وفات ابن سيرين

محمد بن سيرين بصرى از بزرگان فقها و روات و محدّثين تابعين مى باشد، پدرش سيرين، آزاد کرده انس بن مالک صحابى بود و مادرش صفيه آزاد کرده ابوبکر بود.

محمد بن سيرين با حسن بصرى هم صحبت بود و به وى محبت داشت، بعداً محبت بدل به عداوت و ترک مصاحبت آن دو گرديد، به حدّى که از يکديگر نفرت داشتند، و عداوت آنان ضرب المثل شد: جالِسِ الحسنَ او ابنَ سيرين.

حکايت شده که ابن سيرين پارچه فروش و مردى زيبا روى بود روزى زنى از او مقدارى پارچه خريد و از وى در خواست کرد که اجناس را به خانه او بياورد، بعد از آمدن ابن سيرين، زن، وى را به داخل خانه راهنمايى کرد و مقصود خود را گفت; ابن سيرين فرمود: معاذاللّه و در مذمت گناه سخن گفت، ولى گفته هاى او در زن اثرى نکرد، سپس ابن سيرين به بهانه قضاء حاجت به مستراح رفت و خود را به مدفوعات آلوده نمود و برگشت، هنگامى که زن، وى را به اين شکل ديد متنفر شد و او را از خانه بيرون کرد. نقل شده که پس از اين جريان علم تعبير خواب به وى الهام شد و دو کتاب تعبير الرؤيا و منتخب الکلام فى تفسير الاحلام را به ابن سيرين نسبت مى دهند.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 232.