هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

مي پذيرم آنچه را که از  عمق وجودم جاری ميشود...

مي پذيرم آن دردی که به هيچ وجه قابل تغيیر نيست...

مي پذيرم و خودم را با آن درد موازی ميکنم...

و با چنان قه قه اي ميخندم که خود درد باور بشر شود...

تا مرا محکوم نکنند...

پس من با هزارن هزار گناه...

بی گناه مطلقم...

يا رب به علی مرا به خود وامگذار

                                                     بخشا گنهم،به روز عقبا وامگذار                 

چون عشق علی و آل او در دل ماست

                                                     در روز جزا  مرا به تو،تنها مگذار

هرکس به کسی نازد

ماهم به علی نازیم

مـی گـــویــنــد ســـــاده ام !
مـی گــویـــنـــد تــــو مــــرا بــا
یــکـــــ جـمـــــلـــه …
یــکـــــ لـبــــخــنـــد …
بــه بــازی مـی گـیــــری !
مـی گـــویـنــــد تـــرفـنــدهـــایـتـــــــ ، شــیـطـنــت هــــایـتــــــــ …
و دروغ هـــایــتــــــ را نـمــی فـهـمــــم !
مـی گــویـنـــد ســــاده ام …
امــا تـــــو ایـن را بــاور نـکــن !
مــــن فـــــقــــــط دوســـتـــت دارم …
هـمــیــــــن !
و آنــــهــا ایــــن را نــمــی فــــهـمـنــــد …!

مگذار مرا دراین هیاهو، آقا / تنها و غریب و سربه زانو آقا

ای کاش ضمانت دلم را بکنی / تکرار قشنگ بچه آهو آقا

یاد او در عمق دلها می شکوفد همچو نور / نام او در کام جانها می تراود همچو قند

ای حضور هشتمین، افتادگان غربتیم / دست ما را هم بگیر از لطف، ای بالابلند

هر کس اندوه و مشکلى را از مومنى برطرف نماید

خداوند در روز قیامت انـدوه را از قلبش برطرف سازد

(اصول کافى، ج ۳، ص ۲۶۸)

گفتمش نقاش را نقشي بکش از زندگي ...
با قلم نقش حبابي بر لب دريا کشيد

گفتمش چون مي کشي تصوير مردان خدا ...
تک درختي در بيابان يکه و تنها کشيد

گفتمش نامردمان اين زمان را نقش کن ...
عکس يک خنجرزپشت سر پي مولا کشيد

گفتمش راهي بکش کان ره رساند مقصدم ...
راه عشق و عاشقي , مستي ونجوا را کشيد

گفتمش تصويري از ليلي ومجنون رابکش ...
عکس حيدر در کنار حضرت زهرا کشيد

گفتمش بر روي کاغذ عشق را تصوير کن ...
در بيابان بلا، تصوير يک سقا کشيد

گفتمش از غربت ومظلومي ومحنت بکش ...
فکر کرد و چهار قبر خاکي از طه کشيد

گفتمش سختي ودرد وآه گشته حاصلم ...
گريه کردآهي کشيد وزينب کبري کشيد

گفتمش درد دلم را با که گويم اي رفيق ...
عکس مهدي راکشيد و به چه بس زيبا کشيد


گفتمش ترسيم کن تصويري از روي حسين
گفت اين يک را ببايد خالق يکتا کشيد

السلام علیک یا اباعبدالله

و علی الارواح التی حلت بفنائک

هر دم به گوشم می‌رسد

                           آوای زنگ قافله

                                         این قافله تا کربلا

                                                               دیگر ندارد فاصله

یک زن میان محملی

                  اندر غم و تاب و تب است

                                 این زن صدایش آشناست....

                                                ای وای من این زینب است!

یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجة

چرا ز کوی عاشقان دگر گذر نمی‌کنی؟

چه شد که هر چه خوانمت به من نظر نمی‌کنی؟

نشسته‌ام به راه تو٬ به عشق يک نگاه تو

ز پيش چشم خسته‌ام چرا گذر نميکنی؟