+++Windows+++

آشنایی با نرم افزار آزاد و گنو/لینوکس - نرم افزار آزاد



نرم افزار آزاد
شعاری در دنیای لینوکس هست که می گوید لینوکس یک سیستم عامل نیست، لینوکس یک فرهنگ است: فرهنگ آزادی.
این آزادی برمی گردد به ایده های فردی به نام ریچارد استالمن که در ۱۹۸۳ با راه انداختن جنبشی به نام جنبش نرم افزار آزاد آن را شروع کرد و بعد در سال ۱۹۸۵ با تاسیس بنیادی به نام بنیاد نرم افزار آزاد، پایه های آن را مستحکم ساخت. نماد این بنیاد گوزن آمریکای شمالی است که گنو نام دارد. این مفهوم در انگلیسی به نام Free Software شناخته می شود و از آنجایی که کلمه Free در زبان انگلیسی هم به معنای «رایگان» استفاده می شود و هم به معنای «آزاد»، تذکر این نکته همیشه مهم است که آزادی در دنیای نرم افزار چیزی بیشتر از رایگان بودن یک برنامه است.
از نظر بنیاد نرم افزار آزاد، هر برنامه برای اینکه آزاد شناخته شود باید چهار حق را برای دیگران قائل باشد. این چهار آزادی، آزادی های صفر تا سه نامیده می شوند:
آزادی اجرای برنامه برای هر کاری (آزادی صفرم)
آزادی مطالعه چگونگی کار برنامه و تغییر آن (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی یکم)
آزادی تکثیر و کپی برنامه (آزادی دوم)
آزادی تقویت و بهتر کردن برنامه و توزیع آن برای همگان (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی سوم)
آزادی های یک تا سه کاملا واضح هستند: آزادی دیدن متن برنامه، آزادی تکثیر و کپی آن و آزادی تغییر و توزیع دوباره آن که منطقا نیازمند دسترسی به متن برنامه هم دارند. اما آزادی صفر کمی پیچیده تر است و نیاز به توضیح بیشتری دارد. آزادی صفر می گوید که شما باید آزاد باشید برای هر منظوری برنامه را اجرا کنید. اگر به شما یک برنامه بدهند که فقط اجازه داشته باشید آن را روی یک مدل کامپیوتر اجرا کنید، آزادی صفر نقض شده. همچنین آزادی صفر نقض شده اگر برنامه شما محدودیت تعداد کاربر یا محدودیت جغرافیایی یا محدودیت استفاده تجاری داشته باشد. در عین حال شما باید بتوانید مثلا با مرورگر خود به هر سایتی سر بزنید و اگر نویسنده برنامه طوری کار کرده باشد که برای مثال فایل های دینی قابل مرور نباشند، این نرم افزار صلاحیت یک نرم‌افزار آزاد بودن را ندارد.
دادن این سه آزادی با دادن سورس برنامه به دیگران قابل تامین است اما یک شرط نهایی وجود دارد که باعث می شود جنبش نرم افزار آزاد رشد کند: «اگر شما این آزادی ها را داشتید پس دیگران هم باید داشته باشند».
به عبارت دیگر اگر شما یک برنامه آزاد را دریافت کنید، آن را تغییر دهید و بخواهید تغییرات خود را در اختیار دیگران بگذارید، باید آن را دوباره به شکل آزاد منتشر کنید. مثلا اگر کسی سیستم عامل لینوکس را از اینترنت دریافت کند و برای مثال زبان کشور خودش را به آن اضافه کند، اجازه ندارد محصول نهایی را به شکل بسته عرضه کند.
اما این موضوع چطور ممکن است؟ در نرم افزارهای بسته (مثلا ویندوز یا فتوشاپ) قانون از تولید کننده حمایت می کند ولی اگر قرار باشد قانون همین حمایت را از آزادی ها هم انجام دهد، نیازمند متنی قانونی هستیم. این متن قانونی، GPL نام دارد. جی پی ال یا اجازه‌نامه عمومی همگانی یک متن قانونی است که اگر نرم افزاری اشاره کند «این برنامه براساس مجوز جی پی ال منتشر شده»،‌ قانون موظف است حقوق مولف را در مورد آن تضمین کند. برای مثال اگر شما برنامه ای را تحت جی پی ال منتشر کنید ولی بعد کسی آن را تغییر دهد و بدون اشاره به اسم شما آن را عرضه کند یا کسی آن را تغییر دهد و نسخه خودش را به شکل غیر آزاد منتشر کند،‌ شما این اجازه را خواهید داشت تا به خاطر نقض کپی رایت مبتنی بر جی پی ال (که در مواردی کپی لفت هم نامیده می شود) به دادگاه شکایت کنید.

آزادی در مقابل بازمتن بودن
مفهوم مرتبط با مفهوم نرم افزار آزاد، نرم افزار بازمتن است. نرم افزار بازمتن نرم افزاری است که متن آن در اختیار مردم قرار دارد. ممکن است یک شرکت اینکار را به خاطر جذب توسعه دهنده های جدید انجام دهد یا برای امن تر کردن برنامه های خود از طریق تشویق مردم به کشف و گزارش حفره های امنیتی یا حتی به عنوان یک حرکت تبلیغاتی. اما هر انگیزه ای که پشت «بازمتن» شدن یک برنامه باشد نباید ما را از این نکته غافل کند که نرم افزار آزاد چیزی بیشتر از دسترسی به سورس است. همانطور که در بالا گفتم، تنها با داشتن این چهار اصل (اصل صفرم تا سوم) و حفظ آنها از طریق مجوزی مانند GPL است که یک برنامه می تواند آزاد نامیده شود:
آزادی اجرای برنامه برای هر کاری (آزادی صفرم)
آزادی مطالعه چگونگی کار برنامه و تغییر آن (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی یکم)
آزادی تکثیر و کپی برنامه (آزادی دوم)
آزادی تقویت و بهتر کردن برنامه و توزیع آن برای همگان (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی سوم)
پس حتی اگر کسی به متن یک برنامه هم دسترسی داشته باشد اما اجازه تغییر، بازنشر و کپی آن را نداشته باشد، این برنامه فقط و فقط بازمتن است و نه آزاد. کاملا مشخص است که مفهوم آزادی مفهومی بسیار وسیعتر از مفهوم بازمتن بودن است و در حالی که هر برنامه آزاد باید بازمتن هم باشد، برعکس‌ آن صحیح نیست.

آزادی در مقابل رایگان بودن
همانطور که در ابتدای این درس هم به آن اشاره شد، کلمه Free در زبان انگلیسی هم به معنی آزاد است و هم به معنی رایگان. این باعث شده تا بسیاری به اشتباه بین برنامه‌ مجانی و برنامه آزاد تفاوت قائل نشوند. مطمئن هستم که سه اصل بالا را به یاد دارید و می‌دانید که هر برنامه رایگانی نمی‌تواند آزاد باشد. مثلا برنامه پرنده های خشمگین روی اندروید یا مرورگر اپرا برنامه های رایگانی هستند که آزاد نیستند چون نه فقط شما اجازه ندارید آنها را تغییر دهید که حتی اجازه ندارید به سورس آنها هم نگاه کنید (نقض آزادی یک و سه). اما آیا اینجا هم مثل مورد بازمتن، نر‌م افزار آزاد چیزی فراتر از نرم افزار رایگان است؟ اکثرا به این سوال جواب مثبت می دهند و فکر می‌کنند که نرم افزار آزاد حتما باید مجانی باشد اما این تصور اشتباه است.
به چهار قانون قبلی نگاه کنید! هیچ جا صحبت از پول نیست. درست است که شما حق دارید نرم افزار آزاد را به رایگان از دوست خود کپی کنید یا از اینترنت دریافت کنید اما اگر کسی هم تصمیم بگیرد آن را به شما بفروشد کار خلافی نکرده و این تصمیم شما است که انتخاب می کنید آن را به رایگان دریافت کنید یا بخرید. این حرف در وهله اول عجیب است اما با نگاه به شرکت های عظیمی مانند ردهت که فروشنده یک سیستم عامل لینوکس است یا رفتن به سراغ مدیر محتواهایی مانند دروپال یا وردپرس می بینیم که موارد بسیار وجود دارد که یک سیستم یا شخص تصمیم می‌گیرد به جای اینه خودش چیزی را دانلود کند، آن را از کس دیگری بخرد. در جلسات آینده در این مورد بیشتر خواهید خواهند.
حالا که دیدید که مجانی بودن هیچ ربطی به آزاد بودن ندارد و یک برنامه آزاد می تواند به فروش هم برسد (علی رغم اینکه طبق آزادی یک و دو همه باید بتوانند آن را به رایگان هم تهیه کنند) و یک برنامه مجانی هم می تواند آزاد نباشد (مثلا از طریق در دست نبودن سورسش)، این را هم اضافه کنیم که این روزها بعضی ها برای کم کردن این ابهام، به جای اصطلاح انگلیسی Free که می‌تواند به معنی مجانی هم بکار رود، از اصطلاح Libre استفاده می‌کنند که به روشنی معنی «آزادی» می دهد. به عنوان مثال مجموعه آفیس آزادی که در ابتدا Open Office نامیده می‌شد، حالا با تاکید بیشتر بر روی آزادی به نام Libre Office در حال توسعه است.

جمع بندی
نرم افزاری آزاد است که چهار شرط اصلی آزادی را داشته باشد:
آزادی اجرای برنامه برای هر کاری (آزادی صفرم)
آزادی مطالعه چگونگی کار برنامه و تغییر آن (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی یکم)
آزادی تکثیر و کپی برنامه (آزادی دوم)
آزادی تقویت و بهتر کردن برنامه و توزیع آن برای همگان (پیش نیاز: متن برنامه) (آزادی سوم)
نرم افزار آزاد تحت مجوزهای آزاد منتشر می شود تا قانون موظف باشد آزادی های آن را تضمین کند. نرم‌افزار آزاد با نرم افزار بازمتن و نرم افزار مجانی تفاوت دارد.

تغییر برنامه های پیشفرض در ویندوز 7 اگر از ویندوز 7 استفاده می کنید به راحتی می توانید از بین نرم افزارهای موجود در سیستم، مانند مرورگر وب، برنامه های مدیاپلیر و سایر نرم افزار ها هر کدام را به عنوان برنامه پیشفرض قرار دهید. مثلا شما از چند مرورگر اینترنتی استفاده می کنید و می خواهید یکی از آنها را به عنوان مرورگر پیشفرض قرار دهید. همچنین با استفاده از این قابلیت ویندوز 7 می توانید فایل ها و پروتکل های اضافی را در هر کدام از برنامه ها غیر فعال کنید.
در اینجا قصد داریم برای نمونه، مرورگر فایرفاکس را به عنوان مرورگر پیشفرض ویندوز تعیین کنیم.

برای این کار:
ابتدا روی Start کلیک کنید و گزینه Default Programs را انتخاب کنید. در پنجره باز شده گزینه Set Your Defaults Program را کلیک کنید.
پس از چند لحظه پنجره حاوی نرم افزارها باز می شود.در کادر سمت چپ بر روی فایرفاکس کلیک کنید. دو گزینه در پایین این پنجره به نمایش در می آید که باید بر روی گزینه اول یعنی Set this program as default کلیک کنید و پس از آن دکمه Ok را کلیک کنید.
اما از طریق گزینه Choose defaults for this program می توانید فایل ها و پروتکل هایی که با فایرفاکس اجرا می شوند را غیرفعال کنید. برای این کار بر روی گزینه Choose defaults for this program کلیک کنید. پنجره ای باز می شود که حاوی فایل ها و پروتکل های اینترنتی موجود در فایرفاکس است.
برای غیرفعال کردن هرکدام از آنها، می توانید تیک کنار آن را بردارید و در پایین پنجره دکمه Save را کلیک کنید. این کار را می توانید برای برنامه های دیگر نیز به همین ترتیب به راحتی انجام دهید.

اعمال تغییرات به هنگام اجرای Windows Media Center در ویندوز 7

عيب يابي برنامه ها و ويندوز از طريق Troubleshooting

در بخشي ديگر از آموزشهاي ويندوز 7 ، آموزش عيب يابي RAM و اسكن هارد و تعمير بدسكتور را آموزش داديم . در اين آموزش مي خواهيم شما را با يكي ديگر از قسمت هاي كاربردي ويندوز 7 آشنا كرده و مشكلات مربوط به برنامه ها ، درايوها ، شبكه و پرينتر ، صفحه نمايش ، صدا ، عملكرد آنها را به شما آموزش دهيم
نكته : هر يك از گروههاي موجود در پنجره زير كه مي خواهيم به توضيح كامل آن بپردازيم ، هر پنجره مربوط به ويزاردهاي عيب يابي و مشكلات همان گروه مي باشد .هر ويزارد هر مشكلي را كه بيابد شناسايي و گزارش مي دهد سپس از هر طريقي كه بتوان آن مشكل را برطرف كرده برنامه ها را فهرست بار در اختيار شما قرار ميدهد و گاهي اوقات هم مشكلات را به طور اتوماتيك برطرف مي كند .
1.بر روي منويStart كليك كرده و گزينه Control Panel را انتخاب كنيد


2.روي آيكون Troubleshooting كليك كنيد


3.اگر براي بار اول است كه اين صفحه را باز مي كنيد ممكن است براي بروز نگاه داشتن محتويات اين بخش لازم باشد روي Yes كليد كنيد.


4.كافيست همانند تصوير زير بعد از كليك كردن بر روي گزينه Yes يكي از گروهها را انتخاب كرده تا ويزارد مربوط به عيب يابي آن گروه آغاز شود .



ما براي شما يكي از گروهها را انتخاب مي كنيم تا بيشتر با اين مبحث آشنا شويد .
5.بر روي گزينه Hardware and Devices كليك كنيد .


6.يك صفحه همانند تصوير زير باز مي شود و شرح فعاليت اين گروه را به طور مختصر براي شما توضيح ميدهد بر روي Next كليك كنيد
7.شروع به اسكن كردن و پيدا كردن مشكلات نرم افزاري و درايور هاي نصب شده ويندوز ميكند و بعد از آن در صورت وجود مشكل صفحه اي در اختيار شما قرار ميدهد تا به صورت دستي ارورهاي موجود را رفع كنيد



8.بر روي گزينه Skip this Fix كليك كرده تا ارورها را تعمير كند و ليست ارورهاي مشخص شده را براي شما فهرست بار نشان دهد

نحوه ایجاد درایو مجازی با ادغام فضای چند هارد درایو در ویندوز 8 یکی از امکانات جدید و کاربردی که در ویندوز 8 وجود دارد قابلیت Storage Spaces است. شما به وسیله این قابلیت می‌توانید فضای چند هارد درایو متصل به کامپیوتر را با یکدیگر ادغام کرده و یک درایو مجازی ایجاد کنید. این هارد درایوها می‌توانند یک فلش دیسک یا یک هارد اکسترنال باشند. در این ترفند به نحوه انجام این کار خواهیم پرداخت.

بدین منظور:
ابتدا کلید‌های ترکیبی Win+R را فشار دهید تا پنجره Run باز شود.
در پنجره Run عبارت Control Panel را وارد نمایید و Enter بزنید تا وارد Control Panel ویندوز شوید.
اکنون به System and Security رفته و بر روی Storage Spaces کلیک کنید.
حال اطمینان پیدا کنید کلیه درایوهای خارجی مورد نظر به کامپیوتر متصل هستند. سپس بر روی Create a new pool and storage space کلیک کنید.
در پنجره باز شده کلیه هارد درایوهای متصل به کامپیوتر را مشاهده می‌کنید. همچنین درایوهایی که در این ادغام مجازی شرکت داده می‌شوند تیک خورده‌اند. در صورتی که قصد ندارید یک هارد درایو را در این کار شرکت دهید می‌توانید تیک آن را بردارید.
همچنین دقت کنید درایوی که در این کار شرکت داده می‌شود در ابتدا فرمت می‌شود، به این معنا که کلیه اطلاعات موجود در آن پاک خواهد شد. در نتیجه پیش از این کار حتماً از انجام آن مطمئن باشید و از اطلاعات ضروری خود در صورت نیاز پشتیبان تهیه کنید.
اکنون بر روی دکمه Create pool کلیک کنید.
در مرحله بعد می‌توانید جزئیات مربوط به ایجاد درایو مجازی نظیر عنوان و نام درایو، نوع ذخیره‌سازی اطلاعات و همچین ظرفیت آن‌ را تعیین کنید.
با کلیک بر روی دکمه Create storage space درایو مجازی ساخته می‌شود و می‌توانید با ورود به Computer این درایو را مشاهده کنید.

برای مدیریت این درایو مجازی نیز می‌توانید مجدد به Control Panel و Storage Spaces مراجعه کنید.

افزايش سرعت ويندوز 7 با غيرفعال كردن ويژگيUAC

در این قسمت می خواهم با غیر فعال کردن ویژگی User account control سرعت ویندوز را تا حد قابل ملاحضه ای افزایش دهم . دقت داشته باشید که تمام مطالب آموزش داده شده در مورد سرعت ویندوز 7 باید اجرا شود تا تغییرات را تا حد محسوسی مشاهده کنید .
نکته مهم : اگر از آنتی ویروس قوی استفاده می کنیدویژگی uac را غیر فعال کنید در غیر اینصورت هرگز اینکار را انجام ندهید .

User Account Control یا UAC چیست ؟
User Account Control یک ویژگی در ویندوز است که می تواند از دستکاری های غیر مجاز جلوگیری کند. روش کار UAC به این ترتیب است که قبل از انجام عملی که می تواند بر روی عملکرد صحیح سیستم شما تاثیر گذار باشد، با پرسیدن رمز مدیر (Administrator) و یا گرفتن مجوز انجام این عمل از شما، این عمل را انجام می دهد. زمانی که با یک پیام UAC روبرو می شوید آنرا به دقت بخوانید و توجه کنید که نام برنامه و یا عملی که می خواهید انجام دهید با محتویات پیام UAC یکسان باشد. با بررسی پیام UAC می توانید از نصب و یا اجرای برنامه های Malicious software یا Spyware جلوگیری کنید.
1.بسیار خوب اجازه دهید آموزش را شروع کنم . برای غیر فعال کردن UAC وارد کنترل پنل بشوید .


2. روی گزینه User Accounts کلیک کنید
.

3. روی گزینه Change User Account Control settings کلیک کنید


4. حالا آن اهرمی که در قسمت سمت چپ مشاهده می کنید را با موس به طرف پایین و روی گزینه Never notify قرار دهید و در مرحله بعد روی Ok کلیک کنید .
برای بار دوم خدمت شما اعلام میکنم در صورتیکه روی ویندوز آنتی ویروس قوی و به روز ندارید اینکار را انجام ندهید .

دسكتاپ يا مترو




يكي از امكاناتي كه به‌صورت پيش‌فرض در ويندوز 8 فعال است، نمايش لينك‌هاي مورد نظر شما در يكي از دو محيط دسكتاپ و مترو است.

در اين شرايط برخي لينك‌هاي شما در نسخه مترو از مرورگر اينترنت اكسپلورر به‌نمايش درمي‌آيد و برخي ديگر نيز در نسخه دسكتاپي اين مرورگر.
همان‌طور كه مي‌دانيد نسخه متروي اين مرورگر نيز جذابيت‌ها و امكانات خاص خودش را دارد، اما بسياري از كاربران تمايلي به استفاده از هر دو نسخه اين مرورگر ندارند و براي باز كردن لينك‌ها در نسخه دسكتاپي آن مجبورند آدرس آنها را به‌صورت دستي كپي كرده و پس از انتقال به نسخه دسكتاپي مرورگر به استفاده از آن بپردازند.
اگر شما هم جزو اين دسته از كاربران هستيد و مي‌خواهيد براي هميشه از اين مشكل رهايي يابيد، مي‌توانيد با انجام چند مرحله، نسخه پيش‌فرض را براي نمايش لينك‌ها در مرورگر اينترنت اكسپلورر، تغيير دهيد:
1ـ نسخه دسكتاپ مرورگر اينترنت اكسپلورر را اجرا كنيد.
2ـ از بخش بالا- سمت راست، روي آيكون ابزارها كه به شكل يك چرخ‌دنده كوچك است كليك كنيد.
3ـ از منوي به‌نمايش درآمده گزينه Internet Options را انتخاب كنيد.
4ـ به تب Programs برويد.
5ـ بخش Opening Internet Explorer را پيدا كرده و يكي از گزينه‌هاي موجود در فهرست كشويي Choose how you open links را انتخاب كنيد.
توجه:
در اين بخش سه انتخاب مختلف در اختيار شما قرار مي‌گيرد كه عبارت است از:
Let Internet Explorer decide:
اين گزينه به‌صورت پيش‌فرض در ويندوز فعال است و بعضي لينك‌ها در نسخه مترو و برخي ديگر در نسخه دسكتاپي مرورگر نمايش داده مي‌شود.
Always in Internet Explorer:
انتخاب اين گزينه موجب مي‌شود هميشه لينك‌ها در نسخه متروي مرورگر به‌نمايش درآيد.
Always in Internet Explorer on the desktop
: به منظور نمايش دائم لينك‌ها در نسخه دسكتاپي مرورگر نيز بايد از اين گزينه كمك بگيريد.
6ـ در نهايت پس از انتخاب گزينه مورد نظر با كليك روي OK، تغييرات را ذخيره كرده و به مشاهده لينك‌ها در مرورگر دلخواه خود بپردازيد.

نحوه ایجاد درایو مجازی با ادغام فضای چند هارد درایو در ویندوز 8 یکی از امکانات جدید و کاربردی که در ویندوز 8 وجود دارد قابلیت Storage Spaces است. شما به وسیله این قابلیت می‌توانید فضای چند هارد درایو متصل به کامپیوتر را با یکدیگر ادغام کرده و یک درایو مجازی ایجاد کنید. این هارد درایوها می‌توانند یک فلش دیسک یا یک هارد اکسترنال باشند. در این ترفند به نحوه انجام این کار خواهیم پرداخت.

بدین منظور:
ابتدا کلید‌های ترکیبی Win+R را فشار دهید تا پنجره Run باز شود.
در پنجره Run عبارت Control Panel را وارد نمایید و Enter بزنید تا وارد Control Panel ویندوز شوید.
اکنون به System and Security رفته و بر روی Storage Spaces کلیک کنید.
حال اطمینان پیدا کنید کلیه درایوهای خارجی مورد نظر به کامپیوتر متصل هستند. سپس بر روی Create a new pool and storage space کلیک کنید.
در پنجره باز شده کلیه هارد درایوهای متصل به کامپیوتر را مشاهده می‌کنید. همچنین درایوهایی که در این ادغام مجازی شرکت داده می‌شوند تیک خورده‌اند. در صورتی که قصد ندارید یک هارد درایو را در این کار شرکت دهید می‌توانید تیک آن را بردارید.
همچنین دقت کنید درایوی که در این کار شرکت داده می‌شود در ابتدا فرمت می‌شود، به این معنا که کلیه اطلاعات موجود در آن پاک خواهد شد. در نتیجه پیش از این کار حتماً از انجام آن مطمئن باشید و از اطلاعات ضروری خود در صورت نیاز پشتیبان تهیه کنید.
اکنون بر روی دکمه Create pool کلیک کنید.
در مرحله بعد می‌توانید جزئیات مربوط به ایجاد درایو مجازی نظیر عنوان و نام درایو، نوع ذخیره‌سازی اطلاعات و همچین ظرفیت آن‌ را تعیین کنید.
با کلیک بر روی دکمه Create storage space درایو مجازی ساخته می‌شود و می‌توانید با ورود به Computer این درایو را مشاهده کنید.
برای مدیریت این درایو مجازی نیز می‌توانید مجدد به Control Panel و Storage Spaces مراجعه کنید.

پرده برداری از اطلاعات نادرست در مورد افزایش سرعت ویندوز