ويژگيهاى دهگانه عاقل

لا يتـم عقل امـرء مسلـم حتـى تكون فيه عشر خصـال : الخيــر منـه مـامــول. و الشر منه مامـون. يستكثر قليل الخير من غيره, و يستقل كثير الخير مـن نفسه. لا يسام من طلب الخـوائج اليه, و لا يمل مـن طلب العلـم طول دهره. الفقرفى الله احب اليه من الغنى و الذل فى الله احب اليه مـن العز فى عدوه. و الخمـول اشهى اليه من الشهره.
ثـم قال (ع) العاشره و ما العاشره؟ قيل له: ما هى؟ قال(ع): لايرى احدا الا قال: هو خير منى و اتقى.(9)
عقل شخص مسلمـان تمـام نيست, مگر ايـن كه ده خصلت را دارا بـاشـد:
1ـ از او اميد خير باشد.
2ـ از بدى او در امان باشند.
3ـ خير اندك ديگرى را بسيار شمارد.
4ـ خير بسيار خود را اندك شمارد.
5ـ هـر چه حـاجت از او خـواهنـد دلتنگ نشـود.
6ـ در عمر خود از دانش طلبى خسته نشود.
7ـ فقـر در راه خـدايـش از تـوانگـرى محبـوبتـر بـاشــد.
8ـ خـوارى در راه خـدايـش از عزت بـا دشمنـش محبـوبتـر بـاشــد.
9ـ گمنـامـى را از پـر نـامـى خـواهـانتـر بـاشـد.
10ـ سپس فـرمـود: دهمى چيست و چيست دهمى ؟ به او گفته شـد: چيست؟ فـرمـود:
احـدى را ننگـرد جز ايـن كه بگـويـد او از مـن بهتـر و پـرهيز كـارتـــر است.

لحظه هایی هست که دلم واقعاً برایت تنگ می شود

من اسم این لحظه ها را “همیشه” گذاشته ام

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

اقاجان بدجوری دلتنگتم

دور از دیار تو به غمم مبتلا ولی...

ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت!

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا ایها الامام الرئوف

اقاجان خیلی دلتنگم خیلی

دلم به کوی شاه طوس و دستم به پنجره فولاد اوست

در این اربعین یاد مهدی زهرا و حسین و کربلای اوست

ادرکنی یاحجةالله

تنها قبیله‌ای که به عالم زبانزدند

این چارده ستاره‌ی در رفت و آمدند

هم‌شأن این عشیره کسی را ندیده‌ام

اینها فقط به قدّ خداوند هم‌قدند

از آستان حضرتشان پر نمی‌کشم

فیض‌اند و تا همیشه‌ی تاریخ ممتدند

مشهد، نجف، مدینه و کرب و بلا یا

هرجا مکان کنند بهشت مؤکّدند

شکر خدا که شیعه‌ی این خانواده‌ام

شکر خدا که فال مرا با رضا زدند

این قوم عاریات زبانش رضا رضاست

بیچاره‌ی عنایت سلطان مشهدند

دل تا قیامت از پی این قافله اسیر

این قافله «محمّد و آل محمّد»ند

آهو شدم دوباره به دربار می‌روم

تا ضامنم شود به دیدن آن یار می‌روم

امشب دلم دوباره هوای تو را گرفت

گفتند اهل گریه دوباره هوا گرفت

باران گرفت و راهی ایوان تو شدم

لبهای من ترانه‌ی شوق رضا گرفت

آقا میان این حرم غرق آفتاب

باید دوای شب‌زده را از شما گرفت

بیمار پای پنجره‌ی تو «شکسته» گفت:

امشب گمان کنم که مسیحا شفا گرفت

ناقوس می‌زند دل تنگ مناره‌ها

باید ز دست لطف رضا کربلا گرفت

وقت قنوت نافله‌ی گوشه‌ی حرم

حس می‌کنم که دست دلم را خدا گرفت

«گندم به دست» نیّت احرام می‌کنم

نذر کبوتر سر این بام می‌کنم

بالاترین تجلّی اوج کمال‌ها

تصویر ما برای تمام خیال‌ها

از زعفران گنبدت آغاز می‌شود

پائیز و فصل نوبری پرتقال‌ها

از آن زمان که چشم من افتاده بر ضریح

رغبت نمی‌کنم به نگاه غزال‌ها

کوه گناه و شستشوی قطره های اشک

فیض شماست، حل شود اینجا محال‌ها

فریادها کنار تو آرام می‌شوند

کنج لبت سکون همه قیل و قال‌ها

شاید شما به موقف مرگم گذر کنی

صد در صد است ممکن این احتمال‌ها

از جنس آن پیاله‌ی رشک طلا منم

چشم‌انتظار آمدنت در «سه جا» منم

لطف شما همیشگی و بی نهایت است

ماندم چرا که یک دهه نامش کرامت است

شد نیّت همیشه‌ی من مشهدالرّضا

بالاترین عذاب من این ترک نیّت است

دارائی گدای ما غیر خرج سال

وقف محرّم است و برای زیارت است

کار نگاه خادمتان کیمیاگری است

دنیا طلب نمودن ما هم جسارت است

میلی نمی‌کنم به عبادات بی‌حساب

تا دوره‌گردی حرم تو عبادت است

سلطان شمایی و دل ما فخر می‌کند

از اینکه در حوالی خاک تو رعیت است

دست مرا بگیر و به سمت خدا ببر

عید آمده بیا و مرا کربلا ببر

علی اشتری

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا(ع)

آقاجان... شما که صفای دل گناهکارانی،شما که دوای درد دردمندانی،شما که پناه همه بی پناهانی،شما که......

نه صبر کن! شما که پرونده ی زائران ایرانی را برای زیارت ابا عبدالله الحسین(ع) امضا می کنی

   نمی خواهی که مارا به پابوسی خود دعوت کنی؟آیا میهمان نمی خواهی؟ 

  سال هاست که منتظرزیارت شما هستیم.

می شود ما را هم طلب کنی!

السلام  علیک یا علی ابن موسی الرضا

دارد غلط درون لغت نامه دهخدا

باید نوشت رو به روی عشق:


امام رضا 

ممنونم یه سال دیگه به لطف شما گذشت.نمیدونم لایق این لطفی که شما در حقم کردین بودم یا نه، که اگه این معجزه و لطف نبود شاید سرنوشت چیز دیگه ای برام رقم میزد شاید ...

یا امام رضا این نگاه خاصتو از عاشقت برندار که من بدون شما هیچم،هیچ

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا ایها الامام الرئوف

اقا من لطف و معجزه شما رو با چشمم دیدم . .خیلی دلتنگتم خیلی

سلام بر تو اي خورشيد تابان خراسان که تمام انگورها، مرثيه خوان واپسين لحظات تو اند.

سلام بر تو اي عصمت هشتم! کوچه هاي توس، هنوز بوي عطرآگين تو را مي دهد و آواي غريب ملايک هنوز در طواف حريم کبرياييت به گوش مي رسند.

اي امام الرئوف! همراه با کبوتران حرمت، محزون و گريان دل را به دور بارگاه تو پر مى دهيم تا با زمزمه ملائک همراه شويم.