مسافر حرم!

بهجت العرفا آیت‌الله محمدتقی بهجت فومنی درباره نقش پیاده‌روی روز اربعین می‌گوید: روایت دارد که امام زمان(عج) که ظهور فرمود، پنج ندا می‌کند به اهل عالم، اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین قَتَلُوهُ عَطشاناً، اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین سحقوه عدوانا،... امام زمان خودش را به واسطه امام حسین(ع) به همه عالم معرفی می‌کنند ... بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین(ع) را شناخته باشند... اما الان هنوز همه مردم عالم، حسین(ع) را نمی‌شناسند و این تقصیر ماست، چون ما برای سیدالشهدا(ع) طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود، پیاده‌روی اربعین بهترین فرصت برای معرفی حسین(ع) به عالم است.

با اینکه زیارت سید‌الشهدا(ع) در اکثر برهه‌های تاریخی به سختی انجام می‌شد و جان زائران در خطر بود، اما با این وجود عاشقانه خطرات را به جان می‌خریدند و به پابوسی امام حسین(ع) در روز اربعین نائل می‌شدند.

امام صادق(ع) درباره ثواب زیارت امام حسین(ع) با پای پیاده می‌فرماید: کسى که با پای پیاده به زیارت امام حسین(ع) برود، خداوند به هر قدمى که برمى‏دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو مى‏فرماید و یک درجه مرتبه‏اش را بالا مى‏برد، وقتى به زیارت رفت، حق تعالى دو فرشته را موکل او مى‏‌فرماید که آنچه خیر از دهان او خارج می‌شود را نوشته و آنچه شر و بد است را ننویسند و وقتى برگشت با او وداع کرده و به وى مى‏‌گویند: اى ولىّ خدا! گناهانت آمرزیده شد و تو از افراد حزب خدا و حزب رسول او و حزب اهل‌بیت رسولش هستی، به خدا قسم! هرگز تو آتش را به چشم نخواهی دید و آتش نیز هرگز تو را نخواهد دید و تو را طعمه خود نخواهد کرد.(کامل الزیارات ص۱۳۴)

آداب اربعین از منظر میرزا جواد آقا ملکی تبریزی

آری! از آن پس بسیاری از عاشقان اهل‌بیت و امام حسین(ع) و نیز برخی علما و حتی مراجع تقلید با پای پیاده به کربلا سفر کرده‌اند، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی یکی از مراجع عالیقدر جهان تشیع که خود بارها با پای پیاده از عتبه علویه، رهسپار عتبه حسینی شده است، درباره مراقبه و بزرگداشت روز اربعین حسینی چنین می‌گوید: «به هر روی بر مراقبه کننده لازم است که بیستم صفر(اربعین) را برای خود روز حزن و ماتم قرار داده بکوشد که امام شهید را در مزار حضرتش(ع) زیارت کند، هر چند تنها یک‌ بار در تمام عمرش باشد، چنانکه حدیث شریف، علامت‌های مؤمن را پنج امر ذکر کرده است: ۵۱ رکعت نماز در شبانه روز، زیارت اربعین،‌انگشتر در دست راست کردن، پیشانی بر خاک گذاشتن و بلند بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ گفتن در نمازها».(ترجمه المراقبات، کریم فیضی، صفحه ۸۵)

کربلا ، کربلا ما داریم میاییم                                                 کربلا ، کربلا ما داریم میاییم

کربلا ، کربلا ما داریم میاییم                                                 اسرای مظلوم ما داریم میاییم

صفدری، حزب اسلامی و یاران دادیم                                     هفتادودو سردار هفتم تیر دادیم

بهشتی، مفتح، مطهری ها دادیم                                         مصطفی خمینی، رجایی، باهنر ها دادیم

دستغیب، صدوقی، اشرفی، مدنی ها دادیم                           منتظر،محمد، اندرزگوها دادیم

کربلا ، کربلا ما داریم میاییم                                                   کربلا ، کربلا ما داریم میاییم

قدوسی، هاشمی، کلاهدوز ها دادیم                                         عراقی با چمران جهان آرا دادیم

نامجو، فکوری، فلاحی، قرنی ها دادیم                                    شیرودی، شریعت، عباس دوران دادیم

نزدیک لشکر کربلا ما جوون ها دادیم                                      پیروان علی با حسین نوجوون ها دادیم

ارتشی هم سپاه، بسیجی ها دادیم

کربلا ، کربلا ما داریم میاییم                                                  کربلا ، کربلا ما داریم میاییم

ما دو پیاله ایم که لبریز باده ایم
این دو پیاله را به ملک هم نداده ایم
تا وقت میکنیم حسینیه می رویم
ما سالهاست شیعه ی گریان جاده ایم
با هر سلام صبح به آقای بی کفن
انگار روبروی حرم ایستاده ایم
با رعیتی خانه ی ارباب با وفا
احساس میکنیم که ارباب زاده ایم
شکر خدا که نان شب ما حسین شد
ممنون لطف مادر این خانواده ایم
بال ملا ئک است که ما را میاورد
یعنی سواره ایم اگر چه پیاده ایم
داریم با حسین حسین پیر میشویم
خوشحال از این جوانی از دست داده ایم.

گذرم بر در میخانه ی مهتاب افتاد، در سرم عطر خوش سیب ومی ناب افتاد، تا که دیدم همگان ذکر حسین می گویند، باز هم مثل همیشه دهنم آب افتاد.

همه رفتند ای خدا

من نرفتم کربلا

سلام انشاء الله قسمت همه عاشقان ارباب بشه

 کربلا خونمه از چی دل بکنم *
* حق دارم که بگم با تو هموطنم *
بارونه بارون چشمای گریون
این شب گریه عادتم شده
توی رویاشم کربلا باشم
برا یکی دو ساعتم شده
خیلی بیتابم نکنه خوابم
حالا که دیگه نوبتم شده
(( وآآآی کرب و بلا... ))

* باز ببین اومدم با یه چشمای خیس *
* جزو گریه کنات اسممو بنویس *
منم و اشکام همین و میخوام
که اینا یادگاری می مونه
ما میریم اما از ما تو دنیا
یه دنیا بی قراری می مونه
با تو می دونم دل دیوونم
تو پائیزم بهاری می مونه
(( وآآآی کرب و بلا... ))

* دنیا میگذره و فکر آخرتم *
* با تو شک ندارم غرق مغفرتم *
عشق تو پاکه شکر خدا که
تو هیئت تو سینه زن شدم
اگه گداتم از نوکراتم
از کرم امام حسین شدم
غمتو خوردم آخرش مردم
با پیرن سیاه کفن شدم
(( وآآآی کرب و بلا... ))

کربلا خونمه از چی دل بکنم

دوست دارم  که بگم با تو هم وطنم

حسين عزيز زهرا

غريب حسين حسين ...

اي بي كفن برادر حسين حسين

بر حال من نظاره حسين حسين

جان مي دهم به ياد حسين...

آن جسم پاره پاره حسين حسين

از داغ كام خشكت

دل خسته و كبابم

اي سر بريده چون تو

در زير آفتابم

حسين عزيز زهرا

كي مي برم ز خاطر

حسين عزيز زهرا

قد خميده ات را

حسين عزيز زهرا

آن قامت رشيد

در خون تپيده ات را

حسين عزيز زهرا

كي مي رود ز يادم

لبخند آخر تو

در پيش ديدگانم

بريده شد سر تو

حسين عزيز زهرا

آن سينه شكسته

كي ميرود ز يادم

بر حلق خون فشانت

با گريه بوسه دادم

كي مي رود ز يادم

بر نيزه رفته بودي

قرآن ز نيزه خواندي

ديده به من گشودي

حسين عزيز زهرا

كي مي رود ز يادم

زخم لب كبودت

از ني زمين فتادي

قربان آن سجودت

حسين عزيز زهرا

كوچه به كوچه ما را

گردانده دشمن تو

رأس تو را به نيزه

رقصانده دشمن تو

كي مي رود ز يادم

نيمه شب خرابه

جان داد دختر تو

پيش من و ربابه

حسين عزيز زهرا

ما را به جرم اسمت

ويرانه جاي دادند

رأس تو را ميان

طشت طلا نهادند

كي مي رود ز يادم

غمهاي آن جسارت

شد صدهزار دفعه

بر زينبت جسارت

اي بي كفن برادر

بر جان من نظاره

جان ميدهم به ياد

آن جسم پاره پاره

حسين عزيز زهرا

غريب آقام آقام آقام

غريب حسين حسين حسين

تشنه حسين حسين حسين

حسين عزيز زهرا

اجی برخوارای مسافرحرم

امام رضامنتظرته

سلام دوستان

شب ولادت امام حسین (ع) رو به همه عاشقانش تبریک عرض می کنم.ان شاالله خدا قسمت کنه ماهم تا نمردیم مسافر حرم شیم.

تا که پرسیدم ز قلبم عشق چیست
در جوابم اینچنین گفت و گریست
لیلی و مجنون فقط افسانه اند
عشق در دست حسین بن علیست

یاعلی