به نام خدا
معرفت دُر گران است به هر کس ندهند ... برای پیدا کردن دُر باید رنج کشید همان طورکه کفته اند ..نابرده رنج گنج میّسر نمی شود. حال اگر این معرفت را پیدا کنیم که ((((فرصت کمی در اختیا ر ما قرار داده اند تا امکانات زندگی دائمی و همیشگی خودمان را تأمین کنیم)))) بیشترین تلاش و بهترین کار را انجام خواهیم داد ، وقت ارزش پیدا خواهد کرد ، برای حفظ آن برنامه ریزی می کنیم ، بسیاری از کارهایی را که بی فائده اند، کنار می گذاریم ، با هر چیزی سرگرم نمی شویم، زیاد حرف نمی زنیم و در نتیجه خودمان ، عمر ، وقت و امکانات ونعمت های خداوند را خرج هرچیزی و هرکسی نمی کنیم.
آن وقت میشود شکر نعمت ، میشود پرهیز از بیهوده گویی و . . . اگر اینطور شد درِ بسیاری از معارف باز می شود، چشم ها بینا می شود ، گوش ها شنوا می شود در نتیجه خیلی چیز ها را می توان دید ، قرآن را بهتر می شود فهمید و . . . (این می شود آن گنج ) پس باید رنج کشید . برای بیشتر شدن معرفت باید فکر کرد،اهل فکر بود،کمتر حرف زد تا وقت برای فکر کردن باشد اگر فکر بسته است باید ذکر گفت همیشه به یاد خدا بود ، نبایدگذاشت، شیطان مارا ازیاد خدا غافل کند ،
البته شیطان قَدَر است ،اسباب و ارتش و حیله های زیادی دارد، برای مبارزه با شیطان باید کمک گرفت ؛از اهل بیت، از مسجد ، از جلسات روضه و دعا ، از دوست خوب ، از همنشین مؤمن و از قرآن.
فکر و ذکر مثل پاهای انسانند . کسی که بخواهد حرکت کند و به مقصد برسد باید قدم بردارد.وبه هر سمتی که خواست حرکت کند باید با همین پاها جلو برود
( واین آن رنجیست که باید کشید ) اگر در مقابل گناه صبور باشیم گنج در خانه است
( والذین هم عن اللغو معرضون)(مؤمنون آیه 3)
برگ معرفت