درمان گزگز پاها در خواب

سندرم پای بی قرار، یک بیماری است که باعث ناراحتی فرد در خواب می شود. علائم این بیماری در شب ها بدتر می شود و خواب آرام را از شما می گیرد. در نتیجه روز بعد کسل، خسته و خواب آلود خواهید بود.

در این مطلب راه های درمان دارویی و خانگی سندرم پای بیقرار را برای شما بیان می کنیم.

دارو درمانی

1- دوپامین : به ارسال پیام ها بین سلول های عصبی کمک می کند.

2- داروهای بیماری پارکینسون

3- روپی‌نیرول (Ropinirole) و پرامی‌پکسول (pramipexole) : این دو دارو به گیرنده های دوپامین متصل می شوند و مانند دوپامین در مغز عمل می کنند.

4- داروهای ضد تشنج و داروهای ضد اضطراب.

5- برخی مواقع که بیماری شدید است، از داروهای مخدر و مسکن همانند کدئین استفاده می شود.

6- کمبود آهن نیز در بروز این سندرم موثر است، لذا اگر میزان آهن بدنتان کم باشد، پزشک برای شما قرص آهن را تجویز می کند.

نکته: مصرف هر نوع دارویی باید با دستور پزشک باشد، نه خودسرانه.

درمان های خانگی

1- پیاده روی کنید و بنتان را بکشید. پیاده روی یکی از مهمترین راه ها برای درمان این سندرم می باشد. در طول روز، ورزش های ملایم تا سبک را انجام دهید تا از علائم این سندرم در شب بکاهید. ورزش های کششی برای ماهیچه ساق پا، ران ها و تاندون های پشت زانو ممکن است مفید باشد.

2- کمپرس سرد و یا گرم: در برخی بیماران، کمپرس گرم و یا استحمام با آب گرم، درد پای بی قرار را درمان می کند. برای برخی دیگر، کمپرس سرد و دوش آب سرد مفید می باشد.

3- ماساژ : ماساژ برای شل کردن عضلات پاها مفید می باشد.

4- رابطه جنسی با همسرتان داشته باشید. هنوز اطلاعات دقیقی در این رابطه وجود ندارد، اما ممکن است به دلیل آرامشی باشد که بعد از رابطه جنسی ایجاد می شود.

5 - دم کرده گیاه بابونه بنوشید. این دم کرده، خواب آور می باشد و از این لحاظ برای این بیماران مفید است.

6 - ذهن خود را مشغول سازید. فعالیت ذهنی باعث تحریک مغز می شود و علائم این سندرم را کنترل می کند. لذا جدول حل کنید، مطالعه کنید و یا مقاله ای بنویسید. حتی صحبت کردن نیز برای این بیماران مفید می باشد.

عواملی که باعث بدتر شدن پای بیقرار می شوند؟

- استرس و اضطراب: روش های از بین برنده استرس از قبیل: تنفس عمیق و یوگا ممکن است مفید باشد.

- سیگار و الکل : یکی از دلایلی که شما باید سیگار و الکل را ترک کنید، بهبود سندرم پای بی قرار است.

- ورزش سخت و شدید : ورزش های شدید مخصوصا اگر در شب انجام دهید، در برخی افراد باعث بدتر شدن علائم این سندرم می شوند.

- داروها : داروهای ضد تهوع و ضد حساسیت، گیرنده های دوپامین را مسدود می کنند و باعث بدتر شدن علائم می شوند. داروهای ضد افسردگی باعث افزایش سروتونین و داروهای ضد جنون نیز باعث بدتر شدن شرایط این بیماری می شوند. لذا با تجویز پزشک، دارو مصرف کنید.

- کافئین : کافئین تحریک کننده می باشد، در نتیجه اگر نزدیک به زمان خواب، آن را مصرف کنید، با خواب تداخل دارد. چای، قهوه، نوشابه، نوشیدنی های ورزشی و حتی شکلات را مصرف نکنید و ببینید که در بهبود علائم بیماری شما تاثیر دارد یا نه.

سندرم پای بی قرار ثانویه

سندرم پای بیقرار ثانویه در اثر یک بیماری یا شرایط دیگر ایجاد می شود، مثل بارداری یا بیماری ها.

- بارداری : حدود 20 درصد زنان باردار از این بیماری رنج می برند. در سه ماه آخر بارداری، این سندرم خود را نشان می دهد. کمبود آهن یکی از علل آن می باشد. علائم این بیماری با تولد نوزاد از بین خواهد رفت.

- بیماری ها: در برخی افراد مبتلا به دیابت و نارسایی کلیوی، این سندرم دیده شده است.

اغلب با درمان این بیماری ها، علائم این سندرم نیز بهبود می یابد.

ماهی قرمز هم می‌تواند بیماری‌زا باشد

ایرانیان به سبب آداب و سننی که ریشه در تاریخ این مرز و بوم دارد، سفره هفت‌سین می‌گسترانند و ماهی قرمز را نیز مهمان سفره‌های خود می‌کنند، چراکه این ماهی زیبا، لحظات شیرین و فرح بخشی را برای خانواده بخصوص کودکان به ارمغان می‌آورد.

برخی می‌گویند ماهی قرمز نماد باروری و آغاز فصلی نو در زندگی است و برخی معتقدند نماد طراوت و حیات است و باعث آرامش می‌شود.

اما آیا واقعا باید این موجود زنده و دوست‌داشتنی را در کنار معابر و به صورت کاملا غیربهداشتی به فروش رساند، یا این که گاهی فراموش می‌کنیم در قرن بیست و یکم قرار داریم و از لحاظ بهداشت بیماری‌ها و بهداشت روانی، نگهداری و عرضه در این شرایط پسندیده جامعه ما نیست.

به هر حال چند سالی است که این صحبت‌ها و موارد شبیه به آن توسط کارشناسان بهداشتی مطرح می‌شود، ولی متاسفانه کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

شرایط نگهداری ماهی قرمز

ماهی قرمز به عواملی نظیر هوا، دما، آب و غذا به مقدار مناسب نیاز دارد تا هم خود سالم بماند و هم احتمالا سلامت ما را به مخاطره نیندازد.

دما: ماهی قرمز در دمای بالای 25 درجه سانتی‌گراد آسیب‌پذیر است و تغییرات ناگهانی دما باعث مرگ ماهی می‌شود. مناسب‌ترین دما برای ماهی قرمز بین 10 تا 25 درجه سانتیگراد است.

هوا: ماهی‌ها به اکسیژن موجود در هوا احتیاج مبرم دارند و این اکسیژن از طریق سطح هوایی که با آب در تماس است، وارد ظرف نگهداری ماهی می‌شود. بنابراین هرچه سطح مقطع بالای تنگ بزرگ‌تر باشد، اکسیژن بیشتری به ماهی می‌رسد.

آب: استفاده از آب شهری برای ماهی قرمز مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند، فقط برای نداشتن کلر، پیش از عوض کردن آب ظرف حاوی ماهی، بگذارید آب به مدت حداقل 24 ساعت در ظرف مجزا بماند که با این عمل هم کلر موجود در آب از بین می‌رود و هم آب، دمای محیط را پیدا می‌کند. بهتر است هر هفته یک یا دو نوبت و فقط نیمی از آب ظرف ماهی، تعویض شود.

غذا: اگر در شبانه روز یک یا دو نوبت غذا به ماهی بدهیم، نیاز آن برطرف می‌شود. همچنین غذاهای کم‌پروتئین و سرشار از کربوهیدرات مناسب هستند و تا حد امکان بهتر است از غذاهای آماده، آن هم به اندازه‌ای که در آب باقی نماند، استفاده شود.

مراحل نظارت‌های دامپزشکی

کارشناسان دامپزشکی طی نظارت‌های ادواری که از مراکز تهیه، تکثیر و پرورش ماهیان به عمل می‌آورند، ضمن نمونه‌برداری از آب و ماهی، موارد بیماری‌های ویروسی، باکتریایی، انگلی و قارچی را که از سوی سازمان بهداشت جهانی‌ به عنوان بیماری‌های اولویت‌دار اعلام شده است، در آزمایشگاه مورد بررسی قرار می‌دهند و با موارد غیربهداشتی برخورد می‌کنند.

همچنین شرایط اختصاصی حمل‌ونقل برای این مراکز در نظر گرفته شده است که ماهی‌ها با خودروهای مناسب و بهداشتی به مراکز عرضه انتقال داده شوند.

رعایت بهداشت در مورد ماهی قرمز

در صورت رعایت نکردن بهداشت، این موجود زنده نیز می‌تواند همانند سایر موجودات بیماری‌زا شود که مهم‌ترین آنها بیماری‌های گوارشی و زخم‌های پوستی هستند.

در همین ارتباط کودکان، افراد مسن و کسانی که دچار نقص سیستم ایمنی هستند از سایرین حساس‌ترند.

از میان بیماری‌های مشترک بین آبزیان و انسان که ممکن است مخاطرات بهداشتی به همراه داشته باشد، می‌توان به اریزپیلوئید، ویبریوز، سالمونلوز، میکو باکتریوم ماریوم، کلوستریدیوم بوتولینوم، یرسینیوز و غیره اشاره کرد.

رعایت نکات بهداشتی زیر می تواند مانع از بروز بیماری‌های قابل انتقال از ماهیان به انسان شود و ضمنا در سلامت و طول عمر ماهیان موثر است:

1 - ماهی قرمز شب عید خود را از مراکز معتبر تحت نظارت دامپزشکی تهیه کنید.

2 - از دست زدن به ماهی قرمز یا آب محفظه مربوط به آن، بدون دستکش خودداری کنید.

3 - دست‌ها و ظروف استفاده شده برای آب ماهی را با آب و صابون بشویید.

4 - در صورت مشاهده زخم‌های پوستی و علائم بیماری‌های گوارشی مثل دل درد و اسهال، به پزشک مراجعه کنید.

5 - آب مورد استفاده برای ماهیان باید بهداشتی باشد و پیش از مصرف حداقل به مدت 24 ساعت برای خروج گاز کلر، در ظرف دهان‌گشاد نگهداری شود.

6 - دست زدن به ماهی باعث آسیب دیدن پوشش سطحی ماهی می‌شود و ماهی را نسبت به باکتری‌ها و انگل‌های موجود در آب حساس و آسیب‌پذیر می‌سازد.

7 - افرادی که حساس هستند یا سابقه آلرژی دارند، از دست زدن به ماهی خودداری کنند.

8 - از رها کردن ماهیان زینتی در رودخانه، تالاب‌ها و آب‌های آزاد خودداری کنید.

9- مراکز بهداشتی و مجاز، مکان‌های مسقفی هستند که از نظر بهداشتی قابل شستشو و ضدعفونی باشند و آب بهداشتی کافی، ظروف، لوازم فروش، نگهداری و حمل و نقل نیز داشته باشند.

ظرف نگهداری ماهی قرمز

اولین موضوعی که می‌تواند به عنوان یک عامل مهم در عمر بیشتر ماهی موثر باشد محل زندگی آن است. ظروفی که در آنها ماهی فروخته می‌شود اغلب کوچک می‌باشد و نباید اشتباه کرد و ماهی‌ها را در همان ظروف کوچک نگه داشت.

ماهی‌ها به اکسیژن موجود در آب احتیاج دارند و این اکسیژن از طریق سطح هوایی که با آب در تماس است وارد آب می‌شود.

هرچه سطح مقطع بالای تنگ کوچکتر باشد اکسیژن کمتری می‌تواند وارد آب شود. پس سعی کنید تا آنجا که ممکن است از ظروف کوچک برای نگهداری ماهی‌ها استفاده نکنید.

این حیوان کوچک خانگی که بسیار جذاب و دوست داشتنی می‌باشد در صورت مراقب مناسب می‌تواند تا چند سال در کنار ما در منزل زندگی کند.

اما متاسفانه به خاطر قیمت ارزان آن اغلب بهای لازم به آن داده نمی‌شود و در شرایط نامناسب نگهداری می‌شود و بیش از چند ماه عمر نمی‌کند.

باید دانست که قیمت ارزان این ماهی‌های زیبا نباید با ارزان بودن جان این موجودات زیبا اشتباه گرفته شود. لذا لازم است برای فراهم آوردن شرایط مناسب زندگی آنها مواردی را رعایت کنیم.

چه خطراتی سلامت راننده‌ها را تهدید می‌کند؟

رانند‌گی شغلی است که به علل مختلف می‌تواند‌ منجر به انواع بیماری‌ها شود‌؛ به‌عنوان مثال رانند‌ه همیشه کارش نشسته است. کار نشسته هم از عواملی است که باعث می‌شود‌ فرد‌ مستعد‌ بیماری‌های قلبی‌ عروقی شود‌. ارتعاشات ماشین نیز فرد‌ را مستعد‌ بیماری‌های اسکلتی- عضلانی می‌کند‌.

این روزها رانندگی در خیابان‌های شلوغ اعصاب فولادین می‌خواهد. حالا فرض کنید قرار باشد از صبح تا شب پشت فرمان بنشینید و ساعت‌ها در ترافیک و ازدحام رانندگی کنید؛ درست مثل یک راننده تاکسی.

آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چه خطراتی سلامت راننده‌ها را تهدید می‌کند؟

بیشتر راننده‌ها تحرک بدنی چندانی ندارند و همین موضوع موجب ایجاد عوارض جسمی مختلفی در راننده‌ها می‌شود که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به مشکلات اسکلتی عضلانی، دردهای مفصلی در نواحی ستون مهره‌ها، گردن، شانه، مچ‌دست و پا، آرنج و زانو اشاره کرد، مشکلاتی که به واسطه نشستن‌های طولانی مدت و نادرست بروز می‌کند.

البته این همه ماجرا نیست، ثابت بودن راننده در حالت نشسته و آویزان ماندن پا به مدت طولانی نیز موجب بیماری تورم رگ‌های پا یا واریس می‌شود.

از طرفی بد نشستن موجب از بین رفتن آب دیسک بین مهره‌ای در ستون فقرات خواهد شد و به محض وارد شدن یک ضربه یا فشار، بیرون‌زدگی دیسک اتفاق می‌افتد.

در چنین شرایطی عصب سیاتیک فرد آسیب می‌بیند، به این ترتیب که درد از ناحیه کمر شروع می‌شود و پاها به شدت تیر می‌کشد، اما متاسفانه درمان این عارضه در کوتاه مدت امکان پذیر نیست.

بسیاری از راننده‌ها بنا به دلایلی مجبورند بیشتر از هشت ساعت در روز یا در ساعات غیرمعمول به عنوان مثال از شب تا صبح رانندگی کنند. این موضوع می‌تواند موجب بروز ایجاد اختلال خواب ‌شود، میزان استرس و تنش را در فرد افزایش دهد.

توصیه‌های ایمنی

درست نشستن پشت فرمان، مهم‌ترین توصیه به راننده‌هاست.

صندلی حتما باید قابلیت تغییر داشته باشد تا راننده بتواند شیب صندلی، نحوه نشستن و فاصله‌اش را از کف اتومبیل و فرمان تنظیم کند، چرا که قد و وزن همه راننده‌ها مثل هم نیست.

همچنین صندلی باید در موقعیتی تنظیم شود که فرورفتگی‌ها و بیرون‌آمدگی‌های پشت را بپوشاند. پاها نیز نباید کشیده شود، بلکه باید به راحتی و بدون خم شدن به پدال‌ها برسد.

رانندگی خودروهای سنگین با چه مشکلاتی مواجه هستند؟

1- عوامل فیزیکی

سر و صدا، ارتعاش، گرما و سرمای هوا، مواجهه طولانی‌مدت با نور خورشید از عوامل زیان آور فیزیکی است که ممکن است سلامت رانندگان را تحت تاثیر قرار دهد.

برای کاهش صدا و ارتعاش بهتر است تعمیرات اساسی خودرو به موقع انجام شود.

سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی درون خودرو می‌تواند تا حد زیادی مشکلات ناشی از سرما و گرما را برطرف کند.

در مورد کاهش آثار زیان‌بخش نور خورشید هم استفاده از کرم‌های ضد آفتاب، عینک آفتابی و آفتاب گیر و همچنین کاهش زمان مواجهه از اقدامات موثر است.

ارتعاشاتی که از بدنه کامیون به بدن راننده منتقل می‌شود در آسیب‌ها و صدمات اسکلتی عضلانی تاثیر زیادی دارند. به همین منظور توصیه می‌شود از صندلی‌های با فنربندی استاندارد استفاده شود.

2- عوامل شیمیایی

گاهی اوقات رانندگان کامیون خودشان اقدام به تعمیرات خودرو می‌کنند و بدون دستکش با روغن‌ها و حلال‌ها کار می‌کنند که در این حالت پوست دست‌شان به‌طور مستقیم با این مواد شیمیایی تماس پیدا می‌کند.

رانندگان باید تعمیرات را به عهده مکانیک‌ها بگذارند و در صورتی که می‌خواهند تعمیرات جزیی را خودشان انجام دهند هنگام کار از دستکش استفاده کنند.

استفاده از دستکش مانع از تماس مستقیم پوست با روغن‌ها و حلال‌ها شده و از بیماری‌ها و عوارض و تحریکات پوستی پیشگیری می‌کند.

3- عوامل بیولوژیکی

خوردن غذا در رستوران‌های بین راهی که اغلب دارای مشکلات بهداشتی هستند، نوشیدن آب و استفاده از یخ‌های غیر بهداشتی، سهل انگاری در شستن دست‌ها و به‌طورکلی رعایت نکردن بهداشت عمومی‌ سبب بیماری‌های گوناگونی می‌شود که عامل اصلی آنها، عوامل بیولوژیکی مانند میکروب‌ها، باکتری‌ها ، ویروس‌ها و قارچ‌ها است.

رانندگان نباید از غذاهای مانده استفاده کنند و یا یخ‌های غیربهداشتی که در کنار خیابان‌ها به فروش می‌رسد را مستقیما داخل ظرف آب آشامیدنی بیندازند.

بهتر است هنگام صرف غذا از پیاز و لیموترش که خاصیت میکروب‌کشی و ضدعفونی‌کنندگی دارند، استفاده شود.

شستن دست‌ها نیز مهم‌ترین راه پیشگیری از بیماری است.

4- عوامل ارگونومیک

انجام کارهایی مانند تعویض تایر، بلند کردن و حمل اسباب و وسایل سنگین خودروی سنگین ممکن است موجب ایجاد آسیب به خصوص در ستون فقرات راننده شود. بنابراین رانندگان باید اصول صحیح حمل بار را یاد گرفته و با رعایت آن از این آسیب‌ها پیشگیری کنند.

گاهی نیز راننده‌ها روی صندلی خودرو تغییراتی انجام می‌دهند. این تغییرات اگر طبق اصول صحیح انجام نشود موجب ایجاد کمردرد و آسیب‌های ستون فقرات می‌شود.

در ضمن راننده‌ها باید اصول درست نشستن پشت فرمان را رعایت کنند تا دچار دردهای گردنی و درد در ناحیه شانه‌ها نشوند.

نکته دیگر اینکه رانندگان چون در حالت نشسته کار می‌کنند و امکان راه رفتن و تحرک کمی‌ دارند، این حالت در طولانی مدت ممکن است موجب ایجاد چاقی و اضافه وزن در آنها شود و احتمال ابتلا به مشکلات و بیماری‌های قلبی و عروقی را بیشتر کند.

بنابراین رانندگان باید وقتی برای ورزش و تحرک و فعالیت فیزیکی در نظربگیرند و غذاهای چرب و پرکالری مصرف نکنند و مراقب تغذیه شان باشند.

فراهم کردن امکان استفاده از غذای سالم و بهداشتی و همچنین امکانات فضا و وسایل ورزشی در توقفگاه‌ها و پایانه‌ها از دیگر اقداماتی است که باید انجام شود.

رانندگی طولانی‌مدت با نشستن در یک وضعیت موجب ایجاد اختلال در سیستم گردش خون می‌شود، بنابراین توصیه می‌شود بعد از دو تا سه ساعت رانندگی به مدت 10 تا 15 دقیقه نرمش‌های کششی انجام گیرد تا گردش خون، حالت طبیعی پیدا کند.

5- عوامل روانی

رانندگان کامیون اغلب به علت ساعت‌های کار طولانی، خستگی فشار کار زیاد و دوری از خانواده شرایط روانی مطلوبی ندارند.

گاهی هم مجبور هستند به دلیل محدودیت‌های ترافیکی و قوانین جاده‌ای، شب هنگام رانندگی کنند و همین کار در ساعات غیرمعمول می‌تواند به سلامت آنها آسیب برساند و موجب کاهش تمرکزشان شود.

این شرایط سخت، برخی رانندگان را به سمت استفاده از بعضی مواد برای افزایش هوشیاری، کاهش دردهای جسمانی و ناراحتی‌های روانی سوق می‌دهد. شاید اولین چیزی که رانندگان به آن تمایل پیدا می‌کنند سیگار باشد. سیگار شروعی برای تمایل به مصرف مواد مخدر است.

قانون سلامتی که پزشکان هرگز نقض نمی کنند

مطالعات نشان داده است پزشکانی که عادات خوب سلامتی را در پیش می گیرند، می توانند تغییرات مثبتی در زندگی بیمارانشان بوجود آورند. به عبارت دیگر پزشکانی که گام به گام به سمت سلامتی می روند، ممکن است توصیه های مفید و تاثیربخشی را برای بیمارانشان داشته باشند.

1- روانپزشک می گوید: مثبت فکر کنید.

روانپزشک می گوید: من هر روز به سه مسئله خوب فکر می کنم و یکی از قوانین من در زندگی این است که: اگر من نتوانم به خودم توجه کنم، به فرد دیگری نیز توجه نخواهم کرد.

هورمون های استرس زا می توانند اثرات بدی را به روح و جسم شما منتقل کنند و توانایی خود را برای مقابله با این حوادث بد از دست بدهید.

راه های مختلی برای کنترل استرس وجود دارند، از قبیل: خوب غذاخوردن، خوب نفس کشیدن، خوب و کافی خوابیدن، ورزش کردن و تمرکز کردن بر روی مسائل کوچک و شاد که به پرورش افکار مثبت کمک می کند و باعث کاهش استرس می گردد.

2- متخصص پوست می گوید: خال هایتان را بررسی کنید.

پزشک متخصص پوست می گوید: من پوستم را ماهی یک بار بررسی می کنم.

این متخصص می گوید هنگامی که باردار بودم، متوجه بروز خالی در پایم شدم، اما از آنجا که مشکل‌دار به نظر نمی رسید، تا شش ماه کاری نکردم.

من به عنوان متخصص پوست می دانستم که اگر خال تغییراتی پیدا کند، باید آن را بردارم و وقتی تغییر یافت، آن را برداشتم و متوجه شدم که ملانوم بود. ملانوم بدخیم تریم سرطان پوست است.

از آن زمان به بعد، هر ماه به دقت پوستم را نگاه می کنم.

3- پزشک اورژانس می گوید: کمربند ایمنی را ببندید.

پزشک اورژانس می گوید: من همیشه کمربند ایمنی را می بندم، حتی اگر بخواهم جای ماشین را عوض کنم.

من به عنوان پزشک اورژانس دیده ام، افرادی که تصادف کرده اند و کمربند ایمنی را نبسته اند، صورتشان به شیشه جلوی اتومبیل برخورد کرده است و دچار آسیب شده اند.

حتی هنگامی که می خواهید ماشینتان را از پارک درآورید، ممکن است کنترل خود را از دست بدهید و تصادف کنید.

هنگامی که از پشت ضربه بخورید، کیسه هوا باز نمی شود و صورت شما به فرمان و یا شیشه جلوی ماشین برخورد خواهد کرد.

کمربند ایمنی خودرو می تواند زندگی شما را نجات دهد و از صدمات جدی جلوگیری کند.

4- متخصص اعصاب می گوید: بر روی داروهای خود، اطلاعات لازم را بنویسید.

یک لیست از اطلاعات داروها را در یک کارت نگه دارید.

بسیار مهم است که در مواقع ضروری یک لیست قابل دسترس داشته باشید تا پزشک به درمان شما کمک کند.

یک لیست نوشته شده از داروها، به مراقبت بهتر و خطای کمتر در درمان شما کمک می کند.

 

5- دندانپزشک می گوید: قبل از خواب، دندان هایتان را نخ دندان بکشید.

موقعی که خواب هستیم، ترشح بزاق دهان کم می شود و خطر پوسیدگی دندان ها و بیماری لثه افزایش می یابد. لذا قبل از خواب دندان هایتان را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

بیماری های لثه باعث ایجاد بیماری های متعددی در بدن می شوند، مثل بیماری ریوی و دیابت.

6- متخصص کایروپرکتیک می گوید: صبحانه بخورید.

تحقیقات نشان داده است افرادی که صبحانه می خورند، راحت تر کاهش وزن پیدا می کنند و وزن خود را در محدوده سلامتی نگه می دارند.

اضافه وزن تاثیرات مضری دارد و باعث درد کمر، گردن و شانه می شود.

یک متخصص کایروپرکتیک همیشه به بیمارانش توصیه می کند که برای کاهش وزن، صبحانه بخورید.

7- متخصص قلب می گوید: هر روز ورزش کنید.

برای سلامتی بدن، ورزش کردن بسیار مهم است و فواید زیادتری از داروها دارد.

ورزش، عروق را شل می کند، میزان هورمون های استرس زا مانند آدرنالین و کورتیزول را کاهش می دهد، میزان کلسترول خوب را بالا می برد، از افزایش ضربان قلب و بیماری قلبی و سکته جلوگیری می کند، خطر چاقی و سرطان را کم می کند، تراکم استخوانی را زیاد می کند و میزان هورمون تستوسترون را در مردن افزایش می دهد.

8- متخصص رادیولوژی می گوید: باید از تراکم سینه مطلع باشید.

ماموگرافی را به طور مرتب انجام دهید و راجع به تراکم سینه از پزشکتان اطلاعاتی بخواهید.

ماموگرافی سالانه باید در سن 40 سالگی و یا زودتر شروع شود.

بافت متراکم سینه یکی از عوامل خطر برای سرطان سینه می باشد، بنابراین بعد از ماموگرافی راجع به تراکم سینه خود از پزشک اطلاعات بگیرید.

تراکم بافت سینه دقت ماموگرافی را در تشخیص سرطان کم می کند.

اگر شما دارای تراکم سینه هستید، لازم است هر سال آزمایشات سونوگرام، MRI و یا تصویربرداری گاما از سینه را انجام دهید.

تراکم سینه تغییر نمی یابد، مگر اینکه شما افزایش و یا کاهش وزن بیابید و یا تغییرات هورمونی داشته باشید.

تراکم سینه با افزایش سن کاهش می یابد.

بیشتر از نیمی از زنان جوان تر از 50 سال، دارای سینه های متراکم می باشند.

آیا لباس هم باعث بیماری می‌شود؟

اولین مشکلی که لباس‌ها حتی لباس‌های نو می‌توانند در افراد ایجاد کنند، آلرژی است. اما عوامل دیگری هم به‌وسیله لباس منتقل می‌شوند که خطرناک‌تر هستند.

قارچ های سطحی

قارچ‌های سطحی مانند تینه‌‌آ ورسیکالر یکی از این نمونه‌هاست. تخم‌ انگل‌ها هم در برخورد با دست‌های آلوده افراد، لباس‌ها را آلوده می‌کنند. تفاوتی هم نمی‌کند این دست‌ها متعلق به چه کسی باشد. فرد پارچه‌بافت، پارچه‌فروش، خیاط، فروشنده و افرادی که لباس را پرو کرده‌اند تا خود شما که لباس را برای خود، همسر یا فرزندتان خریداری می‌کنید.

انگل های مهم

از مهم‌ترین انگل‌هایی که گستردگی جهانی نیز دارد، می‌توان به انگل اکسیور یا کرمک اشاره کرد که انگل یا تخم آن به‌راحتی با یک خارش مقعدی زیر ناخن‌ها می‌رود و با دست زدن فرد آلوده به هر لباس یا هر جایی آنها را آلوده می‌کند.

شپش و تخم آن نیز، یکی دیگر از این انگل‌هاست که در بعضی از مدارس و در برخی کشورها هنوز شایع است و می‌تواند به‌راحتی از فردی به فرد دیگر و حتی با یک پرو ساده منتقل شود.

بعد از بیماری‌های قارچی و انگل‌ها، بیماری‌های ویروسی قرار دارند. ویروس‌ها انواع زیادی دارند. از ویروس آنفلوانزا گرفته تا ویروس هپاتیت و... اگر لباس‌ها به هر ترتیبی به ویروس‌ها آلوده شوند، می‌توانند آلودگی را به افراد استفاده‌کننده از آن منتقل کنند.

میکروب های آلوده

میکروب‌ها هم از طریق لباس افراد را آلوده می‌کنند، اما میزان آلودگی به میکروب‌ها به واسطه استفاده از لباس کمتر است.

مشکلات لباس های کهنه

مشکلات بالا مربوط به لباس‌های نو بود. حال در نظر بگیرید که لباس‌های کهنه و دست‌دوم یا در اصطلاح تاناکورایی، چه آلودگی‌هایی ایجاد خواهند کرد. قطعا خطر استفاده از این لباس‌ها و انتقال بیماری‌ها به‌خصوص بیماری‌های ویروسی و انگلی در آنها بسیار بیشتر است.

هر جایی ننشینید

مساله دیگری که متاسفانه بسیاری از وقت‌ها می‌بینیم این است که افراد به‌راحتی روی سطوح مختلف و آلوده مانند سطح زمین، روی پله‌ها، کف مترو و جاهای مختلف می‌نشینند، بدون اینکه چیزی روی این سطوح پهن کنند. در نتیجه لباسی که بر تن دارند با آلودگی‏هایی که روی این سطوح است، به‌راحتی آلوده می‌شود.

قطعا این قبیل مکان‌ها که آلوده به خاک هستند از آلودگی بالاتری برخوردارند. در این صورت برخی بیماری‌های انگلی دیگر، بیماری‌های قارچی غیر از قارچ‌های سطحی، بیماری‌های میکروبی که درخاک به‌خصوص خاک مرطوب زندگی می‌کنند، فرد را آلوده می‌کنند. چون انتقال عوامل بیماری‌زا از خاک بیشتر است.

بنابراین توصیه می‌کنم هر جایی ننشینید. چون کف کفش‌ها آلودگی بسیار بالایی دارد. افراد با کفش به دستشویی‌های عمومی می‌روند و انواع آلودگی‌ها مانند سالمونلا، اشرشیاکولی، کلبسیلا و... به کف کفش‌هایشان چسبیده است و شما به راحتی روی این آلودگی‌ها می‌نشینید، لباستان را آلوده می‌کنید، با لباس آلوده به خانه می‌روید و آنها را در جالباسی و در کنار سایر لباس‌ها قرار می‌دهید و حجم انبوهی از عوامل بیماری‌زا را از خارج از منزل وارد خانه می‌کنید و باعث بیمار شدن خود و به‌خصوص کودکان و نوزادانتان می‌شوید.

ضمن اینکه برخی از آلودگی‌های لباس با شستشوی معمولی از بین نمی‌روند، مگر آنکه درجه حرارت آب بالا باشد یا از مواد ضدعفونی‌کننده استفاده شود.

لباس کار را در منزل نپوشید

توصیه دیگرم مربوط به افرادی است که در محل کارشان از لباس کار استفاده می‌کنند. این افراد باید قبل از رسیدن به منزل، لباس کارشان را دربیاورند، دست و صورتشان را بشویند، کفش‌هایشان را تعویض کنند، اگر محل کارشان حمام دارد ابتدا دوش بگیرند و بعد به منزل بروند، زیرا محیط کارخانه، کارگاه‌ها و... علاوه بر آلودگی‌های میکروبی، انگلی و ویروسی آلوده به مواد سمی و صنعتی هم هستند.

در نتیجه با انتقال آنها احتمال بیمار شدن افراد به‌خصوص افراد خانواده افزایش پیدا می‌کند، بنابراین هیچ‌گاه با لباس کارتان به منزل، رستوران، اتوبوس، مترو و... نروید.

با لباس بیمارستان خانه نروید

مطلب مهم دیگر مربوط به کسانی است که به ملاقات بیماران در بیمارستان‌ها می‌روند. بسیاری از افراد به واسطه همین لباس‌هایی که بر تن دارند، مقدار زیادی از عفونت‌های بیمارستانی را که به انواع آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شده‌اند به خانه می‌برند.

در واقع ملاقات‌کنندگان با نشستن روی تخت بیماران و صندلی‌ها، دست‌زدن به دستگیره‌ها، تخت بیمار و سایر سطوح و حتی انداختن موبایل‌هایشان روی تخت بیمار یا قرار دادن آن در قسمت‌های دیگر به‌راحتی به آلودگی‌های بیمارستانی و میکروب‌ها مبتلا می‌شوند.

خود موبایل که امروزه همه افراد در دست دارند، یکی از کانون‌های عوامل بیماری‌زا و عامل پراکنده‌کردن انواع میکروب‌ها، ویروس‌ها و انگل‌هاست.

زمان شستشو متغیر است

میزان و مدت‌زمان شستشوی لباس‌ها بستگی به فرد،‌ کارش و اینکه با لباس‌های مختلف به چه جاهایی می‌رود، دارد. معمولا بهتر است هر لباسی حداکثر بیش از دو روز پوشیده نشود، زیرا هم خود فرد باید تمیز و عاری از بوی عرق باشد و هم اینکه وقتی لباس کثیف است، آلودگی‌ها را بیشتر به خود جذب می‌کند.

از هر جا لباس نخرید

به همه مردم توصیه می‌کنم لباس‌هایتان را از جاهایی خریداری کنید که لباس‌ها در معرض گردوخاک و دود و آلودگی‌های مختلف نباشد. بارها در سطح شهر دیده‌ایم که فروشنده‌ها روی سطح خاک و خیابان یک تکه‌پارچه انداخته و لباس‌هایشان را برای فروش بدون آنکه پوششی داشته باشد، روی آن می‌ریزند و رهگذران مختلف با دست‌هایی که قطعا می‌تواند به انواع عوامل بیماری‌زا آلوده باشد، آنها را زیر و رو می‌کنند.

بهتر است در نگهداری لباس‌هایتان هم دقت فراوانی به خرج دهید، زیرا هوا و زمین آلوده به‌راحتی لباس را آلوده و خود ما را بیمار می‌کند. لباس‌هایتان را در جای محفوظی نگهداری کنید تا باعث آلودگی یا انتشار آلودگی نشوند.

در شستشوی لباس‌هایتان نهایت دقت را بکنید. بهتر است با ماشین‏لباسشویی و با درجه حرارت بالا، لباس‌ها را بشویید و بعد لباس‌ها را اتو کنید، زیرا بسیاری از تخم‌ انگل‌ها با شستشو نیز از بین نمی‌روند و لباس حتما باید اتوی داغ شود.

به هر جا دست می‌زنید، به‌خصوص هنگام غذاخوردن دست‌هایتان را بشویید و به هیچ وجه دست هایتان را با لباس خشک نکنید.

16 نکته برای جوان‌تر به نظر رسیدن مردان

اگر زیاد در معرض نور خورشید قرار بگیرید، چین و چروک و لکه های پوستی مربوط به سن در شما ظاهر می شوند و پوست شما را زودتر پیر نشان می دهند.

بیشترین عوامل پیر شدن مردان عبارتند از بیماری های قلبی، سرطان و استرس دائمی. همه افراد می خواهند که جوان‌تر به نظر برسند. با این روش ها می توانید جوان تر به نظر آیید:

1- پوست خود را از نور خورشید حفظ کنید.

خورشید، درخشش پوست را می گیرد.

اگر هنگام ظهر می خواهید از خانه بیرون بروید، حتما عینک آفتابی بزنید، کلاه بگذارید و بلوز آستین بلند بپوشید.

اگر زیاد در معرض نور خورشید قرار بگیرید، چین و چروک و لکه های پوستی مربوط به سن در شما ظاهر می شوند و پوست شما را زودتر پیر نشان می دهند.

2- کرم ضدآفتاب بزنید.

نیم ساعت قبل از بیرون رفتن کرم ضدآفتاب با SPF  30 و یا بیشتر، به پوست خود بزنید.

بعد از دو ساعت و یا بعد از شنا کردن و یا بعد از تعریق، دوباره این کرم را به پوست خود بمالید.

3- کرم مرطوب کننده بزنید.

استفاده روزانه از  کرم مرطوب کننده و پاک کننده ملایم، باعث جوان تر شدن پوست شما خواهند شد.

خشکی پوست باعث پیری پوست می شود.

4- زیاد آب بنوشید.

روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید تا پوست شما آبدار و هیدراته گردد و حالت پوست بهتر و جوان تر می گردد.

5- به طور مرتب پوستتان را بررسی کنید.

اگر تغییراتی در رنگ، ضخامت پوست و لکه ها و خال های پوستی دیدید، به پزشک متخصص مراجعه کنید تا سرطان پوست را زود تشخیص دهید.

6- خوب بخوابید.

بیشتر بزرگسالان نیاز به 6 تا 8 ساعت خواب شبانه دارند.

خوب خوابیدن یکی از چیزهایی است که ظاهر شما را جوان نشان می دهد.

اگر خوب نخوابید، زیر چشمانتان فرورفته و کبود می شود.

کمبود خواب بر تیزهوشی مردان نسبت به زنان بیشتر اثر دارد.

بیشتر مردان، به چرت زدن نیاز دارند تا یادگیری خود را بیشتر کنند.

7- سیگار را ترک کنید.

سیگار کشیدن از عواملی است که شما را پیر می کند، زیرا باعث ایجاد چین و چروک و خطوطی در اطراف دهان و چشمانتان می شود، پوست را تیره می کند و دندان هایتان را لکه دار می کند.

همچنین سیگار باعث بروز بسیاری از بیماری ها می شود که شما را پیر می کنند.

8- خوب غذا بخورید.

رژیم غذایی مدیترانه ای که شامل: مرغ، ماهی، میوه و سبزیجات به همراه مقداری کربوهیدرات است، برای سلامتی و جوان ماندن بسیار مناسب است.

ماهی دارای منیزیم می باشد و مردانی که به اندازه کافی منیزیم مصرف می کنند، کمتر در معرض بیماری های قلبی قرار دارند.

9- ورزش کنید.

ورزش کردن باعث حفظ انعطاف پذیری و سفتی عضلات بدن می شود.

ورزش های هوازی برای قلب و مغز مفیدند.

مردانی که ورزشکارند، جوان تر از مردانی که چاق و شل هستند، به نظر می رسند. اضافه وزن می تواند به جوانی شما آسیب برساند.

دو ساعت در هفته ورزش کردن، 61 درصد خطر ابتلا به بیماری قلبی را کم می کند.

10- استرس را کنترل کنید.

استرس کاری بیشتر باعث بروز بیماری قلبی می شود تا استرس در رابطه با مسائل شخصی.

استرس موجب آهسته پیر شدن می گردد.

11- بخندید.

خنده باعث کاهش استرس، کاهش فشارخون، افزایش ایمنی بدن و کاهش درد و پیری می گردد.

12- ویتامین D کافی دریافت کنید.

کمبود نورخورشید و یا ویتامین D موجب سرطان روده بزرگ و دیگر سرطان ها می گردد.

بدن بیشتر ویتامین D مورد نیاز خود را از طریق نور خورشید بدست می آورد، پس بهتر است با پزشک خود راجع به میزان ویتامین D مورد نیازتان مشورت کنید.

13- آنتی اکسیدان مصرف کنید.

نصف بشقاب خود را پر از میوه ها و سبزیجات رنگی کنید تا از سرطان دوری کنید.

14- از لباس های مد بپرهیزید.

اگر شما میانسال هستید و لباس های افراد 18 ساله را می پوشید، خوب نیست.

لباس های قدیمی که روزی مد بوده اند را نیز نپوشید.

بلکه لباس مناسب سن خود را بپوشید.

15- موهایتان را کوتاه کنید.

هنگامی که سن بیشتر می شود، بهتر است به جای داشتن موی بلند، موهای خود را کوتاه کنید.

16- موهای زائد را بزنید.

با افزایش سن مردان، موهای ناخواسته ای در گوش و بینی درمی آیند.

این موها را بکنید تا جوان تر به نظر آیید.

10 فایده لبخند زدن برای سلامتی

درست است که نمی توانید از تمام مشکلات زندگی با لبخند زدن رد شوید، اما این کار می تواند فواید سلامتی زیادی را هم از لحاظ جسمی و هم از لحاظ روحی، برای شما داشته باشد.

بر اساس تحقیقات اخیر، لبخند زدن باعث می شود که جوان تر و شادتر بمانید، دارای روابط خانوادگی سالم‌تری باشید و بسیاری فواید دیگر.

1- بهتر کردن خلق و خو

لبخند زدن می تواند باعث بهتر شدن خلق و خو شود.

یک تحقیق نشان داد افرادی که برای رفع چروک پوست، بوتاکس تزریق کرده بوند و به علت این تزریق نمی توانستند اخم کنند، شادتر بودند و کمتر دچار اضطراب می شدند.

مطالعه دیگری نشان داد فردی که باعث خندیدن دیگران می شود، شادتر زندگی می کند. البته این خنداندن نباید با تمسخر دیگران و یا حرف های هجو و هزل همراه باشد.

ولی اگر در حالت عادی، کمی لبخند بزنید، احساس بهتری خواهید داشت و دیگران هم رابطه بهتری با شما برقرار خواهند کرد.

2- حفظ جوانی پوست

شما می توانید به جای استفاده از کرم های ضد چین و چروک پوست، به راحتی با لبخند زدن جوانی پوست خود را حفظ کنید.

لبخند داروی ضد پیری پوست می باشد.

3- لبخند زدن و موفق شدن

آیا لبخند زدن موفقیت ما را در کار و خانه تامین می کند؟ بله.

ممکن است با خود بگویید که برخی افراد به علت موفقیتشان، دارای روحیه بالایی هستند و شادند؛ اما تعدادی از مطالعات نشان داده که شاد بودن باعث موفقیت می شود، یعنی افراد به علت داشتن رفتار شاد، در کار و زندگی خود موفق می شوند.

یک مطالعه دیگر نشان داد که کودکانی که بسیار می خندند، در آینده با کاهش میزان طلاق روبرو می شوند.

4- فراموش نشدن لبخند

بر اساس تحقیقات منتشر شده، مغز ما، توجه خاصی به چهره های خندان دارد.

در یک تحقیق، به شرکت کنندگان یک سری عکس خندان و یک سری عکس با قیافه معمولی نشان دادند. بعدها معلوم شد شرکت کنندگان عکس های خندان را بیشتر به یاد داشتند.

بررسی فعالیت مغز این افراد نشان داد که در مناطق خاصی از مغز آنها، پاسخ های قوی نسبت به قیافه های شاد وجود داشت.

5- لبخند زدن و نزدیکی رابطه ها

با لبخند زدن، کدورت بین افراد از بین می رود و رابطه ها نزدیک تر می شود.

6- لبخند زدن و جذاب تر شدن

لبخند زدن باعث می شود که فردی جالب تر و جذاب تر گردید.

7- سرایت خنده

اگر نزدیک فردی که سرماخورده و یا آبله مرغان گرفته است، قرار بگیرید، ممکن است بیمار شوید؛ ولی آیا خندیدن نیز مسری می باشد؟

هنگامی که فردی در خیابان می خندد، شما نیز حتی اگر ندانید برای چه می خندد، ممکن است بخندید.

مغز ما، دنبال صورت های خندان می گردد و به آنها پاسخ می دهد. همچنین مغز ما دارای اثر مشابهی نسبت اخم کردن است و از شخصی که اخم کرده، فاصله می گیریم.

8- لبخند زدن و کار گروهی

تحقیقات در نیوزیلند نشان داد هنگامی که لبخند می زنید، نشاندهنده آن است که از وضعیت حاضر رضایت دارید و افراد تمایل بیشتری به کار کردن با شما خواهند داشت.

9- لبخند زدن و سلامت دندان

فقدان دندان یا خرابی آن بر کیفیت زندگی افراد تاثیر می گذارد؛ مثلا نمی توانند به راحتی لبخند بزنند یا غذا بخورند.

پس بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید تا به جای جمع کردن لبتان، لبخند بزنید.

10- لبخند زدن و سلامتی

افرادی که دائما لبخند روی لب هایشان وجود دارد، دارای استرس کمتر، قلب سالم تر، فشار خون کمتر و روح و روان بهتر هستند.

لبخند زدن ارتقادهنده سلامتی و شادی و بهبود زندگی شخصی می باشد.

اخم کردن هم خوب است

لبخند زدن همیشه خوب است، اما این بدان معنا نیست که باید خود را مجبور به لبخند زدن کنید. در واقع، یک لبخند ساختگی می تواند وضعیت روحیه شما را بدتر کند.

محققان گروهی از رانندگان اتوبوس را به مدت دو هفته مورد بررسی قرار دادند و معلوم شد روزهایی که رانندگانف خودشان را مجبور به لبخند زدن به مسافرین می کردند، خلق و خویشان بدتر می شد. در حالی که، اگر رانندگان خوشحال بودند و لبخند می زدند، خلق و خویشان بهتر می شد.

در سال جدید، لبخند بزنید تا به این وسیله سلامتی خود را تضمین کنید. امیدوارم سالی پر از لبخند و سلامتی در پیش رو داشته باشید.

جلوگیری از 15 بیماری هنگام سفر به خارج

برای جلوگیری از ابتلا به بیماری ها هنگام مسافرت به خارج از کشور، 4 تا 6 هفته قبل از سفر نزد پزشک بروید.

1- فلج اطفال

اگر شما قصد سفر به آفریقا را دارید، باید واکسن فلج اطفال را بزنید.

این بیماری در بسیاری از مناطق آفریقا و آسیا شایع می باشد.

میکروب این بیماری از طریق غذا، آب و تماس با افراد آلوده می تواند منتقل شود.

حتی اگر در دوران کودکی واکسن فلج اطفال را زده اید، باید مجددا این واکسن را بزنید تا در مقابل هر سه نوع ویروس فلج اطفال مقاوم شوید.

2- تب زرد

مرز بین آرژانتین و برزیل، آبشاری است که بازدیدکنندگان را به خود جذب می کند.

این آبشار، پشه ای را حمل می کند که حامل ویروس تب زرد می باشد.

تب زرد در قسمت های جنوب و مرکز آمریکا و مناطق استوایی آفریقا نیز دیده می شود.

اگر واکسن تب زرد را بزنید تا 10 سال دچار این بیماری نخواهید شد و باید از نیش زدن پشه نیز جلوگیری کنید.

3- تب حصبه

تب حصبه یا تب تیفوئید در کشورهای در حال توسعه شایع است.

این تب در اثر آلودگی غذا و آب با باکتری رخ می دهد.

در آسیا، آمریکای جنوبی و آفریقا این تب وجود دارد.

مرکز کنترل بیماری ها می گوید که قبل از مسافرت به این مناطق (حداقل 1 تا 2 هفته قبل از سفر) واکسن تب حصبه را بزنید.

اگر قبلا این واکسن را زده اید، از پزشک بپرسید که آیا باید دوباره این واکسن را بزنید یا نه؟

4- کزاز

بیماری کزاز در اثر جراحت پوست از جمله سرمازدگی، سوختگی و یا سوراخ شدن پوست بوجود می آید.

باکتری کزاز در تمام دنیا وجود دارد.

کزاز می تواند کشنده باشد.

واکسن کزاز باید هر 10 سال یک بار تزریق شود.

5- هپاتیت A

غذا و یا آب آلوده می تواند موجب ابتلا به بیماری عفونی از جمله هپاتیت A باشد.

این بیماری ویروسی باعث التهاب کبد می شود و در کشورهای در حال توسعه شایع است.

اگر شما واکسن این بیماری را در کودکی نزده اید، قبل از سفر حتما در مورد تزریق این واکسن با پزشک صحبت کنید.

6- هپاتیت B

ویروس هپاتیت B نیز باعث التهاب کبد می شود، اما این ویروس از طریق خون و یا مایعات آلوده بدن منتقل می شود.

بیشتر مردمان آفریقایی، جنوب شرقی آسیا، خاورمیانه، جزایر اقیانوس آرام، جزایر کارائیب و رودخانه آمازون به این ویروس آلوده می باشند.

مرکز کنترل بیماری ها برای همه مسافرانی که به این مناطق سفر می کنند، تزریق این واکسن را توصیه می کند.

7- هاری

هاری در همه نقاط دنیا به جز قطب جنوب یافت می شود.

هاری از طریق گزش حیوانات آلوده منتقل می شود.

سگان خیابانی در آفریقا، آسیا و جنوب آمریکا و میمون هایی که در معابد آسیا زندگی می کنند، این بیماری را پخش می کنند.

بدون درمان، این بیماری کشنده می تواند باشد.

سه دوز واکسن مورد نیاز است.

8- آنفلوآنزا

در نیمکره جنوبی، از اواسط فروردین تا شهریور بیماری آنفلوآنزا شایع است.

پس اگر شما برای مثال قصد سفر به استرلیا را دارید، قبل از رفتن، واکسن آنفلوآنزا را بزنید.

9- مالاریا

مالاریا یک بیماری کشنده است که توسط پشه مالاریا منتقل می شود.

در صحراهای جنوب آفریقا، جنوب آسیا و جنوب آمریکا این بیماری شایع است.

مسافران باید راجع به فواید و مضرات داروهای ضدمالاریا از پزشک خود سئوال کنند.

استفاده از حشره کش ها، پوشیدن لباس های آستین بلند و شلوار و خوابیدن در زیر پشه بند، برای در امان بودن از نیش پشه لازم است.

10- تب دانگ

اگر شما به کارائیب، جنوب آسیا و مرکز آمریکا سفری داشته اید، تب دانگ شایع ترین علت بروز تب می تواند باشد.

این بیماری توسط نیش نوعی پشه منتقل می شود.

برخی از مردم دچار تب دانگ خونریزی دهنده می شوند که کشنده می باشد.

هیچ واکسنی برای این تب وجود ندارد، اما مسافران می توانند در برابر نیش پشه از خود محافظت کنند تا دچار این بیماری نشوند.

11- سل

سل در تمام نقاط دنیا وجود دارد، اما در آسیا و صحرای آفریقا شایع تر است.

بیماری از طریق سرفه فرد آلوده، منتقل می شود.

مسافرانی که بیشتر وقت خود را در بیمارستان ها، زندان ها و پناهگاه های بی خانمان ها می گذرانند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

اگر شما فکر می کنید در معرض این بیماری قرار دارید، یک آزمایش پوستی انجام دهید.

درمان فوری برای جلوگیری از تشدید عوارض مهم است.

12- لیشمانیوز

اگر ماسه های کنار دریا به حشراتی آلوده باشند، نیش آن حشرات می تواند بیماری لیشمانیوز یا سالک را ایجاد کند.

در بخش های خاورمیانه، آسیا، آفریقا و جنوب آمریکا این حشرات وجود دارند و باعث زخم های پوستی می شوند.

این حشرات کمتر بر سیستم های داخلی اثر می گذارند.

برای جلوگیری از این بیماری، لباس های آستین بلند، شلوار بلند و جوراب بپوشید.

اسپری حشره کش و پشه بند نیز می تواند کمک کننده باشد.

13- فیلاریاز ( Filariasis)

فیلاریاز لنفاوی در اثر گزش کرم های انگلی کوچک بوجود می آید.

این بیماری در آسیا، آفریقا، برزیل، هائیتی، گویان و اقیانوس آرام شایع است.

در این بیماری به علت انسداد عروق لنفاوی، اندام بزرگ می شود.

مسافرانی که مدت کوتاهی در این مناطق می مانند، در معرض خطر کمتری هستند.

مسافران باید از گزش پشه جلوگیری کنند، از مواد دافع حشرات استفاده کنند، آستین بلند و شلوار بلند بپوشند و در زیر پشه بند بخوابند.

14- ساس

ساس ها در رختخواب دیده می شوند.

آنها باعث خارش صورت، گردن، بازوها، دست ها و دیگر مناطق بدن می شود.

این علائم بعد از 14 روز ظاهر می شود.

ملحفه و تشک ها را نگاه کنید تا لکه های رنگی در رختخواب شما نباشد و یا تشک شما بوی کپک زدگی ندهد.

15- اسهال مسافران

سفر کردن به آمریکای لاتین، خاورمیانه، آفریقا و آسیا بیشترین خطر اسهال را در پی دارد.

این اسهال معمولا خطری ندارد و خود به خود از بین می رود.

با جلوگیری از اسهال، می توانید از بیماری های جدی تر مانند وبا جلوگیری کنید.

مرکز کنترل بیماری ها توصیه کرده که از خرید نوشیدنی ها و خوراکی های خیابانی خودداری کنید، از مصرف گوشت خام و یا نیم‌پز خودداری کنید و پوست میوه ها و سبزیجات را قبل از خوردن بگیرید.

اگر با مصرف آنتی بیوتیک های تجویز شده توسط پزشک، هنوز اسهال ادامه داشت، می توان به عفونت انگلی مشکوک شد.

توصیه ها

در صورتی که نتوانید پوست میوه ها و سبزیجات را بکنید، از مصرف آنها به صورت خام خودداری کنید.

بهترین روش برای سالم‌سازی آب عبارتست از جوشاندن آب برای یک دقیقه.

اگر بطری آب را می خرید، مطمئن شوید که آب درون بطری سالم است.

بدون غده فوق کلیه می‌توان زندگی کرد؟

غدد فوق کلیوی یا آدرنال، دو غده مثلثی شکل هستند که در بالای کلیه ها قرار گرفته اند. غدد فوق کلیوی هورمون های مهمی تولید می کنند. اما اگر به هر دلیلی پزشک تشخیص دهد که این غدد برای حفظ سلامت فرد باید برداشته شوند، بدن فرد می تواند این وضعیت را تحمل کند.

غدد فوق کلیوی غدد کوچکی هستند و وزن هر غده حدود 5 گرم است.

غدد فوق کلیوی دارای دو بخش قشری و مرکزی می باشند. بخش مرکزی غده فوق کلیوی، هورمون هایی مانند آدرنالین و نورآدرنالین را به جریان خون ترشح می کند.

بخش قشری غدد فوق کلیوی در تولید و ترشح هورمون هایی نقش دارد که مسئول کنترل چگونگی استفاده از چربی ها، کربوهیدارات ها و پروتئین ها می باشد.

قشر فوق کلیه مسئول تولید هورمون تستوسترون می باشد. همچنین هورمون های این بخش از غدد فوق کلیوی در کنترل فشار خون و سطح پتاسیم و نمک خون نقش ایفا می کنند.

اگر غده فوق کلیه برداشته شود، چه رخ می دهد؟

غدد فوق کلیوی هورمون های مهمی تولید می کنند. اما اگر به هر دلیلی پزشک تشخیص دهد که این غدد برای حفظ سلامت فرد باید برداشته شوند، بدن فرد می تواند این وضعیت را تحمل کند.

یکی از بیماری هایی که طی آن، فرد باید یک و یا هر دو غده فوق کلیه خود را درآورد، سرطان غده فوق کلیه (رشد تومور در غده فوق کلیه) می باشد که خوشبختانه این نوع سرطان شایع نیست.

لازم به ذکر است که اگر یکی از غدد فوق کلیوی دچار تومور شود و دیگری سالم بماند، فرد می تواند بدون نیاز به هورمون درمانی (برای جایگزین کردن هورمون های غده فوق کلیه خارج شده) پس از جراحی به زندگی خود ادامه دهد و غده سالم می تواند وظیفه غده خارج شده را انجام دهد.

اما اگر هر دو غده دچار سرطان شدند و پزشک هر دو غده فوق کلیوی را از بدن خارج کرد، فرد نیاز به هورمون درمانی دارد و باید طبق تجویز پزشک، از داروهای هورمونی استفاده کند.

بعد از جراحی آدرنال چه باید کرد؟

اگر فردی به علت رشد تومور در غدد فوق کلیوی خود مجبور به درآوردن کامل آنها شود، باید تحت شیمی درمانی و پرتو درمانی قرار بگیرد، زیرا در صورت درگیری کامل غدد فوق کلیه، احتمال گسترش سرطان به مناطق اطراف غدد فوق کلیه هم وجود دارد.

علاوه بر آمادگی بیمار برای پرتودرمانی و شیمی درمانی، باید از داروهای هورمونی نیز استفاده کند، زیرا در صورت عدم مصرف این داروها، دچار بیماری هایی نظیر دیابت، چاقی و فشار خون بالا می شود که به علت عدم استفاده از هورمون درمانی پس از برداشتن غده فوق کلیه ایجاد می شوند.

در انتها باید گفت که اگرچه سرطان غدد فوق کلیوی بسیار نادر است، اما آمارها نشان می دهند که حتی اگر بیماران تحت درمان هم قرار بگیرند، به دلیل ابتلا به مشکلات زیادی فوت می کنند و بیشتر از 5 سال زنده نمی مانند. بنابراین باید علایم این بیماری را بشناسیم و به محض مشاهده آنها، به پزشک مراجعه کنیم.

چرا دهانتان خشک می‌شود؟

هنگامی که بزاق کمی در دهان تولید گردد، دهان خشک می شود. کاهش بزاق برای سلامتی دندان ها مضر است. لذا به طور مرتب مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید تا ذرات باقیمانده غذا و باکتری ها را  از دهانتان دور کنید.

اگر تولید بزاق کم شود، ممکن است غلیظ و چسبناک گردد. بزاق به درک طعم غذاها و به هضم غذا کمک می کند.

بزاق باقیمانده غذاها را از بین دندان ها دور می کند، اسیدهای ناشی از میکروب های دهان را خنثی کرده و از پوسیدگی دندان ها جلوگیری می کند.

عوارض جانبی خشکی دهان

کاهش تولید بزاق باعث می شود که پوست داخل دهان و اطراف دهان خشک گردد.

لب ها ترک می خورند و پوسته پوسته می شوند و ممکن است گوشه دهانتان زخم شود. زبانتان نیز خشک و سفت می شود.

کاهش بزاق موجب سختی بلع غذا و صحبت کردن نیز می شود.

به علت کاهش بزاق، ذرات باقیمانده غذاها از دهان تمیز نمی شوند و در دهان جمع می شوند و باعث بوی بد دهان می گردند.

همچنین دندان ها زودتر دچار پوسیدگی می شوند.

خشکی دهان می تواند موجب خشونت صدا و خارش گلو نیز شود.

درمان های پزشکی و خشکی دهان

بیش از 400 نوع دارو موجب خشکی دهان می شود که شامل داروهای آلرژی، سرماخوردگی و بسیاری داروهای تجویزی برای درمان فشارخون بالا، مثانه بیش فعال و مشکلات روحی می باشد.

خشکی دهان در اثر درمان هایی نظیر پرتودرمانی سرطان نیز ایجاد می شود. پرتودرمانی موجب تخریب غدد بزاق دهان می شود.

گاهی اوقات شیمی درمانی باعث کاهش و غلیظ شدن بزاق و خشکی دهان می شود.

تخریب اعصاب و خشکی دهان

خشکی دهان می تواند با تخریب اعصاب سر و یا گردن ایجاد شود.

اعصاب خاصی، پیغام های عصبی را بین مغز و غدد بزاقی انتقال می دهند. اگر این اعصاب آسیب ببینند، نمی توانند به غدد بزاقی بگویند که بزاق تولید کنند.

بدون بزاق، مزه غذاها را به خوبی نمی فهمید، زیرا بزاق، طعم غذاها را به سلول های عصبی دهان و گلو می رساند. 

بیماری ها و خشکی دهان

خشکی دهان می تواند در اثر سندرم شوگرن رخ دهد. سندرم شوگرن یک بیماری خودایمنی است که در این بیماری، گلبول های سفید خون به نام لنفوسیت ها، به غدد اشکی و غدد بزاقی حمله می کنند و آنها را تخریب می کنند.

شایع ترین علامت این سندرم خشکی چشم ها و دهان است.

خشکی دهان در بیماران دیابتی و ایدزی نیز وجود دارد.

سیگار و خشکی دهان

سیگار کشیدن باعث بدتر شدن خشکی دهان می شود.

دلایل زیادی برای ترک سیگار وجود دارد و یکی از آنها، خشکی دهان می باشد.

سیگار کشیدن به خودی خود باعث خشکی دهان نمی شود، اما می تواند خشکی دهان را تشدید کند.

الکل و کافئین می توانند جزو عوامل ایجادکننده خشکی دهان باشند.

دندان ها و خشکی دهان

کاهش بزاق می تواند برای دندان ها مضر باشد.

اگر دچار خشکی دهان هستید، به طور مرتب نزد دندانپزشک بروید.

هر روز مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید تا ذرات باقیمانده غذا و باکتری ها را  از دهانتان خارج کنید.

اگر بعد از هر غذا نمی توانید مسواک بزنید، حداقل دهان خود را با آب بشویید.

روش هایی برای افزایش تولید بزاق

- آبنبات های بدون قند و یا آدامس های بدون قند باعث تحریک تولید بزاق می شوند.

- جرعه جرعه نوشیدن آب، باعث حفظ رطوبت دهان می شود.

- از نوشیدنی های دارای کافئین، شیرین و یا اسیدی خودداری کنید.

- نوشیدن آب و یا شیر همراه با غذا موجب افزایش رطوبت دهان می شود و به خوب جویدن و بلعیدن غذا کمک می کند.

- در اتاقی که دارای دستگاه بخور است بخوابید تا علائم خشکی دهان کاهش یابد.

- برای چکاپ سلامت دندان هایتان به طور مرتب نزد دندانپزشک بروید.

کمک های اولیه از نوع پیشرفته

افراد علاقمند به یادگیری کمک های اولیه، طی گذراندن کلاس های مربوطه، اطلاعات لازم برای کمک رسانی به همنوعان خود را یاد می گیرند. این گونه افراد می توانند برای یادگیری و آموزش کمک های اولیه پیشرفته اقدام کنند. در واقع افرادی که از قبل یک سری آموزش های لازم را دیده باشند، می توانند وارد سطح پیشرفته آن شوند.

اهمیت کمک های اولیه بر کسی پوشیده نیست، اما این اهمیت تنها برای کسانی ملموس است که به دلیل عدم آشنایی با کمک های اولیه، عزیزی را جلوی چشمان خود از دست داده اند و نتوانسته اند کاری برای او انجام دهند. اگر هم بعدها متوجه شوند که مشکل فرد فوت شده بسیار معمولی بوده و می توانسته اند به راحتی با استفاده از کمک های اولیه به او کمک کنند، عمق فاجعه چند برابر خواهد شد.

لذا ضروری است که حداقل یک نفر در هر خانواده به این مهارت ها مسلط باشد تا در صورت بروز مشکل در خانه، محل کار، مسافرت، میهمانی و ... به کمک افراد مصدوم و آسیب دیده بشتابد.

 ما نباید فکر کنیم که آموزش کمک های اولیه تنها در زمان زلزله و سیل و بلایای طبیعی لازم است، بلکه در هر لحظه، حادثه در کمین ما است.

اگر اکثر افراد جامعه آگاهی لازم را در این زمینه داشته باشند، دیگر شاهد آن نخواهیم بود که افراد زیادی در جاده و خیابان متنظر تیم امدادی و اورژانس برای کمک رساندن به فرد مصدوم از سانحه تصادف باشند و هیچ کاری از دستشان برنیاید.

افراد علاقمند به یادگیری کمک های اولیه، طی گذراندن کلاس های مربوطه، اطلاعات لازم برای کمک رسانی به همنوعان خود را یاد می گیرند.

این گونه افراد می توانند برای یادگیری و آموزش کمک های اولیه پیشرفته اقدام کنند. در واقع افرادی که از قبل یک سری آموزش های لازم را دیده باشند، می توانند وارد سطح پیشرفته آن شوند.

معمولا امدادگران و کارکنان اتاق اورژانس وارد این سطح می شوند. این کلاس ها معمولا شامل دروس و انجام مهارت های علمی می باشد.

در کلاس های پیشرفته، آموزش دروس تخصصی امداد و نجات داده می شود که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1- کنترل خونریزی: این نوع مهارت در کلاس های کمک های اولیه در سراسر جهان آموزش داده می شود. این نوع آموزش فراتر از آموزش کنترل خونریزی در کلاس های مقدماتی است.

در کلاس های مقدماتی با استفاده از فشار مستقیم بر روی ناحیه آسیب دیده، سعی در بند آوردن خونریزی می کنند. اما در کلاس های پیشرفته، بند آوردن و یا کنترل خونریزی از طریق تنظیم ارتفاع اعضای بدن مصدوم و کمپرس آب سرد صورت می گیرد.

در کنترل خونریزی از طریق تنظیم ارتفاع بدن، قسمت هایی از بدن که دچار خونریزی شده است را بالاتر از سطح قلب قرار می دهند تا فرد مصدوم خون کمتری از دست بدهد.

در کنترل خونریزی از طریق کمپرس آب سرد، هم زمان با فشار دادن ناحیه آسیب دیده، کمپرس آب سرد نیز بر روی آن قرار می گیرد.

از روش دیگری هم برای کنترل خونریزی استفاده می کنند. به این طریق که از نوار پارچه ای و یا شریان‌بند استفاده می کنند. استفاده از این وسایل برای جلوگیری از جریان خون به اندام مجروح می باشد. این روش به عنوان آخرین راه کنترل خونریزی مطرح می باشد و اگر اشتباه انجام گیرد، آسیب های دائمی را برای فرد مصدوم به همراه دارد. بنابراین مهارت امدادگر در این روش بسیار حائز اهمیت است.

2- کنترل راه تنفسی (هوایی) : منظور از کنترل راه هوایی، باز کردن مسیر هوایی مصدوم برای تنفس راحت‌تر او می باشد. در کلاس های پیشرفته کمک های اولیه، اقدامات بهتری در این زمینه آموزش داده می شود. لوله گذاری تا رسیدن فرد به بخش اورژانس، جزء برنامه های درسی این نوع کلاس ها می باشد. البته لازم به ذکر است که این روش زمانی انجام می گیرد که راه های اصلی تنفس مانند دهان و مجرای بینی، کارکرد خود را برای انجام تنفس از دست داده باشند.

3-  ACLS یا حمایت از زندگی فرد مصدوم با استفاده از احیای قلبی :

احیای قلبی ریوی (تصویر روبرو) به فرد امدادگر این امکان را می دهد تا مهارت های لازم برای کمک به افرادی که از ایست قلبی رنج می برند را به دست آورد. امدادگران علایم بیماران قلبی را می شناسند و مهارت لازم برای کمک به آنها را یاد می گیرند. هم چنین آنها می دانند که فرصت کوتاهی برای کمک به بیماران دچار ایست قلبی خواهند داشت.

4- آشنایی با انواع داروها: داروهای مختلفی که در حین انجام عملیات نجات به کار می آیند، به امدادگران آموزش داده می شود و آنها با بهترین زمان مصرف آن آشنا خواهند شد. نحوه مصرف داروها از طریق خوراکی، وریدی و یا  انواع دیگر آموزش داده می شود.

5- آشنایی با تجهیزات: امدادگران در طی گذراندن کلاس های پیشرفته کمک های اولیه، با تجهیزات پزشکی و امدادی آشنا می شوند، تجهیزاتی مانند مانیتور قلبی، آنژیوکت و ... .

به سبب گستردگی تجهیزات پزشکی و امدادی، آشنایی کامل با این موارد بسیار لازم و ضروری است.

6- لازم به ذکر است که امدادگران پس از گذراندن کلاس های پیشرفته کمک های اولیه و قبولی در آزمون مربوطه، گواهینامه ای دریافت می کنند که نشان دهنده مهارت کافی برای امداد می باشد.

این افراد می توانند در شرایط حساس و بحرانی، با نشان دادن این کارت، به انجام کارهای امدادی بپردازند و به مصدومان و حادثه دیدگان کمک کنند.

وسایل کیف نجات موقع زلزله

بنا بر گزارش های متعدد از مناطق زلزله زده، بسیاری از تلفات در حین زلزله به وجود نمی آید، بلکه به دلیل عدم آگاهی از کمک های اولیه و یا عدم دسترسی به منابع غذایی و آب بعدا ایجاد می شوند.

همان طور که می دانید کشور ما در کمربند زلزله‌خیز واقع شده است و هر چند وقت یک بار، اخبار ناخوشایندی از زلزله به گوش‌مان می رسد.

مانورهای زیادی برای افزایش آمادگی شهروندان و دانش آموزان در مقابل زلزله اجرا می شود و ترفندهای متعددی برای رویارویی با این بلای طبیعی به افراد جامعه تعلیم داده می شود، اما باید این مطلب را در نظر داشت که اگر از زلزله سلامت بیرون آمدیم، تا رسیدن نیروهای امدادی، با مشکلاتی مانند جراحت های بدن و یا گرسنگی و تشنگی چه کنیم؟

آیا راهی برای مقابله با این مشکلات نیز وجود دارد؟

آیا اگر در مناطق صعب العبور گیر افتادیم، باید تنها به انتظار نیروهای امدادی بنشینیم؟

پاسخ همه این سوالات را باید در تدبیرهای امروزمان جویا شویم. تدبیری که شاید به نظر خیلی از افراد دور از ذهن باشد.

شما می توانید با آماده کردن کیف نجات، در مواقع اضطراری جان خود و دیگران را که از زلزله سالم مانده اند، نجات دهید.

بنا بر گزارش های متعدد از مناطق زلزله زده، بسیاری از تلفات در حین زلزله به وجود نمی آید، بلکه به دلیل عدم آگاهی از کمک های اولیه و یا عدم دسترسی به منابع غذایی و آب بعدا ایجاد می شوند.

وسایل اصلی مورد نیاز برای تهیه کیف نجات عبارتند از:

- کیف بزرگ و جادار که به اندازه کافی جا داشته باشد، مثل کوله پشتی.

- غذاهای کنسرو شده و یا خشک مانند بیسکوییت.

- آب به مقدار کافی

توصیه های لازم

- سعی کنید از موادغذایی استفاده کنید که برای نگهداری به یخچال نیاز نداشته باشند و تاریخ انقضای آنها، حداقل 4 الی 6 ماه پس از خریداری آنها باشد.

- این مواد غذایی را به مقدار مصرف سه روز خود و خانواده تان در داخل کیف قرار دهید. پس به اندازه کافی این مواد غذایی را در داخل کیف ذخیره کنید.

- بطری های آب را نیز به اندازه کافی تهیه کنید و برای مصرف سه روز خانواده خود در داخل کیف نجات قرار دهید/ حداقل دو لیتر آب سالم برای هر فرد در طول شبانه روز باید در نظر گرفت.

- کیف کمک های اولیه شامل باند زخم، قرص مسکن، مواد ضدعفونی کننده مثل بتادین و پماد ضد سوختگی و ... را تهیه کنید. کیف کمک های اولیه برای کاهش درد، اثرات زخم و آسیب های ناشی از زلزله می باشد.

- در صورت امکان رادیویی تهیه کنید تا در صورت دور ماندن از خدمات، بعد از زلزله از اخبار و اطلاعات مهم آگاه شوید.

- شمع یا چراغ قوه ای را تهیه کنید تا هنگام شب از آن استفاده کنید.

- اگر بتوانید سوت تهیه کنید بسیار مناسب است، زیرا با دمیدن در سوت، جلب توجه می کنید و تیم های امدادی می توانند سریعا برای کمک به آن سمت هدایت شوند.

- هر نوع وسیله کم حجم و سبک را که احساس می کنید در آن زمان بیشتر مورد احتیاجتان قرار می گیرد را داخل کیف نجات قرار دهید.

- توجه داشته باشید که محتویات غذایی داخل کیف مانند کنسروها و آب معدنی را باید هر چند وقت یک بار تعویض کرد.

- این کیف را در قسمتی از خانه قرار دهید که در دسترس باشد و در صورت بروز حادثه احتمالی، سریعا آن را برداشته و از منطقه خطر فرار کنید.

- کارت های شناسایی خود و افراد خانواده تان را نیز داخل این کیف قرار دهید.

امیدواریم هیچ گاه حادثه ای اینچنینی برای هم وطنان عزیز رخ ندهد، ولی باید قبول کرد که اگر آگاهانه به استقبال حوادث طبیعی برویم، خسارات کمتری را خواهیم داشت .

چگونه به فرد دچار مارگزیدگی کمک کنیم؟

مارگزیدگی زمانی رخ می دهد که مار نیش خود را وارد پوست فرد کند و از آن طریق، زهر مار وارد بدن گردد. در این موقع مراقبت های پزشکی برای فرد آسیب دیده ضروری است.

هنگام مارگزیدگی باید بدانید که :

- اگر فرد به سرعت تحت درمان قرار نگیرد، نیش مار می تواند باعث مرگ فرد شود.

- کودکان بیشتر در معرض خطر مرگ و یا آسیب های جدی ناشی از مارگزیدگی هستند، زیرا بدن آنها کوچک است و زهر مار به سرعت وارد جریان خون شده و به سراسر بدن کودک منتقل می شود.

- اگر بلافاصله بعد از مارگزیدگی، فرد تحت مراقبت های ویژه قرار گیرد، احتمال بروز آسیب های جدی به حداقل می رسد.

علایم مارگزیدگی

خونریزی از محل گزش

تاری دید

سوزش پوست

تشنج

اسهال

سرگیجه

عرق کردن بیش از حد

غش کردن

تب

تشنگی

از دست دادن هماهنگی عضلانی

تهوع و استفراغ

بی حسی و سوزن سوزن شدن

مرگ بافت (نکروز)

درد شدید

تغییر رنگ پوست

ورم در محل گزش

ضعف

گزش مار زنگی معمولا بسیار خطرناک است و علایمی که ایجاد می کند شامل موارد زیر است:

خونریزی

مشکل تنفسی

تاری دید

افتادگی پلک

فشار خون پایین

تهوع و استفراغ

بی حسی

درد در محل گزش

فلج شدن

تغییر رنگ پوست

ورم

آسیب بافتی

تشنگی

خستگی

نبض ضعیف

کبودی پوست

مشکل تنفسی

احساس طعم فلز و یا طعم بد در دهان

تذکر :

اگرفردی 8 تا 12 ساعت بعد از گزش مار، علایم خاصی را در خود مشاهده نکرد، نباید فکر کند که ایمن مانده است، بلکه باید تا دو هفته بعد از گزش، این علایم را در خود بررسی کند.

کمک های اولیه

1- ابتدا باید به فردی که مورد گزش مار قرار گرفته اطمینان خاطر دهید که تیم پزشکی می تواند مشکل او را حل کند و تنها چیزی که مهم است این است که خونسردی خود را حفظ کنید.

2- نگذارید فرد حرکت کند و اندام آسیب دیده را پایین تر از سطح قلب او نگه دارید تا جریان سم آهسته شود. محل مورد گزش را با آب و صابون شست وشو دهید.

3- می توانید از آتل برای کاهش حرکت اندام مورد گزش استفاده کنید.

4- انگشتر، النگو، ساعت و هر نوع وسیله ای را که روی اندام آسیب دیده وجود دارد، خارج کنید، زیرا ممکن است قسمت های آسیب دیده ورم کنند و در آوردن این گونه اشیاء سخت شود.

5- اگر پس از گزش، آن منطقه متورم شد و تغییر رنگ داد، احتمالا مار سمی بوده و باید مراقبت های خاصی را اعمال کرد.

6- علایم حیاتی فرد (درجه حرارت بدن، نبض، سرعت تنفس، فشارخون) باید هر چند دقیقه یک بار چک شود. اگر علایم شوک در فرد وجود داشت، مانند رنگ پریدگی شدید که ناشی از شوک است، فرد را بلافاصله بخوابانید و پاهایش را بالاتر از سطح بدنش قرار دهید و روی فرد را با پتو بپوشانید.

7- حتما اورژانس را خبر کنید تا مراقبت های خاص پزشکی و امدادی را اعمال کند.

8- اگر مار را پس از گزش کشتید، مراقب باشید، زیرا مار می تواند تا چند ساعت پس از مردن هم توانایی نیش زدن را داشته باشد.

موقع مارگزیدگی کارهای زیر را انجام ندهید :

- هرگز از کمپرس آب سرد و یا یخ برای کاهش ورم گزیدگی استفاده نکنید.

- هرگز سعی نکنید که نیش مار را با دهان خود بمکید و آن را خارج کنید.

- تا قبل از رسیدن تیم پزشکی و امدادی هیچگونه آرام بخش و یا دارویی را به فرد آسیب دیده ندهید، مگر اینکه پزشک آن را تجویز کند.

- ا‌ز راه دهان هیچگونه ماده ای را به فرد آسیب دیده ندهید.

- هرگز محل آسیب دیده را از سطح قلب فرد بالاتر نبرید تا احتمال رسیدن زهر به قلب کم شود.

تذکرات مهم

- از هر گونه ماری دوری کنید و آنها را سمی فرض کنید.

- هنگام مسافرت به مناطق مختلف (جنگل ،رودخانه و ...) از دنبال کردن هر گونه ماری اجتناب کنید.

- اگر به هنگام شب برای شکار به مناطقی می روید که مار دارد با خود چراغ قوه ببرید.

- در مناطقی که احتمال می دهید، مار وجود دارد، موقع پیاده روی از شلوارهای بلند و چکمه استفاده کنید تا امکان هر گونه گزیده شدن توسط مار را کاهش دهید.

اگر دچار صاعقه‌زدگی شدید

اختلال قلبی، درد قفسه سینه، پارگی عضلات، تشنج، فراموشی، کری، کوری، لکنت زبان، سرگیجه، گزگز انتهای دست و پا، برق‌گرفتگی و سوختگی از جمله علائم شایعی است که در اثر برخورد صاعقه با فرد ایجاد می‌شود.

فرض کنید محل سکونت شما در یک منطقه مرتفع شهری یا کوهستانی واقع شده است.

با توجه به آن‌که دیدن باران‌های بهاری به شدت شما را شگفت‌زده می‌کند، از پشت پنجره ابرهای متراکمی را که با حرکت باد به هم نزدیک می‌شوند نگاه می‌کنید که ناگهان رعد و برقی ایجاد می‌شود.

برق و صدای مهیب این صاعقه به قدری شدید و به شما نزدیک است که احساس می‌کنید قلبتان به شدت می‌زند و شما را مضطرب کرده است. سعی می‌کنید از پنجره فاصله گرفته و در مکانی آرام بنشینید.

صاعقه، نوعی تخلیه الکتریکی است که در اثر برخورد بین دو ابر یا بین ابر و زمین ایجاد شده و تولید نور و صدا می‌کند.

اختلال قلبی، درد قفسه سینه، پارگی عضلات، تشنج، فراموشی، کری، کوری، لکنت زبان، سرگیجه، گزگز انتهای دست و پا، برق‌گرفتگی و سوختگی از جمله علائم شایعی است که در اثر برخورد صاعقه با فرد ایجاد می‌شود.

اما این سوالات مطرح است که اگر در زمان بروز صاعقه در فضای باز مثل جنگل یا خیابان باشیم، چه باید کرد؟ اما اگر در فضای بسته‌ای همچون ساختمان باشیم، آیا خطری ما را تهدید خواهد کرد؟ به فرد صاعقه‌زده چگونه می‌توان کمک کرد؟

اگر در فضای باز هستید...

ـ‌ در زمان ایجاد صاعقه، از ایستادن در مناطق مرتفع همچون تپه، کوه یا روی ساختمان‌های بلند بپرهیزید.

ـ‌ بعد از دیدن نور حاصله از رعد و برق تا شنیدن غرش آسمان، حداکثر 30 ثانیه فرصت دارید تا خود را به منطقه‌ای امن برسانید. تا 30 دقیقه بعد از شنیدن آخرین غرش در همان مکان بمانید.

ـ‌ از پناه گرفتن زیر درختان بلند بپرهیزید، زیرا در اثر برخورد برق و حرارت حاصله از آن، امکان آتش‌سوزی یا دونیم شدن درخت وجود دارد.

ـ‌ از سیم‌های برق هوایی (کابل‌های فشار قوی)، لوله‌ها یا سازه‌های فلزی، مخازن، شیشه‌ها، میله و حصار فلزی باغات و آب رودخانه فاصله بگیرید.

ـ‌ از تجهیزاتی که هادی جریان الکتریسیته هستند همچون تراکتور، موتورسیکلت، دوچرخه و بیل‌های فلزی دوری کنید.

ـ‌ اگر در جنگل هستید، در صورت امکان از آن ناحیه دور شوید. در غیر این صورت زیر درختان کوتاه و تنومند پناه بگیرید.

- از قرار گرفتن در آلونک یا ساختمان‌های تک و منفرد در فضای باز خودداری کنید.

ـ‌ اگر داخل قایق یا در حال شنا کردن هستید، بلافاصله از آب خارج و بدن‌تان را خشک کنید.

ـ‌ اگر در اتومبیل هستید، از دست زدن به قسمت‌های فلزی خودرو اجتناب کنید. خودرو را در مکانی امن و به دور از درختان بلند پارک کنید. موتور را خاموش کرده، آنتن ماشین را پایین بکشید و از وسیله نقلیه خارج نشوید.

ـ‌ هنگام صاعقه می‌توانید به ایستگاه مترو بروید.

ـ‌ به محض شروع رعد و برق، موبایل خود را سریع خاموش و از بدنتان دور کنید. تلفن همراه روشن، یکی از قوی‌ترین و خطرناک‌ترین وسایلی است که در فضای باز، خطر برق‌گرفتگی را دوچندان می‌کند.

- تماس خود را با زمین به حداقل برسانید و به هیچ وجه روی زمین دراز نکشید. در صورت امکان در شکاف یا دره‌های عمیق پناه بگیرید.

اگر داخل ساختمان هستید...

کسانی که منازل‌شان در ارتفاعات و بالای تپه‌ها قرار گرفته است، یا در طبقات بالایی برج‌های بسیار بلند مقیم هستند، برای دوری از خطرات احتمالی ناشی از رعد و برق باید موارد زیر را رعایت کنند.

1 ـ وقتی رعد و برق اتفاق می‌افتد، در منزل بمانید و بیرون نروید.

2 ـ به منظور جلوگیری از آتش‌سوزی ناشی از صاعقه، نسبت به نصب برق‌گیر در ساختمان‌های بلند اقدام کنید.

3 ـ در زمان بروز صاعقه از در، پنجره، بخاری دیواری، شوفاژ و دیگر وسایل هادی و فلزی دوری کنید و پرده‌ها را بکشید.

4 ـ دوشاخه تمام وسایل برقی مثل رادیو، تلویزیون، تلفن و رایانه را از برق خارج کرده و هواکش را خاموش کنید. تنها در مواقع اضطراری و آن هم در صورت امکان، از تلفن بی‌سیم استفاده کنید.

روشن بودن چراغ بر خلاف تصور عامه باعث بروز خطر برق گرفتگی نمی‌شود.

5 ـ از رفتن به حمام و دوش گرفتن بپرهیزید، چون ممکن است آب و لوازم فلزی حمام باعث انتقال جریان الکتریسیته به بدن شما شود.

اقدامات اولیه برای کمک به فرد صاعقه‌زده

افراد به واسطه برخورد صاعقه ممکن است دچار اختلالات عصبی (کاهش سطح هوشیاری، فراموشی، تشنج، سوزن سوزن شدن انتهای دست و پا، لکنت زبان و کوری و کری موقت)، اختلالات قلبی ـ عروقی (نامنظم شدن ریتم قلب و افزایش فشار خون) و سوختگی ناشی از برق‌گرفتگی شوند، اما نگرانی اصلی در مورد آسیب‌های ناشی از رعد و برق، احتمال ایست قلبی یا تنفسی است. بنابراین...

1 ـ تنفس مصدوم را بررسی کنید. به حرکت سینه یا شکم مصدوم توجه کنید. باید نرم و منظم صورت گیرد. اگر حرکتی ندیدید، گوش خود را به دهان یا بینی مصدوم نزدیک کنید تا از این طریق صدای نفس او را بشنوید. بر اثر برخورد تنفس او با پوست صورت‌تان نیز می‌توانید متوجه تنفس او شوید. اگر مصدوم تنفس نداشت، به او تنفس مصنوعی بدهید.

2 ـ نبض مچ (رادیال) یا گردن (کاروتید) را بگیرید. نبض یک فرد بالغ باید بین 60 تا 100 بار در دقیقه بزند. اگر مصدوم تنفس و نبض نداشت، بلافاصله با 115 تماس بگیرید.

3 ـ محل ورود و خروج جریان الکتریسیته ناشی از برق گرفتگی را برای یافتن علایم سوختگی بررسی کنید.

البته باید بدانید هنگام برق گرفتگی، برق در محل تماس وارد بدن شده و از مسیرهایی که کم‌ترین مقاومت را دارند، مثل اعصاب و رگ‌های خونی می‌گذرد و در جایی که بدن با یک سطح فلزی یا زمین تماس پیدا می‌کند، خارج می‌شود. بنابراین بیشترین آسیب، درون بدن رخ داده و اغلب سوختگی‌ های ناشی از صاعقه زدگی، سطحی و کوچک است.

بنابراین پس از اقدامات مذکور مصدوم را برای معاینه داخلی و بررسی‌های بیشتر به بیمارستان برسانید.

طریقه بانداژ دست و پا

آیا تا به حال هنگام بانداژ یک زخم دچار مشکل شده‌اید؟ آیا می‌دانید نحوه باندپیچی هر عضو متفاوت بوده و برای جلوگیری از باز شدن بانداژ نیاز به آموزش و مهارت لازم دارید؟

بانداژ ساعد

از یک باند کناربافت 5/7 سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدای باند را روی مچ دست قرار داده و 2 بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند. باند را از پایین به سمت بالا به طرف آرنج به صورت اریب، طوری که هر دور باند دوسوم از دور قبلی را بپوشاند، ببندید. در انتها، باند را در بالای ساعد با چسب یا سنجاق ثابت کنید. بانداژ ساق پا نیز به همین روش است.

توجه

بانداژ باید به صورت اریب بسته شود. پیچش حلقوی باند به دور عضو می‌تواند عروق خونی را مسدود کند. اگر باند را از بالا به پایین عضو ببندید، بانداژ شل و پانسمان در معرض عوامل میکروبی قرار خواهد گرفت، بنابراین همیشه باندپیچی را از قسمت باریک‌تر عضو شروع کنید.

بانداژ آرنج

از یک باند کنار بافت 5/7 سانتی‌متری استفاده کنید. آرنج را خم نموده و در وضعیت مناسب حال خود قرار دهید. ابتدای باند را روی آرنج قرار داده و 2 بار دور آرنج بچرخانید تا سر باند ثابت بماند. ادامه باند را یک دور به صورت اریب به دور بازو بپیچانید. سپس باند را از روی آرنج رد کرده و یک دور اریب به دور ساعد بپیچانید. این روش را تا زمانی که سطح پانسمان پوشیده شود ادامه دهید. در آخر انتهای باند را بالای بازو ثابت کنید. بانداژ زانو نیز به همین روش بسته می‌شود، با این تفاوت که سایز باند زانو باید 10 یا 15 سانتی متری باشد.

بانداژ کف دست

از یک باند کنار بافت 5 سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را زیر یا روی مچ دست قرار دهید و 2 بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند. ادامه باند را از روی دست به طرف انگشت کوچک و سپس زیر انگشتان برده و از بین 2 انگشت شست و سبابه رد کنید. بعد آن را از روی دست به صورت اریب به بالا برده و دور مچ دست بچرخانید. به این کار ادامه دهید تا پانسمان به خوبی پوشانده شود. در آخر انتهای باند را روی مچ ثابت کنید. بانداژ کف پا نیز به همین روش است.

بانداژ جداگانه انگشتان دست

از یک باند کنار بافت 5/2 سانتی‌متری استفاده کنید. ابتدا سر باند را زیر مچ قرار داده و 2 بار دور مچ بچرخانید تا سر باند ثابت بماند. ادامه باند را از روی دست عبور داده و به سمت نوک انگشت مورد نظر حرکت دهید. باند را از نوک انگشت به سمت پایین انگشت به صورت اریب بانداژ کرده و در ادامه، باند را مجدد از روی دست عبور دهید و در قسمت مچ ثابت کنید. بانداژ انگشتان پا نیز به همین روش است.