قتی تو نیستینه هست های ما چونان که بایدند ، نه باید هامثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض می خورمعمریست لبخند های لاغر خود را در دل ذخیره می کنم ، باشد برای روز مبادااما در صفحه های تقویم ، روزی به نام روز مبادا نیستآن روز هر چه باشد ، روزی شبیه دیروز ، روزی شبیه فردا ،روزی درست مثل همین روزهای ماستاما کسی چه میداند ،شاید امروز نیز روز مبادا باشد.وقتی تو نیستینه هست های ما چونان که بایدند ، نه باید هاهر روز بی تو روز مبادا ستآینه ها در چشم ما چه جاذبه ای دارندآینه ها که دعوت دیدارند ، دیدارهای کوتاهاز پشت هفت دیواردیوار های صاف ، دیوارهای شیشه ای شفافدیوار های تو ، دیوارهای من ، دیوارهای فاصله بسیارند.آه.......
دیوارهای تو همه آینه اند ، آینه های من همه دیوارند
