به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، شب گذشته آخرین برنامه «هفت» با اجرای فریدون جیرانی روی آنتن رفت و اعلام شد از هفته آینده این برنامه با سردبیر و مجری جدید ادامه خواهد یافت.
* گودرزی: قادری عاشق سینما و بازیگر فیلمفارسی بود
در ادامه این برنامه که در شب میلاد حضرت زهرا(س) برگزار شد، با حضور فاطمه گودرزی به یادبود درگذشت ایرج قادری بازیگر و کارگردان سینمای ایران پرداخته شد.
وجه دعوت از فاطمه گودرزی، بازی او در فیلم «میخواهم زنده بمانم» ایرج قادری بود که او نیز از این فیلم و کار با ایرج قادری سخن گفت و از او به عنوان عاشق سینما، عاشق میهنش و بازیگر فیلمفارسی یاد کرد.
جیرانی نیز در این بخش از برنامه ایرج قادری را فردی غیر سیاسی خواند و گفت: اپوزیسیون ایران وی را مخالف خواندند و روشنفکران از کنار او به سادگی گذشتند اما قادری نه اهل مطالعه بود و نه اهل زیاد فیلم دیدن و تنها شناخت دقیقی از مخاطب داشت.
در ادامه برنامه هفت، محمد درمنش مجری طرح گروه اکران «مخاطب خاص» حاضر شد و درباره این مسئله با جیرانی به گفتوگو پرداخت.
* عنوان گروه مخاطب خاص تغییر نمیکند
درمنش در ابتدای این گفتوگو با بیان علل عدم تغییر اسم این گروه به «هنر و اندیشه» گفت: آمار و بررسیها نشان داد حالا که عنوان «مخاطب خاص» مثل یک برند جا افتاده و مخاطب خودش را پیدا کرده است این تغییر نام را ندهیم به ویژه آنکه سینمای ما همه اندیشهمحور است و تنها بیشتر این رویکرد را دارد تا تجاری بودن.
* درمنش: گروه اکران «مخاطب خاص» دارای تشکیلات در سازمان سینمایی نیست
وی در ادامه به امکان موفقیت ایده گروه اکران «مخاطب خاص» در ابتدای این کار اشاره کرد و افزود: این امر به صورت مقطعی و 3 ماهه دنبال شد و در پایان در مجموع طرح جواب داد و بر اساس آخرین گزارشها دستور داده شد که برای سال 91 با بازه زمانی و فیلمهای بیشتر و با تبلیغات جامعتر در تهران و 5 سینما در شهرستانها بتوانیم فیلمهایی که نمیتوانند سرگروه بگیرند، در این گروه اکران شوند.
درمنش درباره انتخاب فیلمها نیز گفت: ما با اداره نظارت و ارزشیابی تعامل داریم تا ببینیم رویکرد آنها چگونه خواهد بود، بنابراین آن فیلمهایی که مد نظر باشد و خود فیلمساز آمادگی داشته باشند در اولویت هستند و این امر تحمیلی نیست و الزامی برای این امر وجود ندارد.
وی از کارگردانان هوشمندی که میدانند نمیتوانند سرگروه بگیرند خواست با توجه به شرایط خوب ایجاد شده، فیلم را در گروه اکران «مخاطب خاص» اکران کنند.
درمنش درباره ساختار گروه اکران «مخاطب خاص» در سازمان سینمایی نیز گفت: گروه اکران «مخاطب خاص» یک ماموریت است و ممکن است سه سال دیگر جلو برویم و سینماگران ما به جایی برسند که فیلمی که قرار است تولید شود فکر اکرانش شده باشد، بنابراین گروه اکران «مخاطب خاص» کاری اورژانسی است.
وی از اعتمادسازی درباره گروه اکران «مخاطب خاص» سخن گفت و افزود: ما منتظر تامین بودجه برای این امر هستیم و باید برخی قراردادها بسته بشود.
* جامعه صنفی تهیهکنندگان وارد مسیر خانه سینما شده است
درمنش در این برنامه علاوه بر شخصیت حقوقی خود، با شخصیت حقیقی خود نیز سخنانی درباره صنوف سینمایی بیان کرد.
وی با بیان اینکه اختلافات موجود در سینما چند قطبی است، گفت: صنوف نیازمند هسته مرکزی است تا با رایگیری، حقوق افراد اعاده شود، اما متاسفانه پس از رایگیری و رای آوردن این شورای مرکزی قولهای خود را فراموش میکرد.
درمنش افزود: با این فراموشی دو اتفاق میافتاد، اول آنکه اینجا جایی برای ارتباط برقرار کردن و اعتبار گرفتن بود و این هیئتها به دنبال ارتباطگیری و کسب اعتبارات میرفتند و بدنه صنف را فراموش میکردند.
وی با اشاره به اتفاق دوم ادامه داد: اتفاق بدتر آن بود که ماموریت اصلی فراموش میشد و با توجه به اینکه یک قطب سیاسی در حال آمدن است با آن ارتباط برقرار میکردند و جریان سیاسی راه میافتاد؛ در حالی که صنف برای بیمه و مسکن و ... مشکل داشت.
درمنش با بیان اینکه مشکل خانه سینما این بود که داد اهالی سینما را نمیفهمید، تاکید کرد: مدیر فرهنگی میبیند چرا باید به یک جریان صنفی پول داد که در یک چرخش تبدیل به یک جریان سیاسی شود.
وی به تشکیل صنف واحد فراگیر اشاره کرد و با بیان اینکه دو صنف تهیهکنندگان و کارگردانان صنوف مادر هستند، افزود: رقمی که در صنف تهیهکنندگان جابجا میشود الان چند ده میلیاردی است.
درمنش با اشاره به حضور سابقش در شورای صنفی نمایش، ادامه داد: بین چند سینماگر و تهیهکننده و پخشکننده یک سازش وجود دارد که این افراد سینما را اداره میکنند و اینها مبالغ چند ده میلیاردی را جابجا میکنند.
وی با شعاری که در ایجاد صنف واحد فراگیر بود، تاکید کرد: اتحادیه تهیهکنندگان یا همان جامعه صنفی تهیهکنندگان راهی را میرود که به سرمنزل مقصود نمیرسد.
درمنش علت نرسیدن این اتحادیه به سرمنزل مقصود را جذب ضعیف و دفع قوی، عدم تقسیم قدرت و اداره 4ـ5 نفره اتحادیه، عدم اقدامات جدی رفاهی، قدرتطلبی و ادبیات نادرست خواند و افزود: با مجوز وزارت کشور جاپای این تشکل صنفی محکم میشود اما به همان شکل قبلی خواهد بود و تبدیل به غده سرطانی خواهد شد.
* اعتراض جیرانی به قاعده مند شدن نظارت بر فیلمنامه در جامعه صنفی تهیه کنندگان
بنابر این گزارش، در ادامه این برنامه با حضور جهانگیر الماسی و مهدی سجادهچی به بحث روند صدور پروانه ساخت و آنچه «بحران تولید» عنوان شد، پرداختند.
مهدی سجادهچی با بیان اینکه تاکنون ممیزی قاعدهمند نشده است، گفت: مقدار زیادی از این امر به سلیقه برمیگردد و امر تازهای هم نیست.
وی با طرح این سوال که چه اشکالی در این بین به وجود آمده و چه تعادلی بر هم خورده است؟ جیرانی را وادار به پاسخ کرد که جیرانی گفت: از اواخر دهه هفتاد تا 84 تصویب فیلمنامه به ندرت بود و قاعدهمند نبود اما صنف واحد ممیزی را قاعدهمند کرد.
سجادهچی گفت: در سالهای گذشته نیز از دوران بهشتی تا سیفالله داد تا امروز همه بچههای سینما بودند و امروز چون گذشته است.
جیرانی پاسخ داد که: آن افراد تولیدکننده و تهیهکننده، کارگردان و فیلمنامهنویس نبودند بلکه مسئولانی بودند که به تشخیص دولتیها انتخاب شدند.
در ادامه الماسی نیز در پاسخ به این سوال جیرانی که نگاه در شورای پروانه ساخت منظر بحث سینمایی یا دولتی است، گفت: کتاب «وصایای تحریف شده» برتولت برشت، تهمت ممیزی را بی باور بیان می کند و ما باور داریم.
وی با رد مسئله حذف، جرح و تعدیل افزود: اگر سینما با نگاه تجاری دنبال می شود باید با قانون تجارت کار کرد و اگر کار فرهنگی است باید مسائل آن را پذیرفت.
الماسی ادامه داد: از فیلمنامه تنها می توان 30 درصد فیلم را فهمید اما نگاه و عقیده و صداقت و عدم را می شود فهمید.
جیرانی که سعی می کرد این صداقت و عدم صداقت را به همسو و غیرهمسو با دولت قلمداد کند از سجاده چی سوال کرد که وی پاسخ داد: صداقت و عدم صداقت را می توان تشخیص داد.
وی با رد این سخن جیرانی که هر چه به تفکر من نزدیک است صادق است، افزود: این اخلاق قبیله ای است اما از فیلمنامه یک فرد می توان فهمید آیا او صادق است یا ادای صداقت را درمی آورد.
سجاده چی با اشاره به وجود اداره نظارت و ارزشیابی ادامه داد: این اداره ممکن است از من بخواهد که به صورت تخصصی فیلمنامه ها را بخوانم و این درست است چون که از لحاظ تخصصی از من خواسته شده است.
جهانگیر الماسی در ادامه گفت: اگر قرار است تمام امکانات سینما در اختیار یک فرد یا گروه قرار بگیرد با بودجه دولتی اما با ماسک خصوصی و این با فیلمنامه اش من را از راه تکاملی دور کند خطاست.
وی درباره چگونگی کمک شورای پروانه ساخت به جوانان سینماگر نیز اظهار داشت: اولا اینکه در مقایسه و نه از رابطه بهترین ها را از طریق ساختار فیلمنامه اش و ساختار آن و حرفی که می خواهد بزند و ایده اش کمک شود.
الماسی درباره چارچوب این ایده ها نیز پاسخ داد: چارچوب ما قوانین موضوعه است و ذهن ما و اکثریت اعضای شورای پروانه ساخت باز است.
وی در ادامه در پاسخ به جیرانی در مورد اینکه هر کسی با هر تفکری باید فیلم بسازد و مخاطب باید آن را قبول کند یا خیر گفت که این تفکر لیبرالیستی است و در مقابل جیرانی نیز به این حرف الماسی واکنش نشان داد.
* سینمای ایران از بحران اندیشه رنج می برد
مهدی سجاده چی در ادامه این بحث به نکته اصلی در بحث اصلی شورای پروانه ساخت در صنف و وزارت ارشاد اشاره کرد و گفت: ما دارای بحران اندیشه در سینما هستیم و حتی برخی فیلمنامه بزرگان و فیلم هایشان این بحران دیده می شود.
وی افزود: علت های زیادی برای این بحران است اما کم سوادی یکی از دلایل اصلی این بحران اندیشه است و نسل جدید اطلاعاتشون درباره دنیا و تاریخ کم است.
سجاده چی تاکید کرد: سینما تابع اقتصاد و تابع هر چیزی که باشد تاثیر می گذارد اما کارگردان های بزرگان ما از طرح پرسش های اخلاقی عاجز است و دغدغه ندارد.
وی افزود: سینماگران ما یک محجموعه ای را پیدا کرده اند و خودشان را قربانی آنجا می دانند و حالا که در ارشاد عده ای فیلمنامه را بررسی می کنند برخی می گویند ما قربانی این سیاست شدیم اما من معتقدم عارضه این امر فراموش کردن مشکلات است و وقتی انسان همیشه احساس قربانی بودن دارد هرگز متوجه اشتباهات خودش نمی شود.
جهانگیر الماسی با انتقاد از بی مطالعه خواندن ایرج قادری ، درباره بحران اندیشه در سینمای ایران گفت: انگیزه فعالیت در سینما علت اصلی این بحران است که اگر به دنبال کار باشی این بحران از این هم بدتر نیز می شود و سطحی با مباحث پست مدرن و پسا مدرن بحث شود.
انتهای پیام/
