاروب می‎کند.
یک پرسش: چرا برای دریافت جهان بیرونی یا واقعیت حتما باید از درون «عدسی» تماشا کنیم؟ دوربینِ ساخته‎ی ما نیز بدون عدسی توانایی عکس‎برداری ندارد. اسکنرهای گرافیکی اشیای نزدیک را تصویربرداری می‎کند و از اشیای دور بی‎بهره است. پس به نظر می‎رسد کاربرد عدسی برای تنظیم نقاط گوناگون است. این بدین معنی‎ست که، ژرفای اشیا را عدسی تولید می‎کند: فاصله مفهومی‎ست که از عدسی برمی‎خیزد. یا به دقت زیاد می‎توان گفت، بی‎عدسی چشم‎مان چیزی برای ما «دیده» نمی‎شود. این در حالی‎ست که، دریافت بساوایی ما نیز جهان واقعی را تخت نشان‎مان خواهد داد (به همان گونه‎ی اسکنر). پس، پرسش از خَم (منحنی یا ژرفا) بی‎معنی خواهد بود. «ژرفا» در عکاسی به کاربرد عدسی در برابر نور برمی‎گردد. برای مار که جهان مورد شناسایی‎اش با گرما ارتباط دارد چه دریافتی از اشیای سرد دارد؟ برای او نیست. ما دوربین‎هایی هم ساختیم که از دریافت حیوانات بهره‎مند می‎شوید. خورشید را هم با سنجش‎های گرمایی و هم با نور مرئی و هم با امواج نزدیک صدا «مشاهده» می‎کنیم.
آیا این مقدمه چینی به این معنی‎ست که ابزارهای فنی توانایی ما را از دریافت جهان واقعی بیش‎تر می‎کند؟ ما واقعیت زیادی دریافت می‎کنیم؟ یا این که دقت دریافت ما بیش‎تر می‎شود؟ در این جا غالبا به دو واژه‎ی کلیدی اشاره می‎شود: داده‎ها و دانسته‎ها. یک رایانه با انبوهی از اطلاعات بیش از انسان می‎داند؟ برای شیفتگان جهان روباتی پاسخ آری‎ست. ولی جهان روباتی تفاوتی اساسی با زندگی با گوشت و پوست دارد. موجودی که بیش از دیدنی‎ها و دریافت‎هایش می‎آفریند انسان است. هنر لطیف‎ترین بخش این دریافت‎ها را انتقال می‎دهد (بیان می‎کند). پس پافشاری بیش از حد بر واژه‎های گمراه کننده‎ی «واقعیت» و «جهان بیرونی» ما را فقط گرفتار می‎کند.
الف) آن جا چیزی هست که باید شکارش کنم.
ب) آن جا چیزی هست که مرا فرا می‎خواند.
پ) آن جا چیزی هست که بر دورن‎ام می‎تابد.
ت) آن جا چیزی هست که از درون‎ام برمی‎تابد.
ث) ...
و بیان‎های هنری گوناگونی که از هماهنگی انسان و هستی سخن می‎رانند. کدام را برگزینیم؟ دستوری برای گزینش وجود ندارد. یک سر سوزن ذوق کافی‎ست تلاش کند و به تجربیات بیانی گوناگون برسد. عکاس از پشت عدسی‎اش چارچوبی که می‎بندد بیانی را که منحصر به وجود شخصی خودش است تنظیم می‎کند. شخصیتی که همه‎ی خوبی‎ها وبدی‎ها و عشق‎ها و نفرت‎هایش را همواره با خود می‎کشد. شخصیتی که وجود فیزیولوژیکی‎اش را با تمام نقص‎ها و توانایی‎هایش در طول زندگی با خود دارد: عدسی، سی سی دی، یو وی، دستان ماهر و چشمان تیزبین جزو جهان اویند که در هماهنگی با هستی رقصی چنین میان میدان می‎آورد (و نمی‎گویم که به دریافت جهان نایل می‎شود). واقعیت یا جهان بیرونی همان است که از چشمان احتمالا کوررنگ و دستان لرزان یک عکاس دریافت شده است و بحث‎های فلسفی که چه اندازه درست گفته یا به واقعیت/ حقیقت نزدیک شده، چیزی بر اجزای واقعی نخواهد افزود. پرسش‎ها تنظیم کننده‎ی واقعیت‎اند و نه کسب خود واقعیت. در هنر به ویژه در عکاسی «درست گفتن» و «واقعی بودن» را باید کنار گذاشت.

    خلیل غلامی

  تراز سفیدی (White Balance) یکی از جنبه‌های عکاسی است که بسیاری از دارند‌گان دوربین‌های دیجیتالی از نحوه عملکرد و تاثیر آن روی کیفیت عکس‌های گرفته شده بی‌اطلاع هستند. نداشتن اطلاعات کافی در خصوص این مود و ویژگی‌های آن باعث ‌شده است افراد از آن استفاده نکنند یا کمتر آن را به ‌کار گیرند. پس از آشنایی سطحی با این ویژگی و نحوه عملکرد آن در عکاسی، بسیاری از افراد و استفاده از آن علاقه‌مند خواهند شد. بنابراین در این شماره نکاتی در خصوص تراز سفیدی ارایه می‌شود که به‌ کارگیری این نکات در بهتر کردن نتیجه نهایی عکس تاثیر به سزایی خواهد داشت.
تراز سفیدی در چه شرایطی استفاده می‌شود؟ اگر بخواهیم پاسخ این سوال را ساده بیان کنیم باید بگوییم که تراز سفیدی برای تنظیم رنگ در تصاویر به‌ کار می‌رود. با کمک این تکنولوژی رنگ‌ها تا آنجا که امکان دارد به حالت طبیعی نزدیک خواهند شد.
اینکه چرا باید رنگ‌ها به حالت طبیعی نزدیک باشند سوال دیگری است که پس از پاسخ به سوال اول مطرح می‌شود. همان‌طور که مشخص است تفاوت فاحشی بین چشم انسان و دوربین دیجیتال از نظر قدرت و دامنه دید، تشخیص رنگ و بسیاری از ویژگی‌های دیگر وجود دارد. حتی مجهزترین دوربین‌ها نیز نمی‌توانند مانند چشم انسان به خوبی عمل کنند. چشم انسان به گونه‌ای آفریده شده که قادر است با شرایط نوری مختلف هماهنگ شود و رنگ اصلی و طبیعی را به مغز مخابره کند. در چشم انسان نه تنها سیستم فوکوس و تنظیم‌کننده دیافراگم خودکار طراحی بلکه ویژگی تراز رنگی اتوماتیک نیز در نظر گرفته شده است. یک وسیله سفید رنگ در هر شرایطی، ازجمله آفتابی و ابری یا در یک محیط بسته زیر نور لامپ‌های رشته‌ای یا فلورسنت (مهتابی) سفید به نظر می‌رسد، به این دلیل که مغز انسان این قابلیت را دارد تا رنگ‌های ملاحظه شده را با توجه به شرایط تطبیق دهد. برای تراز کردن رنگ‌ها با توجه به شرایط محیط یک سیستم کارآمد نیاز است.
سنسور تصویر در دوربین‌های دیجیتالی همچون مغز انسان عمل می‌کند و تطبیق رنگ‌ها با محیط از وظایف آن به شمار می‌رود. برای مثال، سنسور باید بتواند در هر شرایطی رنگ سفید را سفید نشان دهد. تغییر کیفیت رنگ‌ها به دمای آن‌ها مربوط می‌شود زیرا رنگ‌ها به ‌طور کلی به دو دسته گرم و سرد دسته‌بندی می‌شوند. در دوربین‌های دیجیتالی به تکنولوژی که مسئول تنظیم دمای رنگ‌ها است به اصطلاح "تراز سفیدی" گفته می‌شود. برای مثال، رنگ سفید با توجه به دمای محیط تغییر می‌کند. این رنگ در محیط بیرون، یعنی زمانی که نور آفتاب متمایل به آبی است، سردتر به نظر می‌رسد و در یک محیط بسته زیر نور تنگستن که رنگ آن متمایل به قرمز باشد، گرمتر جلوه خواهد کرد. اکنون اگر نور محیط بسته، تحت شرایط لامپ‌های فلورسنت قرار گرفته باشد، رنگ سفید متمایل به سبز خواهد شد. جدید یا قدیم بودن لامپ استفاده شده یا اندازه شعله شمع می‌تواند در دمای رنگ تاثیر گذارد و کیفیت رنگ را از حالت طبیعی آن خارج کند. بنابراین برای جبران چنین پدیده‌ای باید به نحوی به دوربین فهماند که در چه شرایطی رنگ‌ها را باید گرمتر یا سردتر از حالتی که در محیط هستند دریافت و نشان دهد.
● تنظیم تراز سفیدی
در دوربین‌های قدیمی (دوربین‌هایی که به‌ جای سنسور از فیلم استفاده می‌کردند) تنظیم تراز سفیدی با توجه به نوع فیلم انجام می‌شد. به این صورت که پس از تولید دو نوع فیلم، روی آن‌ها با نوشتن "روشنایی روز" یا "تنگستن" مشخص می‌شد که از این فیلم در چه محیطی می‌توان استفاده کرد. فیلم‌هایی که بر چسب روشنایی روز داشتند مخصوص عکاسی در بیرون محیط بسته و فیلم‌های با برچسب تنگستن مخصوص عکاسی در محیط بسته تولید شده بودند.
تراز سفیدی در دوربین‌های دیجیتال مختلف به صورت‌های گوناگون تنظیم خواهد شد، از این‌رو برای کنترل تراز سفیدی به شکل صحیح باید روی دوربین خود شناخت کافی داشته باشید. بسیاری از دوربین‌های دیجیتال از مود اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک برخوردارند، این مودها کمک می‌کنند کنترل دوربین راحت‌تر باشد.
● محیط‌های تراز سفیدی از پیش تعیین شده
در اینجا تعدادی از محیط‌های تراز سفیدی که در دوربین‌های دیجیتال بییشتر به چشم می‌خورند با اندکی توضیح آورده شده است:
▪ Auto (آتو) : با تنظیم دوربین روی این مود به صورت اتوماتیک بهترین حالت تراز سفیدی با توجه به شرایط محیط سنجیده و برگزیده خواهد شد. برای آن دسته از افرادی که قدرت ریسک‌پذیری دارند و خواهان بهتر شدن کیفیت رنگی عکس‌‌هایشان هستند پیشنهاد می‌شود که از این مود استفاده نکنند.
▪ Tungsten (تنگستن): این مود به طور معمول با یک لامپ کوچک نشان داده خواهد شد و برای عکاسی در محیط بسته به ویژه زمانی که از لامپ‌های تنگستن (رشته‌‌ای) استفاده می‌شود طراحی شده است. این مود باعث می‌شود رنگ‌ها در تصویر سردتر به نظر برسند.
▪ Flurescent (فلورسنت): این مود برای جبران نور سرد لامپ‌های فلورسنت (مهتابی) استفاده می‌شود. با تنظیم دوربین روی این مود از شدت سرد بودن رنگ‌ها در تصویر کاسته خواهد شد و رنگ‌ها گرم‌تر جلوه خواهند کرد.
▪ Daylight/Sunny (روشنایی روز/ آفتابی): تمام دوربین‌های دیجیتال از این مود برخوردار نیستند زیرا این مود با حالت "نرمال" تفاوت چندانی ندارد. مود نرمال نیز از جمله مودهای موجود در تراز سفیدی است.
▪ Cloudy (ابری): مود ابری کمک می‌کند رنگ‌ها در تصویر گرم‌تر از مود روشنایی روز به نظر برسند.
▪ Flash (فلش): فلش دوربین تا حدودی جزو نورهای سرد به شمار می‌رود بنابراین با تنظیم دوربین روی مود فلش WB رنگ‌ها در تصویر گرم‌تر به نظر خواهند رسید.
▪ Shade (سایه): از آنجا که نور در سایه در مقایسه با نوری که در آفتاب مستقیم باشد سردتر (آبی‌تر) به نظر می‌رسد، در قسمت تراز سفیدی مودی به نام سایه در نظر گرفته شده است تا رنگ در تصاویر گرفته شده گرم‌تر جلوه کند.
در برخی از دوربین‌های دیجیتال علاوه بر مودهای گفته شده چند مود دیگر از قبیل "ساحل"، "برفی"، "شب" و... در نظر گرفته شده است.
● تنظیم تراز سفیدی به‌ صورت دستی
با کمک محیط‌های از پیش تعیین شده در تراز سفیدی در بسیاری از مواقع می‌توان کیفیت رنگ‌ها را تنظیم کرد و آن‌ها را به حالت طبیعی درآورد. با این حال در بعضی از دوربین‌های دیجیتال و حرفه‌ای نیز تا حدودی می‌توان به طور دستی تراز سفیدی را کنترل کرد. برای تنظیم دستی تراز سفیدی می‌توان از کارت‌های سفید یا خاکستری که مخصوص این امر طراحی شده‌ یا هر نوع وسیله دیگر که مناسب باشد استفاده کرد. برای درک بیشتر مطلب به دو عکس گرفته شده از یک قفسه کتاب دقت کنید. تصویر اول با مود تراز سفیدی Auto گرفته شده است.
نور موجود در محیط، با لامپ‌های تنگستن تامین شده است که این امر باعث شده رنگ‌ها، گرم و متمایل به زرد به نظر برسند. در تصویر دوم به‌ طور دستی تراز سفیدی کنترل و از یک برگه کاغذ سفید در بالای دوربین استفاده شده است. رنگ سفید کاغذ باعث سرد شدن عکس‌های موجود در تصویر می‌شود. همان‌طور که در تصویر دوم مشخص شده است، رنگ کتاب‌ها حالت طبیعی خود را نشان می‌دهند.     نصرالله اسلام پور
 

  راههای زیادی برای گرفتن عکس‌هایی شبیه به عکسی که عکاسان حرفه‌ای می گیرند وجود دارد. در هر صورت یک موضوع روی تمام عکسها تاثیر گذار است و آن ترکیب بندی یا بقول هنری‌ها کامپوزیسیون! است. البته در این مورد دوستانی که حرفه و کارشان عکاسی است بهتر می تواندد بنویسند، ولی چون هیچ کس چیزی ننوشت، مجبورید ترجمه غیر حرفه ای من را بخوانید! بهر حال، برای موفقیت و معنی دار بودن یک عکس، باید بدرستی ترکیب بندی شود. ممکن است سوژه در محل نامناسبی از کادر واقع شود و مورد توجه بیننده عکس قرار نگیرد و یا مفهوم مورد نظر عکاس اشتباه برداشت شود.
بدون اینکه بخواهیم وارد نکات ریز ترکیب بندی شویم، یک سری قوانین اولیه را که باید مورد توجه عکاس باشد مورد بررسی قرار میدهیم. هر چند همانطور که می‌دانید: "قانون برای شکسته شدن وضع شده است!!" ولی قبل از اینکه شکسته شوند باید از آنها اطلاع داشته باشیم!
در قرون گذشته، معماران کهن و نقاشان دوره رنسانس و بعدها در اواسط قرن ۱۹ عکاسان تا به امروز، از یک شبکه ساده به عنوان قانون طلایی ترکیب بندی تصاویرشان استفاده نموده‌اند.
این قانون طلایی نسبت ایده‌آلی بین عرض و ارتفاع ایجاد می نماید. این خواص از میدان دید انسان بدست آمده و معمولا با تغییراتی جزیئی در مورد سایر زمینه‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثالهای از آن را می‌توان در مورد معماری، در شکل درها و پنجره‌ها، و در بیشتر موارد عادی نظیر قاب عکسها و ... ذکر نمود.
کم و بیش نسبت کادر مورد نظر ۳/۲ در ۳/۱ است که این نسبت را می توان در اندازه بیشتر کادر فیلمها و در نسبت اندازه عکسهای دیجیتال و قاب عکسها و ... مشاهد نمود.
د راین کادر قانون دیگری استفاده می‌شود: قانون یک سوم‌ها. از این قانون برای تعیین نقاط دقیقی که باید بخشهای مهم تصویر در آنجا قرار گیرد استفاده می‌شود. قاعده بعدی در مورد تعیین موقعیت افق و نسبت آسمان به زمین در عکس می‌باشد.
وقتی برای اولین بار به یک عکس نگاه می‌کنیم، معمولا نگاه بیننده به ندرت به ناحیه وسط تصویر متوجه می‌شود، بلکه در یک مسیر Z مانند (از سمت چپ بالا به راست سپس به سمت چپ پایین و دوباره راست) تصویر را نگاه می کند. این مسیر تقریبا بطور ناخودآگاه دنبال می‌شود، اما بخوبی شناخته شده است. ( بعضی آن را به عادت خواندن متن از چپ به راست نسبت می دهند که در این صورت ممکن است کسانی مثل ما که از راست به چپ می‌خوانیم یا چینیها که از بالا به پائین می‌خوانند عادت متفاوتی داشته باشیم!)
از دید عکاسان، هدف کشاندن نگاه بیننده به سمت سوژه مورد نظر در عکس با توجه به دانستن عادت تماشای عکس در مردم است.
همینطور ترکیب‌بندیهای قطری را می‌توان بر اساس قانون طلائی و قانون یک سومها بنا کرد و عکس بدست آمده را تراز نمود.
تمام این قوانین را می‌توان بطور آگاهانه دور زد، همانطور که بسیاری از هنرمندان معروف این کار را نموده اند، ولی این قوانین در ابتدای کار نقطه شروعی برای رسیدن به ترکیبی قابل قبول است.
د رمورد پرتره باید توجه ویژه ای نمود که سوژه به نقطه‌ای در نزدیکی لبه کادر خیره نشده باشد.
در این نقاشی مشهور به جهت خیره شدن مدل و فضای خالی ایجاد شده در نقاشی توجه نمایید. ضمنا ترکیب بندی قطری در این نقاشی قابل توجه می‌باشد.
با این وجود این روش ترکیب بندی محدودیتهایی هم دارد. هنگام استفاده از یک لنز زاویه باز (واید) باید دقت ویژه‌ای در کادر بندی و ترکیب بندی بکار رود ، زیرا این نوع لنز در خطوط مستقیم واقع در نزدیکی لبه‌های کادر تصویر انحنا ایجاد میکند. بخاطر همین در هنگام استفاده از این نوع لنز باید خط افق را بالاتر و در نزدیکی مرکز کادر قرار داد تا از منحنی شدن خط افق جلوگیری نمود.
در مورد خطوط افقی نیز هنگام عکاسی‌های معماری و مشابه آن باید توجه کافی مبذول داشت که خطوط مستقیم افقی در نزدیکی لبه کادر نباشند. ایجاد انحنا باعث ایجاد نمای غیر طبیعی در ساختمان و بر هم خوردن ترکیب بندی تصویر می شود. لنزهای زوم دوربین های دیجیتال بیشتر استعداد ایجاد این تغییر شکل‌ها را دارند، زیرا از عدسیهایی استفاده می کنند که رفع این خطا در آنها بسیار مشکل می‌باشد. این لنزها معمولا دچار انحنای گوشه ها بدرون Barrelling در لنزهای واید و انحنای گوشه ها به بیرون pincushionning در لنزهای تله فتو می‌باشند.
بنابر این در حالی که سرعت عمل لازمه عکاسی است، نگاهی دقیق به عکسهای موفق گذشته که در خاطر مانده اند آشکار خواهد کرد که معمولا عکسهایی با ترکیب بندی مناسب بوده اند.
بنابر این ارزش دارد که قبل از فشردن دکمه شاتر کمی وقت صرف تفکر به سوژه مورد نظر نمایید. قدمی در اطراف سوژه بزنید تا بهترین زاویه را پیدا نموده و تعیین نمایید که چه اجزائی در چه مکانی از کادر باید باشند. تصویر نهایی را در ذهن تصور نمایید. با این کار شانس بهتری برای ارضای آن حس ویژه ای که شما را برای گرفتن یک عکس قلقلک می دهد خواهید یافت.    

  برای عکاسی از آسمان شیوه و ترفندهای فراوانی وجود دارد که به وسیله این روشها میتوان به عکسهای جالب و زیبا تری دست پیدا کنیم. در این مقاله قصد داریم به چند ترفند و روش در این زمینه بپردازیم.
▪ به طور کلی عکاسی از آسمان به چند بخش تقسیم می‌شود:
۱) عکاسی از ماه و مناظری که ماه در آن قرار دارد
۲) خورشید و مناظر مرتبط با آن.
۳) ستارگان و اجرام آسمانی که سیارات؛سحابی ها؛ستاره ها و در مجموع صورتهای فلکی از جمله آنها می‌باشد.
اما در این مقاله فقط به روشهای عکاسی از آسمان شب می‌پردازیم. عکاسی در این زمینه نیازمند تجربه فراوانی می‌باشد که این تجربه با مرور زمان در اختیارعکاس قرار می‌گیرد.
مواردی وجود دارد که قبل ازعکاسی باید در مورد آنها اطلاعاتی کسب کرده باشیم که همواره بتوانیم در زمانهای خاص از آنها استفاده کنیم.
▪ دوربین :
دوربین شما باید قابلیت استفاده از حساسیتهای بالا را داشته باشد که مناسبترین حساسیت در عکاسی‌های نقطه‌ای بدون استفاده از پایه مخصوص،۱۶۰۰ می‌باشد. اگر دوربین شما دارای نویز کمی باشد، از حساسیت‌های ۳۲۰۰ هم می‌توان استفاده کرد.
برای عکاسی از رد ستارگان نیازی به حساسیت‌های بالا نیست. اما کماکان نویز در دوربین مهمترین مسئله می‌باشد.
دوربین باید ورودی دکلانشور داشته باشد که به وسیله آن بتوانیم از شاترهای طولانی مدت هم استفاده کنیم و یا از ریموتهای مادون قرمز استفاده کنیم.
▪ لنز:
حتی الامکان از لنزهایی با دامنه ثابت و دیافراگم پایین استفاده کنیم. استفاده از دیافراگم‌های پایین چندین حسن دارد. به طور مثال اگر لنز ما داری دیافراگم ۱.۴ باشد، می‌توانیم از دیافراگم ۲.۸ این لنز بهترین استفاده را داشته باشیم. معمولا در بزرگترین دیافراگم مشکلات بیشتری در تصویر دیده می‌شود. به همین دلیل لنزهایی که دارای دیافراگم‌های بزرگی هستند، کیفیت بالاتری را در دیافراگم‌های کوچکتر در اختیار ما قرار می‌دهند.
برای عکاسی از مناظر آسمان شب به همراه مناظر اطرافمان نیاز به لنزهای واید مناسبی داریم.
اما به هرحال تهیه این گونه لنزها کمی مشکل می‌باشد. به همین دلیل از سوپرواید زوم لنزها هم استفاده می‌کنیم.
▪ پایه:
برای عکاسی‌های طولانی مدت نیاز به سه پایه های مناسب و محکم داریم که از ابتدای کار تا انتها ثبت تصاویر مناسب را برای عکاسی ما تضمین کند.
اما برای عکاسی‌های نقطه ای نیاز به پایه های مجهز به موتور ردیاب داریم که کار کردن با چنین پایه ای نیازمند تجربه می‌باشد.
▪ نصب نرم افزارهای کاهش نویز که بهترین آنها برای این کار Imagenomic Noiseware Professional می‌باشد.
لوازم مهم دیگری نیز در این سبک عکاسی وجود دارد که خارج از حوصله این مقاله می‌باشد.
و اما پردازش عکس.
قبل از عکاسی باید بدانیم عکسی که می‌گیریم مشخصات لازم برای استفاده از این روش را دارا می‌باشد. یعنی اینکه عکس ما هرگز Over Expose نشده باشد.
عکس های رد ستارگان و نقطه ای که در آنها از پایه های مخصوص استفاده کرده ایم نیازی به تلفیق برای درج بهتر نور ستارگان ندارد.
درواقع هدف ما بدست آوردن یک عکس خوب و مناسب با کمترین امکانات هست که از جمله این امکانات پایه مخصوص ردیابی ستارگان می‌باشد.
برای تلفیق نیاز به چند عکس داریم که معمولا گرفتن چند عکس بخاطر حرکت زمین باعث تغییر شکل در اجرام سماوی می‌شود و کار تلفیق را دشوار می‌کند. مخصوصا که پس زمینه ای در عکس وجود داشته باشد.
▪ اما ترفندی هم برای این کار وجود دارد:
در روش تلفیق باید چندین مورد را رعایت کنید.
۱) اول اینکه همانطورکه گفته شد عکس شما نباید اور اکسپوز شده باشد .
۲) دوم اینکه عکس باید کاملا یکدست باشد، نه اینکه قسمتی از عکس بخاطر آلودگی نوری اور اکسپوز شده باشد و قسمتی دیگر تیره. و در نهایت اینکه کاملا به فتوشاپ مسلط باشید تا نتیجه خوبی بگیرید.
حال با توجه به تمام دانسته ها یک عکس تهیه کرده ایم.
در ابتدا باید کمی ویرایش برای کاهش نویز در این عکس انجام دهیم.
عكس را در نرم افزار فتوشاپ باز می‌کنیم. قبلا باید نرم افزار کاهش نویز مورد نظر را در پلاگینهای فتوشاپ نصب کرده باشیم.
این پلاگین به همراه فیلترهای فتوشاپ در منوی فیلتر قرار می‌گیرد.
ابتدا از منوی فیلتراین پلاگین را باز می‌کنیم.در قسمت Setting مد Custom را انتخاب می‌کنیم.
ابن نرم افزار به چند بخش تقسیم شده.
در بخش اول (Noise Level Adjustment) مقدار Luminance را در حداقل قرار می‌دهیم و مقدارهای Color ، High Freq ، Mid Freq ، Low Freq و Very Low را در حداکثر قرار می‌دهیم.
در بخش Noise Suppression مقدارLuminance را ۷۰% و مقدار Color را ۸۰% وبقیه موارد را مانند قبل انجام دهید.
در قسمت آخر بخش فرمان مقدار شارپنس را در مقدار ۳- قرار دهید (منفی ۳) و سپس کلید OK را انتخاب کنید.
اگر مقدار نویز تک رنگ درعکس شما زیاد باشد این نرم افزار نمی تواند عملکرد مناسبی را ارائه دهد. در چنین مواقعی هیچ یک از نرم افزارهای کاهش نویز نمی‌توانند عملکرد مناسبی داشته باشند. مگر اینکه مقدار Luminance را زیاد کنیم که این عمل باعث از دست رفتن جزئیات درعکس می‌شود.
بعد از انجام مراحل فوق یک لایه کپی از عکس ایجاد کنید.
Belending Mode لایه را در حالت Color Dodge قرار دهید.
ممکن است قسمتهایی ازعکس شما به خاطر یک دست نبودن دچار اغتشاش شود.
اگر چنین اتفاقی در عکس شما رخ داد آن قسمت را با یک لایه ماسک به حد مناسب بپوشانید و یا از بین ببرید.
حال میِتوانید از این لایه یک لایه کپی دیگر ایجاد کنید. اگر نیاز باشد میِ‌توانید اپاسیته لایه‌ها را به اندازه لازم کنترل کنید. شاید نیاز به استفاده از چندین لایه برای این کار باشد.
در منوی Image/Adjustment/Level مقدار سفیدی و سیاهی هر لایه را به اندازه دلخواه تنظیم کنید.
در آخر لایه ها را Flat کنید. ممکن هست در رنگهای عکس شما کمی تداخل به وجود آمده باشد که میتوانید از منوی Image/Adjustment/Selective Color را انتخاب کنید و مقدار رنگ‌ها را برای تصحیح عکس تنظیم کنید.
همچنین از ابزار Level هم می‌توانید برای بهبود عکس استفاده کنید.
در آخر دوباره یک لایه کپی از عکس ایجاد کنید. سپس Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آن را روی ۲ پیکسل قرار دهید.
سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید و در آخر لایه ها را Flat کنید.
این روش می‌توانید عکسهای کم نور خود را به بهترین روش تصحیح کنید.
توجه کنید که در تمام زمانهای عکاسی نویز ریداکشن دوربین باید روشن باشد تا هات پیکسلها واغتشاشات اضافی کاملا از بین برود.
چون این گونه اغتشاشات در نرم افزارهای کاهش نویز به راحتی از بین نمی‌رود.
اما برای رد گیری از ستاره ها نیاز به عکاسی با شاتر باز هست که این عمل به میزان قابل توجهی نویز را افزایش می‌دهد.
اگر از دوربینهای کم نویز همراه با نویز ریداکشن روشن استفاده کنید می‌توانید عکسهای مناسب و کم نویزی بدست آورید. البته به علت روشن بودن نویز ریداکشن ؛ زمان پردازش عکس در دوربین به اندازه زمان نوردهی طولانی می‌شود. البته توجه کنید که در این روش از عکاسی نباید نوردهی را بیش از ۱ساعت انجام دهید. در غیر این صورت میزان نویز عکس به مراتب زیاد می‌شود. بهترین زمان برای دوربینهای کانن حدود ۴۵ دقیقه و حداکثر ۱ ساعت و در دوربینهای نیکون ۳۰حداکثر دقیقه می‌باشد. دوربینD۲۰۰ و D۲X و کانن ۱D به هیچ عنوان برای زمانهای طولانی و حساسیت‌های بالا پیشنهاد نمی‌شود. بهترین دوربین‌ها برای این سبک از عکاسی ۲۰Da و ۵D و ۱D mark II n می‌باشد.
در آخر باز هم می‌توانید یک لایه کپی از عکس خود تهیه کنید و در منوی Filter/Blur/Gaussian Blur را انتخاب کنید و مقدار آنرا روی ۲ پیکسل قرار دهید.سپس Belending Mode این لایه را در حالت Lighten قرار دهید و اپاسیته آنرا به میزان لازم تنظیم کنید.
و در آخر لایه ها را فلت کنید.
اما روش دیگری برای عکاسی رد ستارگان وجود دارد که از روش قبلی مشکل تر است .چون باید مدام در کنار دوربین باشید, مگر اینکه از دستگاهای کنترل زمان برای این کار استفاده کنید. اما در عوض دیگر به پروسس عکس در فتوشاپ احتیاجی نیست. ابتدا دوربین را درسرعت شاتر B قرار دهید. سپس نویز ریداکشن را خاموش کنید که وقفه ای بین فریمها به وجود نیاید.
سپس از دکلانشور برای عکاسی استفاده کنید. دیافراگم را بر روی F۴.۰ و حساسیت را روی ایزوی ۲۰۰ قرار دهید.
حال با استفاده از ساعت زمان بندی کنید و ۳ دقیقه عکس بگیرید و سپس با یک وقفه کوتاه شاترر را قطع و وصل کنید و همینطور ادامه دهید. تا چندین فریم که حد اقل نباید زیر ۱۵ فریم باشد. اگر رو به ستاره قطبی عکاسی می‌کنید ، نباید کمتر از ۲۵ فریم عکاسی کنید.
سپس تمام فریمها را در یك فایل فتوشاپ در لایه های جداگانه باز کنید و Belending Mode هر لایه را در حالت Lighten قرار دهید. سپس لایه‌ها را فلت کنید و با ابزارهای فتوشاپ تصحیح رنگ و غیره را انجام دهید.
توجه کنید که برای عکاسی از آسمان شب حتما از فرمت RAW استفاده کنید. همچنین در روش گفته شده باید از یک تراز سفیدی واحد و ثابت استفاده کنید.چون دوربین در هنگام نورسنجی برای هر فریم دچار اشتباه خواهد شد و هر فریم شما با یک وایت بالانس گرفته خواهد شد. بهترین تراز سفیدی برای آسمان شب فلورسنت می‌باشد. درآخر هم می‌توانید باز درجه حرارت عکس را در فتوشاپ تغییر دهید.
اما روش عکاسی از سحابی‌ها.در این مورد به علت نداشتن تجربه شخصی سعی می‌کنم فقط مطالبی را که شخصا در مورد آن خوانده ام در اینجا ارائه کنم.
برای عکاسی از سحابی ها حتما نیاز به پایه ردیاب مخصوص است.
در سحابی ها چون مقدار نورها متفاوت است، نمی‌توان فقط یک عکس گرفت. معمولا در این روش باید حداقل ۳ عکس تهیه کرد و دو به دو بر روی یکدیگر قرار داد. چون هر عکس برای قسمت خاصی نور سنجی شده ، قسمتی از آن یا کاملا اور اکسپوز شده و یا کم نور.
حال می‌توانید با لایه ماسک قسمتهای از دست رفته را پاک کنید تا عکسی که برای آن قسمت نور سنجی شده است در لایه اول شما پدیدار شود.
یک عکس زیبا از ۲۰Da ، این عکس از تلفیق ۱۴ عکس با زمان نوردهی ۴ دقیقه با ایزو ۸۰۰ بدست آمده و هیچ نویز ریداکشنی بر روی ان انجام نشده.     تالیف: مسعود قدیری

  " در عكاسی، خلاقیت یك فرآیند سریع و لحظه ای است، یك فوران است، یك عكس‌العمل است. گذاردن دوربین در خط آتش چشم ها، و ربودن لحظه با این جعبه كوچك هر زمان كه صحنه ای شما را متحیر ساخت، قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون كلك، بدون اینكه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یك نقاشی خلق می كنید، در هر همان دم كه عكسی را می‌گیرید."
این روزها مرا بیشتر بخاطر عكسهای منظره‌ام می‌شناسند، ولی من كارم را بصورت یك عكاس مستندنگار و فتوژورنالیست شروع كردم. این دوره عمدتا بین دهه ۶۰ تا ۷۰ بود. اخیرا دوباره به عكاسی در خیابان بازگشته‌ام و سعی در كشف مجدد این جنبه از عكاسی دارم.
● عكاسی خیابانی و حریم خصوصی
عكاسی خیابانی مستلزم نزدیك شدن به مردم است، غالبا خیلی نزدیك. برای این كه در چنین شرایط عكاسی موفق باشید شما باید در صحنه باشید، جزئی از آن، نه یك ناظر دور، و این بدان معنی است كه با لنز واید عكاسی نمایید، لنزی كه حداكثر ۵۰ م.م. باشد. با یك لنز زاویه باز شما یك شریك در صحنه هستید و با تله فتو در بهترین حالت یك ناظر و در بدترین حالت یك فضول محسوب می‌شوید.
عكاسی به این طریق به معنی وارد شدن در حریم خصوصی معمول مردم است. به همین خاطر مكانهایی مانند خیابانهای شلوغ شهرهای بزرگ، میان راهها، كارناوالها، رژه‌ها و نظایر آن مكان‌های مناسبی برای این نوع عكاسی هستند.
هر چه شلوغی بیشتر باشد، محدوده حریم خصوصی افراد كوچكتر می‌شود. هر چند حریمی را كه فرد برای خودش محفوظ می‌داند و انتظار دارد دیگران رعایت كند تا حد زیادی به فرهنگ هر جامعه بستگی دارد. در بعضی از كشورها بیشتر از سایر جاها مردم بصورت عادی در انظار عمومی می‌ایستند، صحبت می‌كنند و بیشتر هم را در آغوش می‌گیرند. اما قوانین ننوشته عمومی همه جا حاكم است.
در یك نمایشگاه، در میان راه یك كارناوال، در یك اتفاق ورزشی، رژه، كنسرت یا مراسم عمومی، نیاز مردم به حریم شخصی و بنابر این به تنهایی كاهش می‌یابد. سطح تحریك احساسات نیز در این گونه وقایع بالاتر است كه باعث كاهش احساس نیاز به حریم بیشتر می‌شود. در بیشتر این موقعیت ها مردم سرگرمند و بنابر این راحت‌تر با موضوعات مختلف برخورد می‌كنند.
بدترین وضعیت شلوغی را می‌توان یك آسانسور پر از جمعیت تصور كرد. مردم در فضایی كوچك به صورت شانه به شانه با غریبه‌ها ایستاده‌اند. در چنین شرایطی شاید گرفتن عكس یك تعرض غیر قابل تصویر باشد، هر چند كه انجام آن عملا غیر ممكن هم نیست.
اطلاع از چنین موضوعاتی برای عكاسی خیابانی موثر و جالب بسیار مهم است. اگر دوربین را در صورت كسی بگیرید كه تنها روی نیمكت خالی یك پارك در حال مطالعه است، به احتمال زیاد با برخوردی خشن روبرو خواهید شد. اما می‌توانید خیلی راحت به كسی كه در میان یك جمعیت در حال تماشای بازی فریزبی كودكان است حتی نزدیكتر از موقعیت قبلی شوید.
فرض كنید از میلیونها كارمند در كنار هم در حال كار پشت ماشین تحریرشان، یك عكس اتفاقی می‌گیرید، این عكس اگر خیلی lممتاز و عالی نباشد، حداقل یك عكس جالب خواهد بود. اما چه چیزی برای گفتن دارد؟
من فكر می‌كنم برای اینكه یك عكس خیابانی موفق باشد باید چیزی در صحنه بصورتی معنادار با عكاس حرف بزند، حتی اگر چیزی باشد كه فوری هم آشكار و قابل تشخیص نباشد. عكاسی خیابانی موثر بیان یك داستان در یك عكس است، نه فقط ثبت ساده چیزی كه در زمان و مكان مشخصی وجود داشته است.
▪ عكاسی از كودكان در جمع
این دختر كوچك مقابل پنجره یك فروشگاه عروسك در فلورانس استالیا ایستاده بود. وادین كودك دقیقا پشت سر او ایستاده بودند و من همراه همسرم به سمت آنها قدم می‌زدم. قبل از بالا بردن دوربین به سمت چشمم لبخندی به والدین كودك زدم و آنها هم در جواب به من لبخند زدند. ما جذابیت آنچه را كه می‌دیدیم تشخیص دادیم. بعداز گرفتن چند عكس، دوباره به هم لبخندی زدیم و به راه خودمان ادامه دادیم. اگرمن با همسرم نبودم نمی دانم عكس العمل آنها نسبت به من همینطور بود یا نه.
به این جنبه از عكاسی خیابانی با احتیاط نزدیك شوید. عكاسی از دختری كوچك كه روی شانه پدرش نشسته است یك موضوع است و عكاسی از یك كودك تنها در یك مكان عمومی هم موضوعی كاملا متفاوت است. "جان برانلو" كه یك عكاس خیابانی حرفه‌ای است به من نصیحتی كرد، گفت در نظر بگیر اگر دختر كوچك شما یك روز خانه بیاید و بگوید پدر، امروز یك مرد در پارك عكس مرا گرفت، چه فكری می‌كنید.
▪ چه تجهیزاتی لازم است؟
براحتی می توان گفت از هر دوربین قابل حملی می‌توان استفاده كرد. ولی از روی تجربه می توان گفت كه دوربین‌های رنج فایندر بدلایل مختلفی ارجحیت دارد. این دوربینها بخاطر اندازه كوچك‌تر و قیافه خاص‌شان كه در دید غیر عكاسان چندان جدی به نظر نمی‌رسند بهترند. مثلا به كسی كه یك دوربین Nikon F۵ با لنز ۷۰-۲۱۰mm Zoom در دست دارد عكاس حرفه‌ای می‌گویند، ولی كسی كه یك Leica M۶ با لنز ۳۵mm دارد را چندان جدی نمی‌گیرند.
البته در این نوع عكاسی بیشتر روی دست عكاسی می‌شود و دوربین‌های رنج‌فایندر با بخاطر اینكه آینه متحرك و مكانیزم‌های مربوطه را ندارند، معمولا قادر به گرفتن عكسهایی شارپ‌تر در سرعت‌های یكی دو گام پایین‌تر شاتر نسبت به SLR ها هستند.
بخاطر نیاز به تغییر فاصله سریع نسبت به سوژه برای تغییر پرسپكتیو، در اختیار داشتن چند انتخاب برای لنز مهم است. بهترین راه برای تغییر سریع لنز این است كه مجبور به تعویض لنز نباشید! این یعنی یك بدنه دیگر همراه داشته باشید. بدنه كوچك و سبك رنج فایندرها در این مورد نیز بسیار كمك می كند.
برای انتخاب لنز من همیشه از لنزهایی با فاصله كانونی ۲۸ م.م.، ۳۵ م.م.، و ۵۰ م.م. برای عكاسی خیابانی استفاده می‌كنم. لنزهای با فاصله كانونی بلندتر به ندرت بكار می‌آیند. لنز وایدتر مانند ۲۱ م.م. یا ۲۴ م.م. یا حتی ۱۲ م.م. یا ۱۵ م.م. نیز می تواند دیدی خاص برای عكس ایجاد گندف ولی كم استفاده است. استفادهاز لنزهایی چنین واید روی دوربین های رنج فایندر نتیجه معكوس داردف چون این دوربینها برای استفادهاز چنین لنزهایی نیاز به یك منظره یاب كمكی دارند. هر چند همانند عكس چرخ و فلك كه در بالا دیدید، ممكن است نتیجه كار ارزش تحمل سختی و تلاش بیشتر را داشته باشد.
(نگارنده در مورد نوع فیلم هم توضیحاتی ارائه داده بود، ولی بخاطر كمتر استفاده شدن از نگاتیو در این دوره زمانه این بخش از توضیحات از اصل مقاله ترجمه نشد. با توجه به توصیه‌ نگارنده در مورد نوع فیلم، می توان بصورت معادل استفاده از ایزو‌های بالای ۴۰۰ تا ۱۶۰۰ و نیز استفاده از افكت‌های سیاه و سفید و رنگی مختلف را برای شرایط مختلف توصیه نمود.)
▪ دوربین‌های جیبی
همانند هر نوع عكاسی، در این نوع نیز وسایلی ایده‌ال برای عكاسی وجود دارد كه ذكر شد و وسایلی نیز هستند كه می توانند فرصت‌ساز باشند. در حالی كه شاید بیشتر عكاسان خیابانی موافق باشند كه شاید دوربین‌های سری M لایكا بهترین وسیله برای این نوع عكاسی هستند، ولی با یك دوربین جیبی با كیفیت نیز می توان بخوبی دراین زمینه كار كرد. این دوربینها لنزهای قابل تعویض یا سریعی ندارند، اما با دوربینهای امروزی براحتی می توان با f/۲.۸ و فاصله كانونی ۲۸ یا ۳۵ م.م. با ایزو ۴۰۰ عكسهای بسیار خوبی با این دوربینها تهیه نمود.
من دریافته‌ام كه در هنگام سفر با قرار گرفتن در یك فضای نا آشنا ادراكات من قوی‌تر شده و فرصت‌های عكاسی بهتری را می توانم پیدا كنم.
این صحنه وقتی درایستگاه كلافام در حومه لندن منتظر ترن بودم نظر مرا بخود جلب كرد. من در حال رفتن به یك قرار ملافات برای نهار بودم و برای عكاسی كردن از قبل برنامه‌ریزی نكرده بودم. اما این صحنه پسر مدرسه‌ای كه در افكارش غوطه‌ور شده بود نظر مرا بخود جلب كرد. یك دوربین كامپكت Ricoh GR۱s در جیب داشتم و به واسطه همین دوربین چند ثانیه بعد چنین عكسی را در اختیار داشتم.
● فنون عكاسی
مرموز نباشید. یك كیف دوربین بزرگ كوله‌ای عجیب و غریب همراه نبرید. یك كیف شانه‌ای كوچك كه اندازه بدنه دوربین و لنز و تجهیزات ضروری جا داشته باشد كافی است. لباسی ساده و غیر فاخر بپوشید. لباسی شبیه به مردمی كه می‌خواهید عكس‌شان را بگیرید بپوشید. دوربین‌تان را مخفی نكنید. بصورت مرموز و مخفیانه عكس نگیرید. از فاصله دور با لنز تله دردكی عكس نگیرید. یك ناظر یا سرك كش نباشید، بلكه در متن ماجرا مشاركت كنید.
یك روش كه من هنگامی كه با یك موقعیت مناسب برای عكاسی برخورد می‌كنم، استفاده می‌كنم این است كه به سمت آن سوژه می‌روم و مشاهده می‌كنم و با او مشاركت می كنم. دوربین را به چشمم نزدیك می‌كنم و نور را چك می‌كنم و فوكوس را تنظیم می‌كنم، سپس آن را پایین می‌آورم و از گردن یا بازویم آویزان می‌كنم. هرگز مخفی نمی كنم كه دارم عكاسی می‌كنم. سپس وقتی دیدم كه تركیب مناسبی برای عكاسی ایجاد شده است، دوربین را مقابل چشمم برده و شروع به عكاسی می كنم. با این روش من برای بهترین لحظه عكاسی آمادگی لازم را دارم و كسی ناگهان از اینكه می‌بیند من دارم عكس می‌گیرم متعجب نمی‌شود.
حالات مردم بسیار سیال است و فرصتهای تركیبی موقعیت‌های مختلف معمولا بسیار متغیر است. شكار لحظه مناسب بخصوص وقتی بیش از یك نفر در كادر است به سختی كار یك عكاس ورزشی در عكاسی از یك حركت لحظه‌ای ورزشی است. تا هنگامی كه اتفاق مورد نظر فروكش نكرده به عكاسی ادامه دهید. تا جایی كه می‌توانید عكس بگیرید. نگران فیلم نباشید (م. البته با دوربینهای دیجیتال دیگر از این لحاظ نگرانی وجود ندارد.)
نهایتا این كه لبخند بنید. همیشه لبخند بزنید. اگر كسی دوست نداشت عكسش را بگیریدف عكس نگیرید. اگر كسی از جلوی دوربین فرار كرد، به حریم شخصی‌اش احترام بگذارید و سعی نكنید به هر كلكی دشه از او عكس بگیرید. لبخند بزنید و سعی نمایید شوخ باشید.

  راههای زیادی برای گرفتن عکس‌هایی شبیه به عکسی که عکاسان حرفه‌ای می گیرند وجود دارد. در هر صورت یک موضوع روی تمام عکسها تاثیر گذار است و آن ترکیب بندی یا بقول هنری‌ها کامپوزیسیون! است. البته در این مورد دوستانی که حرفه و کارشان عکاسی است بهتر می تواندد بنویسند، ولی چون هیچ کس چیزی ننوشت، مجبورید ترجمه غیر حرفه ای من را بخوانید! بهر حال، برای موفقیت و معنی دار بودن یک عکس، باید بدرستی ترکیب بندی شود. ممکن است سوژه در محل نامناسبی از کادر واقع شود و مورد توجه بیننده عکس قرار نگیرد و یا مفهوم مورد نظر عکاس اشتباه برداشت شود.
بدون اینکه بخواهیم وارد نکات ریز ترکیب بندی شویم، یک سری قوانین اولیه را که باید مورد توجه عکاس باشد مورد بررسی قرار میدهیم. هر چند همانطور که می‌دانید: "قانون برای شکسته شدن وضع شده است!!" ولی قبل از اینکه شکسته شوند باید از آنها اطلاع داشته باشیم!
در قرون گذشته، معماران کهن و نقاشان دوره رنسانس و بعدها در اواسط قرن ۱۹ عکاسان تا به امروز، از یک شبکه ساده به عنوان قانون طلایی ترکیب بندی تصاویرشان استفاده نموده‌اند.
این قانون طلایی نسبت ایده‌آلی بین عرض و ارتفاع ایجاد می نماید. این خواص از میدان دید انسان بدست آمده و معمولا با تغییراتی جزیئی در مورد سایر زمینه‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثالهای از آن را می‌توان در مورد معماری، در شکل درها و پنجره‌ها، و در بیشتر موارد عادی نظیر قاب عکسها و ... ذکر نمود.
کم و بیش نسبت کادر مورد نظر ۳/۲ در ۳/۱ است که این نسبت را می توان در اندازه بیشتر کادر فیلمها و در نسبت اندازه عکسهای دیجیتال و قاب عکسها و ... مشاهد نمود.
د راین کادر قانون دیگری استفاده می‌شود: قانون یک سوم‌ها. از این قانون برای تعیین نقاط دقیقی که باید بخشهای مهم تصویر در آنجا قرار گیرد استفاده می‌شود. قاعده بعدی در مورد تعیین موقعیت افق و نسبت آسمان به زمین در عکس می‌باشد.
وقتی برای اولین بار به یک عکس نگاه می‌کنیم، معمولا نگاه بیننده به ندرت به ناحیه وسط تصویر متوجه می‌شود، بلکه در یک مسیر Z مانند (از سمت چپ بالا به راست سپس به سمت چپ پایین و دوباره راست) تصویر را نگاه می کند. این مسیر تقریبا بطور ناخودآگاه دنبال می‌شود، اما بخوبی شناخته شده است. ( بعضی آن را به عادت خواندن متن از چپ به راست نسبت می دهند که در این صورت ممکن است کسانی مثل ما که از راست به چپ می‌خوانیم یا چینیها که از بالا به پائین می‌خوانند عادت متفاوتی داشته باشیم!)
از دید عکاسان، هدف کشاندن نگاه بیننده به سمت سوژه مورد نظر در عکس با توجه به دانستن عادت تماشای عکس در مردم است.
همینطور ترکیب‌بندیهای قطری را می‌توان بر اساس قانون طلائی و قانون یک سومها بنا کرد و عکس بدست آمده را تراز نمود.
تمام این قوانین را می‌توان بطور آگاهانه دور زد، همانطور که بسیاری از هنرمندان معروف این کار را نموده اند، ولی این قوانین در ابتدای کار نقطه شروعی برای رسیدن به ترکیبی قابل قبول است.
د رمورد پرتره باید توجه ویژه ای نمود که سوژه به نقطه‌ای در نزدیکی لبه کادر خیره نشده باشد.
در این نقاشی مشهور به جهت خیره شدن مدل و فضای خالی ایجاد شده در نقاشی توجه نمایید. ضمنا ترکیب بندی قطری در این نقاشی قابل توجه می‌باشد.
با این وجود این روش ترکیب بندی محدودیتهایی هم دارد. هنگام استفاده از یک لنز زاویه باز (واید) باید دقت ویژه‌ای در کادر بندی و ترکیب بندی بکار رود ، زیرا این نوع لنز در خطوط مستقیم واقع در نزدیکی لبه‌های کادر تصویر انحنا ایجاد میکند. بخاطر همین در هنگام استفاده از این نوع لنز باید خط افق را بالاتر و در نزدیکی مرکز کادر قرار داد تا از منحنی شدن خط افق جلوگیری نمود.
در مورد خطوط افقی نیز هنگام عکاسی‌های معماری و مشابه آن باید توجه کافی مبذول داشت که خطوط مستقیم افقی در نزدیکی لبه کادر نباشند. ایجاد انحنا باعث ایجاد نمای غیر طبیعی در ساختمان و بر هم خوردن ترکیب بندی تصویر می شود. لنزهای زوم دوربین های دیجیتال بیشتر استعداد ایجاد این تغییر شکل‌ها را دارند، زیرا از عدسیهایی استفاده می کنند که رفع این خطا در آنها بسیار مشکل می‌باشد. این لنزها معمولا دچار انحنای گوشه ها بدرون Barrelling در لنزهای واید و انحنای گوشه ها به بیرون pincushionning در لنزهای تله فتو می‌باشند.
بنابر این در حالی که سرعت عمل لازمه عکاسی است، نگاهی دقیق به عکسهای موفق گذشته که در خاطر مانده اند آشکار خواهد کرد که معمولا عکسهایی با ترکیب بندی مناسب بوده اند.
بنابر این ارزش دارد که قبل از فشردن دکمه شاتر کمی وقت صرف تفکر به سوژه مورد نظر نمایید. قدمی در اطراف سوژه بزنید تا بهترین زاویه را پیدا نموده و تعیین نمایید که چه اجزائی در چه مکانی از کادر باید باشند. تصویر نهایی را در ذهن تصور نمایید. با این کار شانس بهتری برای ارضای آن حس ویژه ای که شما را برای گرفتن یک عکس قلقلک می دهد خواهید یافت.    

  ▪ قانون یک سوم در کادربندی و ترکیب - مقدماتی
یکی از مهمترین و حیاتی ترین مباحث در عکاسی و نقاشی٬ ترکیب بندی و انتخاب چگونگی قرارگیری عناصر در صفحه است. در این مطلب سعی شده تا در مورد یکی از مهمترین مسائل کادربندی توضیحاتی ذکر شود.
قانون یک سوم: در واقع مختصر شده مفهوم طلایی است. فلسفه اصلی که در پشت این مفهوم قرار دارد از یک ترکیب و کادربندی متقارن و مستقر در مرکز کادر که معمولا کسل کننده است جلوگیری می کند.
۴ خط تقسیم کننده کادر خطوط طلایی و محل برخورد این خطوط، نقاط طلایی نامیده میشوند. (شکل C۱ و C۲)
از بین بردن تقارن با استفاده از قانون یک سوم به دو شکل می تواند صورت بگیرد.
در یک روش می توان تصویر را به دو بخش مجزا تقسیم کرد به نحوی که یک قسمت یک سوم و قسمت دیگری دو سوم تصویر را شامل شود.
● ترکیب بندی عکس
ترکیب بندی تصویر، در کتابها و مجلات تخصصی عکاسی، اغلب به شکل یک نسخه تجویزی ارائه میشود. انگار که پیروی از تعدادی قاعده میتواند نتیجه قانع کننده ای را تضمین کند. شاید بهتر باشد این قواعد را تنها به عنوان چکیده ایده هایی در نظر گرفت که عکاسان (و البته نقاشان و سایر هنرمندان قرنها پیش از اختراع دوربین) آنها را برای خلق یک تصویر تاثیر گذار، مفید یافته اند.
هر ترکیب بندی عکسی را میتوان کارآمد دانست به شرط این که عناصر صحنه به طور موثر با بینندگان مورد نظر آن عکس، ارتباط برقرار کند. در اغلب موارد، نکته اساسی در شناسایی عناصر کلیدی صحنه نهفته است تا با تنظیم محل دوربین و میزان نور دهی، آنها را از دل سایر اطلاعات تصویری متفرقه، بیرون بکشید. همین اشیاء مزاحم، بسیاری از عکسها را خراب میکنند. اگر عکاسی را تازه شروع کرده اید، بهتر است به جای تمرکز زیاد روی جزییات خیلی خاص، تنها روی ساختار کلی صحنه تمرکز کنید. چرا که تاثیر آنها در مقابل ترکیب بندی عمومی عکس، بسیار سطحی است.
▪ تقارن:
ترکیب های متقارن برای نشان دادن استحکام، پایداری و قدرت به کار میروند. این ترکیب ها همچنین در عکاسی از موضوعاتی شاکل جزییات مفصل، مفید هستند. حس دیگری که یک عکس متقارن القا میکند، سادگی است.
▪ ترکیب ساده:
رنگهای درخشان به تنهایی جذاب هستند اما اگر در یک الگو یا ردیفی منظم قرارگیرند از نظر بصری تاثیر بیشتری خواهند داشت. این نوع آرایش یک ساختار ساده را بر این رنگها حاکم میکند و در نتیجه یک مفهوم و یا نوعی نظم را، ورای حضور محض رنگها، منتقل خواهد کرد.
▪ قطری (مورب):
خطوط قطری، چشم را از یک سمت عکس به سمت دیگر هدایت میکنند و نسبت به خطوط افقی، انرژی بیشتری را منتقل میکنند. در این تصویر، خمیدگی نته درخت به همراه حرکت پسرک و سگش در امتداد آن، بیننده را ترغیب میکند تا تمام عکس را از نظر بگذراند. این کار به طور طبیعی با حرکت چشم از پس زمینه نورانی سمت چپ پایین عکس به قسمت راست بالای آن، صورت میگیرد.
▪ هم پوشانی:
هم پوشانی اجزا یک سوژه، نه تنها باعث افزایش عمق پرسپکتیو میشود بلکه بیننده را به بررسی تضادهای موجود بین عناصر صحنه تشوق میکند. در مورد اول، از آنجایی که یک شیء، تنها هنگامی می تواند شیء دیگری را بپوشاند که جلوی آن قرار گرفته باشد بنا براین حس فاصله القا میگردد. در مورد دوم، هم پوشانی موجب می شود که دو یا چند شیء که با فاصله از هم جدا شده اند، کنار هم مشاهده شوند و به این ترتیب تضاد شکل، رنگ یا نور آنها قابل تشخیص گردد. در این تصویر، هم پوشانی عناصر معماری، تمثیلی از رقابت برای برتری در تصویر است.
▪ قاب بندی:
قراردادن قاب در قاب دیگر، ابزاری از هنر نقاشی است که اغلب در عکاسی استفاده می شود. این کار نه تنها توجه بیننده را به سمت موضوع جلب میکند، بلکه غالبا بر موارد گسترده تری از حال و هموای موضوع دلالت میکند. همچنین رنگ های قاب، میتواند اشاره ای به محل عکسبرداری باشد. در این پرتره، رنگ چوبها انسان را به یاد سرزمین های آمریکای مرکزی یا جنوبی می اندازد. در حالی که ساختار کلبه و موضوع اصلی یادآور آفریقا است. حقیقت چیزی دور از انتظار است، این کلبه در یک روستای آفریقایی در مکزیک قرار دارد که محل سکونت بازماندگان برده های فراری آفریقایی است.
▪ الگوهای هندسی:
شکل های هندسی نظیر مثلث ها و مربع ها، از آن جهت که با قاب مستطیلی عکس تقابل دارند، به مبحث ترکیب بندی عکاسی راه یافته اند. در این نما از مغازه های بسته، شکلهایی نظیر مستطیل های بزرگ و کوچک و مثلث های باریک وجود دارند. کارکرد آنها در قسمتهایی از عکس باعث ایجاد هماهنگی است (فواصل میان مغازه ها) و در قسمتهای دیگر (مثلث باریک ناشی از شیب خیابان) حسی از تنش در ترکیب بندی بوجود می آورد.
▪ مثلث ها:
پنجره های ساختمان منعکس شده روی شیشه محدب اتومبیل، شدیدا معوج به نظر می رسند و درون قاب مثلث شکل شیشه قرار گرفته اند. گرچه بلافاصله نمی توان از شکل کلی عکس دریافت، ولی نمونه ای از قاب بندی است که در آن تمامی عناصر، حساب شده هستند (از جمله خطوط و مستطیل های تکراری و نوارهای نور و سایه). شکل مثلث در ترکیب بندی، غالب در جاهایی که خطوط موازی به نظر متقاطع می رسد ایجاد می گردد، نظیر حاشیه های یک خیابان یا ریل های خط آهن که تا فاصله دور امتداد دارند. در یک عکس چاپ شده دو بعدی یا بر روی صفحه نمایشگر رایانه، این امر باعث القاء عمق و فاصله میشود.
▪ الگوهای غیر منظم:
ردیف های نه چندان منظم این گونی ها که برای خشک شدن در آفتاب چیده شده اند، بی تردید چشم شما را به سمت مردی که بوجود آورنده آنها است هدایت میکنند. نقوش و تکرار ها، مسائلی بدیهی هستند ولی یک عکاس خوش فکر می داند که چگونه بجای استفاده از این عناصر بعنوان موضوع اصلی، از آنها برای القای ایده های مهمتر بهره گیرد.
ترکیب بندی تصویر، در کتابها و مجلات تخصصی عکاسی، اغلب به شکل یک نسخه تجویزی ارائه میشود. انگار که پیروی از تعدادی قاعده میتواند نتیجه قانع کننده ای را تضمین کند. شاید بهتر باشد این قواعد را تنها به عنوان چکیده ایده هایی در نظر گرفت که عکاسان (و البته نقاشان و سایر هنرمندان قرنها پیش از اختراع دوربین) آنها را برای خلق یک تصویر تاثیر گذار، مفید یافته اند.
هر ترکیب بندی عکسی را میتوان کارآمد دانست به شرط این که عناصر صحنه به طور موثر با بینندگان مورد نظر آن عکس، ارتباط برقرار کند. در اغلب موارد، نکته اساسی در شناسایی عناصر کلیدی صحنه نهفته است تا با تنظیم محل دوربین و میزان نور دهی، آنها را از دل سایر اطلاعات تصویری متفرقه، بیرون بکشید. همین اشیاء مزاحم، بسیاری از عکسها را خراب میکنند. اگر عکاسی را تازه شروع کرده اید، بهتر است به جای تمرکز زیاد روی جزییات خیلی خاص، تنها روی ساختار کلی صحنه تمرکز کنید. چرا که تاثیر آنها در مقابل ترکیب بندی عمومی عکس، بسیار سطحی است.
در این مقاله به معرفی سه روش کاربردی در امر ترکیب بندی تصویر پرداخته خواهد شد. در آغاز به معرفی کلی تکنیکی میپردازیم که قرنهاست شناخته شده است یعنی قانون تعادل (یا قانون طلایی - Golden Mean). این قانون در واقع یک فرمول هندسی است که توسط یونانی های باستان ابدا شده.استدلال بر این است که ترکیب بندی ای که بر اساس این تئوری تشکیل شده باشد، تاثیرگذار و قوی مینماید. ایده اصلی که در پس این تئوری است در واقع استفاده از خطوط هندسی است که به سادگی توسط چشم بیننده دنبال شوند.
طی قرون متمادی، قانون تعادل (یا قانون طلایی - Golden Mean) راهبردی مهم و ابزاری کارآمد برای هنرمندان و نقاشان به حساب می آمد. امروزه با توجه به ارزش این ابزار، آشنایی با آن به عکاسان نیز توصیه میشود.
▪ قانون یک سوم (خطوط و نقاط طلایی):
قانون یک سوم در واقع مختصر شده مفهوم طلایی است. فلسفه اصلی که در پشت این مفهوم قرار دارد از یک ترکیب و کادر بندی متقارن و مستقر در مرکز کادر که معمولا کسل کننده است جلوگیری می کند.
۴ خط تقسیم کننده کادر، خطوط طلایی و محل برخورد این خطوط، نقاط طلایی نامیده میشوند.
از بین بردن تقارن با استفاده از قانون یک سوم به دو شکل می تواند صورت بگیرد. در یک روش می توان تصویر را به دو بخش مجزا تقسیم کرد به نحوی که یک قسمت یک سوم و قسمت دیگری دو سوم تصویر را شامل شود.
در روشی دیگر، تمرکز مستقیما بر روی نقاط طلایی است. فرض کنید که منظره ای بسیار زیبا و بدیع پیش رو دارید اما این منظره فاقد یک نمای هندسی و به اصطلاح Geometric خوب و جذاب است. به عبارت دیگر در عین اینکه منظره بسیار خاص و زیبا است اما اگر به صورت تصویر در بیاید تا حدودی کسل کننده خواهد شد.
راه حل چیست؟ سعی کنید در این منظره یکنواخت یک نقطه عطف و تمایز پیدا کنید، نقطه ای که بتواند یکنواختی و یکدستی نما را از بین ببرد. سپس این سوژه را روی یکی از نقاط طلایی قرار دهید. این نقطه اولین نگاه بیننده را جذب کرده و مخاطب را به دیدن باقی تصویر دعوت میکند.
▪ مثلث طلایی:
در ابتدا به بررسی مفاهیمی ساده در این تئوری میپردازیم. فرمول با یک مربع (شکل شماره سه - رنگ آبی) شروع میشود. سپس قاعده مربع را به دو بخش مساوی تقسیم میکنیم. نقطه X را مرکز دایره ای در نظر میگیریم که شعاع آن فاصله X تا Y است. سپس قاعده مربع را تا حدی گسترش میدهیم که با دایره ما به مرکزX تماس پیدا کند(نقطه Z).
حالا مربع ما میتواند به یک مستطیل با نسبت عرض و طول ۵:۸ تبدیل شود. جالب است که نسبت اندازه پاره خط C به A با نسبت اندازه A به B یکی است. خوشبختانه نسبت ابعاد ۵:۸ به نسبت اندازه فیلم ۳۵ میلیمتری (۲۴میلیمتر در ۳۶ میلیمتر ۵:۷.۵) بسیار نزدیک است.
محصول کار ما در مرحله قبل یک مربع مستطیل کامل است. در این مرحله ابتدا یک خط از گوشه بالای سمت چپ مستطیل به گوشه پایین سمت راست میکشیم(شکل شماره چهار). نقطه &#۰۳۹;Y را در شکل شماره سه پیدا کنید، از گوشه بالا سمت راست نیز یک خط به &#۰۳۹;Y بکشید و این خط را تا محل برخورد با خط اول ادامه دهید (شکل شماره چهار). با این اقدامات مستطیل ما به سه قسمت متفاوت تقسیم میشود.
حالا ابزار برای استفاده آماده است. کافیست شما سعی کنید که سوژه های مورد نظر خود را طوری در کادر قرار دهید که به طور تقریبی در این سه بخش قرار بگیرند. ترکیب بندی بدست آمده یک ترکیب بندی موزون و زیباست.
شما میتوانید این فرمول را با توجه به نیاز خود بچرخانید و یا برعکس کنید. این تکنیک بیشتر در مواردی که صحنه ما دارای خطوط مورب است کاربرد دارد.     نوشته شده توسط نیما مهربانی