وفات ابن سيرين

محمد بن سيرين بصرى از بزرگان فقها و روات و محدّثين تابعين مى باشد، پدرش سيرين، آزاد کرده انس بن مالک صحابى بود و مادرش صفيه آزاد کرده ابوبکر بود.

محمد بن سيرين با حسن بصرى هم صحبت بود و به وى محبت داشت، بعداً محبت بدل به عداوت و ترک مصاحبت آن دو گرديد، به حدّى که از يکديگر نفرت داشتند، و عداوت آنان ضرب المثل شد: جالِسِ الحسنَ او ابنَ سيرين.

حکايت شده که ابن سيرين پارچه فروش و مردى زيبا روى بود روزى زنى از او مقدارى پارچه خريد و از وى در خواست کرد که اجناس را به خانه او بياورد، بعد از آمدن ابن سيرين، زن، وى را به داخل خانه راهنمايى کرد و مقصود خود را گفت; ابن سيرين فرمود: معاذاللّه و در مذمت گناه سخن گفت، ولى گفته هاى او در زن اثرى نکرد، سپس ابن سيرين به بهانه قضاء حاجت به مستراح رفت و خود را به مدفوعات آلوده نمود و برگشت، هنگامى که زن، وى را به اين شکل ديد متنفر شد و او را از خانه بيرون کرد. نقل شده که پس از اين جريان علم تعبير خواب به وى الهام شد و دو کتاب تعبير الرؤيا و منتخب الکلام فى تفسير الاحلام را به ابن سيرين نسبت مى دهند.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 232.

با سلام کاش تاریخ هم ذکر میکردید متاسفانه کمی ناقص بود ودرمورد وفات چیزی نبود

«ابن سیرین» فقیه و خوابگزار چیره دست قرن 2 هجری از نوجوانی به علم اندوزی، زهد و پارسایی روی آورد. او به رعایت احتیاط در مسائل شرعی، صبر و بردباری و نرم خویی در میان مردم شهرت داشت.

ابن سیرین درسفرهای خود به مکه، كوفه، مدائن و واسط از علمای بسیارحدیث شنید. وی همچنین درمدت چهار سال اقامتش در دمشق به بازرگانی اشتغال داشت. نویسندگان صحاح ششگانه به ابن سیرین بعنوان فقیهی برجسته نظر داشتند و رفتار و گفتارش را حجّت می‎دانستند.

ابن سیرین در تعبیر خواب شهره روزگار بود. گویند دانش تعبیر خواب را خداوند به دلیل مخالفتی كه با هوای نفس خود كرد، به وی ارزانی داشت، آن گونه كه به یوسف صدیق (ع) عطا فرمود.

وی در عین حال كه بر تعبیر خواب تسلط كامل داشت و بی درنگ پاسخ می داد، لیكن چندان به خواب بها نمی داد و از این رو وقتی شخصی از وی درباره خوابش پرسید، در پاسخ گفت: در بیداری پرهیزگار باش، آن چه در خواب دیدی زیانی به تو نمی رساند. ابن سیرین با 30 تن از اصحاب پیامبراكرم (ص) ارتباط و دوستی داشت. او كتابها و نسخه‎ های خطی گوناگونی درفن خوابگزاری به همراه ترجمه ‎های آنها به زبانهای مختلف ازخود به جای گذاشته است. برخی از تعبیرات وی در كتاب «الحیوان جاحظ» آمده است.

ابن سیرین برای احادیث اهمیت بسیاری قائل بود و در حفظ و نقل حدیث دقیق و محتاط عمل می‎كرد. این دقت‎ها موجب شد همه رجال شناسان برجسته اهل سنت او را ثقه و روایت‎هایش را قابل استناد بدانند. وی نسبت به دانش به ویژه نقل حدیث با احترام و دقّت خاصی می نگریست تا جایی كه اگر در حال خنده یا گفت و گو بود و سخنی از احادیث پیامبر (ص) به میان می آمد، خودش را جمع می كرد و مؤدبانه می نشست و هنگامی كه از وی درباره حلال و حرام سئوال می شد چهره اش دگرگون می گشت. او درباره دیگران خوش بین بود و اگر از كسی به بدی یاد می شد، بلافاصله یكی از خوبی های او را بر می شمرد. غیبت كسی را نمی كرد و عهد كرده بود اگر غیبتی كرد یك دینار صدقه بدهد.

وی در روز جمعه نهم ماه شوال سال110هجری قمری در 75 و به نقلی 77 سالگی در بصره وفات یافت.

منبع: خبرگزاری جمهوری اسلامی

**********************

ابوبکر محمد بن سیرین (۳۳ ق. در بصره - ۹ شوال ۱۱۰ ق. بصره) از نامدارترین خواب‌گزاران مسلمان در سده‌های میانه بود.

پیشه او بزازی بود و از تابعین مشهور است. تابعین افرادی هستند که پیامبر اسلام را ندیده ولی با اصحاب او معاشرت داشته‌اند.

جمال الدین بدیع الزمان ابوالفضل جیش بن ابراهیم تفلیسی ( ۶۲۹ ق) کتاب کامل‌التعبیر ابن سیرین را به فارسی نگاشته‌است.

ابن سیرین پس از طی مقدمات علوم، به سفر روی آورد و در شهرهای مختلف سرزمین عربستان همچون مکه، کوفه و همچنین در تیسفون به گردآوری حدیث پرداخت. وی همچنین درمدت چهار سال اقامتش در دمشق به بازرگانی اشتغال داشت.در صحاح ششگانه اهل سنت از ابن سیرین به عنوان فقیهی صاحب رای یاد شده. او همچنین در میان رجالیون از افراد ثقه‌است. از ابن سیرین دست‌نوشته‌هایی به جای مانده‌است که از میان آنها می‌توان به الحیوان جاحظ اشاره کرد.

احتمالاً احمد بن سیرین همان ابومعشر است . در اواسط خلافت مأمون‌، ابومعشر حدود 40 سال داشت‌. در یک چاپ عربی از کتاب احمد بن سیرین (بولاق‌، 1868) نام او محمد آمده است‌. چاپ لاتینی اثر احمد، فرانکفورت‌، 1577، مؤلف را Apomasar نامیده که‌ احتمالاً تحریف نام ابومعشر است‌. این موضوع محتاج تحقیقات بیشتری است‌.(1)

(1) جورج سارتون ، 'مقدمه بر تاریخ علم ، ترجمه غلامحسین صدری افشار ، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

ويكي پديا