ادب و هنر/نهضت سرخ حسینی، الهام بخش انقلاب اسلامی ایران

بنام خالق بی همتا

نکات قابل توجه:

1- محتوای ارسالی شامل شعر، پیامک، جملات کوتاه، جملات ادبی، خلاصه کتاب ها، مستندات نوشتاری و مقالات و ... باشد.

2- ذکر منبع الزامی است.

3- عنوان پست ارسالی به فرم " ادب و هنر ... - نام کاربری ارسال کننده"  درج گردد.( هر کاربر به تعداد مطلب  ارسالی خود از شماره 1 شماره گذاری نماید)

بنام خدا

هنر رهبری بزرگ مرد که تمام جهانیان را با توکل به خدا و چنگ زدن به ریسمان الهی به لرزه درآورد:

" هنر امام خمینی (ره) این بود که مبارزه را چنان زمینه سازی کند و نیروهای نهضت را به گونه ای آرایش دهد که نهضت اسلامی را به عاشورای حسینی گره بزند؛ رمز و رازهای پیروزی انقلاب اسلامی را نيز در موفقیت این تدبیر باید جستجو کرد."

بنام خدا

" امام خميني(ره)، با ایجاد نهضت مقدس اسلامی در سطح جامعه، مقدمات شکل گیری انقلاب اسلامی را با بهره گیری از تعالیم نهضت عاشورا پایه گذاری كرد."

بنام خدا

معرفی  کتاب ولایت فقیه حضرت امام خمینی (ره) که دارای

پیوند سیاست و فقه، آموزه ای از تعالیم ادب عاشورایی

نظریه «ولایت فقیه» که سالها پیش از شروع نهضت امام راحل(ره) ابتدا به صورت درس و بعد به صورت مکتوب در حوزه فقه شیعی مطرح گشت، در حقیقت آموزۀ ظریفی بود که از اعماق فرهنگ عاشورا استخراج و استنباط شده بود، و لااقل در این طرح نوینش در میان آثار مکتوب حوزه و اندیشه فقهی شیعه بی نظیر بود. مرور کوتاهی بر آن کتاب می رساند که روح حاکم بر این اثر بدیع نهضت عاشورا است و لاجرم سنت و ادبی است که از سرچشمه ادب عاشورایی سیراب می شود. این اثر، کتابی است که فرهنگ عمیق عاشورا را به مردم معرفی می کند و خود نیز چنین توصیه ای دارد که: «اسلام را عرضه بدارید و در عرضۀ آن به مردم [حرکتی] نظیر عاشورا به وجود آورید.»

کتاب ولایت فقیه امام، اندیشه ای بود که تفصیل تدریجی آن به صورت نهضت اسلامی ایران ظهور کرد و آموزه ای بود که خود امام(ره) وظیفه تعلیمش را به عهده گرفت؛ در حقیقت سخنان او در طول حرکت اسلامی و پس از پیروزی، گسترش آن اندیشه عاشورایی بود که در سخنان، اعلامیه ها و پیامهای ژرف آن فرزند حسین(ع) منعکس می گشت و انصافاً از نظر زیباییهای لفظی از یک مجموعۀ اثر ادبی نیز چیزی کم نداشت و می توان آنها را از لحاظِ قالب ـ و صرف نظر از محتوا ـ با آثار ادبی قابل طرحِ معاصر و زبان روز ادبیات ایران مقایسه نمود.

ولایت فقیه، امام خمینی، انتشارات امیر کبیر، تهران، 1360، ص 181.

بنام خدا

اشعار

شعر امام، شعر عرفان خاص خود اوست و این نوشتار را لیاقت بررسی و تفسیر عرفان متعالی او که پیوند عمیقی با قرآن داشت، نیست. اما یک نکته مسلّم است و در سخن از شعر امام نیز نمی تواند نادیده گرفته شود و آن اینکه: او خود بارها گفته بود که «سیدالشهدا» همه جا هست... حرف سیدالشهدا همیشه حرف روز است، اصلاً حرف روز را سیدالشهدا آورده است دست ما داده است.» (1 ) و از این سخن و امثال آن می توان نتیجه گرفت که شعر او نیز باید شعر عاشورایی باشد. اما سؤال اینجاست که عرفان چگونه با نهضت عاشورا در ارتباط است و مضامین عاشورایی چسان در قوالب شعر عرفانی جای می گیرند؟

جواب این سؤال را به دو گونه می توان یافت؛ جوابی از آثار و اشعار و جوابی از کردار و اعمال:

  عرفان عاشورایی

امام در چند شعر خود از مضمونی ناب و دست نایافتنی برای کسانی که به عرفان حقیقی آشنا نیستند، سخن می گوید که حتی امثال «حلاج» هم از آن بی خبر بوده اند:

تا منصوری لاف اناالحق بزنی                       نادیده جمال دوست غوغا فکنی

دک کن حیل خودی خود چون موسی           تا جلوه کند جمال او بی «اَرِِنی»

و نیز:

تا کوس انا الحق بزنی خودخواهی                در سرّ هویتش تو نا آگاهی

بردار حجاب خویشتن از سر راه                    با بودن آن هنوز اندرراهی(2)

پس عرفان واقعی آن است که هیچ موجودیت دیگری برای خود قایل نبوده و همه چیز را در راه دوست فنا کرد، آنطور که امام حسین(ع) چنین نمود:

در جای دیگر فرموده است:

زین مدعیان که فاش «اناالحق» گویند           با خود بینی، فنا ندیدم هرگز

و نیز:

طومار حکیم و فیلسوف و عارف                    فریادکشان و پای کوبان بدرم(3 )

آیا مفهوم این اشعار جز آن است که ـ گذشته از معنای بلند فنای فی الله ـ بایستی عرفان را به متن جامعه و عرصه حادثه ها کشید و آنجا فنا شد و نه در علمِ عرفان یا کتاب عرفان؟ آثار منثور دیگری از امام(س) در تفسیر این اشعار چنین به ما مدد می رساند:

 «آنان که حلقه ذکر عارفان و دعای سحر مناجاتیان حوزه ها و روحانیت را درک کرده اند، در خلسه حضورشان آرزویی جز شهادت ندیده اند و آنان که از عطایای حضرت حق در میهمانی خلوص و تقرب جز عطیّه و شهادت نخواسته اند.» (4 )

این عرفان، عرفان حماسی و عاشورایی است و همان است که باب راستین فنای فی الله را در صدر اسلام گشود و چنین شاگردانی را به جامعه بشریت ارائه نمود. از طرفی زندگی و حیات او جز این نبوده و مکتب عزلت و صوفیانه را مطرود ساخت و اسلام را چنان در متن زندگانی نشان می داد که این باور را می آفرید که اساساً اسلام یعنی زندگی و زندگی یعنی حسینی بودن.

باری سخن از اندیشه، شعر و ادب امام در شایستگی این مقاله نیست و آنچه ذکر شد تنها طرحِ کوچکی بود از صحنه ای بشکوه و مولودی راستین از اقالیم انسان پرور حسین(ع). در اینجا مجال دیگری برای بیان تفصیل ادبِ امام خمینی در ادبیات جوان انقلاب اسلامی نیست و تنها به ذکر اصول و خصوصیاتی کلی از این ادبیات بسنده می شود:

 تفصیل یک حماسه باشکوه

امام، تجسم تعالیم عاشورا بود و چکیده قرنها رنج و تجربه درد آشنایان دین و اکنون، در این عصر، بایستی بسط می یافت و فصل فصل عاشورا را دوباره بر مردم می خواند. اندیشه انقلابی جامعه با شوق فطری خویش این کتاب مقدس را خواند و چنان شد که ادبیات انقلاب اسلامی ـ به عنوان یک تجلی پرشکوه از شوق ذاتی و میل الهی یک امت ـ تفصیل این کتاب گشت.

1- صحیفه نور، مجموعه رهنمودهای امام خمینی، وزارت ارشاد اسلامی و سازمان آموزش انقلاب اسلامی، تهران، به ترتیب جلد 16، ص 225؛ ج 16، ص 158؛ ج 18، ص 230؛ و ج 21، ص 88؛ ج 14، ص 265؛ ج 21، ص 52

2- همان، ج 8، ص 69 و 70.

3- دیوان امام خمینی، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، چاپ سوم 1373، ص 248 و 246.

4- همان، ص 217 و 223.

انقلاب‌ اسلامي‌ ايران‌ مديون‌ قيام‌ عاشورا

حضرت‌ امام‌ (ره‌) علل‌ محدثه‌ و مبقيه‌ انقلاب‌ اسلامي‌ ايران‌ را مديون‌ عاشورا ودرسي‌ كه‌ مردم‌ از امام‌ حسين‌ (ع) آموختند مي‌دانند. لذا در سخنان‌ خويش‌ مي‌فرمايند:

مابايد همه‌ متوجه‌ اين‌ معنا باشيم‌ كه‌ اگر قيام‌ حضرت‌ سيدالشهداء (ع) نبود امروز مانمي‌توانستيم‌ پيروز شويم‌. انقلاب‌ اسلامي‌ ايران‌ پرتوي‌ از عاشوراو انقلاب‌ عظيم‌ الهي‌آن‌ است‌.

همه‌ نقل‌ قول‌هايي‌ كه‌ درباره‌ واقعه‌ عاشورا مطرح‌ مي‌شود بر وظيفه‌شناسي‌ امام‌حسين‌ (ع) اتفاق‌ نظر دارند. امام‌ خميني‌ (ره‌) با تكيه‌ بر عاشورا، انجام‌ وظيفه‌ را اساس‌همه‌ فعاليت‌هاي‌ خود قبل‌ ازپيروزي‌ و پس‌ از آن‌ قرار دادند.

برگرفته از کتابخانه تبیان مقاله نقش قیام عاشورا بر انقلاب اسلامی

بنام خدا

تشابه بسياري بين نهضت امام حسين(ع) در روز عاشورا و انقلاب اسلامي ايران وجود دارد كه مهمترين آنها انقلاب از درون، بازگشت به درون، و توجه به خویشتن خویش است.
در اغلب انقلابهای اسلامی، شعار آزادگان، خونخواهی حسین(ع) بود. انقلاب توّابین، انقلاب مردم مدینه، قیام مختار ثقفی، انقلاب زید بن علی بن حسین(ع) و انقلاب اسلامی مردم ایران به رهبری امام خمینی(ره) نمونه هایی از استکبارستیزی است که همة آنها ریشه در قیام امام حسین(ع) دارد.
در این انقلابها مسلمانان پیوسته به دنبال عدل و آزادی بودند و تمامی این تحریکات به برکت قیام حسینی بود؛ اینگونه حسین(ع) درس عزت، آزادگی و استقلال و ظلم ستیزی را تا دامنة قیامت به همة انسانها آموخت.
امام خمینی(ره) در شرایطی یک تنه مشعل هدایت امت اسلامی را به دست گرفت که کمتر کسی باور میکرد، روزگاری پرتو انوار آن نقاط مختلف جهان را درنوردد و روشنگر راه مجاهدان و مبارزان در شرق و غرب عالم شود.

برگرفته از پایگاه جامع تاریخ معاصر ایران.

بنام خدا

حکومت جور و حاکم ستمگر
از جمله علل و عواملی که موجب شد امام حسین علیه‏ السلام قیام عاشورا را برپا کند، وجود حاکم ظالم و جائری بود که بر مردم حکومت می‏راند و بر آنان ظلم روا می‏داشت. امام علیه ‏السلام این مطلب را در منطقه «بیضه» آنگاه که در میان یاران خویش و همراهان حر خطبه خواند، از زبان پیامبر نقل کرد.
در شعر معاصر عرب هم وجود حاکم ظالم و جائر را از جمله عوامل شکل‏ گیری انقلاب اسلامی ایران، نهضت عاشورایی امام خمینی(ره) می‏بینیم که شاعر به‏ گونه ای زیبا با الهام از حدیث امام حسین علیه‏ السلام که علت قیام خویش را حکومت جور مطرح ساخت، امام خمینی(ره) را حسین زمان معرفی کرده، می‏گوید: خمینی(ره) اندیشه امام حسین علیه‏ السلام را نسبت به شاه امری یقینی و اثباتی شمرد و یقین کرد که شاه مثل یزید، حاکم جائر حیله‏ گری است که حرام خدا را حلال می‏شمرد و با سنت پیامبر خدا مخالفت می‏ورزد و پیمان خدا را می‏شکند و... . از این‏رو پیکار و جهاد خود را علیه شاه به عنوان ادای واجب الهی آغاز کرد.
خمینیٌّ الحسین أتی فأحیا     مآثرَ جدّهِ لِلّهِ قصدُ...
رأی رأیَ الحسین السّبطِ أمرا     بأنَّ الشّاهَ مثلَ یزیدَ وَ غدُ(1)
خمینی حسین‏ وار آمد و به قصد و نیت الهی، ارزش‏ها و مآثر جدّش را احیا نمود.
او اندیشه و دید حسین فرزند پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله را درباره شاه که چون یزید، حاکم پست، فرومایه و حیله‏ گری است امری یقینی و معتبر دانست.
انّ الخمینیَ حسینٌ جاء منتصرا     من کربلاءَ و فیها الشاه منهزم (2 )
خمینی پیروزمندانه، حسین‏ وار از کربلا آمد و در آنجا شاه را از عرش ملوکانه به خاک مذلت و شکست نشانید.

1- شیخ عباس قاسم شرف، قصیده «النباءالعظیم»، مجله الراصد، 1992م، شماره 20، ص 70.

2- خلیل عجمی، قصیده «نعم لعینیک»، مجله الراصد، تموز 1992م، شماره 21، ص 25.

برگرفته از پایگاه جامع علوم انسانی.

بنام خدا

نقش امام(ره) در انقلاب اسلامی متاثر از نهضت عاشورا در شعر شاعران عرب زبان:

امام(ره) از نهضت عاشورا چنین آموخته بود که هرگاه حق و حقیقت (دین اسلام) به دست دستگاه ستمگر تحقیر، سرافکنده و نابود شده باشد؛ باید آتش جهاد و مبارزه را برافروخت. از آنجا که حق را در صحنه جهانی به دست حاکمان زر و زور شکست خورده ونابود شده یافت، مانند حسین علیه‏ السلام شمشیر را به دست گرفت و جهاد و نهضت عاشورایی خویش را برپا کرد. شاعر عربی با بیان این مطلب نقش نهضت عاشورا را در شکل‏گیری انقلاب اسلامی چنین عنوان می‏کند:
تسعینَ عاما بمیدانِ الجهادِ قضی     لَمْ یتَنِ مِن عزمِهِ المنفی و ما رهبا
أزری بطاغوتِ العصورِ وجِبْتِها     لولاه ما زُعزعَ الطاغوتُ و انقلبا
امام نود سال از عمر خویش را در میدانهای کارزار و جهاد سپری کرد؛ تبعیدگاه‏های مختلف عزم او را سست نکرد و در طول مبارزه ترس به دل راه نداد. از این رو طاغوت و بت زمان را تحقیر و نابود کرد و اگر او نمی‏ بود، عرش طاغوتیان به لرزه نمی‏ افتاد و ویران نمی‏ گشت.
شاعر در ادامه ابیات خود، علت نهضت عاشورایی امام(ره) را چنین بیان می‏دارد:
صَحبتُ وَجهَکَ قرآنا أرتّلُهُ     قَرَأتُ فیه الهُدی والوعدَ والادبا
وجهٌ رأی الحقَّ مهضوما فآزَرَهُ     بغضبةٍ ولِغیرالحقّ ما غضبا(1)
صورت تو چون قرآنی به همراه من است و آن را تلاوت می‏کنم؛ در آن هدایت، ادب و وعده و وعید را قرائت می‏کنم. صورت قرآن‏ گونه تو حقیقت را در جامعه شکست خورده یافت، بدین سبب با پیکار خشمگین خود آن را یاری کردی و خشم خود را فقط در جهت کسب رضای خدا به کار گرفتی.
از آنجا که ماهیت قیام امام حسین علیه‏السلام یاری دین جدش و جلوگیری از همه انحرافات دینی بوده، هویت نهضت امام خمینی نیز چیزی جز یاری و نصرت دین خدا نبوده است. شاعر لبنانی انقلاب اسلامی را چنین معرفی می‏کند:
آمنتُ بالثورةِ العُظْمی هُویَّتُها     أنْ تنصروا الدینَ إسرارا و إعلانا(2)
به انقلاب بزرگ ایران ایمان آوردم، انقلابی که هویتش در نهان و آشکار یاری دین خدا است.
شاعری دیگر انقلاب اسلامی را بِکر و با سیمایی نورانی معرفی می‏کند که انفاس روح‏ بخش آن عطر دین را منتشر می‏کند.
فالثورةُ البکرُ فی ایامنا انتصرتْ     فیها تُغَنّیِ القوافیِ أجملَ النغمِ
یصوغ للدین من انفاسِها عبقٌ     أطیابُه کطیوبِ الزّهرِ بالنَّسَمِ(3)
انقلاب بکر در روزگار ما پیروز شد و اشعار زیباترین ترانه‏ ها را در باره آن می‏ سرایند. از انفاس این انقلاب عطر دین پراکنده می‏گردد، عطری که بوی خوش آن چون بوی گل به وسیله نسیم به هر جا منتشر می‏شود.

1. د. عیسی محمود، قصیده «هذاالامام و هذا بعض ما وهبا»، مجله الثقافة‏الاسلامیة، 1410ه/1990م، شماره 9، ص 57.

2. ابوجهاد، قصیده «نصر من‏الله» مجله المنطلق اللبنانیة، بیروت، 1399ه/1979م، شماره 5، ص 72.
3. حسین هاشم، قصیده «فی ذکری انتصارالثورة‏الاسلامیة المظفرة» مجله الراصد، بیروت، 1992م، شماره 17، ص 21.

منبع:پایگاه جامع علوم انسانی

بنام خدا

نقش امام(ره) در انقلاب اسلامی متاثر از نهضت عاشورا در شعر شاعران عرب زبان:

شاعر عربی با بیان این مطلب که امام وحی الهی را به صورت شعر درآورد و پس از گذشت پانزده قرن، سجده بر مهر سازش را چون سجده در برابر بتان، شرک شمرد و حماسه جهاد را نه احیاء بلکه ابداع کرد نقش و تأثیر قیام عاشورا را در شکل‏گیری انقلاب اسلامی ایران بیان می‏دارد؛ بدین‏گونه که می‏گوید نه تنها خود در برابر دستگاه شاهنشاهی و وضعیت امت اسلام در ایران، احساس وظیفه و تکلیف کرد، بلکه تمامی گروه‏های مردم را سازماندهی کرد تا واجب و تکلیف الهی را ادا کنند و سرود جهاد مقدس را علیه رژیم شاهنشاهی سر دهند و آن را ویران سازند. او خطاب به امام چنین می‏گوید:
یا شاعرَ الوحیِ قد أبدعتَ ملحمةً     من الجهادِ تفوقُ الشعرَ و الأدبا
نظّمتَ شملَ فئاتِ الشّعبِ فانطلقتْ     الی النّضالِ تؤدّی فیه ما وجبا
حتّی أطاحتْ بِعرشِ الظّلمِ معطیةً     لکَ القیادَ زعیما مُخلِصا و أبا(1)
ای کسی که وحی را به صورت شعر سرودی، تو حماسه جهاد را به شکل نوینی درآوردی که بر شعر و ادب فایق آید.
تو ای امام! گسیختگی گروه‏های مردم را سازماندهی کردی به گونه‏ ای که همگی به طرف مبارزه گسیل شدند تا وظیفه و تکلیف را ادا کنند.
تا جایی که عرش ظلم را ویران ساختند در حالی که رهبری خود را به عنوان پیشوایی مخلص و پدری مهربان به تو سپرده بودند.
دیگر شاعر معاصر عربی در باره احساس وظیفه و ادای تکلیف و مسئولیت الهی می‏گوید: امام خمینی به جرأت فریاد برآورد که باید پرچم جهاد را در مقابل دشمن برافراشت و با جهاد ادای وظیفه و تکلیف کرد؛ در این مسیر، کشته‏ شدن یا پیروزی، در آغوش‏ کشیدن اِحدی‏الحُسنیین است که در هر صورت مطمح ‏نظر است. همچنین فرمود اگر خود به تنهایی در میدان جهاد، تکلیف و وظیفه الهی را ادا نمایم، باکی نیست و از سرزنش احدی ترسی به دل ندارم.
شاعر با بیان این مطالب، عمق تعلیم و تربیت امام را در مدرسه حسین علیه‏السلام و عاشورا و به عبارت دیگر نقش و تأثیر امام حسین علیه‏ السلام و فرهنگ عاشورا را در شخصیت امام خمینی در طول جهاد مقدسش بیان می‏کند. او چنین می‏گوید:
قال الخمینیُّ الأبیُّ بجرأةٍ:     فَلْنَحْشُ أفواهَ العدوِّ رُغاما
فاذا قُتلنا قد وَفینا ما اقتضی     شرفُ الشّهادةِ حسبَ ذاک مَراما
و اذا ظفرنا فالحیاةُ حیاتُنا     عزٌّ فَتحس عند ذاک مُقاما
بل قال روحُ اللّهِ: وحدی ثائرا     أبقی و لا أخشی بذاک مَلاما(2)
خمینی بزرگ منش با جرأت فریاد برآورد که باید در میدان نبرد درآییم و ادای تکلیف کنیم، دهان دشمن خدا را از خاک پر کنیم. در این راه اگر کشته شدیم به میثاق الهی عمل کرده‏ ایم؛ میثاقی که مقتضی نیل به شرف شهادت است و همین ما را مرام و مقصد است.
و اگر در عرصه پیکار پیروز شدیم، زندگی با عزت و سعادت از آن ما خواهد شد و جایگاه و استقرار خویش را لمس خواهد کرد. روح ‏الله در صحنه پیکار از این نیز فراتر رفت و گفت: اگر همگی میدان جهاد را ترک کنند، خود به تنهایی سلاح مبارزه و جهاد به دست می‏گیرم و از سرزنش احدی نمی‏ هراسم.

1. محمد عبدالرحیم، پیشین، ج 1، ص 35، قصیده «الی قائدالثورة الاسلامیة» سروده شیخ حسن طراد.
2. همان، ج 1، ص 94، قصیده «ذکری الامام» سروده عدنان مصطفی العمرانی.

بنام خدا

در این بخش شاعر می‏گوید:
و سیّدُ الشّهدا و الأمرُ یومئذٍ     أمستْ قیادتُهُ فی کفِّ منتقمَ
فقال وَ اللّهِ لا أعطی لکم بیدی     إعطاءَ ذلٍّ و لا أنقاد کالخدمِ
فلا أری الموت الاّ عزّةً و عُلیً     والسیف خیر جوابٍ ناطقٍ بفمِ
امروز رهبری جهاد و انقلاب عاشورا به دست انتقام گیرنده خون حسین بن علی علیه‏ السلام ، خمینی کبیر است که گفت: به خدا سوگند دست ذلت بار بیعت را در دستان ستمگر جائر شما نمی‏ نهم و چون بندگان حلقه به گوش فرمان شما را پیروی نمی‏ کنم. من مرگ را چیزی جز عزت و سعادت نمی‏دانم و پاسخ شمشیر را بهترین پاسخ‏ها می‏شمرم.
شاعر در ادامه می‏گوید:
هذا الاباءُ الرفیعُ الموهوب ثارکما     أجدادهُ حاربوا الطغیانَ فی القدم
و بین جنبَیْهِ عزمٌ من أبی الشّهدا     و جرأةٌ من علیٍّ فارسِ الأجمِ
فارتاع أعداءه خوفا لهیبته     الی صلابة هذاالسیّدالعَلمِ
وَ اللّهُ أَیّدَهُ بالنصر فانتصرَ العملاقُ     بعدَ جهادٍ ضاء فی الأمم(1)
امام حسین علیه‏ السلام و خمینی کبیر، هر دو طبع منیع دارند که از اجداد خود به ارث برده‏ اند. خمینی بزرگ اراده امام حسین علیه ‏السلام و شجاعت علی‏ بن ابی‏طالب علیه ‏السلام را از آن دو به ارث برده است. از این رو، دشمنان از هیبت و صلابت وی به وحشت افتادند و خداوند با یاری خویش ثمره جهاد را (پیروزی) به او ارزانی داشت. شعر معاصر عربی مطالب یاد شده را این گونه ترسیم می‏کند:
در جای دیگر شعر معاصر عربی، شاعر صدای رسای امام را در صحنه جهاد و مقاومت به تصویر کشیده است. بدین گونه که امام بانگ برآورد تا همه جهانیان بشنوند و به مانند جدش حسین بن علی علیه ‏السلام خود را با حماسه سرایی و رجز خوانی چنین معرفی کرد: من مسلمانی آزاده، بلند همت و بلند پروازم که به مرگ در راه حق راضی شده و به استقبال آن می‏روم؛ من با خون خود در پهن دشت آسمان نوشته‏ ام که اگر خون شهید نباشد، دین خدا و عبودیتش در جهان متحقق نمی‏شود.
شاعر بانگ امام را در شعر خویش بدین‏گونه زیبا منعکس کرده است و از ملّت خویش می‏خواهد که بدان گوش فرا دهند:
واصغُوا الی صوتِ المقاوم انّه     نادی فردَّ الکون بالأصداءِ:
أنا مسلمٌ حرُّ الارادةِ شامخٌ     «کالنّسر فوقَ القمّةِ الشّمّاءِ»
أنا سرتُ لِلموتِ المحتّمِ راضیا     و کتبتُ فی أفقِ السَّماءِ بدمائی:
«لو لا انفجارُ دمِ الشّهادةِ هادرا     لم یُعبدِ الرحمنُ فیِ الأرجاءِ»
أنا من أولی بأسٍ رجالٍ لَمْ تَزَلْ     عنهم تحدّثُ «سورةُ الاسراءِ»(2)
(بیایید و) به صدای انسان پیکارگرِ استوار، گوش فرا دهید که [برای معرفی خویش] بانگ برآورد و هستی با پژواک خود آن را پاسخ گفت. (در همه هستی پیچید) (او خود را چنین معرفی کرد):
من مسلمان، آزادی‏خواه، بلند همت و بلند پرواز چون عقاب بر بالای قلّه‏ای سر به فلک کشیده، هستم.
من با رضایت به مرگ حتمی و مقدّر، جنبش و جهاد خویش را پی گرفتم و با خون خود در افق آسمان نوشتم:
که اگر خون شهادت منفجر نمی‏ شد و فوران پیدا نمی‏ کرد، جهانیان خدای رحمان را عبادت نمی‏ کردند. من از جمله صاحبان قدرت، صلابت و شجاعت هستم، مردانی که همواره سوره اسراء درباره آنان سخن می‏گوید.
خمینی بزرگ نه تنها خود در میدان جهاد و فداکاری به استقبال مرگ رفت، بلکه چهره زیبای فداکاری، شهادت و جان سپردن بر بالای نیزه‏ ها را آن گونه که از حسین علیه‏ السلام و عاشورا آموخته بود، نمایاند و آن را شاهدی بازاری کرد، به‏ طوری که موج عاشقان به سمت او پرتاب می‏ شدند و این موجب شد که دستگاه جور و ستم متلاشی و ویران، و کفر، محو و نابود گردد. شاعر معاصر عرب این مطلب را بدین گونه به تصویر می‏کشد:
أقمتَ الفنا سوقا علی ساحةِ القنا     الی أن تلاشی الجورُ و انسحق الکفرُ(3)
جان سپردن را بر بالای نیزه‏ ها در بازاری گرم که همه برای رفع نیاز بدان رفت و آمد می‏کنند، در آوردی [تا همه خواسته خویش یعنی شهادت را بر آورده کنند] تا جور و ستم متلاشی، و کفر نابود گردید.

1. محمد عبدالرحیم، پیشین، ج 2، ص 91، و نیز قصیده «فی ذکری انتصارالثورة الاسلامیة المظفرة» سروده استاد حسین هاشم.
2. عباس شیخ یوسف، قصیده «یا أمة فی واحد» مجله الراصد، 1991م، شماره 9، ص 62.
3. محمد عبدالرحیم، پیشین، ج 2، ص 100، و نیز قصیده «شیّدتَ للاسلام حکما و دولةً» سروده شیخ عفیف نابلسی.

بنام خدا

معرفی کتاب هائی که در باره امام حسین (ع) خوانده ام.

کتاب کربلا:مبارزه با پوچی ها

نویسنده : اصغر طاهرزاده

هدف نويسنده در اين كتاب كه جلد اول كتاب كربلا و مبارزه با پوچي ها مي باشد بيان اين نكته است كه در كل تاريخ بشر ،دو جبهه بيشتر نيست يكي جبهه انبياء كه با اتصال انسان به عالم غيب و عالم معنا ، بشر را از بي معنايي و پوچي مي رهاند و يكي هم جبهه هاي مقابل سنت انبياء كه هر چه باشد جز پوچي و نيستي بشر چيزي به همراه ندارد و در كربلا اين دو رويارويي به عنوان صفحه نمايش همه تاريخ در ابعاد بسيار جامع خود ظهور كرده است.
اين كتاب از نوار پياده شده و سخنراني هاي نويسنده در ده جلسه در محرم سال 1377 مي باشد ، البته نويسنده براي اينكه خواننده كتاب را در متن واقعه قراردهد و كتاب از حالت مقاله اي خارج شود سعي نموده علاوه بر جنبه اطلاع رساني ،جنبه حضوري مخاطب و فضاي محاوره اي كتاب را نيز حفظ نمايد تا سير و سفر حضوري در قلب مخاطب محقق گردد.
در اين جلد كتاب سخنران از زواياي مختلف به اين موضوع پرداخته كه در حكمت حسين شكست معني ندارد و پايداري و بقاء جزء اصلي اين حكمت است.
به نظر بنده كتاب خوب و مفيديست اگرچه بدليل اينكه در ابتدا بصورت سخنراني بوده و بعدا كتاب شده است مطالب تكراري زياد دارد و اين بدليل آن است كه سخنران مجبور بوده در هرشب قسمتي از مطالب شب قبل را براي يادآوري بيان نمايد تا بتواند دنباله مطلب را تشريح نمايند.نويسنده بعد از سخنراني و تصميم به تهيه كتاب مطالبي را هم به متن اضافه نموده تا بتواند هدف دين را كه تربيت انسان است و نه آموزش او و جايگاه باورهاي ديني قلب انسان است نه ذهن او،را خوب برساند.

بنام خدا

معرفی کتاب هائی که باره حماسه عاشورا وامام حسین (ع)  خوانده ام(2 )

هفت شهر عشق : نگاهی نو به حماسه عاشورا

نویسنده : مهدی خدامی آرانی

اين كتاب روايت حماسه عاشورا،از زمان مرگ معاويه و بر تخت نشستن فرزندش يزيد ملعون تا رسيدن كاروان اسراء كربلا(اهل البيت)به مدينه را با نگاهي تازه و جديد و با بياني شيوا و جذاب بيان نموده و هدف نويسنده آشنائي مخاطبين و خوانندگان با ناگفته هاي اين حماسه بزرگ و سرنوشت ساز ميباشد كه در هفت بخش گنجانده شده است.نحوه ارائه روايت بگونه ايست كه خواننده ميتواند صحنه ها را تجسم نموده و چگونگي اتفاق افتادن آنها را حس كند.بنده كه بسيار استفاده كردم و همراه با مصيبت هاي وارده به امام و اهل بيتش و مظلوميت آنها اشك ريختم و از نكات پندآموزش پندها گرفتم.ضمنا اطلاعات و درسهاي خوب و تازه اي آموختم كه بعضي از آنها را نخوانده و نشنيده بودم.بحث جوانمردي وانسانيت امام حسين (ع) بادشمنانش وتلاش تاآخرين لحظه براي هدايت حتي يك نفربه راه راست .درقسمتي ازكتاب آمده است كه زمانيكه امام دربيابان ذوحسم با حر و سپاه هزارنفريش براي اولين بارمواجهه شدباوجوديكه حر مي گويد مابراي جنگ باشماآمده ايم امام مي فرمايند:
سپاه حرتشنه هستندمثل اينكه مدت زيادي است دربيابان هادرجستجوي مابوده اند،اينها نيروهاي گشتي ابن زيادهستند،من مي خواهم دردلم آنهارانفرين كنم.آنها آمده اندتاراه رابرماببندند،به اين لشكرآب بدهيد،اسبهاي آنهاراهم سيراب كنيد. خودامام هم مشك دست گرفته وبه اين مردم آب ميدهد.
بنظرميرسد ماهنوزعمق اين حماسه ونهضت احسيني راخوب نشناختيم وبيشتراين واقعه رادرگريه وزاري خلاصه كرده ايم،وخيلي ازابعاد مهم واساسي آنرايانديده ونشنيده ايم ويابراحتي وبدون تفكروتامل ازكنارآنها گذشته ايم كه جادارد نگاهي تازه به اين نضهت داشته باشيم.توصيه مي كنم همه عزيزان ودوستان كتاب رامطالعه واز نكات عبرت آموززندگي ورفتارامام حسين(ع) پندبگيرند.

بنام خدا

معرفی کتاب هائی که باره حماسه عاشورا وامام حسین (ع)  خوانده ام(3 )

لمعات الحسین : برخی از کلمات و مواعظ و خطب حضرت سیدالشهداء ابی عبدالله الحسین علیه السلام

نویسنده : سید محمد حسین حسینی طهرانی

از آنجائيكه احاديث و روايات بيان شده از امام حسين(ع) معلم درس آزادگي و فرزانگي و ايثار و احسان بسيار كم و تعداد انگشت شماري باقي مانده زيرا دوران امامت ايشان و برادر بزرگوارشان يكي از سخت ترين و تاريكترين دوره ها از نقطه نظر فشار و غلبه حكومت جائره بني اميه بوده كه اختناق و تدليس و جهل و كذب و ريا و خدعه بحد اعلاي خود رسيده بود، بنظر ميرسد وحشت و اضطراب راويان از حكومت هاي وقت و بني اميه باعث زوال و محو و نابودي احاديث ايشان گشته است.لذا علامه حسيني طهراني بر آن شدند كه با هدف ترويج و اشاعه فرهنگ آزادگي و ايثار اين جند موعظه و خطبه و احاديث اين امام بزرگوار را همراه با متن عربي آن ترجمه و در اختيار علاقه مندان آزادگي و جوانمردي قرار دهند.يكي از رجزهاي امام حسين(ع) در هنگام جنگ اين بوده:
الموت خير من ركوب العار والعار اولي من دخول النار
مرگ بهتر است از مرتكب عار و ننگ شدن، و عار بهتر است از دخول در آتش.
پيشنهاد مي كنم اين كتاب را بخوانيد و از سطر سطر و كلمات آن حداكثر استفاده را ببريد.