آمادهام براي دفاع از وطنم جانم را فدا كنم
خبرگزاري فارس: فرنگيس حيدرپور كه به اسارت گرفتن سربازان بعث عراق، هنوز هم در حافظه مردان و زندان گيلانغرب زنده است، گفت: با اين كار دين خود را به نظام اسلامي ادا كردم و اگر باز هم نياز باشد براي دفاع از كشورم آماده فداكاري و شهادت هستم.
به گزارش خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا»، گيلانغرب كه به واسطه دلاوريها و شجاعت مردان و زنانش و مقاومت جانانه در برابر تهاجم رژيم بعث عراق در دوران دفاع مقدس، از پيشروي دشمن جلوگيري كردند، پس از خرمشهر، دومين شهر مقاوم كشور لقب گرفت.
اين شهرستان كه با وسعت 2 هزار و 370 متر مربع و جمعيت فعلي 65 هزار نفري در غرب استان كرمانشاه واقع است، اگر چه با كشور عراق مرز مشترك ندارد، اما به لحاظ موقعيت استراتژيك داراي اهميت ويژهاي است.
با توجه به نزديكي اين شهرستان به مرز، در طول جنگ تحميلي 2 بار مورد هجوم زميني و بارها از طريق هوا مورد تهاجم ناجوانمردانه هواپيماهاي دشمن قرار گرفت .
ايثار، شجاعت، پايداري و استقامت مردم اين خطه و گفتوگوي فارس با يكي از شير زنان اين شهرستان به نام «فرنگيس حيدرپور» كه شاهدي زنده بر رشادتها و شجاعتهاي زنان شيردل اين ديار در دوران دفاع مقدس است دليل بر اين مدعا است.
خانم حيدرپور كه در حال حاضر در روستاي «گور سفيد» شهرستان گيلانغرب ساكن است و در آستانه 50 سالگي به سر ميبرد در گفتوگو با خبرنگار ايثار و شهادت باشگاه خبري فارس «توانا» در خصوص ايستادگياش در مقابله با سربازان عراقي اظهار داشت: پس از اشغال قصرشيرين توسط نيروهاي عراقي در اوايل مهر ماه 59 مزدوران عراقي به سمت گيلانغرب كه در50 كيلومتري جنوب اين شهر قرار دارد هجوم آوردند. با اشغال روستاي «گور سفيد»، من به همراه پدرم و ديگر اهالي روستا بدون اينكه كفشي به پا داشته باشيم يا غذايي با خود برداشته باشيم به طرف ارتفاعات روستاي «آوزين» پناه برديم.
وي درادامه افزود: با وجود اينكه شب را در كوه به صبح رسانديم، صبح آن روزبه همراه پدرم براي تهيه غذا به داخل روستا بازگشته و پس از تهيه غذا «تبري» به همراه خود برداشتم؛ ساعت 10 صبح بود كه در مسير برگشت متوجه نيروهاي بعثي شديم كه در مقابله با رزمندگان اسلام متلاشي شده بودند؛ در داخل روستاها پراكنده و بعضاً به دنبال غذا ميگشتند اما 2 نيروي عراقي در محدوده «رودخانه آوزين» و ارتفاعات مجاور در حال فرار بودند كه با من و پدرم مواجه شدند.
حيدرپور يادآور شد: از آنجايي كه دچار تألمات روحي شديد ناشي از اشغال كشورم و به شهادت رسيدن عدهاي از بستگانم شده بودم، با استفاده از «تبري» كه در دست داشتم به سربازان عراقي حملهور شدم و يكي را به هلاكت رساند و ديگري را هم كه به شدت ترسيده بود به اسارت گرفتم و با تمام تجهيزاتش ساعتي بعد تحويل رزمندگان اسلام دادم.
وي كه اكنون داراي 4 فرزند است، تصريح كرد: در موقع اين حادثه 18 بهار از عمرم گذشته بود و در همان آغازين روزهاي جنگ شاهد شهادت دختر عمو، پسر عمو، دايي و اسارت 2 برادر خود بودم و زماني كه با اين 2 عراقي برخورد كرديم بدون هيچ درنگي با تبر به آنها حملهور شدم.
اين زن شجاع در پاسخ به اينكه آيا آن تبر را هنوز در اختيار دارد يا خير گفت: در ديداري كه با سرلشكر فيروزآبادي در تهران داشتم به دليل ممنوعيت حمل آن در هواپيما آن را به ايشان تقديم كردم.
وي كه اينك افتخار ميكند توانسته در زمان جنگ با دفاع از خود و ميهن اسلامي تا اندازهاي دين خود را به نظام اسلامي ادا كند، افزود: اگر امروز كشورم مورد تجاوز دوباره قرار گيرد باز هم همانند گذشته آماده فداكاري و شهادت هستم و به آن افتخار ميكنم.
به گزارش «توانا»، صدها رخداد ديگر در مورد رشادتهاي مردان و زنان اين ديار در يادها مانده است كه همگي بيانگر اين نكتهاند كه لقب دومين شهر مقاوم كشور از سوي مقام معظم رهبري به گيلانغرب داراي دلايل محكمي است.
خانم حيدرپور اكنون در زادگاه خود روستاي گورسفيد زندگي ميكند و داراي سه فرزند پسر و يك دختر است و پدر و همسر او مدت 10 سال است كه فوت كردهاند؛ وي در سفر رئيس جمهور به گيلانغرب مورد تفقد ايشان قرار گرفت.
انتهاي پيام/و
