سوره شعرا آیات ۱۱۴ تا ۱۱۸

✨ ومَآ أَنَاْ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ - إِنْ أَنَاْ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ‏ - قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ‏ - قَالَ رَبِ‏ّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ - فَافْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
‏
⇦ (امروز كه آنان ایمان آورده‏اند،) من طرد كننده ‏ى مؤمنان نیستم. - من جز هشدار دهنده‏اى روشنگر نیستم. - مردم به نوح گفتند: اى نوح! اگر (از دعوت خود) دست برندارى قطعاً از سنگسار شدگان خواهى شد. - نوح گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تكذیب كردند. - پس میان من و آنان (داورى كن و) راه روشنى بگشا و مرا و هر كس از مؤمنان را كه با من است، (از شرّ این كفّار) نجات بده.

★ چند نکته کوتاه:

√ با پیشنهادات و توقّعات نابجاى متكبّران، قاطعانه برخورد كنید. «وما اَنَا بطارد...»

√ ملاك ارزش، ایمان است، نه جایگاه اجتماعى و اقتصادى. «وما اَنا بطارد...»

√ ترساندن غافل از خطرها، بهترین شیوه‏ى ارشادى است. «اِن اَنا الاّ نذیر»

√ اوّل براى حلّ مشكلات مردم و جامعه دعا كنید، بعد براى نجات خود. «فافتَح - نَجّنى»

√ ایمان به تنهایى كافى نیست، پیروى و همراهى لازم است. «و مَن مَعىَ» چنانكه در موارد دیگر نیز قرآن مى‏فرماید: «والّذین آمنوا معه»