به نام خدا
بعضی از دوستان دلیل دوست دختر و یا دوست پسر داشتن را اینطور عنوان می کنند که فرضاً من چطور می توانم بدون آشنایی زندگی مشترک آغاز کنم بنابراین باید دوست دختر و یا دوست پسر داشته باشم.
اینکه آشنایی برای ازدواج باید باشد درست،قبول دارم ولی چرا اینطور عنوان می کنید که راه آشنایی از طریق دوست دختر یا دوست پسر داشتن می باشد؟یعنی تنها راه همین است؟
کافیست دوستان یک جستجو در اینترنت بکنند تا متوجه بشوند که ازدواج هایی که ناشی از رابطه دوستانه بوده چن درصد شان متعلق به طلاق بوده.
البته من این مقدار این درصد را نیافتم ولی این خبر را پیدا کردم که
دوستی های پیش از ازدواج عامل اصلی طلاق جوانان است
در جلسات خواستگاری می توان شناخت مورد نیاز برای زندگی مشترک را بدست آورد.لزومی ندارد که این شناخت کاملاً جزئی باشد.شناختی حداقلی و ضروری که در جلسات خواستگاری می شود آن را بدست آورد برای آغاز زندگی کافیست چنانکه تجربه اینطور نشان داده.(اگربه نوشته سبز رنگ توجه شود نتیجه میدهد افرادی که با خواستگاری زندگی مشترک آغاز کرده اند آمار طلاق در زندگیشان کمتر است)
بعضی ها هم نظر خود را با عبارتی نظیر من اینطور فکر می کنم، مبنی بر موافقت با این موضوع عنوان نموده اند.اینطور جواب دادن معمولاً بر اساس حدس و گمان است که انسان را از حق در اینطور موارد مهم بی نیاز نمی کند.
در جواب دیگری اینطور آمده که هر چیزی اگه حدو حدودش رعایت بشه میتونه خوب باشه، سوال این است که این حد و حدود را چه کسی مشخص میکند؟
روان شناسان
خودمان بر اساس عقل
یا هر کسی که چارتا کتاب خونده باشه
هر کسی جوابی داره ولی جواب من این هست ،اون فردی می تونه برای ما حد وحدود بزاره که علمش نقص نداشته باشه،خوب اگر علم ناقص باشه آیا به نظر شما عقل با علم ناقص تصمیم درستی می گیره ؟
واضح است که نه
چه کسی علمش کامل است جز خدا؟اینهایی که در پایین می ذارم حرف خداست اگر کسی واقعاً مدعی است که مسلمان است این راهی که خدا برایش بر اساس علم کامل خود تعیین کرده:
**الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ ۖ وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ [٥:٥]
امروز چیزهای پاکیزه برای شما حلال شده؛ و (همچنین) طعام اهل کتاب، برای شما حلال است؛ و طعام شما برای آنها حلال؛ و (نیز) زنان پاکدامن از مسلمانان، و زنان پاکدامن از اهل کتاب، حلالند؛ هنگامی که مهر آنها را بپردازید و پاکدامن باشید؛ نه زناکار، و نه دوست پنهانی و نامشروع گیرید. و کسی که انکار کند آنچه را باید به آن ایمان بیاورد، اعمال او تباه میگردد؛ و در سرای دیگر، از زیانکاران خواهد بود.
**وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَىٰ وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا [٤:١١٥]
کسی که بعد از آشکار شدن حق، با پیامبر مخالفت کند، و از راهی جز راه مؤمنان پیروی نماید، ما او را به همان راه که میرود میبریم؛ و به دوزخ داخل میکنیم؛ و جایگاه بدی دارد.
وَالسَّلَامُ عَلَىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَىٰ
و درود بر آن کس باد که از هدایت پیروی میکند
ترجمه از آیت الله مکارم