سوره شعرا، آیات 5_6
و مَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ، فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون؛
⇦ و هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى] رحمان برايشان نيامد، جز اينكه همواره از آن روى برمىتافتند. [آنان] در حقيقت به تكذيب پرداختند و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد.
★ چند نکته کوتاه:
√ قرآن به تدریج نازل شده است. «ما یَأتیهم مِن ذكر... مُحدث»
√ تذكّرهاى قرآن، یكى از الطاف دائمى خداوند است. «ذكر مِن الرّحمن»
√ هیچ تذكّرى در افراد سنگدل، كارساز نیست. «من ذكرٍ»
√ خداوند با تذكّر، تكرار و نوآورى، با كفّار اتمام حجّت مىكند. «ذكر... محدث»
√ انسان نباید به سنّتهاى كهن خود آن گونه دلبستگى داشته باشد كه هر حرف تازهاى را بشنود با آنكه حقّ است، باور نكند. «ذكر... محدث... عنه معرضین»
√ دین، عامل هوشیارى است، نه تخدیر. «من ذكر»
√ گروهى از مردم به جاى پذیرش حقّ، از قبل راه لجاجت را انتخاب كردهاند. (اعراض و دورى از حقّ، شیوه دائمى گروهى از مردم است). «كانوا»
√ اعراضى كه برخاسته از استكبار و تكذیب باشد، خطرناك است. «معرضین - كذّبوا»
√ بىاعتنایى به خطرها و كیفرهاى آینده رمز قهر الهى است. «انباؤا ما كانوا»
√ آنان كه حقّ و پیروان آن را مسخره مىكنند، كارشان بىپاسخ نخواهد ماند. «ما كانوا به یستهزؤن»
