"پیکان" وسیله نقلیه ای است که به جرات می توان گفت کمتر ایرانی را می شود پیدا کرد که برای یک بار هم که شده سوار آن نشده باشد ، خیلی ها با آن مسافرت و میهمانی رفته اند ، عروسی کرده اند و عزا گرفته اند ، "پیکان" ماشین خاطرات نسل دیروز ایران است.
ترمز (ABS) و کیسه هوا نداشت ، شیشه هایش هم با یک دستگیره زمخت بالا و پایین می شد ، نه از کولر خبری بود و نه از فرمان هیدرو لیک ، این همراه ۳۸ ساله ایرانی ها کم کم کارش به جایی رسیده بود که بچه های امروزی با زدن اتهام بی کلاس بودن ، هر ماشینی را به "پیکان" ترجیح می دانند ، شیشه های برقی و دودی بنز و ماکسیما و موهاوی و جنسیس ، این روزها با بزرگ و کوچک چه ها که نمی کند.
آن روزها از مدیرکل و کارمند بانک و بازاری که پولدار باشند گرفته تا معلم و مسافر کش و جوان بیکار ، همه "پیکان" داشتند و از پشت شیشه های این همسفر مهربان و البته جان سخت دنیا را یک رنگ می دیدند.
عمر این ماشین خاطرات ایرانیان اما در ۳۸ سالگی به پایان رسید ، همه دشمنش شده بودند هر کسی چیزی بارش می کرد ، دیگر فرسوده شده ، ایمنی ندارد ، هوا را آلوده می کند ، مصرف اش بالا است و هزار و یک انگ مربوط و نا مربوط دیگر که عاقبت نفسش را گرفت. همه به راحتی از کنارش گذشتیم.
در جشن توقف تولید "پیکان" خیلی ها حاضر بودند ، از وزیر صنایع دولت اصلاحات و معاونش گرفته تا رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران ، خبرنگاران هم طبق معمول یک پای ثابت قضیه بودند.
دولت قاطعانه پای خروج "پیکان" از چرخه تولید ایستاد و حتی تندر ۹۰ را هم به عنوان جانشین معرفی کرد و بالاخره آقای وزیر صنایع زیر باران فلاش دوربین عکاسان ، ۲۵ اردیبهشت ۸۴ روی بدنه آخرین "پیکان" نوشت : (پیکان ارابه ای بود که صنعت خودرو بر دوش آن شکل گرفت و امروز به موزه می رود تا نظاره گر اعتلای این صنعت باشد.)
با پیش آمدن مشکلاتی در قرارداد تولید تندر ۹۰ و به تاخیر افتادن تولید ، پژو (RD) با بدنه پژو و موتور پیکان به میدان آمد اما جای پیکان را نگرفت هیچ ، آبروی پژو را هم به خطر انداخت. ترفند تغییر نام این بینوا به "روآ" و ادعای تقویت موتور هم نتوانست تغییرات چندانی در اقبال به آن ایجاد کند.
"منوچهر منطقی" مدیر عامل ایران خودرو در سال ۸۷ "مهرداد بذرپاش" مدیرعامل سایپا در همان زمان ، "میر جواد سلیمانی" قائم مقام ایران خودرو در تابستان ۸۸ و مجید هدایت رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران در روزهای نخست ریاست اش بر این سازمان از جمله کسانی بودند که دل مردم را به تولید خودرویی ارزان و زیر ۱۰ میلیون تومان گرم کردند.
نتیجه وعده های مسئولان به مردم اما در عمل چیز دیگری از آب درآمد ، حمایت بی دریغ دولت از خودرو سازان دو چندان شد و قیمت زیر ۱۰ میلیون به رویا تبدیل گردید.
عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران
ساده دل من که قسم های تو باور کردم
اما با عملی نشدن وعده های مسئولان و نیازمندی روز افزون مردم به وسیله نقلیه با ماشینی شدن هر چه بیشتر زندگی ، جای خالی "پیکان" بیش از پیش احساس شد.
بالا رفتن افسار گسیخته نرخ خودرو دلیلی بود تا اقشار کم درآمد جامعه بار دیگر مشتری این یار قدیمی ایرانی شوند.
فارغ از بحث عدم عرضه خودرو از سوی خودرو سازان حتی با تصمیم حمایتی اخیر دولت از آن ها ، مبنی بر نرخ گذاری تجاری خودرو یا مبنا قرار دادن ارز مبادلاتی برای قیمت گذاری خودروها و نبود هیچ حق انتخابی برای مشتری ایرانی با وجود تعرفه های سنگین واردات خودرو ، نوید حضور بسیار پررنگ تر "پیکان" با تعمیر و راه اندازی دوباره آن هایی که از رده خارج شده اند در روزهای آینده واقعه دور از انتظاری نخواهد بود.
رالی پیكان ها در روزهای نه چندان دور
پیكان دو درب با سقفی كوتاه به سبك اسپرت ها
می گفتند قرار است این مدل جانشین پیكان شود
