هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

سحر است و سحر عمر علی پایان است
این سحر مژده پایان شب هجران است
این سحرگاه سحرگاه وصال یار است
تا سحر دیده حق بین علی بیدار است
تا سحر زیر لبش زمزمه دارد مولا
زیر لب ناله یا فاطمه دارد مولا
ای سفرکرده ببین همسفرت می آید
یار و همسنگر خونین جگرت می آید
خون دل خوردن و صبر است پس از تو کارم
فاطمه جان هوس روی پیمبر دارم
بی فروغ رخ تو لیل و نهارم تار است
قاتل همسر تو میخ و در و دیوار است
یاد داری که چسان دست علی را بستند
پیش چشمان ترم پهلوی تو بشکستند
تو الف بودی از جور و ستم دال شدی
بهر یاری من از کینه تو پامال شدی
کاش آن جا وسط کوچه علی جان می داد
یا خدا عمر مرا بعد تو پایان  می داد
گویی ایام فراغ من و تو سر گشته
وقت دیدار تو و همسرت حیدر گشته

من کویرم لب من تشنه ی باران علی ست

این لب تشنه ی پر شور، غزلخوان علی ست

این که گسترده تر از وسعت آفاق شده است

به یقین سفره ی گسترده ی دامان علی ست

منّت نان و نمک نیست سر سفره ی او

پس خوشا آن که در این دنیا مهمان علی ست

آتش اشکی اگر در غزلم شعله ور است

بی گمان قطره ای از درد فراوان علی ست

لحظه ای پرتو حسنش ز تجلی دم زد

که جهان، آینه در آینه حیران علی ست

کعبه یکبار دهان را به سخن وا کرده است

تا بدانیم کلید در این خانه علی ست

از دم صبح ازل نام علی را می خواند

دل که تا شام ابد دست به دامان علی ست

محمد حسین صفاریان

شب بود و اشک بود و علی بود و چاه بود

فریاد بی‌صدا، غم دل بود و آه بود

دیگر پس از شهادت زهرا به چشم او

صبح سفید هم‌چو دل شب سیاه بود

دانی چرا جبین علی را شکافتند؟

زیرا به چشم کوفه عدالت گناه بود

خونش نصیب دامن محراب کوفه شد

آن رهبری که کعبه بر او زادگاه بود

یک عمر از رعیت خود هم ستم کشید

اشک شبش به غربت روزش گواه بود

دستش برای مردم دنیا نمک نداشت

عدلش به چشم بی‌نگهان اشتباه بود

هم‌صحبتی نداشت که در نیمه‌های شب

حرفش به چاه بود و نگاهش به ماه بود

مولا پس از شهادت زهرا غریب شد

زهرا نه یار او که بر او یک سپاه بود

وقتی که از محاسن او می‌چکید خون

عباس را به صورت بابا نگاه بود

«میثم!» هزار حیف که پوشیده شد ز خون

رویـی کـه بهـر گمشـدگان شمـع راه بود

استاد سازگار

**** آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است ... ****

امشب تمام آینه ها را صدا کنید
گاه اجابت است رو بسوی خدا کنید
ای دوستان آبرودار در نزد حق
درنیمه ی شب قدر مرا هم دعا کنید.

نما ای دیده ما را یاری امشب
که محتاجم به اشک جاری امشب
ببار اشک غم ای چشم گنهکار
اگر با ما محبت داری امشب
شب قدر است و نومیدی ندارد
کسی از بارگاه باری امشب
فروغ رحمت و نور امید است
به هر جانب که رو می آری امشب

 التماس دعا

خیلی ممنون اینقدر آسون منو داغون کردی

واسه احساسی که داشتم، دلمو خون کردی

تو که هیچ حسی به این قصه نداشتی واسه چی

منو به محبت دو روزه مهمون کردی

***

همه عالم میدونستن که بری میمیرم

اما رفتی و همه عالمو حیرون کردی

خیلی ممنون واسه هرچی که آوردی به سرم

خیلی ممنون ولی من هیچ وقت ازت نمیگذرم

***

من حواسم به تو بود و تو دلت سر به هوا

با همین سر به هوایی منو ویرون کردی

من که با نگاه شیرین تو فرهاد شدم

من این کافی نبود که منو مجنون کردی

انگار قدمام به این خیابونا

وقتی که تونیستی بد جوری وابستس

اینقدر که با فکرت قدم زدم اینجا

حتی خیابونم از قدمام خستس

از قدمام خستس

محسن یگانه - خیابونا

خوش به حال تو ای زائر حرم عشق

ای امام عاشقان در این شب های بندگی گوشه چشمی بیانداز به انان که دور از تو هستند و مشتاق زیارتت

ای خورشید هشتم امامت و ای ولی نعمت این سرزمین تو را به حق جدت دست ما را بگیر

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا(ع)

توی نجف یه خونه بود که دیواراش کاهگلی بود

اسم صاحاب اون خونه مولای مردا علی بود

نصف شبا بلند می شد یه کیسه داشت که بر می داشت

خرما و نون و خوردنی هر چی که داشت تو اون می ذاشت

راهی ی کوچه ها می شد تا یتیمارو سیر کنه

تا سفره ی خالیشونو پُر از نون و پنیر کنه

شب تا سحر پرسه می زد پس کوچه های کوفه رو

تا پُرِ بارون بکنه باغای بی شکوفه رو

عبادت علی مگه می تونه غیر از این باشه

باید مثِ علی باشه هر کی که اهل دین باشه

بعدِ علی کی می تونه محرم رازِ من باشه

دردِ دلم رو گوش کنه تا چاره سازِ من باشه

فردا اگه مهدی بیاد دردا رو درمون می کنه

آسمون شهرمونو ستاره بارون می کنه

چشاتو وا کن آقا جون بالای خستمو ببین

منو نگا کن آقا جون دل شکستمو ببین

من از چند چيز خيلي بدم مي ياد.اون چيز که همه به ميل خودشون رفتار کنن و بقيه رو ناديده بگيرن.اون چيز که بقيه رو به خاطر يه کار بخوان نه خودشون.

سلام.خسته نباشید.

توی این شبای بزرگ منو گناهکارو از دعای خیرتون بی نصیب نذارین.باشد که آمرزیده شویم.

گفتم:خدایا از همه دلگیرم..........گفت حتی از من؟

 گفتم :خدایا دلم را ربودند.............گفت قبل از من؟

گفتم :خدایا چقدر دوری................گفت تو یا من؟

  گفتم :خدایا تنهای تنهام............گفت حتی با من؟

گفتم خدایا دوستت دارم.....گفت نه به اندازه ی من!

ی قلم سوزلَرین دَه اَثریوخ

ای قلم در حرف هایت اثری نیست

 آشنا دَن مَنَه بیرخَبَر یوخ

از آشنا برای من خبری نیست

گَلدی بو جومعَه دَ گِشدی آلله

این جمعه هم آمد و گذشت ای خدا

 فاطمَه یوسیفینَّن خبر یوخ

از یوسف فاطمه(س)خبری نیست

 یاندی پروانَه لَرشمعِ سوندی

پروانه سوخت و شمع زندگیش خاموش شد

 آیریلیقدان اورَه قانَه دوندی

از جدایی دل ها خون شد

 شَأنیدَه رُتبَه دَه بی بَدَل سَن

در شأن و مقام بی همتایی

 هرگوزَل دَن آقا سَن گوزَل سَن

از هرزیبایی آقا تو زیباتری

 کیم دییر آیریلیق در دَه سال ماز؟

چه کسی می گوید جدایی انسان را دردمند نمی کند؟

 عاشیقین صبرینی اَل دَن آلماز؟

وصبرِ عاشق را لبریز نمی کند؟

 ای گوزوم یول لارا باخ داریخما

ای چشمم به راه نگاه کن و دل تنگ مشو

 گون همیشَه بولوت آت دا، قالماز

چون که خورشید همیشه زیر ابر نمی ماند

 قونچَه گول لَر نَه اندازَه سُل سون

غنچه ی گل چقدر پرپر شود؟

قلبیلَر قویما قانیلَه دُلسون

مگذار قلب ها خون شود

گَلدی بو جُمعَه دَه گَلمَدین سَن

این جمعه هم آمد ولی شما نیامدید

 گون سایِم جمعه ی دیگَر اولسون

روزها را می شمارم تا جمعه ی دیگر برسد

 ای "صفایی" هَلَه دُز فراقه

ای "صفایی" صبر کن در فراقش

 یول سالاخ بیزدَه بیردَه عراقَه

تا بارِ دیگر مسیرمان به طرف عراق بیفتد

قلبیلَر غُصَّه دَن داغلی قالدی

قلب ها از غصه ات داغدارشده است

 یا امام زمان گَل اَمان دی

یا امام زمان(عج)بیا و رحم کن

 کربلا یول لاری باغلی قالدی

راه های کربلا بسته مانده

سروده : شجاع الدین صفری(صفائی)